Kerkpijn (Uit Gereformeerde Gemeenten)

[DDD]

Er zijn veel woorden van Jezus die 'in het vlees' gevallen zijn. Ook in de vlees van de discipelen.

Zeker. Maar niet andersom.

[Terri]

Ik denk dat die weinige weerbaarheid bij een pas gelovige inderdaad meespeelt. Maar ook: je bevriest gewoon, je klap dicht..

Dat laatste ervaar ik nu nog regelmatig. Je bent even zo van slag, dat je gewoon niet weet hoe je goed reageren moet.

@ Vrouwke, ik meen u volledig te begrijpen. Toch houd ik er rekening mee dat er sprake kan zijn van een bepaalde hooggevoeligheid bij weinig weerbare en kwetsbare gelovigen.. Dat komt echt nogal eens voor. Hooggevoeligheid maakt mensen echt enorm kwetsbaar. Zeker als het over zaken van het geloof gaat. Ik vind het moeilijk om te onderscheiden of hooggevoeligheid een gave is of .... een kruis dat gedragen moet worden.

Heel mooi dit schrijven. Hoog gevoeligheid; een gave of een kruis?
Dat geeft ook reflectie naar jezelf, klopt het wat ik ervaar?
Mij heeft al die 'narigheid' veel inzicht gegeven in mijn denken en voelen en daardoor is er ook groei gekomen.
En vermeldenswaard; als je alleen overblijft met de Heere, heb je doorgaans niet de slechtste plek....

[Vrouwke]

Ik denk dat die weinige weerbaarheid bij een pas gelovige inderdaad meespeelt. Maar ook: je bevriest gewoon, je klap dicht..

Dat laatste ervaar ik nu nog regelmatig. Je bent even zo van slag, dat je gewoon niet weet hoe je goed reageren moet.

@ Vrouwke, ik meen u volledig te begrijpen. Toch houd ik er rekening mee dat er sprake kan zijn van een bepaalde hooggevoeligheid bij weinig weerbare en kwetsbare gelovigen.. Dat komt echt nogal eens voor. Hooggevoeligheid maakt mensen echt enorm kwetsbaar. Zeker als het over zaken van het geloof gaat. Ik vind het moeilijk om te onderscheiden of hooggevoeligheid een gave is of .... een kruis dat gedragen moet worden.

Heel mooi dit schrijven. Hoog gevoeligheid; een gave of een kruis?
Dat geeft ook reflectie naar jezelf, klopt het wat ik ervaar?
Mij heeft al die 'narigheid' veel inzicht gegeven in mijn denken en voelen en daardoor is er ook groei gekomen.
En vermeldenswaard; als je alleen overblijft met de Heere, heb je doorgaans niet de slechtste plek....

100% eens..

[rhadders]

@Job, wat versta je onder louter Bijbelse gronden?

Ik bedoelde dat als reactie op de opsomming over het laten staan van stoppels, kleur kostuum en dergelijke. Dat zijn geen Bijbelse gronden.

Ik denk dat die dingen uit die lijst
(viewtopic.php?p=1229008#p1229008) inderdaad stuk voor stuk geen Bijbelse gronden zijn om iemand op te veroordelen. Maar het gebeurt dus wel. Zowel door ambtsdragers (vaak omdat men dan de bekering niet goed kan volgen óf omdat men twijfels over de prediking uit) als door kerkleden. Avondmaalgangers en toekijkers..

Ik weet zeker dat dat geen bijbelse gronden zijn. De bevindelijke lat wordt als norm verheven boven de Schrift zelf.

En ja, ik weet waar ik over spreek. Ik zal nooit vergeten hoe ik ooit, als oudere tiener, bijbelstudie deed in de Romeinenbrief met een aantal oudere broeders in een evangelisatiepost van de Gereformeerde Gemeenten. Tot ik een keer zei zeker te weten dat ik een kind van God mocht zijn, op grond van wat we o.a. in Romeinen 8 lezen. Ik zal nooit de blik in hun ogen vergeten. 'Jij bent van de duivel', wist er één mij te vertellen. Het vuur kwam bijna uit de ogen. Ze waren ronduit boos dat ik dit durfde te stellen! Ik moest mijzelf wel vergissen, had nog niet genoeg geworsteld met de zonde, was de leugen gaan geloven wat tot mijn verderf zou leiden. Toen we teksten bij langs gingen waar ik mij op baseerde - en ik ben opgegroeid met de Statenvertaling, dus de vertaling was het probleem niet - om te onderzoeken wat er letterlijk staat en beloofd is, was de uiteindelijke reactie dat ik mij wel moest vergissen, ik ben immers geen predikant die deze dingen goed zou kunnen interpreteren.

