Luther schreef:

Zonderling schreef:1. Pardon, waarom streven we in de herziening naar modern Nederlands?
De Statenvertaling streefde naar Hebreeuws Nederlands en dat moet dus ook het uitgangspunt zijn van een herziening die beoogt 'de Statenvertaling te bewaren'.

2. De uitdrukking betekent m.i. niet meer dan dat Mozes zichzelf geen vlotte en goede spreker achtte. Maar wat er aan schortte, weten we helemaal niet. Dat hij 'onduidelijk' sprak, noem ik daarom (nogmaals) een verzinsel van de herzieners.

Tja, dat is een andere discussie:
1. Stel dat je het Hebreeuws naar goed, verantwoord, modern Nederlands wil vertalen, hoe vertaal je dan "zwaar van mond en zwaar van tong"? Dat is de vraag.

2. Ik vind de beschuldiging 'verzinsel' wel erg ver gaan, want het blijft vrij dicht bij de uitdrukking die de SV gebruikt.

Zonderling schreef: Voor de studie die ik noemde zie deze link:
http://soc.kuleuven.be/ceso/historische ... aper11.pdf

Dit gaat over de periode na 1795. Echter 1820 mag m.i. vermoedelijk behoorlijk worden vergeleken met de tijd van de Statenvertaling. Het protestantisme heeft namelijk een enorme stimulans gegeven aan het leren lezen en schrijven omdat het besef groot was dat iedereen de Bijbel zou moeten kunnen lezen. Zoals uit genoemd onderzoek blijkt, was het analfabetisme in het RK zuiden ook aanzienlijk groter dan in het protestantse noorden. De studie die jij noemt gaat trouwens ook over een RK gebied in België, je kunt dat niet zomaar doortrekken naar de protestantse delen van Nederland.

Faramir schreef:Mijn verhaal ging uit van het begin van de reformatie.

Farimir schreef:Pas eeuwen na de reformatie was het analfabetisme dusdanig teruggedrongen dat dat mogelijk was. De protestanten waren de eerste eeuwen dus ook simpelweg afhankelijk van de dominee om uit de Bijbel verhalen te horen.

Zonderling schreef:

Luther schreef:

Zonderling schreef:1. Pardon, waarom streven we in de herziening naar modern Nederlands?
De Statenvertaling streefde naar Hebreeuws Nederlands en dat moet dus ook het uitgangspunt zijn van een herziening die beoogt 'de Statenvertaling te bewaren'.

2. De uitdrukking betekent m.i. niet meer dan dat Mozes zichzelf geen vlotte en goede spreker achtte. Maar wat er aan schortte, weten we helemaal niet. Dat hij 'onduidelijk' sprak, noem ik daarom (nogmaals) een verzinsel van de herzieners.

Tja, dat is een andere discussie:
1. Stel dat je het Hebreeuws naar goed, verantwoord, modern Nederlands wil vertalen, hoe vertaal je dan "zwaar van mond en zwaar van tong"? Dat is de vraag.

M.i. is DAT juist een andere discussie.

Zonderling schreef: Ik wil je echt niet op je woorden vangen hoor, maar ik reageerde op de laatste uitlating. Je hebt gelijk dat het analfabetisme bij het begin van de Reformatie vrij hoog was. Maar juist dóór de Reformatie legde men zich veel meer toe op het kunnen lezen van de Bijbel.

learsi schreef:Exod. 4: 10....ik ben geen man wel ter tale.....Uit de grondtaal vertaald, wil dat zoveel zeggen als:...........ik ben niet welbespraakt, ik ben niet in staat om in het openbaar
op een goede wijze het woord te voeren......ik ben niet zo goed in staat om door mijn spreken mensen over te halen.....
In het zelfde vers betekent het woord dat in de SV vertaald is met ¨zwaar¨ verbonden met mond en tong, zoveel als moeizaam, traag formuleren.
Hetzelfde woord als hier gebruikt wordt voor zwaar, betekent als het genoemd wordt in samenhang met de Heere, zoveel als ...heerlijkheid.....de heerlijkheid des Heeren (de ¨zwaarte¨ van de Heere)
Eigenlijk zegt Mozes dus zoiets, als .....mijn spreken is zonder heerlijkheid, het is maar heel gewoontjes,niets bijzonders. Van mijn woorden gaat geen kracht uit.

