Beroepingswerk discussie [7]

[Johannes 3:16]

Vier jaar geleden werd God gedankt vanwege het feit dat er weer mannen toegelaten waren. AD 2026 hebben verschillende gemeenten ze toch liever niet als predikant.

Je ziet bij verschillende predikanten dat ze nu nauwelijks of niet meer beroepen worden, terwijl er na hun beroepbaarstelling juist meerdere gemeenten een beroep op hen uitbrachten. Waarom toen wel en nu niet meer, vraag ik me dan af. Waren de motieven om ze toen wel te beroepen anders?

[DDD]

Even voor alle duidelijkheid: dat zijn wel mooie woorden, maar die eenheid en dienstbaarheid moet dan wel óók van de dienstknechten zelf komen, natuurlijk.

Verder bloeit eenheid het beste op in verscheidenheid, mijns inziens. Dat lijkt wat onderbelicht in je bijdrage.

Een afgedwongen eenvormigheid leidt niet tot eenheid, maar tot frictie. Dus als je de eenheid en de vrede liefhebt, mag er ook verschil in beroepingswerk zijn, wat mij betreft.

Los daarvan gaf de Heere een tiental, waarvan het het curatorium heeft behaagd er drie te accepteren. Maar dat is nog een gesprek apart.

Dat weet jij? Dat de Heere er 10 gaf? Dan ben jij blijkbaar de hartenkenner bij uitstek.

Nee, dat is bij wijze van spreken. Het is een voorzichtige schatting, want de kerkenraden sturen er tussen de 10 en 20 door.

[DDD]

Even voor alle duidelijkheid: dat zijn wel mooie woorden, maar die eenheid en dienstbaarheid moet dan wel óók van de dienstknechten zelf komen, natuurlijk.

Verder bloeit eenheid het beste op in verscheidenheid, mijns inziens. Dat lijkt wat onderbelicht in je bijdrage.

Een afgedwongen eenvormigheid leidt niet tot eenheid, maar tot frictie. Dus als je de eenheid en de vrede liefhebt, mag er ook verschil in beroepingswerk zijn, wat mij betreft.

Los daarvan gaf de Heere een tiental, waarvan het het curatorium heeft behaagd er drie te accepteren. Maar dat is nog een gesprek apart.

Je bescheidenheid op dit forum kent geen grenzen. Deze gruwelijke zelfoverschatting vind ik bijna lasterlijk.

Dat komt denk ik omdat je hiervoor geen gereformeerde criteria hanteert. Dat heeft met mijn zelfinschatting niets te maken. Overigens wijkt mijn formulering niet zoveel af van wat het curatorium zelf stelt. Het oordeelt niet over het hart en ook niet over de roeping, maar beoordeelt of het deze roeping kan overnemen.

Een verdergaand standpunt zou trouwens ook snel neigen naar sektarisch.

[MGG]

Even voor alle duidelijkheid: dat zijn wel mooie woorden, maar die eenheid en dienstbaarheid moet dan wel óók van de dienstknechten zelf komen, natuurlijk.

Verder bloeit eenheid het beste op in verscheidenheid, mijns inziens. Dat lijkt wat onderbelicht in je bijdrage.

Een afgedwongen eenvormigheid leidt niet tot eenheid, maar tot frictie. Dus als je de eenheid en de vrede liefhebt, mag er ook verschil in beroepingswerk zijn, wat mij betreft.

Los daarvan gaf de Heere een tiental, waarvan het het curatorium heeft behaagd er drie te accepteren. Maar dat is nog een gesprek apart.

Je bescheidenheid op dit forum kent geen grenzen. Deze gruwelijke zelfoverschatting vind ik bijna lasterlijk.

Dat komt denk ik omdat je hiervoor geen gereformeerde criteria hanteert. Dat heeft met mijn zelfinschatting niets te maken. Overigens wijkt mijn formulering niet zoveel af van wat het curatorium zelf stelt. Het oordeelt niet over het hart en ook niet over de roeping, maar beoordeelt of het deze roeping kan overnemen.

Een verdergaand standpunt zou trouwens ook snel neigen naar sektarisch.

Ik ben benieuwd naar wat volgens jou de gereformeerde criteria zijn.

[DDD]

De gereformeerde criteria zijn dat wij naar het uiterlijk moeten oordelen.

