DDD schreef: ↑12 jan 2026, 22:45

Arja schreef: ↑12 jan 2026, 22:37

DDD schreef: ↑12 jan 2026, 20:39 Gaat dat niet over een wees?

Dat is een goede vraag. Daar had ik eerlijk gezegd niet aan gedacht.
Waarom denk jij bij vers 1 en 2 aan een wees?
https://www.statenvertaling.net/bijbel/ ... /galaten/4

Omdat je pas erfgenaam bent als iemand is overleden, naar mijn idee.

Eh... dat idee klopt dan vooral vanuit ons moderne gevoel, maar niet vanuit de wereld van Paulus. In de Romeinse als de Joodse context kon iemand toen al erfgenaam zijn terwijl de vader nog leefde. Erfgenaam betekende: aangewezen om te erven, niet dat de erfenis al was uitgekeerd. Paulus sluit in Galaten 4 bij die manier van denken aan.

En wat is je bron?

DDD schreef: ↑13 jan 2026, 11:42 En wat is je bron?

Ik had bronnen, omdat ik over die tijd wilde schrijven (roman). Ik kan het opzoeken allemaal maar dat gaat tijd kosten. Ik ben er mee gestopt toen. Veel artikelen, proefschriften en dergelijke over Romeins recht. Veel van Brintannica.com. Google op Roma Law, Patria potetas, Family Law. Kijk ook een bij Family in ancient Rome op Wikpedia en volg de linkjes daar. Of Wiki Inheritance law in ancient Rome. Check ook wat ik eerder deelde, dat academisch artikel / hoofdstuk over opvoeding en pedagogen in de Grieks-Romeinse wereld. Is echt interessant.

Boeken:
The Roman Family, Susanne Dixon
Discovering the Roman Family: Studies in Roman Social History van Keith R. Bradley
Children and Childhood in Roman Italy van Beryl Rawson

Dus ik heb niet 1 bron ofzo.
De Joodse context heb ik het niet onderzocht.
Behalve dan wat zichtbaar wordt in de gelijkenis van de verloren zoon.

Arja schreef: ↑13 jan 2026, 11:13

DDD schreef: ↑12 jan 2026, 22:45

Arja schreef: ↑12 jan 2026, 22:37

DDD schreef: ↑12 jan 2026, 20:39 Gaat dat niet over een wees?

Dat is een goede vraag. Daar had ik eerlijk gezegd niet aan gedacht.
Waarom denk jij bij vers 1 en 2 aan een wees?
https://www.statenvertaling.net/bijbel/ ... /galaten/4

Omdat je pas erfgenaam bent als iemand is overleden, naar mijn idee.

Eh... dat idee klopt dan vooral vanuit ons moderne gevoel, maar niet vanuit de wereld van Paulus. In de Romeinse als de Joodse context kon iemand toen al erfgenaam zijn terwijl de vader nog leefde. Erfgenaam betekende: aangewezen om te erven, niet dat de erfenis al was uitgekeerd. Paulus sluit in Galaten 4 bij die manier van denken aan.

Klopt, het erfgenaamschap is in de Bijbel (c.q. de bijbelse cultuur) verbonden met zoonschap. Het idee is: je moet 'zoon' geworden zijn om te kunnen erven. Dat heeft met volwassenheid te maken. (Daarom ook dat Paulus schrijft dat we moeten groeien van kinderen tot zonen.) Dat geeft ook meer licht op zo'n bekende tekst als 'een kind is ons geboren, een zoon is ons gegeven'. En nog belangrijker: De Here Jezus werd pas officieel de zoon genoemd (verwijzend naar Psalm 2) bij Zijn opstanding (Hand. 13:32,33; vgl. Hebr. 1:5). Toen bewees Hij de erfgenaam te zijn, op dat moment verklaart de Vader dat Zijn Zoon in staat is de erfenis te ontvangen.

Zie https://bijbelsecultuur.nl/artikel/jezu ... n-van-god/

rhadders schreef: ↑13 jan 2026, 15:04

Arja schreef: ↑13 jan 2026, 11:13

DDD schreef: ↑12 jan 2026, 22:45

Arja schreef: ↑12 jan 2026, 22:37

Dat is een goede vraag. Daar had ik eerlijk gezegd niet aan gedacht.
Waarom denk jij bij vers 1 en 2 aan een wees?
https://www.statenvertaling.net/bijbel/ ... /galaten/4

Omdat je pas erfgenaam bent als iemand is overleden, naar mijn idee.

