Gereformeerde Gemeenten

[Refiosi]

Dat is niet mijn ervaring met de teksten die je hier neerpoot en waar je vaak ook weer spijt van hebt.

Die beeldspraak was te kort door bocht en kun je zo int algemeen niet zeggen.. Daar had in spijt van.. Maar tis wel een beeld die ik zie en waar neem. En eigenlijk ook bij jou zie..

Maar goed, je mag hier alles maar neergooien en ter discussie stellen en als er mensen tegenin gaan dan staat iedereen weer klaar om de afkeuring uit te spreken. Het is hier een 'Gergem-gal-spuw-forum' geworden, waar eigenlijk weinig verschil meer is met een forum als refoweb. Zeer treurig.

Als je kritiek hebt op regering ben je ook meteen een galspuwer op Nederland? Dat toont juist betrokkenheid.. Ik heb kritiek op iets wat ik zie in de gergem. Dat is niet direct gal spuwen..

Nou zeker de manier waarop en de massiviteit... dat is echt buiten proporties. Nu ook weer... "oh zo zoet..." enz. Je steekt er gewoon de draak mee. Ik vind dit een heel vervelende manier van kritiek uiten. Dit breekt meer af dan het opbouwt.

[Posthoorn]

Zou de Heilige Geest de ene persoon dingen laten ervaren, en een ander heel andere dingen? Zodanig dat ze elkaar absoluut niet kunnen verstaan?

Wanneer deze ervaringen niet strijdig zijn met de Bijbel, zou dat dan niet kunnen? Veel ervaringen worden gekleurd door hoe,wanneer en waar we opgegroeid zijn, waar we kerken, wat onze persoonlijkheid is en waarmee we in aanraking komen.

Dat is waar. Maar het gaat om de essentie. Daarin zou je elkaar toch moeten herkennen.

[Refiosi]

Heet jij Bertiel? Wat is dat toch, met elkaar bijspringen? Als vliegen op stroop op een niet welgevallige mening.

En het is heel apart. Als DIA zegt dat je helemaal bekeerd bent of niet bekeerd, dan gaat het ineens niet over de rechtvaardigmaking. En hier zou het dan weer wel over de rechtvaardigmaking gaan.

Maar voor de duidelijkheid. Naar Gods Woord geloof ik in de gemeenschap der heiligen. Gods geoefende volk kan helpen om de weg onderscheidenlijker uit te leggen, net zoals Aguila en Priscilla dat deden. Als God je in een gemeente heeft geplaatst en iemand kan je meenemen naar een kind van God, als pasbeginnende christen, dan is het toch vreemd om daar op deze wijze op te reageren? Het zou geen tegenstelling mogen zijn die er nu van gemaakt wordt. Ze kunnen je onderwijzen, je kunt van ze leren en je kunt met hen gemeenschap oefenen. Allemaal zeer waardevolle zaken voor Gods kerk hier op aarde. En ja, ook over de rechtvaardigmaking kunnen ze spreken. En zeker moet dat altijd getoetst worden aan Gods Woord. Maar ik zie geen enkele reden om dat aan de kant te schuiven door er op te wijzen dat je alleen met God te maken wil hebben.

Als Gods volk op ervaringen wijst en niet op het woord dan gaat het fout. Aquila en Priscilla legden het woord uit.
Ik ben bang dat er door Gods volk meer groen vertrapt wordt dan dat er opwas is.
Daarnaast is de gemeenschap der heiligen iets uit de heiligmaking en kan er teruggezien worden op de rechtvaardigmaking, maar dat heeft met de rechtvaardigmaking an sich niks te maken. De uitdrukking: als je het niet bij Gods volk kan vinden, daar begon het mee, en dan is Rijssenaar verstandig om het niet daar te zoeken maar bij Christus.

Het ging erover dat DIA Rijssenaar aanbood om eens te spreken met Gods volk. Hij heeft niet gezegd dat die personen niet op het Woord zouden wijzen. Jammer dat dat er van gemaakt wordt. Onduidelijke en vreemde allergie. Gods kinderen zijn aan elkaar gegeven om elkaar tot een hand en een voet te zijn.

Dus ik kan helemaal niets met de valse tegenstelling dat je het liever bij Christus zoekt dan bij Gods volk. Dat is meer een discussietruc dan een werkelijk doeltreffend argument.

