Christelijke Gereformeerde Kerken

[huisman]

Even deze zin eruit gelicht.

Hoe in de wereld, nee daar wel, want het is wereld gedacht, hoe in de kerk stel je je op het standpunt dat je je niet hoeft te houden aan een afspraak als er niet duidelijk gemaakt is hoe er gehandhaafd wordt.

Is er bij het emeritikas-besluit (om even een voorbeeld te noemen) wel duidelijk gemaakt of en hoe er gehandhaafd moet worden? Nee? Dan houden we ons daar toch ook niet aan. Hadden ze maar gelijk handhavingsbesluiten moeten nemen.

Als het er zo aan toegaat op een Synode, houd dan gewoon helemaal geen synodes meer.

Dat schrijf ik helemaal niet. Ik zal het nog een keer uitleggen. Op het moment dat je als synode een besluit neemt over v&a waarvan je weet dat er gemeenten zijn die zich op dat moment er al niet aan houden, waarvan je zeker weet dat er nog meer gemeenten zijn die zich er in de toekomst niet aan zullen houden en waarvan je zeker weet dat gemeenten die zich er niet aan houden dat niet terug gaan draaien, dan moet je bij zo'n besluit bepalen hoe je daarmee omgaat. Dat dat niet is gebeurt kan twee oorzaken hebben. Of het is bestuurlijke onkunde, of het is het besef dat er voor harde maatregelen geen meerderheid was. En eigenlijk is die tweede mogelijkheid ook bestuurlijke onkunde.

En toch ben ik het met BSH eens. Ik begrijp je best; zo gaat dat toe in een bedrijf of in de politiek. Maar we spreken hier over een kerk(verband). Het is toch werkelijk ongehoord en onvoorstelbaar dat daar een besluit van de breedste vergadering, aan wie deze kwestie was voorgelegd, genegeerd zou worden. Het mocht toch verwacht worden dat de reactie was:
“Beste gemeenteleden, onze breedste vergadering heeft gesproken over de Bijbelse gronden voor vrouwelijke ambtsdragers. U weet dat wij die inmiddels hebben, ook al wisten we dat dit binnen de CGK niet mogelijk is. Nu heeft onze synode zich daar opnieuw, o.a. op ons verzoek, zeer grondig over gebogen. Na gebed en veel Schriftstudie heeft de synode uitgesproken dat die ruimte er echt niet is. Hoewel het voor de kerkenraad een moeilijke uitspraak is, maar we niet voor niets deel uitmaken van dit kerkverband en dat ook willen blijven, hebben we besloten dat zusters X, Y en Z met ingang van [datum] zullen terugtreden uit het ambt. Wel zullen zij vanaf dat moment officieel functioneren als bezoekzuster.
We hopen dat u met uw persoonlijke opvattingen over deze zaak allereerst Gods aangezicht zult zoeken. Mocht u er ook met ons over verder willen spreken, staan we daar uiteraard voor open.
Met vriendelijke groet, uw kerkenraad”

Het is werkelijk de ongekeerde wereld om in de kerk voor besluiten die allereerst uitgevoerd moeten worden door ambtsdragers, een uitvoeringsbesluit te moeten nemen, inclusief bepalingen wat er met je gebeurt als je niet…
Het feit dat dit gesuggereerd wordt, in combinatie met het feit dat bovengenoemde brieven nergens zijn verstuurd, toont voor mij het failliet van het kerkverband aan. Het bewijst dat vaste en bondige besluiten uiteindelijk niet meer mogelijk zijn.
BSH heeft gewoon een punt: dat zou bij besluiten rond de emeritikas ongehoord gevonden worden.

Ik volg je betoog. Maar wat als een vrouwelijke ambtsdrager door God geroepen is?

Beetje de redenatie van een overspelige man die zegt dat de buurvrouw hem gegeven is.