Eh... dat idee klopt dan vooral vanuit ons moderne gevoel, maar niet vanuit de wereld van Paulus. In de Romeinse als de Joodse context kon iemand toen al erfgenaam zijn terwijl de vader nog leefde. Erfgenaam betekende: aangewezen om te erven, niet dat de erfenis al was uitgekeerd. Paulus sluit in Galaten 4 bij die manier van denken aan.

En nog belangrijker: De Here Jezus werd pas officieel de zoon genoemd (verwijzend naar Psalm 2) bij Zijn opstanding (Hand. 13:32,33; vgl. Hebr. 1:5). Toen bewees Hij de erfgenaam te zijn, op dat moment verklaart de Vader dat Zijn Zoon in staat is de erfenis te ontvangen.

Zie https://bijbelsecultuur.nl/artikel/jezu ... n-van-god/

Zie jij Jezus’ zoonschap als vooraf gegeven identiteit, of als iets dat pas bij de opstanding wordt toegekend?

rhadders schreef: ↑13 jan 2026, 15:04 Klopt, het erfgenaamschap is in de Bijbel (c.q. de bijbelse cultuur) verbonden met zoonschap. Het idee is: je moet 'zoon' geworden zijn om te kunnen erven. Dat heeft met volwassenheid te maken. (Daarom ook dat Paulus schrijft dat we moeten groeien van kinderen tot zonen.) Dat geeft ook meer licht op zo'n bekende tekst als 'een kind is ons geboren, een zoon is ons gegeven'. En nog belangrijker: De Here Jezus werd pas officieel de zoon genoemd (verwijzend naar Psalm 2) bij Zijn opstanding (Hand. 13:32,33; vgl. Hebr. 1:5). Toen bewees Hij de erfgenaam te zijn, op dat moment verklaart de Vader dat Zijn Zoon in staat is de erfenis te ontvangen.

Zie https://bijbelsecultuur.nl/artikel/jezu ... n-van-god/

Handelingen 13:32 gaat toch niet over de opstanding? En wat doe je dan met onder andere deze teksten: Mattheüs 1:21-25 en 2:15? Hier wordt de Heere Jezus rond Zijn geboorte al Zoon genoemd. Denk ook aan Mattheüs 3:17 en 17:5.

Arja schreef:Zie jij Jezus’ zoonschap als vooraf gegeven identiteit, of als iets dat pas bij de opstanding wordt toegekend?

Beide. Hij is altijd de Zoon geweest, maar bij Zijn opstanding 'bewees' Hij de Zoon te zijn en werd Hij ook als zodanig erkend door de Vader.

Klavart schreef:Handelingen 13:32 gaat toch niet over de opstanding? En wat doe je dan met onder andere deze teksten: Mattheüs 1:21-25 en 2:15? Hier wordt de Heere Jezus rond Zijn geboorte al Zoon genoemd. Denk ook aan Mattheüs 3:17 en 17:5.

Ja, in Hand. 13 zie je dat de koppeling wordt gemaakt met Zijn opwekking 'van tussen de doden uit'. Maar je leest het bijvoorbeeld ook in Romeinen 1:4, waar wordt gesproken over hoe Hij bewees de Zoon te zijn. Dat wil niet zeggen dat Hij voor de opstanding niet de Zoon was, Hij was immers die Persoon. Waar het om gaat is dit: "zo langen tijd als de erfgenaam een kind is, zo verschilt hij niets van een dienstknecht, hoewel hij een heer is van alles; Maar hij is onder voogden en verzorgers, tot den tijd van den vader te voren gesteld" (Gal.4:1,2).

Zoonschap gaat in de Bijbel om veel meer dan 'afstamming'. Het gaat vooral over volwassenheid en erfgenaamschap.

rhadders schreef: ↑15 jan 2026, 07:32

Arja schreef:Zie jij Jezus’ zoonschap als vooraf gegeven identiteit, of als iets dat pas bij de opstanding wordt toegekend?

Beide. Hij is altijd de Zoon geweest, maar bij Zijn opstanding 'bewees' Hij de Zoon te zijn en werd Hij ook als zodanig erkend door de Vader.

