artistiek schreef:
Dat is de reden waarom er bloemen gebruikt worden? Wat arm!

zooo lekkere reactie . Ik denk dat jij je niets kan voorstellen, naast wat in jouw ogen tot norm is.

artistiek schreef:

Josephus schreef:

artistiek schreef:[...]waarom zouden we dan uiterlijk gekleed moeten gaan in opgewekte kleuren en de kist opvrolijken met bloemen. Ik kan dat gewoon niet rijmen. Want dit past alleen bij blijde gebeurtenissen als huwelijk, geboorte, verjaardag e.d.

Jij associeert blijkbaar kleuren en bloemen alleen met blijheid en vrolijkheid. Kun je je ook voorstellen dat niet iedereen die associaties heeft?

Nee!

Ok, duidelijk. Maar dan is verdere discussie eigenlijk zinloos (voor zover deze discussie dat überhaupt al niet was). Want in feite zeg je daarmee dat je je niet kunt voorstellen dat iemand er anders over denkt dan jij. Jouw mening (ver)wordt daarmee tot een norm voor anderen.

Want ze gebruiken donkere kleren toch ook niet voor vreugde? Vertel dan wat ze gebruiken om hun blijdschap en vreugde te uiten?

Donkere kleding is gewoon neutraal stijlvol. Beroepsmatig draag ik ook alleen donkere pakken (en ik ben geen uitvaartondernemer). Bij privégelegenheden zoals huwelijk of uitvaart trouwens ook. Die zeggen op zich niets over mijn geestestoestand op dat moment. Sommige zaken zijn gewoon multifunctioneel. Dat geldt al helemaal voor Gods schepping. Is het juist niet bijzonder dat bloemen (eigenlijk een veel te generaliserende term, gezien alle soorten maten die er zijn) zowel onze vreugde kunnen versterken als troost kunnen bieden bij verdriet?

Dat kan natuurlijk allemaal best maar ik vind het niet gepast (en artistiek ook niet, blijkbaar). Mag dat ook nog? Het enige wat hij doet is zijn eigen positie legitimeren. En jij jouw eigen positie. Prima toch?

Inderdaad, als ik zeg hoe ik er over denk roepen ze gelijk met z'n allen dat dat de norm voor anderen moet zijn. Natuurlijk niet, het is mijn standpunt, mijn gedachte over deze zaken en die verdedig ik.
Daarbij komt: als mensen geen begrip tonen voor mijn opvattingen, moet ik dat dan wel voor anderen? Ik dacht het niet. Vandaar mijn stellige antwoord: NEE!

Genesis 50:2
En Jozef gebood zijn knechten, den medicijnmeesters, dat zij zijn vader balsemen zouden; en de medicijnmeesters balsemden Israël.
balsemen zouden;
Een oud gebruik der oosterse volken, waardoor zij de dode lichamen met welriekende kruiden en krachtige specerijen bestrooid en gevuld en met zalf, daarvan gemaakt, bestreken hebben; welk gebruik de heidenen uit superstitie, maar de Israëlieten met een heilig nadenken, tot een getuigenis van de toekomende onverderfelijkheid onzer lichamen, onderhouden hebben.

Eén vorm, tweeërlei achterliggende gedachten. Ook de Heere Jezus werd met welriekende specerijen behandeld bij Zijn begrafenis.
De les: Bloemen kunnen heidens zijn, maar evengoed kan er een geloof achter steken die ziet op de toekomende onverderfelijkheid onzer lichamen.
Moet er hier nu zo om gestreden worden? Wat arm als bijzaken tot hoofdzaak worden gedreven!

refo schreef:Dit waren in OT rouwgebruiken:

- insnijdingen maken
- kaal scheren
- brood breken ten rouw om iemand te troosten over een dode
- troostbeker te drinken geven om iemands vader of moeder

Aldus de kanttekening: naar der heidenen wijze, die de Joden navolgden, tegen Gods bevel

jongens...
rustig...
luisteren is zooo belangrijk...

Erasmiaan schreef:Dat kan natuurlijk allemaal best maar ik vind het niet gepast (en artistiek ook niet, blijkbaar). Mag dat ook nog? Het enige wat hij doet is zijn eigen positie legitimeren. En jij jouw eigen positie. Prima toch?

Dat mag, maar wat Josephus al zegt: Als je iets niet op een bepaalde manier gewend bent of het niet passend vindt, prima. Daar heb ik begrip voor. Als iemand het zonder bloemen wil doen, prima. Zolang mensen die het iets anders doen maar niet gelijk op basis van die eigen normen wordt afgerekend.

Bloemen bij een begrafenis? Ach, wat arm, onbijbels, fout etc.

Erasmiaan schreef:Dat kan natuurlijk allemaal best maar ik vind het niet gepast (en artistiek ook niet, blijkbaar). Mag dat ook nog? Het enige wat hij doet is zijn eigen positie legitimeren. En jij jouw eigen positie. Prima toch?