[Groepscirkel]

Zou de Heilige Geest de ene persoon dingen laten ervaren, en een ander heel andere dingen? Zodanig dat ze elkaar absoluut niet kunnen verstaan?

Wanneer deze ervaringen niet strijdig zijn met de Bijbel, zou dat dan niet kunnen? Veel ervaringen worden gekleurd door hoe,wanneer en waar we opgegroeid zijn, waar we kerken, wat onze persoonlijkheid is en waarmee we in aanraking komen.

Dat is waar. Maar het gaat om de essentie. Daarin zou je elkaar toch moeten herkennen.

Ik ben deel wat Posthoorn zegt over herkenning in het geestelijke leven. Dat overstijgt kerkmuren en culturen en specifieke woorden, maar herkent de in het Woord gefundeerde geestelijke ervaringen.

[Refiosi]

Heet jij Bertiel? Wat is dat toch, met elkaar bijspringen? Als vliegen op stroop op een niet welgevallige mening.

En het is heel apart. Als DIA zegt dat je helemaal bekeerd bent of niet bekeerd, dan gaat het ineens niet over de rechtvaardigmaking. En hier zou het dan weer wel over de rechtvaardigmaking gaan.

Maar voor de duidelijkheid. Naar Gods Woord geloof ik in de gemeenschap der heiligen. Gods geoefende volk kan helpen om de weg onderscheidenlijker uit te leggen, net zoals Aguila en Priscilla dat deden. Als God je in een gemeente heeft geplaatst en iemand kan je meenemen naar een kind van God, als pasbeginnende christen, dan is het toch vreemd om daar op deze wijze op te reageren? Het zou geen tegenstelling mogen zijn die er nu van gemaakt wordt. Ze kunnen je onderwijzen, je kunt van ze leren en je kunt met hen gemeenschap oefenen. Allemaal zeer waardevolle zaken voor Gods kerk hier op aarde. En ja, ook over de rechtvaardigmaking kunnen ze spreken. En zeker moet dat altijd getoetst worden aan Gods Woord. Maar ik zie geen enkele reden om dat aan de kant te schuiven door er op te wijzen dat je alleen met God te maken wil hebben.

Nee, ik heet/ben niet Bertiel

-DIA- biedt adressen aan waar De Rijssenaar kan horen hoe een zondaar wordt bekeerd. De Rijssenaar reageert daarop door te zeggen dat je daarvoor niet bij mensen maar bij Jezus moet zijn. Ten diepste is dat waar.
Je geeft aan dat dat onbijbels is omdat de gemeenschap der heiligen een wezenlijk onderdeel is. Vervolgens reageert Bertiel daar op dat dat geen onderdeel in de rechtvaardigmaking is. Jij verwijt hem reacties niet te onderbouwen en daarop reageer ik richting jou omdat jij ook niet onderbouwd hebt waarom de mening van De Rijssenaar dat je voor bekering bij Jezus moet zijn en niet bij mensen, onbijbels is.

Ik geloof zeker ook in de gemeenschap der heiligen. We kunnen veel leren van hen die al langer de Heere liefhebben en dienen en die - vaak door strijd heen - zeer geoefend en gevormd zijn. In deze context vind ik dit geloofsartikel echter wel een lastige omdat ik - en gezien de aanleiding van deze discussie over een vraag op refoweb sta ik daarin niet alleen - vaak een veroordeling proef van een ieder wiens overtuiging of bekeringsweg niet precies past in ons beeld/systeem. Ik mis de overtuiging dat de Heere uit alle talen, tongen, natiën, culturen enz. enz. Zijn Kerk vergadert en dat er binnen die gemeenschap der heiligen een enorme veelkleurigheid is. Dat mag ons terughoudend maken. We kennen slechts ten dele.

Of die personen Rijssenaar gaan veroordelen is een invulling van jou. Het is een veeg teken als je bang bent voor omgang met geoefend volk van God. Wel is het zo dat je ertegen op kunt zien, maar vaak valt het mee en mogen deze mensen juist iets van de liefde beoefenen, is mijn ervaring. Ook juist naar jonge tere plantjes.

[De Rijssenaar]

Heet jij Bertiel? Wat is dat toch, met elkaar bijspringen? Als vliegen op stroop op een niet welgevallige mening.

