huisman schreef: ↑06 jan 2026, 09:24

Middenrefo schreef: ↑06 jan 2026, 00:46

huisman schreef: ↑05 jan 2026, 21:40

Middenrefo schreef: ↑05 jan 2026, 19:59
Wat betreft echtscheiding verwijs je naar een artikel uit 1967 dat uitgaat van slechts één geldige reden om te scheiden (overspel). In andere gevallen moet de tucht toegepast worden. Die regel wordt al tientallen jaren niet meer zo toegepast in een groot deel van de kerken. Er wordt ook om andere redenen gescheiden en dan wordt in veel gevallen de tucht niet of beperkt toegepast. Daar is op synodeniveau nooit bezwaar tegen gekomen of gesteld dat het niet te dragen is. In tegenstelling; op de laatste synode lag een rapport op tafel om scheiding toe te staan op meer gronden dan alleen overspel, op basis van nieuwe inzichten over de Joodse context in de tijd van het Nieuwe Testament dat leidt tot een wat andere Schriftuitleg. Wat doe je bijvoorbeeld met geestelijke en of fysieke mishandeling? Het volledige negeren van de huwelijkse plichten? De verwachting was dat dit rapport wel een meerderheid zou krijgen, maar dat weet je achteraf helaas nooit.

Kortom; de kerkorde wordt al jaren niet gehandhaafd op dit punt en ik kan me niet herinneren dat hier ooit op synodeniveau een groot punt van is gemaakt, maar ik laat me graag corrigeren.

Dit is gewoon niet waar. Lees de K.O.! Art 77 lid 4 a t/m j geeft kerkenraden ook nu al ruimte om te bepalen of de echtscheiding op onschriftuurlijke gronden is. Er wordt bv ook gesproken over kwaadwillige verlating en causa religiones.
Je maakt het dus veel te plat om te zeggen dat alleen overspel genoemd wordt. Dat de K.O. hier nog wat specifieker in kan zijn deel ik met jou.
Wat dit te maken heeft met het traject wat thema v&a heeft doorlopen ontgaat mij volkomen. Dat thema is op de synodetafel gekomen via de kerkordelijke weg. Is behandeld via de kerkordelijke weg. Is gekomen tot uitspraken die open stonden voor revisie. Revisieverzoeken zijn behandeld volgens de IRRA en dit alles keer twee. 1998/2001 en 2022/2025.

Je kunt deze flagrante schending van gezamenlijke afspraken rondom v&a en homoseksualiteit niet vergelijken met verschillen die er zullen zijn rondom de pastorale insteek bij een echtscheiding.

Allereerst; ik vergelijk de onderwerpen helemaal niet met elkaar. Ik ga slechts in op een punt dat door Wim Anker in de discussie werd ingebracht en door Refojongere werd beantwoord.
Wat ik daarmee wel wil zeggen is wat ik al eerder heb genoemd; dat er meer onderwerpen zijn waarop we in de CGK ons niet strikt aan de hele kerkorde en alle synodebesluiten houden. Natuurlijk is het ene onderwerp het andere niet, maar laten we dan wel de grote woorden over dat we ons in alle gevallen en in alle situaties aan alle synodebesluiten en alle artikelen van de kerkorde moeten houden liever achterwege laten.

Wat betreft artikel 77, 4a KO; daarin word gezegd dat de kerk de juridische gevolgen van een door de overheid uitgesproken scheiding accepteert. Dat lijkt me logisch. Tegelijk wordt gesteld dat de kerk het recht behoudt op een eigen oordeel over een echtscheiding. En uit het vervolg blijkt dat dit uiteraard op basis van Bijbelse gronden is. Er wordt inderdaad gesproken over kwaadwillige verlating en religionis causa, maar omgeven met veel mitsen en maren en zeker niet als duidelijk geoorloofd op basis van de Schrift.

Als een ambtsdrager iemand zou adviseren om te scheiden in een situatie van structureel en voortdurend huiselijk geweld, dan is dat in strijd met artikel 70, 4f en zo iemand zou als schuldig aan een scheiding op onschriftuurlijke gronden niet aan het Avondmaal kunnen deelnemen en niet kunnen hertrouwen. Er moet dan eerst schuldbelijdenis worden gedaan door het slachtoffer van huiselijk geweld. Anders kun je de kerkorde niet lezen. Maar zo handelen veel kerkenraden niet. Gelukkig niet, zou ik willen zeggen.

