Generale Synode Christelijke Gereformeerde Kerken 2024

[Middenrefo]

Wat betreft echtscheiding verwijs je naar een artikel uit 1967 dat uitgaat van slechts één geldige reden om te scheiden (overspel). In andere gevallen moet de tucht toegepast worden. Die regel wordt al tientallen jaren niet meer zo toegepast in een groot deel van de kerken. Er wordt ook om andere redenen gescheiden en dan wordt in veel gevallen de tucht niet of beperkt toegepast. Daar is op synodeniveau nooit bezwaar tegen gekomen of gesteld dat het niet te dragen is. In tegenstelling; op de laatste synode lag een rapport op tafel om scheiding toe te staan op meer gronden dan alleen overspel, op basis van nieuwe inzichten over de Joodse context in de tijd van het Nieuwe Testament dat leidt tot een wat andere Schriftuitleg. Wat doe je bijvoorbeeld met geestelijke en of fysieke mishandeling? Het volledige negeren van de huwelijkse plichten? De verwachting was dat dit rapport wel een meerderheid zou krijgen, maar dat weet je achteraf helaas nooit.

Kortom; de kerkorde wordt al jaren niet gehandhaafd op dit punt en ik kan me niet herinneren dat hier ooit op synodeniveau een groot punt van is gemaakt, maar ik laat me graag corrigeren.

Dit is gewoon niet waar. Lees de K.O.! Art 77 lid 4 a t/m j geeft kerkenraden ook nu al ruimte om te bepalen of de echtscheiding op onschriftuurlijke gronden is. Er wordt bv ook gesproken over kwaadwillige verlating en causa religiones.
Je maakt het dus veel te plat om te zeggen dat alleen overspel genoemd wordt. Dat de K.O. hier nog wat specifieker in kan zijn deel ik met jou.
Wat dit te maken heeft met het traject wat thema v&a heeft doorlopen ontgaat mij volkomen. Dat thema is op de synodetafel gekomen via de kerkordelijke weg. Is behandeld via de kerkordelijke weg. Is gekomen tot uitspraken die open stonden voor revisie. Revisieverzoeken zijn behandeld volgens de IRRA en dit alles keer twee. 1998/2001 en 2022/2025.

Je kunt deze flagrante schending van gezamenlijke afspraken rondom v&a en homoseksualiteit niet vergelijken met verschillen die er zullen zijn rondom de pastorale insteek bij een echtscheiding.

Allereerst; ik vergelijk de onderwerpen helemaal niet met elkaar. Ik ga slechts in op een punt dat door Wim Anker in de discussie werd ingebracht en door Refojongere werd beantwoord.
Wat ik daarmee wel wil zeggen is wat ik al eerder heb genoemd; dat er meer onderwerpen zijn waarop we in de CGK ons niet strikt aan de hele kerkorde en alle synodebesluiten houden. Natuurlijk is het ene onderwerp het andere niet, maar laten we dan wel de grote woorden over dat we ons in alle gevallen en in alle situaties aan alle synodebesluiten en alle artikelen van de kerkorde moeten houden liever achterwege laten.

Wat betreft artikel 77, 4a KO; daarin word gezegd dat de kerk de juridische gevolgen van een door de overheid uitgesproken scheiding accepteert. Dat lijkt me logisch. Tegelijk wordt gesteld dat de kerk het recht behoudt op een eigen oordeel over een echtscheiding. En uit het vervolg blijkt dat dit uiteraard op basis van Bijbelse gronden is. Er wordt inderdaad gesproken over kwaadwillige verlating en religionis causa, maar omgeven met veel mitsen en maren en zeker niet als duidelijk geoorloofd op basis van de Schrift.

Als een ambtsdrager iemand zou adviseren om te scheiden in een situatie van structureel en voortdurend huiselijk geweld, dan is dat in strijd met artikel 70, 4f en zo iemand zou als schuldig aan een scheiding op onschriftuurlijke gronden niet aan het Avondmaal kunnen deelnemen en niet kunnen hertrouwen. Er moet dan eerst schuldbelijdenis worden gedaan door het slachtoffer van huiselijk geweld. Anders kun je de kerkorde niet lezen. Maar zo handelen veel kerkenraden niet. Gelukkig niet, zou ik willen zeggen.

We zijn het dus over twee zaken eens.
1. Jouw bericht dat alleen overspel wordt genoemd in de K.O. en dat alle andere gevallen tuchtwaardig zijn klopt niet.
2. Dat dit niets te maken heeft met de flagrante ongehoorzaamheid op v&a en homoseksualiteit.

In het algemeen geeft de K.O. nu al veel meer ruimte op dit vlak dan jij doet voorkomen. De kerkenraad kan bepalen of de echtscheiding op Schriftuurlijke gronden is of niet. Nogmaals eens dat dit wat mij betreft in de K.O. nader gespecificeerd kan worden.

Structureel huiselijk geweld is trouwens een zaak van het strafrecht. Hoop dat ambtsdragers dat ook beseffen en niet zelf gaan rommelen maar het slachtoffer bijstaan om aangifte te doen.

Ad 1: dat klopt niet huisman - overspel is in de kerkorde de enige reden dat iemand zelf de scheiding mag aanvragen, in de Bijbel het 'wegzenden'. Een scheiding op basis van Religionis causa mag niet worden gezocht door de gelovige partij. De term Kwaadwillige verlating zegt al genoeg lijkt me, dan sta je voor een voldingen feit.
Ruimte wordt genomen (gelukkig), maar die is er niet.