Er moet een inwendige roeping zijn en een uitwendige roeping, die wordt bevestigd door de kerk:

• Verkiezing door een gemeente (beroep)
  Toelating door kerkelijke vergaderingen (classis/synode)
  Ordelijke bevestiging in het ambt

Kortom: door God geroepen, door de kerk erkend, zuiver in de leer, in gaven bekwaam, en met een onberispelijke levenswandel.

De kerk toetst en bevestigt de roeping. Voor nu is vooral van belang de toets van de inwendige roeping. Dus iemand die door de kerk niet geroepen wordt, is niet gerechtigd om in het ambt te treden. Maar stellen dat diegene daarom niet door God geroepen is, zou ongereformeerd zijn.

Dit kun je ongetwijfeld allemaal in de Saambinder lezen. Dus je oordeel was op zijn zachtst gezegd nogal voorbarig.

Het enige punt waar het curatorium en ik over van mening verschillen is wie je dan wel en niet moet toelaten. Overigens ben ik van mening dat in een werkelijk gereformeerd kerkrecht appel van zo'n beslissing mogelijk moet zijn. De uitwendige roeping is een feilbaar proces. En mijns inziens gaat er op dat punt veel mis.

Dat heeft met hoogmoed niets te maken. Hoewel ik in zijn algemeenheid erg hoogmoedig ben, ben ik dat op dit punt nu juist helemaal niet. De kerk mag leden afwijzen voor het ambt. De eeuwigheid zal openbaren wat God daarvan vond. Dat is hoe ik er in sta. Maar als eenvoudige waarnemer zie ik wel dat in de GG het een tamelijk familieaal cooptief gebeuren is. Dat is een sektarisch aspect aan de Gereformeerde Gemeenten.

Wat jij mijns inziens zou moeten doen, is niet zo onverhoord oordelen, maar eerst eens een vraag stellen en naar de ander luisteren. Dat geldt voor huisman ook, in zijn algemeenheid en in dit geval.

[huisman]

De gereformeerde criteria zijn dat wij naar het uiterlijk moeten oordelen.

Er moet een inwendige roeping zijn en een uitwendige roeping, die wordt bevestigd door de kerk:

• Verkiezing door een gemeente (beroep)
  Toelating door kerkelijke vergaderingen (classis/synode)
  Ordelijke bevestiging in het ambt

Kortom: door God geroepen, door de kerk erkend, zuiver in de leer, in gaven bekwaam, en met een onberispelijke levenswandel.

De kerk toetst en bevestigt de roeping. Voor nu is vooral van belang de toets van de inwendige roeping. Dus iemand die door de kerk niet geroepen wordt, is niet gerechtigd om in het ambt te treden. Maar stellen dat diegene daarom niet door God geroepen is, zou ongereformeerd zijn.

Dit kun je ongetwijfeld allemaal in de Saambinder lezen. Dus je oordeel was op zijn zachtst gezegd nogal voorbarig.

Het enige punt waar het curatorium en ik over van mening verschillen is wie je dan wel en niet moet toelaten. Overigens ben ik van mening dat in een werkelijk gereformeerd kerkrecht appel van zo'n beslissing mogelijk moet zijn. De uitwendige roeping is een feilbaar proces. En mijns inziens gaat er op dat punt veel mis.

Dat heeft met hoogmoed niets te maken. Hoewel ik in zijn algemeenheid erg hoogmoedig ben, ben ik dat op dit punt nu juist helemaal niet. De kerk mag leden afwijzen voor het ambt. De eeuwigheid zal openbaren wat God daarvan vond. Dat is hoe ik er in sta. Maar als eenvoudige waarnemer zie ik wel dat in de GG het een tamelijk familieaal cooptief gebeuren is. Dat is een sektarisch aspect aan de Gereformeerde Gemeenten.

Wat jij mijns inziens zou moeten doen, is niet zo onverhoord oordelen, maar eerst eens een vraag stellen en naar de ander luisteren. Dat geldt voor huisman ook, in zijn algemeenheid en in dit geval.

Mooi rookgordijn. Jij zegt dat de Heere er 10 gaf. Mijn simpele vraag was hoe je dat weet en als je dat weet je een hartenkenner bij uitstek bent. Dat heeft weinig te maken met je schrijfsels hierboven.