We zijn het dus over twee zaken eens.
1. Jouw bericht dat alleen overspel wordt genoemd in de K.O. en dat alle andere gevallen tuchtwaardig zijn klopt niet.
2. Dat dit niets te maken heeft met de flagrante ongehoorzaamheid op v&a en homoseksualiteit.

In het algemeen geeft de K.O. nu al veel meer ruimte op dit vlak dan jij doet voorkomen. De kerkenraad kan bepalen of de echtscheiding op Schriftuurlijke gronden is of niet. Nogmaals eens dat dit wat mij betreft in de K.O. nader gespecificeerd kan worden.

Structureel huiselijk geweld is trouwens een zaak van het strafrecht. Hoop dat ambtsdragers dat ook beseffen en niet zelf gaan rommelen maar het slachtoffer bijstaan om aangifte te doen.

Ad 1: dat klopt niet huisman - overspel is in de kerkorde de enige reden dat iemand zelf de scheiding mag aanvragen, in de Bijbel het 'wegzenden'. Een scheiding op basis van Religionis causa mag niet worden gezocht door de gelovige partij. De term Kwaadwillige verlating zegt al genoeg lijkt me, dan sta je voor een voldingen feit.
Ruimte wordt genomen (gelukkig), maar die is er niet.

ND:
Nederlandse Gereformeerde Kerken verliezen laatste zusterkerkrelatie in Zuid-Afrika. ‘Verdrietig’

Die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, de zogenoemde Dopperkerken, verbreken de banden met de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK). Reden daarvoor is de acceptatie van vrouwelijke ambtsdragers en homoseksuele relaties in het Nederlandse kerkverband.Daarmee verliezen de Nederlandse Gereformeerde Kerken de laatste zusterkerkrelatie in Zuid-Afrika. Eerder maakte Die Vrije Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika (VGKSA) al een einde aan de relatie met de NGK.

Een zusterkerkrelatie betekent dat kerken elkaar erkennen als kerk van Christus, dat predikanten in elkaars kerken mogen preken en kerkleden bij elkaar het avondmaal kunnen vieren. Daar komt nu een einde aan.
(..)

De synode in Potchefstroom sprak woensdag uit de ontwikkelingen in de CGK ‘met grote droefheid en bezorgdheid’ te volgen.
https://www.nd.nl/geloof/protestant/130 ... zusterkerk


De zoveelste waarschuwing, ook voor CGK gemeenten rond Hoogeveen.

HHR schreef: ↑Vandaag, 16:02 ND:
Nederlandse Gereformeerde Kerken verliezen laatste zusterkerkrelatie in Zuid-Afrika. ‘Verdrietig’

Die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, de zogenoemde Dopperkerken, verbreken de banden met de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK). Reden daarvoor is de acceptatie van vrouwelijke ambtsdragers en homoseksuele relaties in het Nederlandse kerkverband.Daarmee verliezen de Nederlandse Gereformeerde Kerken de laatste zusterkerkrelatie in Zuid-Afrika. Eerder maakte Die Vrije Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika (VGKSA) al een einde aan de relatie met de NGK.

Een zusterkerkrelatie betekent dat kerken elkaar erkennen als kerk van Christus, dat predikanten in elkaars kerken mogen preken en kerkleden bij elkaar het avondmaal kunnen vieren. Daar komt nu een einde aan.
(..)

De synode in Potchefstroom sprak woensdag uit de ontwikkelingen in de CGK ‘met grote droefheid en bezorgdheid’ te volgen.
https://www.nd.nl/geloof/protestant/130 ... zusterkerk


De zoveelste waarschuwing, ook voor CGK gemeenten rond Hoogeveen.

Voor de RD-lezers: https://www.rd.nl/artikel/1134277-zuid- ... rde-kerken

Middenrefo schreef: ↑06 jan 2026, 00:46Wat betreft artikel 77, 4a KO; daarin word gezegd dat de kerk de juridische gevolgen van een door de overheid uitgesproken scheiding accepteert. Dat lijkt me logisch. Tegelijk wordt gesteld dat de kerk het recht behoudt op een eigen oordeel over een echtscheiding. En uit het vervolg blijkt dat dit uiteraard op basis van Bijbelse gronden is. Er wordt inderdaad gesproken over kwaadwillige verlating en religionis causa, maar omgeven met veel mitsen en maren en zeker niet als duidelijk geoorloofd op basis van de Schrift.