Toen ik, op latere leeftijd, eens sprak in een evangelisatie-dienst op Urk over dezelfde dingen, kwam er na afloop een aantal mensen naar mij toe. In verwarring over de zekerheid die ik verkondigde voor wie in Christus Jezus zijn. Of ze mijn Bijbel mochten bekijken? Er werd geen bijbeltekst opgezocht, alleen de eerste bladzijden werden zorgvuldig bekeken. Ja, het was toch echt de oude Statenvertaling waaruit ik citeerde. Aan de vertaling lag het dus niet. Het staat er echt allemaal, maar het moét wel anders bedoeld zijn...

Mijn advies: 'Onderzoekt de Schriften; want gij meent in dezelve het eeuwige leven te hebben; en die zijn het, die van Mij getuigen.' (Jh.5:39).

[Terri]

Mijn advies: 'Onderzoekt de Schriften; want gij meent in dezelve het eeuwige leven te hebben; en die zijn het, die van Mij getuigen.' (Jh.5:39).

Ik pak even je laatste zin; dat is zo waar! De kracht van Gods Woord welke alle tegenwerpingen ( ook van mijzelf) wegblaast.
Het is dan onmogelijk om nièt te geloven.

[Vrouwke]

Ik denk dat die weinige weerbaarheid bij een pas gelovige inderdaad meespeelt. Maar ook: je bevriest gewoon, je klap dicht..

Dat laatste ervaar ik nu nog regelmatig. Je bent even zo van slag, dat je gewoon niet weet hoe je goed reageren moet.

@ Vrouwke, ik meen u volledig te begrijpen. Toch houd ik er rekening mee dat er sprake kan zijn van een bepaalde hooggevoeligheid bij weinig weerbare en kwetsbare gelovigen.. Dat komt echt nogal eens voor. Hooggevoeligheid maakt mensen echt enorm kwetsbaar. Zeker als het over zaken van het geloof gaat. Ik vind het moeilijk om te onderscheiden of hooggevoeligheid een gave is of .... een kruis dat gedragen moet worden.

Heel mooi dit schrijven. Hoog gevoeligheid; een gave of een kruis?
Dat geeft ook reflectie naar jezelf, klopt het wat ik ervaar?
Mij heeft al die 'narigheid' veel inzicht gegeven in mijn denken en voelen en daardoor is er ook groei gekomen.
En vermeldenswaard; als je alleen overblijft met de Heere, heb je doorgaans niet de slechtste plek....

100% eens..

Toch is dit lang niet alles wat er over te zeggen valt volgens mij..

Het is ook de context.

In mijn geval: Geen gelovige in je omgeving waar je jaloers op bent. En “de HEERE doet het eigenlijk niet meer”. Wat mensen tegenwoordig vertellen, daar klopt niets meer van. En “is God aan het werk gegaan, of bent u zelf aan het werk gegaan”. En “er staat niets over verlossing, heil en genade in de Bijbel, dan alleen voor de uitverkorenen”. Dus eigenlijk moet je jezelf eerst een echte en uitverkorene vinden om iets van de Bijbelse boodschap voor jezelf als lichtpuntje te mogen zien.

Dit is vast nog verder uit te breiden maar volgens mij zegt dit al heel veel. Onder andere waarom mensen het wel laten om iets te laten merken van wat er in hen omgaat. Want het is al verdacht bij voorbaat..

Aan al die dingen heb ik nooit getwijfeld. Ik heb ze super serieus genomen. Ondanks de storm en worsteling in mijn binnenste, vooral niets durven hopen, zeggen of doen. Want daar zou het dus, een nog moeilijker oplosbaar iets van worden.

Het moest van de andere kant komen. En daarom bleef het eigenlijk bij een stille worsteling met een roep naar Boven..

Maar toen de HEERE naar een handjevol jaren alle twijfel wegnam en ik niet meer zwijgen kon, kreeg ik bijna iedereen over me heen. Dat kón niet waar zijn. En kroop ik weer terug in m’n hoekje.

Vanaf toen kwamen mijn vragen over wat me altijd allemaal als waarheid verteld was. En had ik nog meer vragen dan ooit daarvoor. En geen mens die me bijstond. Tegelijk is het waar wat Terri zei: dat is hoe pijnlijk zo’n situatie ook is, tegelijkertijd is het de slechtste plek niet. Want in de stille jaren die daarop volgde, zijn er heel veel puzzelstukjes op hun plaats gevallen.

