Re: Gereformeerde Gemeenten
Geplaatst: 29 mei 2026, 14:16
Nee, jouw interpretie is onjuist. Ik suggereer niks, ik vraag alleen wat.
Zie mijn vraag. Niet op de persoon bedoeld!
Helaas is mijn ervaring met een deel van de gereformeerde gezindte dat er zo snel vanuit een eigen subjectieve waarheidsopvatting oordelen worden geveld, dat ik vrees dat er een fundamenteel gebrek aan vertrouwen is om open te vragen naar iemands geestelijke staat. Dat kan het beste in een gesprek face-to-face.Eloesje schreef: ↑29 mei 2026, 18:44 Toch denk ik dat het niet verkeerd is om deze vragen aan elkaar te stellen. Als je niet bij het volk van God hoort, hoor je bij de satan en het is niet verkeerd om daar iedere dag weer opnieuw bij stil te staan.
Of het aan de hand van zijn posting moet zullen de meningen over verdeeld zijn. Maar er zijn buitenlandse kringen die het meteen vragen bij het voorstellen aan elkaar. Niet om nieuwsgierig te zijn maar om vurig te bidden voor iemand z'n behoud als hij moet zeggen niet bij het volk van God te behoren!
@ Eloesje, onderschrijft u de Dordtse Leerregels? Hoofdstuk 3-4 paragraaf 15 die ik hier gedeeltelijk citeer: ''Voorts, van diegenen die hun geloof uiterlijk belijden en hun leven beteren, moet men naar het voorbeeld der apostelen het beste oordelen en spreken; want het binnenste des harten is ons onbekend''. Zie ik dat verkeerd als ik dan onder '' het beste oordelen'' versta dat het kinderen van God zijn? Het is ook al een stokoude regel: ''intimus ecclesia non iudicat'' ( de kerk oordeelt niet over het innerlijk)Eloesje schreef: ↑29 mei 2026, 20:08 Helemaal mee eens, het is beter om dat tijdens een echt gesprek te doen. Maar zelfs dan bemerk ik (ook bij mezelf!) schroom om er niet zo open over te praten. "want dat zijn we niet zo gewend" vind dat toch echt jammer maar ook lastig te doorbreken. Angst omdat een ander al snel ergens 'iets van vind'
Denk dat je opt forum dan beter niet de vraag kan stellen maar de opmerking 'ik hoop dat jij bij Gods volk hoort' al kan dat ook al weer discussie opleveren hier![]()
Dat zie je goed, het doen en laten is een getuigenis.JanRap schreef: ↑29 mei 2026, 21:53@ Eloesje, onderschrijft u de Dordtse Leerregels? Hoofdstuk 3-4 paragraaf 15 die ik hier gedeeltelijk citeer: ''Voorts, van diegenen die hun geloof uiterlijk belijden en hun leven beteren, moet men naar het voorbeeld der apostelen het beste oordelen en spreken; want het binnenste des harten is ons onbekend''. Zie ik dat verkeerd als ik dan onder '' het beste oordelen'' versta dat het kinderen van God zijn? Het is ook al een stokoude regel: ''intimus ecclesia non iudicat'' ( de kerk oordeelt niet over het innerlijk)Eloesje schreef: ↑29 mei 2026, 20:08 Helemaal mee eens, het is beter om dat tijdens een echt gesprek te doen. Maar zelfs dan bemerk ik (ook bij mezelf!) schroom om er niet zo open over te praten. "want dat zijn we niet zo gewend" vind dat toch echt jammer maar ook lastig te doorbreken. Angst omdat een ander al snel ergens 'iets van vind'
Denk dat je opt forum dan beter niet de vraag kan stellen maar de opmerking 'ik hoop dat jij bij Gods volk hoort' al kan dat ook al weer discussie opleveren hier![]()
Volgens mij gaat het te ver om “het beste oordelen” zo uit te leggen dat wij iemand dan voor een kind van God moeten houden. Dordt zegt juist dat het binnenste van het hart ons onbekend is. Dan kun je dus niet aan de ene kant zeggen: wij kennen het hart niet, en aan de andere kant toch concluderen: dus moeten wij hem voor een wedergeboren kind van God houden. Dat is óók een oordeel over het innerlijk.JanRap schreef: ↑29 mei 2026, 21:53@ Eloesje, onderschrijft u de Dordtse Leerregels? Hoofdstuk 3-4 paragraaf 15 die ik hier gedeeltelijk citeer: ''Voorts, van diegenen die hun geloof uiterlijk belijden en hun leven beteren, moet men naar het voorbeeld der apostelen het beste oordelen en spreken; want het binnenste des harten is ons onbekend''. Zie ik dat verkeerd als ik dan onder '' het beste oordelen'' versta dat het kinderen van God zijn? Het is ook al een stokoude regel: ''intimus ecclesia non iudicat'' ( de kerk oordeelt niet over het innerlijk)Eloesje schreef: ↑29 mei 2026, 20:08 Helemaal mee eens, het is beter om dat tijdens een echt gesprek te doen. Maar zelfs dan bemerk ik (ook bij mezelf!) schroom om er niet zo open over te praten. "want dat zijn we niet zo gewend" vind dat toch echt jammer maar ook lastig te doorbreken. Angst omdat een ander al snel ergens 'iets van vind'
Denk dat je opt forum dan beter niet de vraag kan stellen maar de opmerking 'ik hoop dat jij bij Gods volk hoort' al kan dat ook al weer discussie opleveren hier![]()
Toch denk ik dat Dordt dat juist wèl zegt. Als iemand uiterlijk zijn of haar geloof belijdt en het leven betert, dan houden we iemand voor een gelovige, juist omdat wij iemands hart niet kennen. We baseren op wat iemand zelf zegt/belijdt en hoe hij/zij leeft. Dit oordeel heeft altijd iets voorlopigs en het kan zijn dat dat oordeel op een later moment moet worden bijgesteld. De noties 'oordeel der liefde' en 'mildheid' zijn daarin cruciaal. Zie ook de kanttekning bij 1 Kor 13:7 (... zij (= de liefde) gelooft alle dingen...): Namelijk die enigszins gelofelijk en niet openbaarlijk vals zijn, namelijk aangaande het doen van zijn naaste, hetzelve altijd ten beste duidende, zolang het tegendeel niet blijkt.Arja schreef: ↑30 mei 2026, 16:37 Volgens mij gaat het te ver om “het beste oordelen” zo uit te leggen dat wij iemand dan voor een kind van God moeten houden. Dordt zegt juist dat het binnenste van het hart ons onbekend is. Dan kun je dus niet aan de ene kant zeggen: wij kennen het hart niet, en aan de andere kant toch concluderen: dus moeten wij hem voor een wedergeboren kind van God houden. Dat is óók een oordeel over het innerlijk.
