Tiberius schreef:Dat is dan weer een spiegel voor ons als RF-ers, nietwaar?

Luther schreef:

Tiberius schreef:Dat is dan weer een spiegel voor ons als RF-ers, nietwaar?

Kijk, het aantal pagina's had de helft minder kunnen zijn, als de ene helft van de RF'ers niet aan de andere helft van de RF'ers had uit hoeven leggen wat een spiegel is.

helma schreef:Ik begrijp alleen nog niet zo goed Wat Jos Bij de Vaate nu wil met zijn inbreng...

Jos_Bij_de_Vaate schreef:

helma schreef:Ik begrijp alleen nog niet zo goed Wat Jos Bij de Vaate nu wil met zijn inbreng...

Mijn laatste 'inbreng' was uiteraard een reactie op de voorgaande (onderaan pagina 74), de opmerking dat F.T. verzocht heeft haar serieus te nemen. Natuurlijk nemen we haar serieus en we gaan niet met haar in discussie over de vraag of er in de Bijbel alleen maar verhalen staan, dat heeft geen zin.

sela schreef:Calvinistische Zeeuwse graphic novel op komst.
bron

Luther schreef:

Tiberius schreef:Dat is dan weer een spiegel voor ons als RF-ers, nietwaar?

Kijk, het aantal pagina's had de helft minder kunnen zijn, als de ene helft van de RF'ers niet aan de andere helft van de RF'ers had uit hoeven leggen wat een spiegel is.

Tiberius schreef:

Luther schreef:

Tiberius schreef:Dat is dan weer een spiegel voor ons als RF-ers, nietwaar?

Kijk, het aantal pagina's had de helft minder kunnen zijn, als de ene helft van de RF'ers niet aan de andere helft van de RF'ers had uit hoeven leggen wat een spiegel is.

Hoezo? Wist je eigenlijk niet wat een spiegel is?

sela schreef:Calvinistische Zeeuwse graphic novel op komst.
bron

Luther schreef:

Tiberius schreef:

Luther schreef:

Tiberius schreef:Dat is dan weer een spiegel voor ons als RF-ers, nietwaar?

Kijk, het aantal pagina's had de helft minder kunnen zijn, als de ene helft van de RF'ers niet aan de andere helft van de RF'ers had uit hoeven leggen wat een spiegel is.

Hoezo? Wist je eigenlijk niet wat een spiegel is?

sela schreef:Calvinistische Zeeuwse graphic novel op komst.
bron

Ds. A. Huijgen schreef: ‘Dat beleef ik toch anders.’ Over geloof en kennis in een gevoelscultuur
Hieronder de tekst van het referaat dat ik vandaag op de christelijke gereformeerde ambtsdragersconferentie hield.
Het thema voor deze dag klinkt nogal complex. Laat me het inleiden door te wijzen op de roman van Franca Treur, Dorsvloer vol confetti. Ik vermoed dat velen van u er in ieder geval van hebben gehoord, of mogelijk het boek zelfs hebben gelezen.

Treur beschrijft daarin de jeugd van een meisje, Katelijne, dat opgroeit in een reformatorisch boerengezin, maar dat langzaamaan weggroeit van de belevingswereld van dat gezin. Treur beschrijft dat alles met grote mildheid en kennelijke liefde voor het milieu waar ze zelf ook uit komt – het boek heeft veel autobiografische trekken. Het is totaal anders dan de bitterheid van Maarten ’t Hart of ook de stijl van Jan Siebelink.

Het aangrijpende in het boek is de vervreemding tegenover kerk, godsdienst en God die je ziet groeien. Katelijne hoort wel dat er ‘iets’ met je moet gebeuren, ze heeft een bekeerde oma die er uit kan vertellen, ze bidt ook om vergeving van zonden en zoekt God op een bepaalde manier, maar vindt niet. Zij stelt eigenlijk de meest prangende vragen naar God, maar iedereen is druk met wat anders: moeder met haar tuin, vader met de koeien, de ouderlingen in meester Wisse die voorbij fiets (en waar gaat hij toch naar toe?). En oma is vooral in zichzelf geïnteresseerd en in andere bekeerde mensen. Katelijne kan er niet bij. Wel vindt ze ‘een iegelijk’ de mooiste woorden uit de Bijbel, want dan kun je doen alsof je het zelf bent. Zo zie je Katelijne vervreemden, op een aangrijpende manier.

Wat het autobiografische betreft: in verschillende interviews heeft Franca Treur verteld dat ze tijdens haar studie besloot zich geen christen te noemen, omdat ze geen persoonlijke ervaring met het bestaan van God had opgedaan, zoals haar christelijke medestudenten, en omdat ze merkte dat je in de literatuurwetenschap veel meer zondvloedverhalen vindt dan alleen het Bijbelse – en waarom zou de Bijbel dan waar zijn?

Daar zijn we bij de vragen van gevoel en kennis in relatie tot geloof. Treur zegt eigenlijk: ik heb het nooit ervaren, en dus kan ik het niet geloven. Mijn gevoel indiceert de waarheid – en op dit punt gebeurt dat niet.

Anderzijds vind je hier ook hoe ontwikkeling in kennis (de zondvloedverhalen) kan leiden tot een afscheid van het christelijk geloof. Toch is dat bij Treur niet wat voorop staat – het is vooral het gevoel van vervreemding.