Maar dat is geen excuus om zulke wantoestanden normaal te gaan vinden binnen een christelijke gemeenschap.

Dit is ook geen zielig verhaal om ‘t slachtoffer uit te hangen. Maar gewoon om met elkaar te leren hoe we zulke ellende kunnen voorkomen voor anderen.

[DDD]

Ik denk dat het probleem zit in een dwaalleer, gecombineerd met een depressieve (zo je wilt, melancholische) volksaard. Als je dan ook nog eens een dominee treft met een soortgelijke mentale dispositie, dan is dat een recept voor ongelukken.

[JanRap]

Maar dat is nu precies ook het probleem van onze tijd. Als je als ambtsdrager in alle oprechtheid mensen waarschuwt, omdat je in de levensopenbaring bijvoorbeeld of in bepaalde geloofsuitingen dingen opmerkt die niet naar de Schrift zijn, dan wordt men vaak direct boos en verwisselt men van kerkverband. Een gesprek is dan soms niet eens aan de orde.

Dat kan zeker, maar daar gaat het nu juist niet over.
Het gaat nu over mensen die op basis van eigen inzichten, ervaringen, opvattingen enz. enz. iemand compleet veroordelen.

En ik denk juist dat heel veel van die zaken door elkaar heen lopen en er vandaag de dag veel te makkelijk van elk voorbeeld wat ik schets hierboven gezegd wordt, dat het dan gaat om ambtsdragers die doen wat jij beweert.

Er is zoveel vijandschap, ik heb het de afgelopen dagen ook weer meegemaakt in de discussie over het document van de Gereformeerde Gemeenten (in Nederland). In plaats van dat men dankbaar is dat 2 kerkverbanden nader tot elkaar komen, wordt elke letter tot op het bot ontleed in wat er dogmatisch en theologisch allemaal mis zou zijn. Je bent tegenwoordig om het minste of geringste al een hypercalvinist. En ja, daar heb ik dan weer kerkelijke pijn door opgelopen...

@Kde Vries, U stelt dat er veel vijandschap is. Als voorbeeld noemt u de discussie over het document van de beide Gereformeerde Gemeenten. U gebruikt te grote woorden. Wat u vijandschap noemt kan ook liefde zijn voor de gereformeerde leer. We mogen toch eerlijk onder ogen zien dat er iets niet klopt als de verklaring op 1 pagina past en de toelichting van de GG in Ned. 2 pagina's ? Ik ben als belangstellend buitenstaander helemaal niet blij met de verklaring. Maar zie de verkalring als een knieval voor de GG in Ned en een 'terug naar '53 beweging. Voortdurend bespeur ik de neiging om de Dordtse leerregels rechts in te halen en er iets in te lezen wat er niet staat. Voorbeeld uit het document van overeenkomst. men stelt: 1 dat de genade aan alle hoorders onvoorwaardelijk zonder meer wordt aangeboden kan betekenen dat de volgende zaken op de achtergrond raken: 1. De eis van geloof en bekering. 2. De noodzaak van ontdekking aan de ellendestaat door de wet. 3 . De eenzijdigheid van Gods genade waarin wedergeboorte, geloof en bekering gaven Gods zijn die voortvloeien uit het verkiezend welbehagen Gods. Maar let op nu komt het. Men stelt vervolgens: het voorgaande is in overeenstemming met art II-5 van de D.L en artikel III/IV-8 van de D.L. Die luiden als volgt: (II-5) voorts is de belofte des Evangelies, dat een iegelijk die in den gekruisigden Christus gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe; welke belofte aan alle volken en mensen tot welke God naar Zijn welbehagen Zijn Evangelie zendt, zonder onderscheid moet verkondigd en voorgesteld worden, met bevel van bekering en geloof. En III- IV-8: Doch zovelen als er door het Evangelie geroepen worden, die worden ernstiglijk geroepen. Want God betoont ernstiglijk en waarachtiglijk in Zijn Woord wat Hem aangenaam is, namelijk dat de geroepenen tot Hem komen. Hij belooft ook met ernst allen die tot Hem komen, en geloven, de rust der zielen en het eeuwige leven. @ De Vries het is toch een kwalijke zaak dat men zelfs de D.L. niet zonder meer letterlijk wenst te onderschrijven in het document van overeenkomst , maar alleen als de mitsen en maren van bovengenoemde punten 1,2 en 3 er direct bij worden vermeld? Als u deze constatering vijandschap noemt heb ik mezelf daar graag voor over. Dan maar een vijand. Die mitsen en maren kloppen op zich zelf wel, maar de DL hebben die mitsen en maren niet nodig. Onze vaderen hebben de DL pastoraal opgesteld, zo ruim mogelijk, infra-lapsarisch, hoewel het supra-lapsarische ( door GH Kersten als de enige legitieme denkwijze voor de GG geleerd) denken ook een legitieme plaats kreeg op de Synode van 1618-1619.