En het is heel apart. Als DIA zegt dat je helemaal bekeerd bent of niet bekeerd, dan gaat het ineens niet over de rechtvaardigmaking. En hier zou het dan weer wel over de rechtvaardigmaking gaan.

Maar voor de duidelijkheid. Naar Gods Woord geloof ik in de gemeenschap der heiligen. Gods geoefende volk kan helpen om de weg onderscheidenlijker uit te leggen, net zoals Aguila en Priscilla dat deden. Als God je in een gemeente heeft geplaatst en iemand kan je meenemen naar een kind van God, als pasbeginnende christen, dan is het toch vreemd om daar op deze wijze op te reageren? Het zou geen tegenstelling mogen zijn die er nu van gemaakt wordt. Ze kunnen je onderwijzen, je kunt van ze leren en je kunt met hen gemeenschap oefenen. Allemaal zeer waardevolle zaken voor Gods kerk hier op aarde. En ja, ook over de rechtvaardigmaking kunnen ze spreken. En zeker moet dat altijd getoetst worden aan Gods Woord. Maar ik zie geen enkele reden om dat aan de kant te schuiven door er op te wijzen dat je alleen met God te maken wil hebben.

Nee, ik heet/ben niet Bertiel

-DIA- biedt adressen aan waar De Rijssenaar kan horen hoe een zondaar wordt bekeerd. De Rijssenaar reageert daarop door te zeggen dat je daarvoor niet bij mensen maar bij Jezus moet zijn. Ten diepste is dat waar.
Je geeft aan dat dat onbijbels is omdat de gemeenschap der heiligen een wezenlijk onderdeel is. Vervolgens reageert Bertiel daar op dat dat geen onderdeel in de rechtvaardigmaking is. Jij verwijt hem reacties niet te onderbouwen en daarop reageer ik richting jou omdat jij ook niet onderbouwd hebt waarom de mening van De Rijssenaar dat je voor bekering bij Jezus moet zijn en niet bij mensen, onbijbels is.

Ik geloof zeker ook in de gemeenschap der heiligen. We kunnen veel leren van hen die al langer de Heere liefhebben en dienen en die - vaak door strijd heen - zeer geoefend en gevormd zijn. In deze context vind ik dit geloofsartikel echter wel een lastige omdat ik - en gezien de aanleiding van deze discussie over een vraag op refoweb sta ik daarin niet alleen - vaak een veroordeling proef van een ieder wiens overtuiging of bekeringsweg niet precies past in ons beeld/systeem. Ik mis de overtuiging dat de Heere uit alle talen, tongen, natiën, culturen enz. enz. Zijn Kerk vergadert en dat er binnen die gemeenschap der heiligen een enorme veelkleurigheid is. Dat mag ons terughoudend maken. We kennen slechts ten dele.

Of die personen Rijssenaar gaan veroordelen is een invulling van jou. Het is een veeg teken als je bang bent voor omgang met geoefend volk van God. Wel is het zo dat je ertegen op kunt zien, maar vaak valt het mee en mogen deze mensen juist iets van de liefde beoefenen, is mijn ervaring. Ook juist naar jonge tere plantjes.

Een heilbegerige ziel is er niet bij geholpen om bij Gods volk te horen hoe God zijn volk bekeert.. Dat hoor je ook in de kerk. Daar reageerde ik op dat je als heilbegerige ziel beter bij Jezus kunt zijn.. Als je heilbegerig bent wil je genade ontvangen. Dan is het maar een ding; "geef mij Jezus of ik sterf"" en niet "geef mij een bekeringsverhaal, of ik sterf".. . Ga jij, als je honger hebt ook maar de buurman, die ook hongerig is, om te horen hoe hij daarmee omgaat? Nee je gaat dan naar de bakker en hebt niet eens tijd voor zulke praatjes. Mensen die een beetje trek hebben, die kunnen het inderdaad nog heel goed uithouden bij de verhalen van de buurman. Maar als je echt honger hebt, wil je eten, en geen verhaal van de buurman

[pierre27]

In het bewuste artikel op Refoweb lees ik niet dat er minachtend gedaan wordt over het geloven en vertrouwen op Gods Woord. Kun jij aangeven waar je dat ziet staan?