Luther schreef:

Zonderling schreef:

Luther schreef:

Zonderling schreef:1. Pardon, waarom streven we in de herziening naar modern Nederlands?
De Statenvertaling streefde naar Hebreeuws Nederlands en dat moet dus ook het uitgangspunt zijn van een herziening die beoogt 'de Statenvertaling te bewaren'.

2. De uitdrukking betekent m.i. niet meer dan dat Mozes zichzelf geen vlotte en goede spreker achtte. Maar wat er aan schortte, weten we helemaal niet. Dat hij 'onduidelijk' sprak, noem ik daarom (nogmaals) een verzinsel van de herzieners.

Tja, dat is een andere discussie:
1. Stel dat je het Hebreeuws naar goed, verantwoord, modern Nederlands wil vertalen, hoe vertaal je dan "zwaar van mond en zwaar van tong"? Dat is de vraag.

M.i. is DAT juist een andere discussie.

Je draait om het antwoord heen. Ik vraag nu gewoon aan jou: Stel dat je het Hebreeuws naar goed, verantwoord, modern Nederlands wil vertalen, hoe vertaal je dan "zwaar van mond en zwaar van tong"?

Zonderling schreef:Verder denk ik dat Learsi de bedoeling van de Hebreeuwse uitdrukking keurig weergeeft: 'Ik ben niet welbespraakt.'

Luther schreef:

Zonderling schreef:Verder denk ik dat Learsi de bedoeling van de Hebreeuwse uitdrukking keurig weergeeft: 'Ik ben niet welbespraakt.'

Nou, dat lijkt me wel een mailtje naar de HSV waard, of niet?