[refo]

Ik denk dat het probleem zit in een dwaalleer, gecombineerd met een depressieve (zo je wilt, melancholische) volksaard. Als je dan ook nog eens een dominee treft met een soortgelijke mentale dispositie, dan is dat een recept voor ongelukken.

Maar daar valt niet over te praten, want ongelukken komen niet voor. Wie verkoren is komt er toch, aldus de dominee.

[K de Vries]

Maar dat is nu precies ook het probleem van onze tijd. Als je als ambtsdrager in alle oprechtheid mensen waarschuwt, omdat je in de levensopenbaring bijvoorbeeld of in bepaalde geloofsuitingen dingen opmerkt die niet naar de Schrift zijn, dan wordt men vaak direct boos en verwisselt men van kerkverband. Een gesprek is dan soms niet eens aan de orde.

Dat kan zeker, maar daar gaat het nu juist niet over.
Het gaat nu over mensen die op basis van eigen inzichten, ervaringen, opvattingen enz. enz. iemand compleet veroordelen.

En ik denk juist dat heel veel van die zaken door elkaar heen lopen en er vandaag de dag veel te makkelijk van elk voorbeeld wat ik schets hierboven gezegd wordt, dat het dan gaat om ambtsdragers die doen wat jij beweert.

Er is zoveel vijandschap, ik heb het de afgelopen dagen ook weer meegemaakt in de discussie over het document van de Gereformeerde Gemeenten (in Nederland). In plaats van dat men dankbaar is dat 2 kerkverbanden nader tot elkaar komen, wordt elke letter tot op het bot ontleed in wat er dogmatisch en theologisch allemaal mis zou zijn. Je bent tegenwoordig om het minste of geringste al een hypercalvinist. En ja, daar heb ik dan weer kerkelijke pijn door opgelopen...

@Kde Vries, U stelt dat er veel vijandschap is. Als voorbeeld noemt u de discussie over het document van de beide Gereformeerde Gemeenten. U gebruikt te grote woorden. Wat u vijandschap noemt kan ook liefde zijn voor de gereformeerde leer. We mogen toch eerlijk onder ogen zien dat er iets niet klopt als de verklaring op 1 pagina past en de toelichting van de GG in Ned. 2 pagina's ? Ik ben als belangstellend buitenstaander helemaal niet blij met de verklaring. Maar zie de verkalring als een knieval voor de GG in Ned en een 'terug naar '53 beweging. Voortdurend bespeur ik de neiging om de Dordtse leerregels rechts in te halen en er iets in te lezen wat er niet staat. Voorbeeld uit het document van overeenkomst. men stelt: 1 dat de genade aan alle hoorders onvoorwaardelijk zonder meer wordt aangeboden kan betekenen dat de volgende zaken op de achtergrond raken: 1. De eis van geloof en bekering. 2. De noodzaak van ontdekking aan de ellendestaat door de wet. 3 . De eenzijdigheid van Gods genade waarin wedergeboorte, geloof en bekering gaven Gods zijn die voortvloeien uit het verkiezend welbehagen Gods. Maar let op nu komt het. Men stelt vervolgens: het voorgaande is in overeenstemming met art II-5 van de D.L en artikel III/IV-8 van de D.L. Die luiden als volgt: (II-5) voorts is de belofte des Evangelies, dat een iegelijk die in den gekruisigden Christus gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe; welke belofte aan alle volken en mensen tot welke God naar Zijn welbehagen Zijn Evangelie zendt, zonder onderscheid moet verkondigd en voorgesteld worden, met bevel van bekering en geloof. En III- IV-8: Doch zovelen als er door het Evangelie geroepen worden, die worden ernstiglijk geroepen. Want God betoont ernstiglijk en waarachtiglijk in Zijn Woord wat Hem aangenaam is, namelijk dat de geroepenen tot Hem komen. Hij belooft ook met ernst allen die tot Hem komen, en geloven, de rust der zielen en het eeuwige leven. @ De Vries het is toch een kwalijke zaak dat men zelfs de D.L. niet zonder meer letterlijk wenst te onderschrijven in het document van overeenkomst , maar alleen als de mitsen en maren van bovengenoemde punten 1,2 en 3 er direct bij worden vermeld? Als u deze constatering vijandschap noemt heb ik mezelf daar graag voor over. Dan maar een vijand. Die mitsen en maren kloppen op zich zelf wel, maar de DL hebben die mitsen en maren niet nodig. Onze vaderen hebben de DL pastoraal opgesteld, zo ruim mogelijk, infra-lapsarisch, hoewel het supra-lapsarische ( door GH Kersten als de enige legitieme denkwijze voor de GG geleerd) denken ook een legitieme plaats kreeg op de Synode van 1618-1619.