Lees mijn post beter. Ik heb dat wel eens mee gemaakt.. Tis een toevoeging van mij op de ervaring van de vraagsteller

En in vraag van Refoweb staat wel degelijk dat het aangrijpen van de belofte, dus eigenlijk geloven, verdacht wordt gemaakt door de predikant... Dat soort taal hoor je vaak.. Kunnen dominee doen, ouderlingen of gewoon mensen. Ze zeggen dan: wij hebben de ware bevinding, en die anderen geloven alleen maar. Dat is zonder grond, want als je wist hoe Gods volk echt geleid wordt: dat gaat zoet hoor, oh, zo zoet.. Enz. Enz..

Bij zulke mensen zeg ik: hoo is ff, het kan zoet zijn allemaal. Maar het komt niet in plaats van geloof en vertrouwen.. En dat onderbouw ik dan met catechismus..

Het staat er niet dat er minachtend gedaan wordt over het vertrouwen op Gods Woord. Dan moet je dat er ook niet bij fantaseren als je dat beter uitkomt.

En weer lees je niet goed...

Ik lees prima, je verzint het!

[De Rijssenaar]

Lees mijn post beter. Ik heb dat wel eens mee gemaakt.. Tis een toevoeging van mij op de ervaring van de vraagsteller

En in vraag van Refoweb staat wel degelijk dat het aangrijpen van de belofte, dus eigenlijk geloven, verdacht wordt gemaakt door de predikant... Dat soort taal hoor je vaak.. Kunnen dominee doen, ouderlingen of gewoon mensen. Ze zeggen dan: wij hebben de ware bevinding, en die anderen geloven alleen maar. Dat is zonder grond, want als je wist hoe Gods volk echt geleid wordt: dat gaat zoet hoor, oh, zo zoet.. Enz. Enz..

Bij zulke mensen zeg ik: hoo is ff, het kan zoet zijn allemaal. Maar het komt niet in plaats van geloof en vertrouwen.. En dat onderbouw ik dan met catechismus..

Het staat er niet dat er minachtend gedaan wordt over het vertrouwen op Gods Woord. Dan moet je dat er ook niet bij fantaseren als je dat beter uitkomt.

En weer lees je niet goed...

Ik lees prima, je verzint het!

Dat is niet zo.

[mvdb]

Wanneer deze ervaringen niet strijdig zijn met de Bijbel, zou dat dan niet kunnen? Veel ervaringen worden gekleurd door hoe,wanneer en waar we opgegroeid zijn, waar we kerken, wat onze persoonlijkheid is en waarmee we in aanraking komen.

Dat is waar. Maar het gaat om de essentie. Daarin zou je elkaar toch moeten herkennen.

Als het gaat om de essentie zeker. Maar laten we beseffen dat de essentie beperkt is en dat daar niet een heel dogmatisch systeem in gaat meewegen.

Of die personen Rijssenaar gaan veroordelen is een invulling van jou. Het is een veeg teken als je bang bent voor omgang met geoefend volk van God. Wel is het zo dat je ertegen op kunt zien, maar vaak valt het mee en mogen deze mensen juist iets van de liefde beoefenen, is mijn ervaring. Ook juist naar jonge tere plantjes.

Ik heb nergens gezegd of gesuggereerd dat die personen De Rijssenaar zouden veroordelen.
Je suggestie dat ik bang zou zijn voor omgang met geoefend volk van God is totaal ongefundeerd. Ik geef alleen aan dat ik wars ben van een keur aan ervaringen die verabsoluteerd worden en dat zonder allerlei ervaringen iemand niet een waar gelovige zou kunnen zijn. Daar moeten we uiterste terughoudendheid in betrachten. Veel is echt niet uit de Bijbel te funderen en kent ook geen oude papieren.
Misschien dat in mijn huiver ook meeweegt dat nogal eens de uitdrukking 'Gods volk leert' of 'Gods volk ervaart' en dat dat dan het einde van alle tegenspraak zou zijn. Dat vind ik een gevaarlijke houding. Dan delft naar mijn mening het Woord echt het onderspit.

[JanRap]

Beetje flauw dat @Rijssenaar het nu weer verkeerd gezegd of benadrukt zou hebben. De woorden uit de belijdenisgeschriften staan er gelukkig allemaal in. En hoeven helemaal niet tegen elkaar uitgespeeld te worden. Maar feit is wel dat er vanaf de kansels nogal eens een andere draai aan die woorden gegeven wordt. Waardoor bijvoorbeeld de catechismuspreek de catechismus die behandeld wordt, soms gewoon tegenspreekt.