S.D. Post schreef:
Eenstemmig of eensgezind

Vorige week stuurde ik een het manuscript van mijn boek ”Een leven met de Heere” naar de drukker. Deze uitgave is een soort tegenhanger van ”Duivels dichtbij”. Het gaat om een bundel van veertien Bijbelstudies, die met name geschre­ven zijn voor jongeren.
Tijdens het schrijven van zo’n bundel kun je niet om de vraag heen met welke Bijbelvertaling je gaat werken. Kies je voor de Statenvertaling of de Herziene Statenvertaling? Dat is in onze kringen belangrijk, want het kan zomaar zijn dat iemand om het enkele feit dat de Herziene Statenvertaling wordt gebruikt het boek ongele­zen laat.
Overtuiging
Zo gaan we binnen gemeenten en kerken soms met elkaar om. Vanuit diepe overtuigingen. De diepe overtuiging dat je het Woord zo dicht mogelijk bij de lezer moet brengen en dat de zestiende-eeuwse taal een onnodige drempel is.
Of de diepe overtuiging dat de Statenvertaling de enige betrouwbare Nederlandse vertaling is.
We betrekken standvastig onze stellingen. En stellingen leiden tot tegenstellingen. Wie de onverkort vasthoudt aan de Statenvertaling hoort erbij, wie pleit voor de Herziene Statenvertaling ligt eruit.
Romeinen
Een van de Bijbelstudies in het boekje betreft Romeinen 14. In Romeinen 14 beschrijft Paulus ook twee tegengestelde meningen over hoe je de Heere moet dienen. Moet je dat doen door vegetarisch te eten, geen wijn te drinken, door bepaalde dagen te houden, of kun je ook zonder deze instellingen de Heere dienen?
Paulus spreekt over sterken en zwakken in de gemeenten. Hij schaart zichzelf vol overtui­ging bij de sterken. „Maar wij die sterk zijn…”, schrijft hij in Romeinen 15:1. Anders dan je zou verwachten doet hij in het hoofdstuk geen enkele poging om de zwakken te overtuigen. Het gaat hem namelijk niet om sterk of zwak, het gaat hem erom hoe deze twee groepen met elkaar omgaan: geestelijk of ongeestelijk.
Zwakken en sterken die geestelijk zijn, voeren geen discussie, maar aanvaarden elkaar, zegt hij in het eerste vers van hoofdstuk 14. De ongees­telijke sterken minachten de zwakken en de ongeestelijke zwakken veroordelen de sterken.
Oordeelt niet, wie de Heere heeft aangenomen, waarschuwt Paulus.
Als je toch wilt oordelen, oordeel dan of je de ander geen ergernis geeft (vers 13). Als je wilt oordelen, oordeel dan of je wat je doet, uit het geloof doet (vers 23). Als je dan toch sterk bent, gebruik je kracht dan om de zwakheden van de onsterken te dragen en te verdragen (vers 15:1).
Het lijkt me dat dit Bijbelgedeelte ons goed kan helpen. Hoe is onze houding naar elkaar als het gaat over de vraag met welke Bijbelvertaling je de Heere kunt dienen? Wie hier geestelijk mee omgaat, minacht niet, veroordeelt niet, sluit niet buiten, maar aanvaardt de ander. Die is immers door God aanvaard? (vers 3). Geen heftige discus­sies, laat staan geruzie over deze dingen.
Als je bij mensen bent van wie je weet dat ze hechten aan de Statenvertaling, ga je met vreugde de Statenvertaling lezen. Als je weet dat het gemeenteleden in verwarring zou brengen als je in de kerk de Herziene Statenvertaling gaat gebruiken, moet je dat zeker niet doen. Als je broeder of zuster omwille van een Bijbelvertaling bedroefd wordt, wandel je niet in de liefde (vgl.
vers 15). Wie Christus in deze dingen dient, is Gode welbehagelijk en aangenaam den mensen.
Zo dan, laat ons najagen hetgeen tot vrede en tot stichting onder elkander dient (vers 18, 19).
Laten we elkaar aan de andere kant niet ver­­oordelen. Wie met een vrij geweten bijvoorbeeld in zijn gezin de Herziene leest, doet wel; wie gewetensvol de Statenvertaling leest, doet wel.
Eén mond
We zijn te veel geneigd om in het openbaar bij dit soort zaken één lijn te trekken. „Laten we met één mond spreken. Want als de ene dominee dit zegt en de andere dat, komt er verwarring.” Een gesloten front.
Dat is echter nadrukkelijk niet de boodschap uit dit Bijbelgedeelte. Paulus laat geen enkele twijfel bestaan over zijn eigen standpunt. Hij verdoe­zelt dat niet. Hij zegt: „Ik weet en ben verzekerd in den Heere Jezus, dat geen ding onrein is in zichzelf.”
Illusie
Het is een illusie dat het streven naar eenstem­migheid de eensgezindheid bevordert. Integen­deel. We moeten ons serieus afvragen of dit soort eenstemmigheid niet hoort bij het denken in het schema van de wereld. Het zou tot zegen zijn als we elkaar in de gemeenten de ruimte zouden geven om open en vrij over dit soort dingen te spreken, zonder te oordelen, zonder te minach­ten. Zo hoort het in de gemeente van de Heere.
Blijft nog even de vraag welke vertaling ik ge­bruikt heb in de bundel Bijbelstudies voor jonge­ren. Ik heb gekozen om niet te kiezen. Soms spra­ken de kernachtige woorden in de ene vertaling me meer aan, soms het heldere woordgebruik in de andere. Soms lieten beide formuleringen op hun eigen manier het licht vallen op de rijke, ondoorgrondelijke boodschap van het heil.

Reageren aan scribent? welbschouwd@refdag.nl

Ander schreef: Tenslotte: ik lees er ook in, wellicht een beetje inlegkunde, dat wanneer je als GG-er deelneemt aan een HSV-project en daarmee een broeder of zuster bedroefd, je niet in liefde wandelt.

Wilhelm schreef:

Ander schreef: Tenslotte: ik lees er ook in, wellicht een beetje inlegkunde, dat wanneer je als GG-er deelneemt aan een HSV-project en daarmee een broeder of zuster bedroefd, je niet in liefde wandelt.

Gelukkig dat je dit zelf al als inlegkunde ziet. In het geheel van deze column kun je dit nl echt niet zeggen. Hij pleit juist voor die diversiteit en niet elkaar verketteren in zaken als deze.

Zelf vind ik het wel mooi dat binnen de GG deze geluiden steeds meer klinken. Na de column in de Daniel nu ook Post die schrijft over deze zaken. Dit soort evenwichtige en voorzichtige columns kunnen meewerken aan een acceptatie over en weer, en de Standvastig- heid enigzins nuanceren.

Ander schreef: neeneenee. Jij vindt het mooi, omdat jij een acceptatie in de GG wel ziet zitten. Een ander, waaronder ik misschien wel, vindt het minder mooi, omdat het in (een) (het grootste) deel van de GG nog erg gevoelig is. Dan is het, volgens Post, niet wandelen in de liefde, wanneer je toch, terwijl het zo gevoelig ligt, deelneemt aan een HSV-project.