Het zijn geen mitsen en maren, maar de uitleg van de DL zélf. De eis van geloof en bekering is wezenlijk voor de bediening der verzoening (2 Kor. 5:20). De noodzaak van ontdekking aan de ellendestaat door de wet is essentieel in de weg van waarachtige wedergeboorte (Matth. 9:12; Luk. 5:31) en Gods eenzijdige genade waarin wedergeboorte, geloof en bekering gaven Gods zijn die voortvloeien uit het verkiezend welbehagen Gods is geheel in overeenstemming met wat Paulus de gemeente te Eféze voorhield (Ef. 2:8-10).
Deze 3 punten zijn dus voluit Bijbels. Ze vloeien voort uit de DL. Dus wat is het probleem? Men stelt samen een document op met o.a. deze 3 punten waarbij men de DL als bron gebruikt. Wat is daar mis mee?

[De Rijssenaar]

Ik denk dat het probleem zit in een dwaalleer, gecombineerd met een depressieve (zo je wilt, melancholische) volksaard. Als je dan ook nog eens een dominee treft met een soortgelijke mentale dispositie, dan is dat een recept voor ongelukken.

Maar daar valt niet over te praten, want ongelukken komen niet voor. Wie verkoren is komt er toch, aldus de dominee.

Met zo’n mentaliteit vraag me af waarom hij dan nog überhaupt elke zondag de kansel beklimt. Wie verkoren is komt er toch…

[KDD]

Ik denk dat het probleem zit in een dwaalleer, gecombineerd met een depressieve (zo je wilt, melancholische) volksaard. Als je dan ook nog eens een dominee treft met een soortgelijke mentale dispositie, dan is dat een recept voor ongelukken.

Maar daar valt niet over te praten, want ongelukken komen niet voor. Wie verkoren is komt er toch, aldus de dominee.

Met zo’n mentaliteit vraag me af waarom hij dan nog überhaupt elke zondag de kansel beklimt. Wie verkoren is komt er toch…

De kansel beklimmen heeft niets met de uitverkiezing te maken.

[Michaels]

Dat kan zeker, maar daar gaat het nu juist niet over.
Het gaat nu over mensen die op basis van eigen inzichten, ervaringen, opvattingen enz. enz. iemand compleet veroordelen.

En ik denk juist dat heel veel van die zaken door elkaar heen lopen en er vandaag de dag veel te makkelijk van elk voorbeeld wat ik schets hierboven gezegd wordt, dat het dan gaat om ambtsdragers die doen wat jij beweert.

Er is zoveel vijandschap, ik heb het de afgelopen dagen ook weer meegemaakt in de discussie over het document van de Gereformeerde Gemeenten (in Nederland). In plaats van dat men dankbaar is dat 2 kerkverbanden nader tot elkaar komen, wordt elke letter tot op het bot ontleed in wat er dogmatisch en theologisch allemaal mis zou zijn. Je bent tegenwoordig om het minste of geringste al een hypercalvinist. En ja, daar heb ik dan weer kerkelijke pijn door opgelopen...