Klavart schreef:Handelingen 13:32 gaat toch niet over de opstanding? En wat doe je dan met onder andere deze teksten: Mattheüs 1:21-25 en 2:15? Hier wordt de Heere Jezus rond Zijn geboorte al Zoon genoemd. Denk ook aan Mattheüs 3:17 en 17:5.

Ja, in Hand. 13 zie je dat de koppeling wordt gemaakt met Zijn opwekking 'van tussen de doden uit'. Maar je leest het bijvoorbeeld ook in Romeinen 1:4, waar wordt gesproken over hoe Hij bewees de Zoon te zijn. Dat wil niet zeggen dat Hij voor de opstanding niet de Zoon was, Hij was immers die Persoon. Waar het om gaat is dit: "zo langen tijd als de erfgenaam een kind is, zo verschilt hij niets van een dienstknecht, hoewel hij een heer is van alles; Maar hij is onder voogden en verzorgers, tot den tijd van den vader te voren gesteld" (Gal.4:1,2).

Zoonschap gaat in de Bijbel om veel meer dan 'afstamming'. Het gaat vooral over volwassenheid en erfgenaamschap.

Ik raak hier de draad kwijt. Galaten 4 beschrijft toch een voorbijgegane fase vóór Christus, met het beeld van wet en niet Joodse voogdij. Als je Galaten in zijn eigen context leest, wat in de tekst zelf maakt dan dat je dit toepast op Jezus’ zoonschap bij de opstanding?

Johann Gottfried Walther schreef: ↑12 jan 2026, 12:37 Hoe kun je als ouders beide werken zonder de opvoeding en zorg voor de kinderen grotendeels uit te besteden?

Wat mij ook wel opvalt is dat juist in gezinnen waar beide ouders werken komt vaak de zondag onder druk te staan.
Want ja men moet in de week al zoveel...

Wat bedoel je met: "De zondag komt (vaak) onder druk te staan bij werkende stelletjes?"

Arja schreef: ↑15 jan 2026, 14:41

Johann Gottfried Walther schreef: ↑12 jan 2026, 12:37 Hoe kun je als ouders beide werken zonder de opvoeding en zorg voor de kinderen grotendeels uit te besteden?

Wat mij ook wel opvalt is dat juist in gezinnen waar beide ouders werken komt vaak de zondag onder druk te staan.
Want ja men moet in de week al zoveel...

Wat bedoel je met: "De zondag komt (vaak) onder druk te staan bij werkende stelletjes?"

Hoe drukker de week, hoe meer de zondag en de diensten onderdruk komen te staan, zeker als je dat niet bewaakt.

Johann Gottfried Walther schreef: ↑15 jan 2026, 14:51

Arja schreef: ↑15 jan 2026, 14:41

Johann Gottfried Walther schreef: ↑12 jan 2026, 12:37 Hoe kun je als ouders beide werken zonder de opvoeding en zorg voor de kinderen grotendeels uit te besteden?

Wat mij ook wel opvalt is dat juist in gezinnen waar beide ouders werken komt vaak de zondag onder druk te staan.
Want ja men moet in de week al zoveel...

Wat bedoel je met: "De zondag komt (vaak) onder druk te staan bij werkende stelletjes?"

Hoe drukker de week, hoe meer de zondag en de diensten onderdruk komen te staan, zeker als je dat niet bewaakt.

Dat klopt m.i. wel. Die is dan voor de verjaardagen en dergelijke dingen.

Wim Anker schreef: ↑15 jan 2026, 15:45

Johann Gottfried Walther schreef: ↑15 jan 2026, 14:51

Arja schreef: ↑15 jan 2026, 14:41

Johann Gottfried Walther schreef: ↑12 jan 2026, 12:37 Hoe kun je als ouders beide werken zonder de opvoeding en zorg voor de kinderen grotendeels uit te besteden?

Wat mij ook wel opvalt is dat juist in gezinnen waar beide ouders werken komt vaak de zondag onder druk te staan.
Want ja men moet in de week al zoveel...

Wat bedoel je met: "De zondag komt (vaak) onder druk te staan bij werkende stelletjes?"

Hoe drukker de week, hoe meer de zondag en de diensten onderdruk komen te staan, zeker als je dat niet bewaakt.

Dat klopt m.i. wel. Die is dan voor de verjaardagen en dergelijke dingen.

Voor mij inderdaad een eye-opener. Herken ik ook in mijn omgeving. Wel taboe om te bespreken.