Wat is dan precies 'het beste'? Verder lijkt me dit een redeneerfout. "ergens voor houden" is géén oordeel over het innerlijk.Arja schreef: ↑30 mei 2026, 16:37Volgens mij gaat het te ver om “het beste oordelen” zo uit te leggen dat wij iemand dan voor een kind van God moeten houden. Dordt zegt juist dat het binnenste van het hart ons onbekend is. Dan kun je dus niet aan de ene kant zeggen: wij kennen het hart niet, en aan de andere kant toch concluderen: dus moeten wij hem voor een wedergeboren kind van God houden. Dat is óók een oordeel over het innerlijk.JanRap schreef: ↑29 mei 2026, 21:53@ Eloesje, onderschrijft u de Dordtse Leerregels? Hoofdstuk 3-4 paragraaf 15 die ik hier gedeeltelijk citeer: ''Voorts, van diegenen die hun geloof uiterlijk belijden en hun leven beteren, moet men naar het voorbeeld der apostelen het beste oordelen en spreken; want het binnenste des harten is ons onbekend''. Zie ik dat verkeerd als ik dan onder '' het beste oordelen'' versta dat het kinderen van God zijn? Het is ook al een stokoude regel: ''intimus ecclesia non iudicat'' ( de kerk oordeelt niet over het innerlijk)Eloesje schreef: ↑29 mei 2026, 20:08 Helemaal mee eens, het is beter om dat tijdens een echt gesprek te doen. Maar zelfs dan bemerk ik (ook bij mezelf!) schroom om er niet zo open over te praten. "want dat zijn we niet zo gewend" vind dat toch echt jammer maar ook lastig te doorbreken. Angst omdat een ander al snel ergens 'iets van vind'
Denk dat je opt forum dan beter niet de vraag kan stellen maar de opmerking 'ik hoop dat jij bij Gods volk hoort' al kan dat ook al weer discussie opleveren hier![]()
Ik denk niet dat dit per se een redeneerfout is. De vraag van Jan Rap was toch of “het beste oordelen” betekent dat we zulke mensen voor kinderen van God moeten houden? Daar reageerde ik op. En “kind van God” is voor mij geen puur uitwendige categorie. Bijbels gezien gaat dat over werkelijk leven uit God. Daarom vind ik dat te sterk, zeker in een kerkelijke context waarin iemand heel godsdienstig netjes kan leven en tegelijk kan zeggen niet bekeerd te zijn.DDD schreef: ↑30 mei 2026, 19:00Wat is dan precies 'het beste'? Verder lijkt me dit een redeneerfout. "ergens voor houden" is géén oordeel over het innerlijk.Arja schreef: ↑30 mei 2026, 16:37Volgens mij gaat het te ver om “het beste oordelen” zo uit te leggen dat wij iemand dan voor een kind van God moeten houden. Dordt zegt juist dat het binnenste van het hart ons onbekend is. Dan kun je dus niet aan de ene kant zeggen: wij kennen het hart niet, en aan de andere kant toch concluderen: dus moeten wij hem voor een wedergeboren kind van God houden. Dat is óók een oordeel over het innerlijk.JanRap schreef: ↑29 mei 2026, 21:53@ Eloesje, onderschrijft u de Dordtse Leerregels? Hoofdstuk 3-4 paragraaf 15 die ik hier gedeeltelijk citeer: ''Voorts, van diegenen die hun geloof uiterlijk belijden en hun leven beteren, moet men naar het voorbeeld der apostelen het beste oordelen en spreken; want het binnenste des harten is ons onbekend''. Zie ik dat verkeerd als ik dan onder '' het beste oordelen'' versta dat het kinderen van God zijn? Het is ook al een stokoude regel: ''intimus ecclesia non iudicat'' ( de kerk oordeelt niet over het innerlijk)Eloesje schreef: ↑29 mei 2026, 20:08 Helemaal mee eens, het is beter om dat tijdens een echt gesprek te doen. Maar zelfs dan bemerk ik (ook bij mezelf!) schroom om er niet zo open over te praten. "want dat zijn we niet zo gewend" vind dat toch echt jammer maar ook lastig te doorbreken. Angst omdat een ander al snel ergens 'iets van vind'
Denk dat je opt forum dan beter niet de vraag kan stellen maar de opmerking 'ik hoop dat jij bij Gods volk hoort' al kan dat ook al weer discussie opleveren hier![]()