@Kde Vries, U stelt dat er veel vijandschap is. Als voorbeeld noemt u de discussie over het document van de beide Gereformeerde Gemeenten. U gebruikt te grote woorden. Wat u vijandschap noemt kan ook liefde zijn voor de gereformeerde leer. We mogen toch eerlijk onder ogen zien dat er iets niet klopt als de verklaring op 1 pagina past en de toelichting van de GG in Ned. 2 pagina's ? Ik ben als belangstellend buitenstaander helemaal niet blij met de verklaring. Maar zie de verkalring als een knieval voor de GG in Ned en een 'terug naar '53 beweging. Voortdurend bespeur ik de neiging om de Dordtse leerregels rechts in te halen en er iets in te lezen wat er niet staat. Voorbeeld uit het document van overeenkomst. men stelt: 1 dat de genade aan alle hoorders onvoorwaardelijk zonder meer wordt aangeboden kan betekenen dat de volgende zaken op de achtergrond raken: 1. De eis van geloof en bekering. 2. De noodzaak van ontdekking aan de ellendestaat door de wet. 3 . De eenzijdigheid van Gods genade waarin wedergeboorte, geloof en bekering gaven Gods zijn die voortvloeien uit het verkiezend welbehagen Gods. Maar let op nu komt het. Men stelt vervolgens: het voorgaande is in overeenstemming met art II-5 van de D.L en artikel III/IV-8 van de D.L. Die luiden als volgt: (II-5) voorts is de belofte des Evangelies, dat een iegelijk die in den gekruisigden Christus gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe; welke belofte aan alle volken en mensen tot welke God naar Zijn welbehagen Zijn Evangelie zendt, zonder onderscheid moet verkondigd en voorgesteld worden, met bevel van bekering en geloof. En III- IV-8: Doch zovelen als er door het Evangelie geroepen worden, die worden ernstiglijk geroepen. Want God betoont ernstiglijk en waarachtiglijk in Zijn Woord wat Hem aangenaam is, namelijk dat de geroepenen tot Hem komen. Hij belooft ook met ernst allen die tot Hem komen, en geloven, de rust der zielen en het eeuwige leven. @ De Vries het is toch een kwalijke zaak dat men zelfs de D.L. niet zonder meer letterlijk wenst te onderschrijven in het document van overeenkomst , maar alleen als de mitsen en maren van bovengenoemde punten 1,2 en 3 er direct bij worden vermeld? Als u deze constatering vijandschap noemt heb ik mezelf daar graag voor over. Dan maar een vijand. Die mitsen en maren kloppen op zich zelf wel, maar de DL hebben die mitsen en maren niet nodig. Onze vaderen hebben de DL pastoraal opgesteld, zo ruim mogelijk, infra-lapsarisch, hoewel het supra-lapsarische ( door GH Kersten als de enige legitieme denkwijze voor de GG geleerd) denken ook een legitieme plaats kreeg op de Synode van 1618-1619.

Het zijn geen mitsen en maren, maar de uitleg van de DL zélf. De eis van geloof en bekering is wezenlijk voor de bediening der verzoening (2 Kor. 5:20). De noodzaak van ontdekking aan de ellendestaat door de wet is essentieel in de weg van waarachtige wedergeboorte (Matth. 9:12; Luk. 5:31) en Gods eenzijdige genade waarin wedergeboorte, geloof en bekering gaven Gods zijn die voortvloeien uit het verkiezend welbehagen Gods is geheel in overeenstemming met wat Paulus de gemeente te Eféze voorhield (Ef. 2:8-10).
Deze 3 punten zijn dus voluit Bijbels. Ze vloeien voort uit de DL. Dus wat is het probleem? Men stelt samen een document op met o.a. deze 3 punten waarbij men de DL als bron gebruikt. Wat is daar mis mee?

Waar waren de GG en de GGinN het niet over eens, vóór het document van overeenkomst?

[JanRap]

Dat kan zeker, maar daar gaat het nu juist niet over.
Het gaat nu over mensen die op basis van eigen inzichten, ervaringen, opvattingen enz. enz. iemand compleet veroordelen.

En ik denk juist dat heel veel van die zaken door elkaar heen lopen en er vandaag de dag veel te makkelijk van elk voorbeeld wat ik schets hierboven gezegd wordt, dat het dan gaat om ambtsdragers die doen wat jij beweert.

Er is zoveel vijandschap, ik heb het de afgelopen dagen ook weer meegemaakt in de discussie over het document van de Gereformeerde Gemeenten (in Nederland). In plaats van dat men dankbaar is dat 2 kerkverbanden nader tot elkaar komen, wordt elke letter tot op het bot ontleed in wat er dogmatisch en theologisch allemaal mis zou zijn. Je bent tegenwoordig om het minste of geringste al een hypercalvinist. En ja, daar heb ik dan weer kerkelijke pijn door opgelopen...