Als een ambtsdrager iemand zou adviseren om te scheiden in een situatie van structureel en voortdurend huiselijk geweld, dan is dat in strijd met artikel 70, 4f en zo iemand zou als schuldig aan een scheiding op onschriftuurlijke gronden niet aan het Avondmaal kunnen deelnemen en niet kunnen hertrouwen. Er moet dan eerst schuldbelijdenis worden gedaan door het slachtoffer van huiselijk geweld. Anders kun je de kerkorde niet lezen. Maar zo handelen veel kerkenraden niet. Gelukkig niet, zou ik willen zeggen.

Ik heb hier een paar dagen over zitten denken.

Als ik het goed begrijp geef jij aan dat kerkenraden 'gelukkig' niet handelen conform de kerkorde/synodebesluit op dit punt.

Als dat klopt, zijn er twee opties:

• De kerkorde/synodebesluit is in strijd met de Bijbel. Dan wordt het tijd voor een instructie voor de komende GS.

• Het handelen dat jij 'gelukkig' noemt is in strijd met de Bijbel. Dan wordt het tijd voor ...

HHR schreef: ↑Vandaag, 16:02 ND:
Nederlandse Gereformeerde Kerken verliezen laatste zusterkerkrelatie in Zuid-Afrika. ‘Verdrietig’

Die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, de zogenoemde Dopperkerken, verbreken de banden met de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK). Reden daarvoor is de acceptatie van vrouwelijke ambtsdragers en homoseksuele relaties in het Nederlandse kerkverband.Daarmee verliezen de Nederlandse Gereformeerde Kerken de laatste zusterkerkrelatie in Zuid-Afrika. Eerder maakte Die Vrije Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika (VGKSA) al een einde aan de relatie met de NGK.

Een zusterkerkrelatie betekent dat kerken elkaar erkennen als kerk van Christus, dat predikanten in elkaars kerken mogen preken en kerkleden bij elkaar het avondmaal kunnen vieren. Daar komt nu een einde aan.
(..)

De synode in Potchefstroom sprak woensdag uit de ontwikkelingen in de CGK ‘met grote droefheid en bezorgdheid’ te volgen.
https://www.nd.nl/geloof/protestant/130 ... zusterkerk


De zoveelste waarschuwing, ook voor CGK gemeenten rond Hoogeveen.

Als de rechterflank 'scheurt' zal het waarschijnlijk kort duren voordat de CGK scheurt met zusterkerken. Tenminste bewust besluiten neemt waarvan zij weten dat het een scheuring als gevolg heeft. Om vervolgens te zeggen hoe jammer het is.

Zal waarschijnlijk ook niet lang duren voordat de 'Free Reformed Churches of North America' https://frcna.org/ haar banden zal breken met de CGK.

Is verwonderlijk dat het niet al gebeurd is.

Net zoals jaren geleden de 'Canadian Reformed Churches' https://canrc.org/ alle banden verbrak met de GKV.

(De emigranten gemeenten blijven behoudend, terwijl de vaderlandse kerk meer en meer vrijzinnig wordt...)

Actueel:
https://frcna.org/acts-of-synod
chrome-extension://efaidnbmnnnibpcajpcglclefindmkaj/https://frcna.org/uploads/ACTS_OF_SYNOD ... 5c5d59.pdf

The CGK Synod met yesterday and has reached a complete impasse. The letter received from the CGK is read (See Appendix A). The synod met in March and required congregations deviating from Synodical policies regarding women in office to align themselves. Those conditions were not met. The CGK requests that the FRCNA synod not make any decisions regarding our relationship with them until we have officially heard the results of that synod.
Rev. Vandermeyden reports on the CGK Synod meeting held June 3rd. The executive of the CGK came to synod with a proposal to close synod after essential housekeeping is done, convinced that this synod could no longer proceed. They returned the authority for federation work to the local churches, effectively dissolving the denomination and making all churches independent congregations. There are movements to create new federations, but it is unclear how these will unfold.
A discussion is held regarding the CGK situation in which various perspectives are raised. Some urge that we use the same standard for dealing with the CGK as we do for North American churches.
A motion is made
Having heard the situation in the Netherlands regarding the CGK, we downgrade the relationship with the CGK to limited correspondence.
After further discussion, the matter is tabled until Thursday’s session.