Dat niet iedereen dat herkent, ziet of tegenkomt is weer een ander verhaal. Maar @Rijssenaar kletst geen onzin. Al zou hij zich misschien soms wat zorgvuldiger uit kunnen drukken. Maar dat is ook best lastig..

Hij framet bepaalde woorden, plukt eenzijdig een gedeelte uit de catechismus en verdedigt een conclusiegeloof. Ik kan het allemaal niet echt serieus nemen, eerlijk gezegd. Het ware geloof vertrouwt op Gods Woord, maar het is precies zoals DIA benadrukt: dat wordt door de Heilige Geest in het hart gewerkt en door God geschonken.

Een verstandsgeloof is echt te kort voor de eeuwigheid. Dat kun je proberen, maar daar kom je bedrogen mee uit. Een getrouwe wachter zal daarvoor waarschuwen en waken en ik zal die getrouwe wachters hier altijd blijven verdedigen.

Je dwaalt zelf ongelooflijk weg van de wortels die je hebt en van Schrift en belijdenis.

Ik heb juist meer begrip gekregen van Bijbel en belijdenis geschriften afgelopen 2 jaar. Dus ik ervaar dat ik juist dichter bij ben.

Dat is niet mijn ervaring met de teksten die je hier neerpoot en waar je vaak ook weer spijt van hebt.

Ik verdedig het ware geloof aan de hand van heidelbergse catechismus.

Dat kun je herhalen, maar ik schrijf op waarom ik het daar niet mee eens ben.

Jij leest mij duidelijk niet goed. Als ik zeg dat geloven en vertrouwen verdacht wordt gemaakt, en ik tegen die uitspraak ben.. En dat ook nog eens aan toon met heidelbergse catechismus. Dan moet je niet het andere benadrukken. Ik mis juist het evenwicht en benoem waar het uit balans raakt..

Waarom vertel jij aan mij wat ik wel en niet 'moet' benadrukken? Geloven en vertrouwen zonder de bevindelijke toepassing in het hart is een conclusiegeloof. Dat blijf ik zeggen. En daar mag op de preekstoel tegen gewaarschuwd worden. En als alleen de spits van de waarschuwing hier belachelijk wordt gemaakt, dan waarschuw ik daar ook tegen. Het is erg makkelijk om iets belachelijk te maken.

Maar goed, je mag hier alles maar neergooien en ter discussie stellen en als er mensen tegenin gaan dan staat iedereen weer klaar om de afkeuring uit te spreken. Het is hier een 'Gergem-gal-spuw-forum' geworden, waar eigenlijk weinig verschil meer is met een forum als refoweb. Zeer treurig.

@Refiosi, ik ben zomaar weer eens beetje aan het rondkijken hier maar ik word er niet vrolijk van. Het lastigste vind ik de de taal van de meeste postings niet naar Schrift en belijdenis is. Ik lees bijvoorbeeld 'verstandsgeloof'. Het geloof gaat niet buiten het verstand om. Wat je in het verstand niet helder hebt kan in het hart ook niet helder zijn. Het is een gift uit het genadeverbond dat de Heere hart en verstand bij elkaar brengt. Hebr. 8:10 SV: Want dit is het verbond dat Ik met het huis Israëls maken zal na die dagen, zegt de Heere: Ik zal Mijn wetten in hun verstand geven, en in hun harten zal Ik die inschrijven; en Ik zal hun tot een God zijn en zij zullen Mij tot een volk zijn. En Jer. 31:33: Want dit is het verbond dat Ik met het huis Israëls maken zal na die dagen, zegt de Heere: Ik zal Mijn wetten in hun verstand geven, en in hun harten zal Ik die inschrijven; en Ik zal hun tot een God zijn en zij zullen Mij tot een volk zijn.
Ik lees 'conclusie geloof' Ook alweer zo'n raar woord dat bol staat van verdachtmaking. Veel oude schrijvers maakten gebruik van syllogismen. Niks mis mee. Ik lees: 'Het ware geloof vertrouwt op Gods Woord, maar het is precies zoals DIA benadrukt: dat wordt door de Heilige Geest geschonken'. Wat lees in in de Catechismus bij zondag 25? : 'een waar geloof komt van de Heilige Geest, Die het geloof in onze harten werkt door de verkondiging van het Heilige Evangelie en het sterkt door het gebruik van de sacramenten. Toch weer ietsje anders gefromuleerd. En nog even iets: DIA raadt adresjes aan om eens te gaan beluisteren hoe de Heere werkt. Mooi, maar toch kies ik ik voor de Heidelbergse Catechismus waar Gods volk spreekt ( de kerk, de gelovigen, de uitverkorenen) in de antwoorden. Ik ben bang dat DIA teveel een kerkje in de kerk zoekt. En de gemeente versmalt tot een enkeling die het echt van de Heere geleerd heeft zoals men dat dan meestal noemt. Maar u zult mij vast een vijandig mannetje vinden dat voel ik ook wel aan. En daar heb ik mezelf voor over.

