Cantate schreef:Ik blijf het altijd mooi vinden wat Theodorus van der Groe, die in alles in de lijn van de Reformatoren wilde staan (onlangs nog aangetoond door prof. De Reuver), over de kinderen die gedoopt worden schrijft in zijn behandeling van vraag en antwoord 74 van de HC. Hij schrijft dan:

‘Wat nu de kinderen die te dopen worden voorgesteld zelf betreft, deze moeten wij in hun gelovige ouders ook voor gelovigen en voor ware bondgenoten van God houden, welke de belofte van het verbonds toekomt. Wij moeten hier enkel alleen slechts onze ogen slaan op de genadige beloften Gods, welke Hij in het algemeen gedaan heeft, niet alleen aan ons (namelijk de gelovige ouders), maar ook aan onze kinderen, dat Hij ze, naast ons, uit oneindige vrije genade mede in Zijn verbond wil nemen, zelfs van hun jeugd en geboorte af aan, als zij nog geen kwaad noch goed kennen. Wij moeten met een geestelijk oog daarop zien, op welke wijze de Heere God naar Zijn grote barmhartigheid Zijn verbond met ons, arme zondaars, heeft willen maken; hoe Hij ook onze kleine kinderen daarin heeft willen sluiten; en ziende op deze grote barmhartigheid des Heeren, onze God, en op deze Zijn aanbiddelijke weg van vrije genade, moeten wij nu des Heeren dierbare beloften, dat Hij Zijn verbond ook wil uitstrekken tot onze jonge kinderen, evenzeer als tot onszelf, nu door ongelovigheid niet verwerpen. Wij moeten met hartelijke ootmoedigheid en dankbaarheid die gewisse beloften Gods voor onze kleine kinderen aannemen en ze gelovig op hen en op hun staat toepassen; waarna wij hen dan, uit kracht van Gods genadige weg en beloften, nu ook gelovig voor des Heeren waarachtige bondgenoten en aangenomen kinderen, ja voor heiligen in Christus Jezus, moeten houden en erkennen, steunende enkel en alleen op de beloften van Gods verbond. En ziet, op dat fundament moeten wij alle kinderen van gelovige ouders als bondgenoten Gods dopen en hen er zo lang voor houden en erkennen, totdat zij opgroeiende, aan ons het tegendeel met hun gedrag mochten komen te betonen.’

Bert Mulder schreef:Kwam dit net op RF tegen, blijkt nu dat ik eigenlijk weinig van Ds. T. van der Groe afwist:

Cantate schreef:Ik blijf het altijd mooi vinden wat Theodorus van der Groe, die in alles in de lijn van de Reformatoren wilde staan (onlangs nog aangetoond door prof. De Reuver), over de kinderen die gedoopt worden schrijft in zijn behandeling van vraag en antwoord 74 van de HC. Hij schrijft dan:

‘Wat nu de kinderen die te dopen worden voorgesteld zelf betreft, deze moeten wij in hun gelovige ouders ook voor gelovigen en voor ware bondgenoten van God houden, welke de belofte van het verbonds toekomt. Wij moeten hier enkel alleen slechts onze ogen slaan op de genadige beloften Gods, welke Hij in het algemeen gedaan heeft, niet alleen aan ons (namelijk de gelovige ouders), maar ook aan onze kinderen, dat Hij ze, naast ons, uit oneindige vrije genade mede in Zijn verbond wil nemen, zelfs van hun jeugd en geboorte af aan, als zij nog geen kwaad noch goed kennen. Wij moeten met een geestelijk oog daarop zien, op welke wijze de Heere God naar Zijn grote barmhartigheid Zijn verbond met ons, arme zondaars, heeft willen maken; hoe Hij ook onze kleine kinderen daarin heeft willen sluiten; en ziende op deze grote barmhartigheid des Heeren, onze God, en op deze Zijn aanbiddelijke weg van vrije genade, moeten wij nu des Heeren dierbare beloften, dat Hij Zijn verbond ook wil uitstrekken tot onze jonge kinderen, evenzeer als tot onszelf, nu door ongelovigheid niet verwerpen. Wij moeten met hartelijke ootmoedigheid en dankbaarheid die gewisse beloften Gods voor onze kleine kinderen aannemen en ze gelovig op hen en op hun staat toepassen; waarna wij hen dan, uit kracht van Gods genadige weg en beloften, nu ook gelovig voor des Heeren waarachtige bondgenoten en aangenomen kinderen, ja voor heiligen in Christus Jezus, moeten houden en erkennen, steunende enkel en alleen op de beloften van Gods verbond. En ziet, op dat fundament moeten wij alle kinderen van gelovige ouders als bondgenoten Gods dopen en hen er zo lang voor houden en erkennen, totdat zij opgroeiende, aan ons het tegendeel met hun gedrag mochten komen te betonen.’