Elder Laman and Rev. P. VanderMeyden provide an update on the CGK synod, which concluded the previous day in the Netherlands. The Synod adopted the executive's proposal, and the Synod did not appoint a calling church for the next synod. Functionally, this means they are acceding to the fact that the federational bonds that consist of the covenant we make via the church order have been broken, and the CGK no longer exists. The individual congregations are left to respond to the situation based on their own authority. There was a proposal to divide the denomination in a guided manner, but that was not carried. Proposals are emerging from individual consistories on either side of the divide. Rev. Vandermeyden shares a letter he received from Rev. Klaver regarding the matter. We are urged to delay taking any actions at this synod as there is no immediate danger threatening our churches. It would be ideal to see how things may develop and reconsider our relationship between FRC and CGK. (See the official letter received from the CGK at Appendix A.)
The motion tabled at Article 24 is re-tabled.
Having heard the situation in the Netherlands regarding the CGK, we downgrade the relationship with the CGK to limited correspondence. Moved/ seconded.

The discussion is reopened. Various points of view are expressed, with some delegates urging to pass the motion as a reflection of what has happened in the CGK that has led to this point with others urging not to pass the motion given that there is no longer a functional CGK to have a relationship with and the disappointing message this would send to faithful brothers in the CGK who have done all they could in the circumstances. It was noted that this was not a choice for an independentism, evidenced by the fact that churches are already working to organize a potential new federation that is faithful to the confessions and church order. These brothers deserve our prayers, sympathy and readiness to be helpful at this time of need. Some delegates question whether we need to question our own faithfulness in this matter, considering that we are dealing with the motion to downgrade the relationship at a stage when the CGK has become dysfunctional and not in previous decade(s?) in which the circumstances that led to this situation were evident. Various delegates note the warning that this immediate history provides us when a culture of unity results under challenging matters being dealt with behind closed doors, and we keep hanging onto each other, unwilling to let the other go. The matters being dealt with (matters related to gender and human sexuality) should be raised to the level of status confessioni, meaning fundamental differences about these matters should result in discipline and disfellowshipping.

A motion is made:
Synod,
Having heard with grief that the CGK has disbanded when it was clear that the faithful decisions made about women in office and 'homosexual marriage' were unenforceable due to insufficient conviction in the synod as a whole to discipline the rebellious,
Moves
1. To note that since the CGK no longer exists, defacto there is no ecclesiastical tie.
2. To instruct the IRC to seek to take up contact with an emerging faithful new federation and propose a level of ecclesiastical relationship to our next synod based on the level of fidelity to our confessional heritage.
3. To commend those faithful grieving brothers to the Lord and cry to him for reformation in his cause in the Netherlands.
Moved/ seconded/carried.
It is noted as a matter of clarification that if an FRC church would desire call a pastor from a congregation that was affiliated with the CGK, the IRC would deal with that call as a call to a pastor from a church with whom we do not have correspondence.
Rev. Moerdyk leads in prayer. We sing Psalter 276, a psalm of ecclesiastical lament.

In Nederlands via google translate:

De CGK-synode is gisteren bijeengekomen en is volledig vastgelopen. De brief van de CGK wordt voorgelezen (zie Bijlage A). De synode kwam in maart bijeen en eiste dat gemeenten die afweken van het synodale beleid betreffende vrouwen in ambten zich daaraan aanpasten. Aan die voorwaarden is niet voldaan. De CGK verzoekt de FRCNA-synode geen beslissingen te nemen over onze relatie met hen totdat we officieel de resultaten van die synode hebben vernomen.

Ds. Vandermeyden doet verslag van de CGK-synodevergadering van 3 juni. Het bestuur van de CGK kwam naar de synode met een voorstel om de synode te sluiten nadat de noodzakelijke zaken waren afgehandeld, ervan overtuigd dat deze synode niet langer kon doorgaan. Ze gaven de bevoegdheid voor federatiewerk terug aan de lokale kerken, waarmee ze de denominatie feitelijk ontbonden en alle kerken tot onafhankelijke gemeenten maakten. Er zijn bewegingen om nieuwe federaties op te richten, maar het is onduidelijk hoe deze zich zullen ontwikkelen.

