Ik las gisteren in "Luther - belofte en ervaring" van W. van 't Spijker:

Inderdaad propageerde Müntzer een innerlijk woord, dat in de afgrond van de ziel als een openbaring van God werd vernomen. 'De mens die dit niet ervaren heeft en bevindelijk heeft meegemaakt door het levende getuigenis van God, die weet van God niets wezenlijks te zeggen, ook al had hij duizend bijbels gevreten!'. Op misleidender manier kon het niet. Tegen déze verinnerlijking ging Luther tekeer. En tegen deze achtergrond moet zijn visie op de betekenis van de relatie Woord en Geest gezien worden. Het Woord is een genademiddel dat God gebruikt: 'Het Woord is een goddelijke en eeuwige kracht, want hoewel de stem of rede spoedig verdwijnt, zo blijft toch de kern, dat is het verstaan, de waarheid, die in de stem was vervat. Luther waarschuwt ertegen om dit geheim te willen begrijpen. 'Men moet niet willen weten hoe het toegaat dat wij de Heilige Geest ontvangen, maar alleen het Woord waar laten zijn. Zo zal de Geest het hart ontsteken en in ons werken.

Het gaf me best wat te denken toen ik het las. Want het klinkt zo bekend..

Is er ook niet een boekje met een titel wat ongeveer zo is: Dopers denken vandaag? Ik hoor graag..!