[Marco]

Dat is een groot probleem: je moet precies geloven zoals dat volgens x moet, en zoals x dat vindt dat y dat heeft ondervonden. Klopt het daarmee niet, dan klopt het niet. Zelfs al is het volledig in lijn met Bijbel en belijdenisgeschriften.

En dat zie je hier gebeuren: elke link naar Bijbel en belijdenis wordt weggezet als conclusiegeloof of verstandsgeloof. Want de mens weet het beter dan God.

[pierre27]

Dat is een groot probleem: je moet precies geloven zoals dat volgens x moet, en zoals x dat vindt dat y dat heeft ondervonden. Klopt het daarmee niet, dan klopt het niet. Zelfs al is het volledig in lijn met Bijbel en belijdenisgeschriften.

En dat zie je hier gebeuren: elke link naar Bijbel en belijdenis wordt weggezet als conclusiegeloof of verstandsgeloof. Want de mens weet het beter dan God.

Ik vind dit complete onzin en framing.

[Vrouwke]

Geprikkeld zijn is toch niet verboden? Hoe vriendelijk en beleefd iemand ook reageert, hij kan er ook finaal naast zitten. En ik denk dat dit bij Rijssenaar het geval is. Dat hij conclusiegeloof verwart met het geloof van de belijdenisgeschriften.

Ik vind het niet oké als we elkaars geloof hier zó gaan zitten beoordelen. Al kan het zo zijn dat iemand echt te makkelijk denkt. En een oprecht gelovige denkt te zijn terwijl dat niet echt het geval is.

Verder denk ik dat we er weer tegenaan lopen dat voor sommigen alleen een onmiddelijke weg als de hoe-het-moet weg wordt gezien. Zodra men die hoe-het-moet weg niet hoort, is het verdacht. Wordt direct weggezet als enkel verstandelijk conclusiegeloof.

Vandaar dat ik ook tipte om die YouTube uitzending eens te beluisteren: viewtopic.php?p=1234069#p1234069

Ik ga af op wat De Rijssenaar zegt. Ik heb mijn bericht aangepast in die zin dat ik zeg dat het er veel op lijkt dat De Rijssenaar conclusiegeloof verwart met het geloof van de belijdenissen. Ik geloof inderdaad in een 'onmiddellijke' weg, overigens niet buiten het Woord, maar dóór het Woord.

Dan bedoel je volgens mij niet wat oude schrijvers bedoelde met een onmiddelijke weg. Volgens mij noem jij het werk van de Heilige Geest een onmiddelijke weg..

Maar een middelijke weg is ook het werk van de Heilige Geest. Volgens John Owen zelfs Gods gewone weg om mensen tot geloof en zekerheid te brengen.

[Vrouwke]

Ik ga af op wat De Rijssenaar zegt. Ik heb mijn bericht aangepast in die zin dat ik zeg dat het er veel op lijkt dat De Rijssenaar conclusiegeloof verwart met het geloof van de belijdenissen. Ik geloof inderdaad in een 'onmiddellijke' weg, overigens niet buiten het Woord, maar dóór het Woord.

Nou, volgens mij baseer ik mijn op heidelbergse catechismus. Ik haal citaten aan en onderbouw het

Conclusiegeloof ken ik niet. Kan weinig met zo'n term.

Je zegt dat je in een onmiddellijk weg gelooft en dat dit door het woord gaat... Maar dat is toch juist middelijk??

Als je het ff op een rijtje zet:
Middelijk: Woord, Sacramenten
Onmiddelijk: Zonder Woord, Sacramenten..

Dus als je zegt dat het door het Woord gaat heb je het over middelijk weg.

Precies..