Dit is precies, wat we ook in de PRCA belijden.

Zoals je ook hier lezen kunt:

http://www.cprf.co.uk/languages/dutch_b ... dseed1.htm

Verder meer over onze verbondsvisie hier:

http://www.cprf.co.uk/languages/dutch_c ... ildren.htm

Beiden in het nederlands

MarthaMartha schreef:als de stof jou eigen is, kun je het vast kort en bondig samenvatten....

Afgewezen schreef:Hierbij een openingspost uit een oude topic:

Ik zet hier een discussie voort uit de topic 'Somberen over jongeren'. We zijn daar vastgelopen in het aloude onderwerp: verbond, doop en wat daarmee verbandhoudt.

Om uit deze impasse te geraken, heb ik het boekje van dr. P. de Vries Een vast verbond, eens geraadpleegd. Hij reikte mij enkele waardevolle gedachten aan.
Belangrijk is de vraag hoe wij het verbond zien: als middel tot de zaligheid óf als een gestalte van de zaligheid zelf. Vanuit het eerste standpunt gezien is het verbond veel breder dan vanuit het laatste. Het eerste geldt de gelovigen en hun kinderen, het laatste geldt voor de ware gelovigen (de “kinderen der belofte” bij Paulus).
In de Bijbel vind je beide lijnen terug, schrijft dr. De Vries. Ik citeer: “In het verbond zegt God de zaligheid toe. Vanuit het verbond zelf is het reeds onbestaanbaar dat deze toezegging bij niemand gehoor zou vinden. God zorgt er Zelf voor dat Zijn beloften gehoor vinden. Het verbond van God met Israël was voor het volk Israël middel tot de zaligheid. Vanuit het verbond dat God met hen was aangegaan, riepen de profeten de Israëlieten op tot bekering. Bij Jesaja en Jeremia zien we dat het verbond zelf als garantie wordt getekend, dat een rest van het volk door het oordeel heen wordt gespaard. Deze lijn komt ook sterk naar voren in de brief aan de Hebreeën.”
Wanneer je dit onderscheid uit het oog verliest, ga je brokken maken. Dan zijn de kinderen van gelovigen al “kant-en-klare” gelovigen óf je gaat van het standpunt uit dat de kinderdoop voor het gedoopte kind niets te zeggen heeft, alleen wanneer het uitverkoren is. Beide klippen dienen we te vermijden.

Genade door recht schreef: maar ook huichelaars, die nimmer van God voor de Zijnen gekend zijn, en te Zijner tijd ontdekt worden.

Bert, blijkt hieruit niet dat het wat te ver gaat om te zeggen dat de verworpenen die deel uitmaken van een gemeente slechts krakers in een kraakpand zijn?

Bert Mulder schreef:net als de bokken nooit schapen worden

en onkruid nooit koren wordt.

Tiberius schreef:

Bert Mulder schreef:net als de bokken nooit schapen worden

en onkruid nooit koren wordt.

In het natuurlijke niet, nee. Maar in het geestelijke wel.

Tiberius schreef:

Bert Mulder schreef:net als de bokken nooit schapen worden

en onkruid nooit koren wordt.

In het natuurlijke niet, nee. Maar in het geestelijke wel.

refo schreef:Waarmee meteen is aangetoond dat van 'verworpenen' geen sprake is.

Bert Mulder schreef:

Tiberius schreef:

Bert Mulder schreef:net als de bokken nooit schapen worden

en onkruid nooit koren wordt.

In het natuurlijke niet, nee. Maar in het geestelijke wel.

Dan heb je die gelijkenissen nooit juist begrepen. Want het onkruid, de bokken, in die gelijkenissen, zijn synoneem met de verworpenen.

En God kan geen uitverkoren van de verworpenen maken. Want dan zo Hij liegen. en dat doet Hij nooit.