Er vindt een discussie plaats over de situatie met de CGK, waarbij verschillende perspectieven naar voren komen. Sommigen dringen erop aan dat we dezelfde normen hanteren voor de omgang met de CGK als voor Noord-Amerikaanse kerken. Er wordt een motie ingediend.
Na kennis te hebben genomen van de situatie in Nederland met betrekking tot de CGK, beperken we de relatie met de CGK tot correspondentie.

Na verder overleg wordt de kwestie aangehouden tot de zitting van donderdag.

Ouderling Laman en ds. P. VanderMeyden geven een update over de CGK-synode, die de vorige dag in Nederland werd afgesloten. De synode heeft het voorstel van het bestuur aangenomen en geen beroepende gemeente voor de volgende synode aangewezen. Dit betekent feitelijk dat ze erkennen dat de federatieve banden, die bestaan ​​uit het verbond dat we sluiten via de kerkorde, verbroken zijn en dat de CGK niet langer bestaat. De individuele gemeenten moeten zelf op de situatie reageren op basis van hun eigen bevoegdheid. Er was een voorstel om het kerkgenootschap op een geleide manier te splitsen, maar dat is niet aangenomen. Er komen voorstellen van individuele kerkenraden aan beide zijden van de splitsing. Ds. VanderMeyden deelt een brief die hij van ds. Klaver over deze kwestie heeft ontvangen. We worden dringend verzocht om tijdens deze synode geen actie te ondernemen, aangezien er geen direct gevaar is voor onze kerken. Het zou ideaal zijn om de ontwikkelingen af ​​te wachten en onze relatie tussen de FRC en de CGK te heroverwegen. (Zie de officiële brief van de CGK in Bijlage A.)
De motie ingediend onder Artikel 24 wordt opnieuw ingediend.

Naar aanleiding van de situatie in Nederland met betrekking tot de CGK, beperken we de relatie met de CGK tot een beperkte correspondentie. Voorgesteld/ondersteund.

De discussie wordt heropend. Verschillende standpunten worden ingenomen. Sommige afgevaardigden pleiten ervoor de motie aan te nemen, als weerspiegeling van wat er binnen de CGK is gebeurd en tot dit punt heeft geleid. Anderen pleiten ertegen, omdat er geen functionerende CGK meer is waarmee een relatie kan worden onderhouden en omdat dit een teleurstellende boodschap zou zijn voor de trouwe broeders in de CGK die onder de gegeven omstandigheden alles hebben gedaan wat ze konden. Er werd opgemerkt dat dit geen keuze voor onafhankelijkheid was, wat blijkt uit het feit dat kerken al bezig zijn met het organiseren van een potentiële nieuwe federatie die trouw is aan de belijdenissen en de kerkorde. Deze broeders verdienen onze gebeden, ons medeleven en onze bereidheid om hen in deze tijd van nood bij te staan. Sommige afgevaardigden vragen zich af of we onze eigen trouw in deze kwestie niet moeten bevragen, gezien het feit dat we de motie tot degradatie van de relatie behandelen op een moment dat de CGK disfunctioneel is geworden, en niet in voorgaande decennia waarin de omstandigheden die tot deze situatie hebben geleid, duidelijk waren. Verschillende afgevaardigden wijzen op de waarschuwing die deze recente geschiedenis ons biedt wanneer een cultuur van eenheid ontstaat door het achter gesloten deuren afhandelen van uitdagende kwesties, en we aan elkaar blijven vasthouden, onwillig om de ander los te laten. De kwesties die worden behandeld (kwesties met betrekking tot gender en menselijke seksualiteit) zouden moeten worden verheven tot het niveau van confessionele status, wat betekent dat fundamentele verschillen over deze kwesties zouden moeten leiden tot tuchtmaatregelen en uitsluiting. [/quote]
Er wordt een motie ingediend:
Synode,
Na met verdriet te hebben vernomen dat de CGK is ontbonden, terwijl duidelijk was dat de trouwe beslissingen over vrouwen in ambten en 'homohuwelijk' niet afdwingbaar waren vanwege onvoldoende overtuiging binnen de synode als geheel om de opstandigen te disciplineren,
stelt voor:
1. Te constateren dat, aangezien de CGK niet langer bestaat, er feitelijk geen kerkelijke band meer is.