[BSH]

Dat schrijf ik helemaal niet. Ik zal het nog een keer uitleggen. Op het moment dat je als synode een besluit neemt over v&a waarvan je weet dat er gemeenten zijn die zich op dat moment er al niet aan houden, waarvan je zeker weet dat er nog meer gemeenten zijn die zich er in de toekomst niet aan zullen houden en waarvan je zeker weet dat gemeenten die zich er niet aan houden dat niet terug gaan draaien, dan moet je bij zo'n besluit bepalen hoe je daarmee omgaat. Dat dat niet is gebeurt kan twee oorzaken hebben. Of het is bestuurlijke onkunde, of het is het besef dat er voor harde maatregelen geen meerderheid was. En eigenlijk is die tweede mogelijkheid ook bestuurlijke onkunde.

En toch ben ik het met BSH eens. Ik begrijp je best; zo gaat dat toe in een bedrijf of in de politiek. Maar we spreken hier over een kerk(verband). Het is toch werkelijk ongehoord en onvoorstelbaar dat daar een besluit van de breedste vergadering, aan wie deze kwestie was voorgelegd, genegeerd zou worden. Het mocht toch verwacht worden dat de reactie was:
“Beste gemeenteleden, onze breedste vergadering heeft gesproken over de Bijbelse gronden voor vrouwelijke ambtsdragers. U weet dat wij die inmiddels hebben, ook al wisten we dat dit binnen de CGK niet mogelijk is. Nu heeft onze synode zich daar opnieuw, o.a. op ons verzoek, zeer grondig over gebogen. Na gebed en veel Schriftstudie heeft de synode uitgesproken dat die ruimte er echt niet is. Hoewel het voor de kerkenraad een moeilijke uitspraak is, maar we niet voor niets deel uitmaken van dit kerkverband en dat ook willen blijven, hebben we besloten dat zusters X, Y en Z met ingang van [datum] zullen terugtreden uit het ambt. Wel zullen zij vanaf dat moment officieel functioneren als bezoekzuster.
We hopen dat u met uw persoonlijke opvattingen over deze zaak allereerst Gods aangezicht zult zoeken. Mocht u er ook met ons over verder willen spreken, staan we daar uiteraard voor open.
Met vriendelijke groet, uw kerkenraad”

Het is werkelijk de ongekeerde wereld om in de kerk voor besluiten die allereerst uitgevoerd moeten worden door ambtsdragers, een uitvoeringsbesluit te moeten nemen, inclusief bepalingen wat er met je gebeurt als je niet…
Het feit dat dit gesuggereerd wordt, in combinatie met het feit dat bovengenoemde brieven nergens zijn verstuurd, toont voor mij het failliet van het kerkverband aan. Het bewijst dat vaste en bondige besluiten uiteindelijk niet meer mogelijk zijn.
BSH heeft gewoon een punt: dat zou bij besluiten rond de emeritikas ongehoord gevonden worden.

Ik volg je betoog. Maar wat als een vrouwelijke ambtsdrager door God geroepen is?

Beetje de redenatie van een overspelige man die zegt dat de buurvrouw hem gegeven is.

Saul had ook met goede bedoelingen het beste vee meegebracht om de Heere te offeren. Wij zouden in lijn met wat hierboven geschreven is zeggen: Wat mooi dat hij zich geroepen voelt om dat te doen.
Maar Samuel maakte daar korte metten mee. Alzo spreekt de Heere.

[rhadders]

Dat schrijf ik helemaal niet. Ik zal het nog een keer uitleggen. Op het moment dat je als synode een besluit neemt over v&a waarvan je weet dat er gemeenten zijn die zich op dat moment er al niet aan houden, waarvan je zeker weet dat er nog meer gemeenten zijn die zich er in de toekomst niet aan zullen houden en waarvan je zeker weet dat gemeenten die zich er niet aan houden dat niet terug gaan draaien, dan moet je bij zo'n besluit bepalen hoe je daarmee omgaat. Dat dat niet is gebeurt kan twee oorzaken hebben. Of het is bestuurlijke onkunde, of het is het besef dat er voor harde maatregelen geen meerderheid was. En eigenlijk is die tweede mogelijkheid ook bestuurlijke onkunde.