Tiberius schreef:

Bert Mulder schreef:

Tiberius schreef:

Bert Mulder schreef:net als de bokken nooit schapen worden

en onkruid nooit koren wordt.

In het natuurlijke niet, nee. Maar in het geestelijke wel.

Dan heb je die gelijkenissen nooit juist begrepen. Want het onkruid, de bokken, in die gelijkenissen, zijn synoneem met de verworpenen.

En God kan geen uitverkoren van de verworpenen maken. Want dan zo Hij liegen. en dat doet Hij nooit.

Maar wel van ongelovigen gelovigen. Let wel dat de Bijbel maar weinig over verworpenen spreekt.
Was Paulus voor zijn bekering een schaap of een bok?

sela schreef:interessant om dit topic te lezen met het oog op de bokken buiten onze gemeenten.
We keren ons best naar binnen in de gevoerde discussie. tot op detailniveau.
is dat erg, gelet om buitenstaanders?

seuter schreef:
Bert, waar hierom gaat is : Hoe vertoont de Kerk of de kerk als uiterlijk LICHAAM (tastbaar en zichtbaar).
In dit artikel wordt ons verteld de kenmerken van de ware en de valse en hoe we die kunnen en direct moeten bestrijden of afstand van nemen. We spreken hier over de instituten en niet over mensen, hoofd voor hoofd.

Bert Mulder schreef:Hadden we gisteravond op chat een discussie over de kerk.

Was mijn stelling, dat de verworpenen niet in wezen tot de kerk toebehoren, maar zich slechts op het erf van de kerk bewegen, als krakers in een kraakpand. Om de bijbelse vergelijking te bezigen, als onkruid onder het koren, en bokken onder de schapen.

Vergelijk even de Nederlandse geloofsbelijdenis, artikel 29:

Wij geloven dat men wel naarstiglijk en met goede voorzichtigheid, uit den Woorde Gods, behoort te onderscheiden welke de ware Kerk zij; aangezien alle sekten die heden ten dage in de wereld zijn, zich met den naam der Kerk bedekken. Wij spreken hier niet van het gezelschap der hypocrieten, welke in de Kerk onder de goeden vermengd zijn, en intussen van de Kerk niet zijn, hoewel zij naar het lichaam in haar zijn; maar wij zeggen dat men het lichaam en de gemeenschap der ware Kerk onderscheiden zal van alle sekten welke zeggen dat zij de Kerk zijn. De merktekenen, om de ware Kerk te kennen, zijn deze: zo de Kerk de reine predikatie des Evangelies oefent; indien zij gebruikt de reine bediening der sacramenten, gelijk ze Christus ingesteld heeft; zo de kerkelijke tucht gebruikt wordt, om de zonden te straffen. Kortelijk, zo men zich aanstelt naar het zuivere Woord Gods, verwerpende alle dingen die daartegen zijn, houdende Jezus Christus voor het enige Hoofd. Hierdoor kan men zekerlijk de ware Kerk kennen, en het komt niemand toe zich daarvan te scheiden. En aangaande degenen die van de Kerk zijn, die kan men kennen uit de merktekenen der Christenen; te weten, uit het geloof, en wanneer zij, aangenomen hebbende den enigen Zaligmaker Jezus Christus, de zonde vlieden en de gerechtigheid najagen, den waren God en hun naaste liefhebben, niet afwijken noch ter rechter- noch ter linkerhand, en hun vlees kruisigen met zijn werken. Alzo nochtans niet, alsof er nog geen grote zwakheid in hen zij; maar zij strijden daartegen door den Geest al de dagen huns levens, nemende gestadiglijk hun toevlucht tot het bloed, den dood, het lijden en de gehoorzaamheid van den Heere Jezus, in Denwelken zij vergeving hunner zonden hebben, door het geloof in Hem. Aangaande de valse kerk, die schrijft zich en haar ordinantiën meer macht en autoriteit toe dan den Woorde Gods, en wil zich aan het juk van Christus niet onderwerpen; zij bedient de sacramenten niet gelijk Christus in Zijn Woord verordend heeft, maar zij doet daar af en toe, gelijk als het haar goeddunkt; zij grondt zich meer op de mensen dan op Christus; zij vervolgt degenen die heiliglijk leven naar het Woord Gods, en die haar bestraffen over haar gebreken, gierigheid en afgoderijen. Deze twee kerken zijn lichtelijk te kennen, en van elkander te onderscheiden.