@Kde Vries, U stelt dat er veel vijandschap is. Als voorbeeld noemt u de discussie over het document van de beide Gereformeerde Gemeenten. U gebruikt te grote woorden. Wat u vijandschap noemt kan ook liefde zijn voor de gereformeerde leer. We mogen toch eerlijk onder ogen zien dat er iets niet klopt als de verklaring op 1 pagina past en de toelichting van de GG in Ned. 2 pagina's ? Ik ben als belangstellend buitenstaander helemaal niet blij met de verklaring. Maar zie de verkalring als een knieval voor de GG in Ned en een 'terug naar '53 beweging. Voortdurend bespeur ik de neiging om de Dordtse leerregels rechts in te halen en er iets in te lezen wat er niet staat. Voorbeeld uit het document van overeenkomst. men stelt: 1 dat de genade aan alle hoorders onvoorwaardelijk zonder meer wordt aangeboden kan betekenen dat de volgende zaken op de achtergrond raken: 1. De eis van geloof en bekering. 2. De noodzaak van ontdekking aan de ellendestaat door de wet. 3 . De eenzijdigheid van Gods genade waarin wedergeboorte, geloof en bekering gaven Gods zijn die voortvloeien uit het verkiezend welbehagen Gods. Maar let op nu komt het. Men stelt vervolgens: het voorgaande is in overeenstemming met art II-5 van de D.L en artikel III/IV-8 van de D.L. Die luiden als volgt: (II-5) voorts is de belofte des Evangelies, dat een iegelijk die in den gekruisigden Christus gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe; welke belofte aan alle volken en mensen tot welke God naar Zijn welbehagen Zijn Evangelie zendt, zonder onderscheid moet verkondigd en voorgesteld worden, met bevel van bekering en geloof. En III- IV-8: Doch zovelen als er door het Evangelie geroepen worden, die worden ernstiglijk geroepen. Want God betoont ernstiglijk en waarachtiglijk in Zijn Woord wat Hem aangenaam is, namelijk dat de geroepenen tot Hem komen. Hij belooft ook met ernst allen die tot Hem komen, en geloven, de rust der zielen en het eeuwige leven. @ De Vries het is toch een kwalijke zaak dat men zelfs de D.L. niet zonder meer letterlijk wenst te onderschrijven in het document van overeenkomst , maar alleen als de mitsen en maren van bovengenoemde punten 1,2 en 3 er direct bij worden vermeld? Als u deze constatering vijandschap noemt heb ik mezelf daar graag voor over. Dan maar een vijand. Die mitsen en maren kloppen op zich zelf wel, maar de DL hebben die mitsen en maren niet nodig. Onze vaderen hebben de DL pastoraal opgesteld, zo ruim mogelijk, infra-lapsarisch, hoewel het supra-lapsarische ( door GH Kersten als de enige legitieme denkwijze voor de GG geleerd) denken ook een legitieme plaats kreeg op de Synode van 1618-1619.

Het zijn geen mitsen en maren, maar de uitleg van de DL zélf. De eis van geloof en bekering is wezenlijk voor de bediening der verzoening (2 Kor. 5:20). De noodzaak van ontdekking aan de ellendestaat door de wet is essentieel in de weg van waarachtige wedergeboorte (Matth. 9:12; Luk. 5:31) en Gods eenzijdige genade waarin wedergeboorte, geloof en bekering gaven Gods zijn die voortvloeien uit het verkiezend welbehagen Gods is geheel in overeenstemming met wat Paulus de gemeente te Eféze voorhield (Ef. 2:8-10).
Deze 3 punten zijn dus voluit Bijbels. Ze vloeien voort uit de DL. Dus wat is het probleem? Men stelt samen een document op met o.a. deze 3 punten waarbij men de DL als bron gebruikt. Wat is daar mis mee?

@ KdeVries, dank voor uw reactie. We zijn het volkomen eens als u stelt dat het document van overeenkomst niet onbijbels is. Maar mijn grote punt is: Als wij als reformatorische christenen gezegend zijn met glasheldere belijdenissen, NGB, HC en D.L. waarom moeten die zo nodig verduidelijkt worden? Onze belijdenissen vormen een eenheid, ga je daar dingen bijvoegen dan wijk je met de beste bedoelingen af van de geest en de hoofdzaak van zowel NGB, HC als D.L.
Missen we er toch iets in? Vinden we ze misschien te ruim? Het zou veel beter zijn als we in ons schrijven en spreken nauwer aansloten bij de belijdenissen. Dat is mijn punt. Je kunt zoals in het document van overeenkomst de juiste teksten citeren maar toch een accentsverschuiving krijgen. Wat ik in het document van overeenkomst proef is wat je in heel de geschiedenis van de beide GG's ziet ( het werd al in 1950 aan ds. Kok verweten, ds. vd Ketterij verweet het in 53 de synodalen): dat het stuk der ellende wordt overgeslagen. dat de doodsstaat van de mens wordt geloochend. Men bedoelde: toen: die worden niet voldoende geaccentueerd. Anno 2026 bedoelt men: het gevaar bestaat dat ze niet door alle predikanten voldoende geaccentueerd worden.