En toch ben ik het met BSH eens. Ik begrijp je best; zo gaat dat toe in een bedrijf of in de politiek. Maar we spreken hier over een kerk(verband). Het is toch werkelijk ongehoord en onvoorstelbaar dat daar een besluit van de breedste vergadering, aan wie deze kwestie was voorgelegd, genegeerd zou worden. Het mocht toch verwacht worden dat de reactie was:
“Beste gemeenteleden, onze breedste vergadering heeft gesproken over de Bijbelse gronden voor vrouwelijke ambtsdragers. U weet dat wij die inmiddels hebben, ook al wisten we dat dit binnen de CGK niet mogelijk is. Nu heeft onze synode zich daar opnieuw, o.a. op ons verzoek, zeer grondig over gebogen. Na gebed en veel Schriftstudie heeft de synode uitgesproken dat die ruimte er echt niet is. Hoewel het voor de kerkenraad een moeilijke uitspraak is, maar we niet voor niets deel uitmaken van dit kerkverband en dat ook willen blijven, hebben we besloten dat zusters X, Y en Z met ingang van [datum] zullen terugtreden uit het ambt. Wel zullen zij vanaf dat moment officieel functioneren als bezoekzuster.
We hopen dat u met uw persoonlijke opvattingen over deze zaak allereerst Gods aangezicht zult zoeken. Mocht u er ook met ons over verder willen spreken, staan we daar uiteraard voor open.
Met vriendelijke groet, uw kerkenraad”

Het is werkelijk de ongekeerde wereld om in de kerk voor besluiten die allereerst uitgevoerd moeten worden door ambtsdragers, een uitvoeringsbesluit te moeten nemen, inclusief bepalingen wat er met je gebeurt als je niet…
Het feit dat dit gesuggereerd wordt, in combinatie met het feit dat bovengenoemde brieven nergens zijn verstuurd, toont voor mij het failliet van het kerkverband aan. Het bewijst dat vaste en bondige besluiten uiteindelijk niet meer mogelijk zijn.
BSH heeft gewoon een punt: dat zou bij besluiten rond de emeritikas ongehoord gevonden worden.

Ik volg je betoog. Maar wat als een vrouwelijke ambtsdrager door God geroepen is?

Beetje de redenatie van een overspelige man die zegt dat de buurvrouw hem gegeven is.

Nee, ik redeneer niet, ik bedoel het serieus: wat als een vrouwelijke ambtsdrager door God geroepen is? Of is dat een onmogelijkheid?

[Evangelist]

chrome-extension://efaidnbmnnnibpcajpcglclefindmkaj/https://www.frcna.org/uploads/ACTS_OF_S ... 5c5d59.pdf

Dat is oud nieuws en bovendien uiteindelijk zo niet doorgegaan. Inmiddels heeft de FRC de wens uitgesproken om een correspondentieband te behouden met de CGK-gemeenten die op de vierslag willen blijven staan.

Het is wat is besloten op Synode 2025, en niet door een nieuwe synode teniet gedaan. Verder spreek je jezelf tegen, door te zeggen dat de FRCNA correspondentieband willen met CGK gemeenten... dus niet met DE CGK....

Inmiddels is de synode van 2026 vorige maand geweest en daar is wel degelijk nadere besluitvorming geweest op het punt van de contacten met de CGK. Misschien even rustig de acta 2026 afwachten…

[Evangelist]

Nee, ik redeneer niet, ik bedoel het serieus: wat als een vrouwelijke ambtsdrager door God geroepen is? Of is dat een onmogelijkheid?

De Heere roept geen mensen tegen Zijn eigen Woord in.