Refojongere schreef: ↑15 jan 2026, 16:29

Wim Anker schreef: ↑15 jan 2026, 15:45

Johann Gottfried Walther schreef: ↑15 jan 2026, 14:51

Arja schreef: ↑15 jan 2026, 14:41

Wat bedoel je met: "De zondag komt (vaak) onder druk te staan bij werkende stelletjes?"

Hoe drukker de week, hoe meer de zondag en de diensten onderdruk komen te staan, zeker als je dat niet bewaakt.

Dat klopt m.i. wel. Die is dan voor de verjaardagen en dergelijke dingen.

Voor mij inderdaad een eye-opener. Herken ik ook in mijn omgeving. Wel taboe om te bespreken.

Ik wil het graag nuanceren.
Voor mij is het niet zo eenduidig en ook geen echte eye-opener.
Ik zie dat het heel verschillend uitwerkt.
Bij sommigen lukt het, ondanks werk en verantwoordelijkheid, juist wél om de zondag als rustdag te bewaren.

Arja schreef: ↑15 jan 2026, 19:27

Refojongere schreef: ↑15 jan 2026, 16:29

Wim Anker schreef: ↑15 jan 2026, 15:45

Johann Gottfried Walther schreef: ↑15 jan 2026, 14:51

Hoe drukker de week, hoe meer de zondag en de diensten onderdruk komen te staan, zeker als je dat niet bewaakt.

Dat klopt m.i. wel. Die is dan voor de verjaardagen en dergelijke dingen.

Voor mij inderdaad een eye-opener. Herken ik ook in mijn omgeving. Wel taboe om te bespreken.

Ik wil het graag nuanceren.
Voor mij is het niet zo eenduidig en ook geen echte eye-opener.
Ik zie dat het heel verschillend uitwerkt.
Bij sommigen lukt het, ondanks werk en verantwoordelijkheid, juist wél om de zondag als rustdag te bewaren.

Klopt. En sommigen die hun hele leven roken worden wel 100. En er zijn ook mensen die maar raak eten en toch een perfecte BMI houden.

Kortom, dat het sommigen wel lukt is geen argument.

Arja schreef: ↑15 jan 2026, 14:21

rhadders schreef: ↑15 jan 2026, 07:32

Arja schreef:Zie jij Jezus’ zoonschap als vooraf gegeven identiteit, of als iets dat pas bij de opstanding wordt toegekend?

Beide. Hij is altijd de Zoon geweest, maar bij Zijn opstanding 'bewees' Hij de Zoon te zijn en werd Hij ook als zodanig erkend door de Vader.

Klavart schreef:Handelingen 13:32 gaat toch niet over de opstanding? En wat doe je dan met onder andere deze teksten: Mattheüs 1:21-25 en 2:15? Hier wordt de Heere Jezus rond Zijn geboorte al Zoon genoemd. Denk ook aan Mattheüs 3:17 en 17:5.

Ja, in Hand. 13 zie je dat de koppeling wordt gemaakt met Zijn opwekking 'van tussen de doden uit'. Maar je leest het bijvoorbeeld ook in Romeinen 1:4, waar wordt gesproken over hoe Hij bewees de Zoon te zijn. Dat wil niet zeggen dat Hij voor de opstanding niet de Zoon was, Hij was immers die Persoon. Waar het om gaat is dit: "zo langen tijd als de erfgenaam een kind is, zo verschilt hij niets van een dienstknecht, hoewel hij een heer is van alles; Maar hij is onder voogden en verzorgers, tot den tijd van den vader te voren gesteld" (Gal.4:1,2).

Zoonschap gaat in de Bijbel om veel meer dan 'afstamming'. Het gaat vooral over volwassenheid en erfgenaamschap.

Ik raak hier de draad kwijt. Galaten 4 beschrijft toch een voorbijgegane fase vóór Christus, met het beeld van wet en niet Joodse voogdij. Als je Galaten in zijn eigen context leest, wat in de tekst zelf maakt dan dat je dit toepast op Jezus’ zoonschap bij de opstanding?

Ik zou je vraag graag willen beantwoorden, maar begrijp 'm niet zo goed. Ik pas niets toe, in de eerste verzen van Galaten 4 wordt een principe uitgelegd (het verschil tussen kind en zoon en de relevantie voor het erfgenaamschap). Dat principe geldt nog steeds: ook wij moeten opgroeien tot zonen.