[Job]

Om het gesprek misschien zodanig te maken dat er behalve het kennisnemen van de ervaringen ook lering uit kan worden getrokken, zouden we er misschien over na kunnen denken (er lezen hier ook ambtsdragers mee): Wat is de juiste wijze om een eerlijk gesprek aan te gaan met gemeenteleden over hun geestelijke welzijn? En dan bedoel ik vooral op momenten dat een ambtsdrager, die te waken heeft over leer en leven, meent op grond van de Bijbel te moeten vermanen. Bijvoorbeeld wanneer iemand iets vertelt over zijn ervaringen, maar de levenspraktijk lijkt anders te zijn. Wanneer vruchten niet kloppen met de belijdenis.

Laat eerst voorop gesteld zijn dat dat zeker een taak is voor ambtsdragers. Ik hoop dat we deze notie niet uit het oog willen verliezen. De cruciale vraag is wel: hoe doen ze dat? Welke houding en woorden kies je voor zo'n op voorhand al zeer ingewikkeld gesprek? Mogelijk kunnen we daar het gesprek eens over voeren.

Ik heb het nu dus wel over louter Bijbelse gronden om iemand ergens op aan te spreken.

Dat is winst: dat je de discussie optilt naar een plaats waar het minder pijnlijk wordt... Maar dan zouden we wel moeten blijven bij het onderwerp. Wat is de juiste wijze om een eerlijk gesprek te voeren met Gods kinderen over hun geestelijk welzijn? Dan spreken we niet over onwedergeborenen, maar over hen die mogen zeggen dat God Zijn Zoon in hen geopenbaard heeft. Daar hebben we het over... als ik het goed terug-lees wat @Vrouwke zegt

Een eerlijk geestelijk gesprek op huisbezoek vraagt een zuiver uitgangspunt. Niet de vraag óf God gewerkt heeft, maar de erkenning dát Hij werkt als iemand van Christus spreekt en Zijn vergeving belijdt. Dat neemt de noodzaak van beproeving niet weg, maar zet die op haar plaats: niet als wantrouwend onderzoek, maar als geestelijke onderscheiding in het licht van Schrift en belijdenis

Dus ja, het gevaar ligt, dat het gesprek ongemerkt terugvalt in een verborgen schema: "is het wel echt, diep genoeg, zuiver genoeg?" Dan wordt iemand opnieuw op zichzelf teruggeworpen. Maar het evangelie leert juist dat de grond buiten ons ligt... niet in de mate van onze ervaring, maar in het volbrachte werk van Christus.

Van daaruit kan er wél gesproken worden over het geestelijk leven... over strijd, aanvechting, groei en ook over zonde... maar binnen de ruimte van de genade, niet onder de druk van een verborgen toets. De Schrift wijst naar mijn idee die weg. Denk aan hoe Paulus de gemeenten aanspreekt: hij erkent het werk van God, noemt hen heiligen in Christus, en vandaaruit vermaant en onderwijst hij. De vermaning ondergraaft het fundament niet, maar bouwt erop voort. Dat kun je zo één op één toepassen op Gods kind? En op Gods kinderen onder elkaar.

Laat ons de onwankelbare belijdenis der hoop vast houden; (want Die het beloofd heeft, is getrouw); en laat ons op elkander acht nemen, tot opscherping der liefde en der goede werken. Hebr 10

Vanuit de aard der liefde is dit enerzijds een heel nobel uitgangspunt. Maar soms zijn er zaken in leer of leven die ambtsdragers inderdaad twijfels kunnen geven over iemands staat omdat ze haaks staan op de Schrift. Een voorbeeld: voortdurend in haat en nijd met naasten leven, zich voortslepend van conflict naar conflict en altijd op zijn/haar strepen staan. Ongezeglijk zijn.
Ik beweer niet dat ambtsdragers met zulke twijfels moeten strooien, nog minder om er onpastoraal mee om te gaan. Maar om iedereen die belijdt Christus te kennen de handen op te leggen, dat gaat me te ver. Ook de farizeeen waren overtuigd van de waarheid en werkelijkheid van hun godsdienst en verder is zelfbedrog ons als mensen ook niet vreemd. Dat zo'n gesprek heel ongemakkelijk is: zeker.