Gereformeerde Gemeenten

[Comriaan]

Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat het kerkelijke conflict in de GG Tricht-Geldermalsen uiteindelijk weer draait om de prediking. Er zijn flanken die een ruime en royale evangelie verkondiging willen in de lijn van ds. R. Kattenberg. Er werden leespreken van Kattenberg voorgelezen, maar daar was discussie over binnen de kerkenraad.

Iets dergelijks speelde zich ook af in de GG van Leerdam. Daar was een ouderling die een preek las van ds. J. IJsselstein. De ouderling werd op het matje geroepen door zijn broeders uit de kerkenraad. De ouderling werd niet meer herkiesbaar gesteld. De man werd uiteindelijk PKN.

Daarom is de Gereformeerde Gemeenten een kerkverband waarin het aanbod van genade telkens een punt van polarisatie en discussie is. In 1950 met ds. R. Kok. Kok verdedigde zich met de Marrow-men, Thomas Boston en de Erskines, maar dat was volgens Kersten niet genoeg. In 1953 ging het mis met dr. Steenblok. Volgens Steenblok liep er bij de Marrow-men een Arminiaanse draad. Student A. Vergunst zag dat scherp, en was de klokkenluider. Steenblok schrapte de aanbieding van het evangelie. Dan in de jaren '90 gaat het weer mis. Dr. Joel Beeke preekte te ruim. Beeke wilde het Puritanisme en de Marrow-men benadrukken. Kortom een royale bediening van het Evangelie vindt men in de GG lastig.

De verbondsbeschouwing van Thomas Boston neemt G. H. Kersten deels over. Maar het moet gezegd worden: zowel ds. G. H. Kersten en ds. A. Moerkerken volgden twee de noties van Thomas Boston helemaal niet. De eerste is dat de uitleg van Jesaja 55 vers 1: O alle gij dorstigen! bij Boston slaat op de dorstigen naar de gerechtigheid en de dorstigen naar de wereld. Bij Boston is dus de ruimte van het evangelie daarin gelegen, dat iedereen mag komen. De tweede notie bij Boston is dat in zijn visie op het genadeverbond Gods beloften voor heel de gemeente onvoorwaardelijk zijn, als het gaat om de verdienste, maar voorwaardelijk als het gaat over de toe-eigening. Boston zegt dan: onvoorwaardelijk in het recht van toegang, voorwaardelijk in het recht van bezit. Deze notie kom je dus niet bij ds. G. H. Kersten tegen en ook niet bij ds. Moerkerken.

Je kunt dus de conslusie trekken dat de Marrow-theologie niet volledig tot het theologische eigene van de Geref. Gemeenten is doorgedrongen. Nu weet ik ook dat er een grote derde groep is, naast Gods kinderen, of degenen die niet geloven. Dat is de groep mensen die van zichzelf zeggen dat ze niet tot Gods volk behoren, maar ook niet kunnen ontkennen dat God nooit gesproken heeft in hun leven. Ze hebben te weinig vrijmoedigheid om zich voor een kind van God te houden. En ze durven ook niet naar het Heilig Avondmaal. Juist voor deze derde groep kan een ruime toegang door de verkondiging van het Evangelie juist van levensbelang zijn, zodat ook deze groep waarlijk wordt vrijgemaakt door Christus.

[KDD]

Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat het kerkelijke conflict in de GG Tricht-Geldermalsen uiteindelijk weer draait om de prediking. Er zijn flanken die een ruime en royale evangelie verkondiging willen in de lijn van ds. R. Kattenberg. Er werden leespreken van Kattenberg voorgelezen, maar daar was discussie over binnen de kerkenraad.

Iets dergelijks speelde zich ook af in de GG van Leerdam. Daar was een ouderling die een preek las van ds. J. IJsselstein. De ouderling werd op het matje geroepen door zijn broeders uit de kerkenraad. De ouderling werd niet meer herkiesbaar gesteld. De man werd uiteindelijk PKN.

Daarom is de Gereformeerde Gemeenten een kerkverband waarin het aanbod van genade telkens een punt van polarisatie en discussie is. In 1950 met ds. R. Kok. Kok verdedigde zich met de Marrow-men, Thomas Boston en de Erskines, maar dat was volgens Kersten niet genoeg. In 1953 ging het mis met dr. Steenblok. Volgens Steenblok liep er bij de Marrow-men een Arminiaanse draad. Student A. Vergunst zag dat scherp, en was de klokkenluider. Steenblok schrapte de aanbieding van het evangelie. Dan in de jaren '90 gaat het weer mis. Dr. Joel Beeke preekte te ruim. Beeke wilde het Puritanisme en de Marrow-men benadrukken. Kortom een royale bediening van het Evangelie vindt men in de GG lastig.

De verbondsbeschouwing van Thomas Boston neemt G. H. Kersten deels over. Maar het moet gezegd worden: zowel ds. G. H. Kersten en ds. A. Moerkerken volgden twee de noties van Thomas Boston helemaal niet. De eerste is dat de uitleg van Jesaja 55 vers 1: O alle gij dorstigen! bij Boston slaat op de dorstigen naar de gerechtigheid en de dorstigen naar de wereld. Bij Boston is dus de ruimte van het evangelie daarin gelegen, dat iedereen mag komen. De tweede notie bij Boston is dat in zijn visie op het genadeverbond Gods beloften voor heel de gemeente onvoorwaardelijk zijn, als het gaat om de verdienste, maar voorwaardelijk als het gaat over de toe-eigening. Boston zegt dan: onvoorwaardelijk in het recht van toegang, voorwaardelijk in het recht van bezit. Deze notie kom je dus niet bij ds. G. H. Kersten tegen en ook niet bij ds. Moerkerken.

Je kunt dus de conslusie trekken dat de Marrow-theologie niet volledig tot het theologische eigene van de Geref. Gemeenten is doorgedrongen. Nu weet ik ook dat er een grote derde groep is, naast Gods kinderen, of degenen die niet geloven. Dat is de groep mensen die van zichzelf zeggen dat ze niet tot Gods volk behoren, maar ook niet kunnen ontkennen dat God nooit gesproken heeft in hun leven. Ze hebben te weinig vrijmoedigheid om zich voor een kind van God te houden. En ze durven ook niet naar het Heilig Avondmaal. Juist voor deze derde groep kan een ruime toegang door de verkondiging van het Evangelie juist van levensbelang zijn, zodat ook deze groep waarlijk wordt vrijgemaakt door Christus.

Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat je bericht niet klopt.