Ieder zijn mening, zeker. De vrijheid van meningsuiting is ook mij heilig. Maar als een poging tot legitimering gepaard moet gaan met niet valide argumenten en vervelende opmerkingen, vind ik dat minder prima.

henriët schreef:jongens...
rustig...
luisteren is zooo belangrijk...

Discussiëren verhit de gemoederen en kan dus fel te keer gaan, maar goed ik zal proberen broederlijk te blijven denken...

artistiek schreef:Daarbij komt: als mensen geen begrip tonen voor mijn opvattingen, moet ik dat dan wel voor anderen? Ik dacht het niet. Vandaar mijn stellige antwoord: NEE!

Wel goed lezen. Mijn vraag aan jou was: kun jij je voorstellen dat... Dat is wezenlijk anders dan de vraag of je daar begrip voor hebt.

Marnix schreef:

Erasmiaan schreef:Dat kan natuurlijk allemaal best maar ik vind het niet gepast (en artistiek ook niet, blijkbaar). Mag dat ook nog? Het enige wat hij doet is zijn eigen positie legitimeren. En jij jouw eigen positie. Prima toch?

Dat mag, maar wat Josephus al zegt: Als je iets niet op een bepaalde manier gewend bent of het niet passend vindt, prima. Daar heb ik begrip voor. Als iemand het zonder bloemen wil doen, prima. Zolang mensen die het iets anders doen maar niet gelijk op basis van die eigen normen wordt afgerekend.

Bloemen bij een begrafenis? Ach, wat arm, onbijbels, fout etc.

Als je me niet kunt vertellen wat de betekenis is van het gebruik van bloemen en het leggen van kransen dan is het voor mij een arme gebeurtenis zonder waarde, zonder inhoud. Vertel me dan wat betekend het en wat wil men ermee uitdragen??

artistiek schreef:

Marnix schreef:

artistiek schreef:

Josephus schreef:
Jij associeert blijkbaar kleuren en bloemen alleen met blijheid en vrolijkheid. Kun je je ook voorstellen dat niet iedereen die associaties heeft?

Nee! Want ze gebruiken donkere kleren toch ook niet voor vreugde? Vertel dan wat ze gebruiken om hun blijdschap en vreugde te uiten?

Ik weet niet hoor, maar men loopt constant in donkere kleren. Niet alleen bij begrafenissen. Of gaat men als er blijdschap en vreugde is opeens in mooie vrolijke kleuren rondlopen?

Misschien wil je op mijn vorige posting ingaan, daar heb ik een beetje uitgelegd waarom er naast verdriet ook troost, hoop en zelfs diepe vreugde kan zijn in zo'n situatie.

Dat is de reden waarom er bloemen gebruikt worden? Wat arm!

Dan heb je blijkbaar niet goed gelezen. Men wil geen totaal sombere troosteloze dienst omdat men de rijke beloften van het evangelie gelooft en vertrouwt dat God sterker is dan de dood en dat ze de eeuwige vreugde in mogen gaan. Als je dat arm vindt...

Die bloemen zelf maken het niet minder troosteloos maar ze symboliseren iets.

Maar goed, ik bespeur totaal geen inlevingsvermogen, jij ervaart iets zus en zo en dat andere mensen dat blijkbaar anders ervaren dan jij, daar is eigenlijk totaal geen ruimte voor.

artistiek schreef:

Marnix schreef:

Erasmiaan schreef:Dat kan natuurlijk allemaal best maar ik vind het niet gepast (en artistiek ook niet, blijkbaar). Mag dat ook nog? Het enige wat hij doet is zijn eigen positie legitimeren. En jij jouw eigen positie. Prima toch?

Dat mag, maar wat Josephus al zegt: Als je iets niet op een bepaalde manier gewend bent of het niet passend vindt, prima. Daar heb ik begrip voor. Als iemand het zonder bloemen wil doen, prima. Zolang mensen die het iets anders doen maar niet gelijk op basis van die eigen normen wordt afgerekend.

Bloemen bij een begrafenis? Ach, wat arm, onbijbels, fout etc.

Als je me niet kunt vertellen wat de betekenis is van het gebruik van bloemen en het leggen van kransen dan is het voor mij een arme gebeurtenis zonder waarde, zonder inhoud. Vertel me dan wat betekend het en wat wil men ermee uitdragen??

Ik heb het op de vorige pagina uitgelegd. Maar blijkbaar heb je het niet goed gelezen of niet goed begrepen. Ik zou zeggen, lees nog even terug over waarom mensen vaak geen troosteloze begrafenis willen maar juist iets van vreugde daarin willen hebben.

Bloemen plaatsen op het graf van een overleden lid (een écht lid van de gemeente, geen uitwendig lid dus) is een gebruik van christelijke oorsprong. In de vroege kerk (voor 100 na Christus) werden bij de begrafenis, en bij vooraanstaande gelovigen ook jaarlijks, bloemen gelegd op het graf, ter nagedachtenis aan de goede werken waarmee zij hun leven versierd hadden.