[Vrouwke]

Het 'onmiddellijke' is dat ons verstand verlicht wordt, en dan pas de boodschap van het Evangelie verstaan.
Uiteraard kun je dan altijd tegenwerpen: Ja, mijn verstand is ook verlicht, anders zou ik het Evangelie niet aangenomen hebben.
Maar dat kun je gemakkelijk zeggen natuurlijk.
Die 'angst' voor de ervaringen van Gods volk, is vreemd en niet passend. Nogmaals, wat zijn dan de ervaringen die nodig zijn en welke niet?
Vooral dat laatste dan: wat is dan níét nodig, terwijl mensen dat toch ervaren?
Zou de Heilige Geest de ene persoon dingen laten ervaren, en een ander heel andere dingen? Zodanig dat ze elkaar absoluut niet kunnen verstaan?

Dat is door het werk van de Heilige Geest. Maar dat heeft niets te maken met onmiddelijke werkingen van de Heilige Geest.

Ik citeer Immens nogmaals (3e verhandeling Godvruchtige Avondmaalganger)

Verschillende vormen

Er is meer dan één vorm van zekerheid. Er is een zekerheid wat betreft het voorwerp van het geloof. Dat betekent dat ik in volle gerustheid vertrouw op alles wat God in Zijn Woord van Zichzelf, van de Heere Jezus en van de hele weg tot zaligheid heeft geopenbaard.
Dat noemt Johannes het aannemen van Gods getuigenis, waardoor men verzegelt dat God waarachtig is, Johannes 3:33. Dit betekent dat het hier vooral om God gaat als hét Voorwerp van het geloof, wat beslist moet worden voorondersteld als het om de zekerheid van het geloof gaat.
Maar er is ook een zekerheid wat het onderwerp van het geloof betreft. Het is namelijk wat anders of ik weet en geloof dat er een God en Zaligmaker is, of dat ik geloof dat Hij mijn God is, dat Hij mijn Zaligmaker is. En ook dit geldt in twee opzichten? Ik kan langs de middellijke weg vanuit Gods Woord zien wat er gezegd wordt van iemand die erfgenaam is van de zaligheid. En als ik daar de ervaring van mijn hart naast leg, mag ik vaststellen dat ik dit ook ondervind.
Dan moet ik behoren tot het getal van hen voor wie dit geldt. Ik zou dat een regelrecht uitgaande daad van de ziel tot God willen noemen, die blijkt in de beoefening van het geloof. Deze daad kan plaatsvinden in alle rust en stilte, en op een wijze die we met ons verstand onder woorden kunnen brengen. Het is ook mogelijk dat er een onmiddellijke zekerheid tot stand komt, als God het geloof en de liefde van Zijn kinderen goedkeurt, Zijn blijdschap daarover toont en met wederliefde beantwoordt. Dat zijn de handelingen waarmee God reageert en de liefhebbende ziel in liefde omhelst.

Voorbeeld

Laat ik om het goed te begrijpen deze twee vormen van zekerheid eens met een voorbeeld verduidelijken. Een kind dat enige tijd zijn vader heeft moeten missen, zal naar hem toelopen als het hem weer ziet. Het kind weet van zijn kant dat het veel van zijn vader houdt.
Maar als die vader het kind direct omhelst, in zijn armen drukt en iets geeft als bewijs van zijn genegenheid, wordt dat kind ook verzekerd van de liefde van de vader. Liefde beoefenen of in liefde omhelsd worden zijn dus twee heel verschillende zaken! Het eerste kan een gelovige jaren achtereen eigen zijn door het in praktijk brengen van een standvastig maar ook teer christelijk geloof. Het tweede geniet hij zo af en toe, en soms zelfs ook niet, totdat hij op zijn doodsbed komt, waar hij de voorproef smaakt van de zaligheid, die hij weldra ten volle mag genieten.

Wezen van zekerheid

Maar waarin bestaat nu het wezen van de zekerheid? Het antwoord is dat de gelovige bij de vergelijking van zijn eigen hart met de wezenlijke kenmerken vanuit Gods Woord de gevolgtrekking durft te maken dat hij een kind van God is, en dus een erfgenaam van de zaligheid.
De zekerheid bestaat dus uit drie elementen: allereerst de onfeilbare kenmerken uit Gods Woord, daarna de vergelijking van de ervaringen van het hart met die kenmerken, en vervolgens de rechtmatige conclusie die men daaruit trekt.