2. De IRC op te dragen contact te zoeken met een opkomende, trouwe nieuwe federatie en een niveau van kerkelijke relatie voor te stellen aan onze volgende synode, gebaseerd op de mate van trouw aan ons confessioneel erfgoed.

3. De rouwende broeders aan de Heer aan te bevelen en tot Hem te smeken om hervorming in zijn zaak in Nederland.

Voorgesteld/ondersteund/aangenomen.

Ter verduidelijking wordt opgemerkt dat als een FRC-kerk een predikant zou willen beroepen van een gemeente die is aangesloten bij de CGK, de IRC die beroeping zou behandelen als een beroeping op een predikant van een kerk waarmee we geen correspondentie hebben.

Ds. Moerdyk leidt het gebed. We zingen Psalter 276, een psalm van kerkelijke klaagzang.

Bert Mulder schreef: ↑Vandaag, 20:28 Zal waarschijnlijk ook niet lang duren voordat de 'Free Reformed Churches of North America' https://frcna.org/ haar banden zal breken met de CGK.

Is verwonderlijk dat het niet al gebeurd is.

Net zoals jaren geleden de 'Canadian Reformed Churches' https://canrc.org/ alle banden verbrak met de GKV.

(De emigranten gemeenten blijven behoudend, terwijl de vaderlandse kerk meer en meer vrijzinnig wordt...)

Of de emigranten gemeenten behoudend blijven, wisselt van gemeente tot gemeente. Qua leer zijn er soms forse verschuiving, maar men is conservatiever qua opvattingen. Dat zie je in bijvoorbeeld Zuid-Afrika ook in de maatschappij. Afrikaners zijn zeker buiten de steden vaak conservatief als het gaat om M/V of seksualiteit. Helaas hebben wij veel kerken gezien waarbij het duidelijk zichtbaar was dat de gemeente betere tijden gekend had. Deels door emigratie naar Amerika, Australië en soms Nederland en deels door kerkverlating. Ik sprak daar regelmatig mensen die niet meer naar de kerk gingen maar nog wel geloofde. Ik heb in andere landen nog nooit zoveel respect gemerkt voor het christelijk geloof. Als wij voor ons huisje aten waren de buren stil als wij baden, lazen of zongen. Vaak was hun verhaal we zijn christelijk opgevoed, maar door drukte en afstand niet meer kerkgaand. We geloven in God en zijn behulpzaam en vriendelijk. Jezus is toch liefde en hij houdt van mij.

Zo spraken we een dominee die 4 gemeenten diende. Ik dacht die beste man werkt dag en nacht. Hij verzekerde ons dat het wel meeviel. Naar elke zondag een dienst was geen vraag dus hij preekte elke zondag 1 of 2 keer.

BSH schreef: ↑Vandaag, 18:39

Middenrefo schreef: ↑06 jan 2026, 00:46Wat betreft artikel 77, 4a KO; daarin word gezegd dat de kerk de juridische gevolgen van een door de overheid uitgesproken scheiding accepteert. Dat lijkt me logisch. Tegelijk wordt gesteld dat de kerk het recht behoudt op een eigen oordeel over een echtscheiding. En uit het vervolg blijkt dat dit uiteraard op basis van Bijbelse gronden is. Er wordt inderdaad gesproken over kwaadwillige verlating en religionis causa, maar omgeven met veel mitsen en maren en zeker niet als duidelijk geoorloofd op basis van de Schrift.

Als een ambtsdrager iemand zou adviseren om te scheiden in een situatie van structureel en voortdurend huiselijk geweld, dan is dat in strijd met artikel 70, 4f en zo iemand zou als schuldig aan een scheiding op onschriftuurlijke gronden niet aan het Avondmaal kunnen deelnemen en niet kunnen hertrouwen. Er moet dan eerst schuldbelijdenis worden gedaan door het slachtoffer van huiselijk geweld. Anders kun je de kerkorde niet lezen. Maar zo handelen veel kerkenraden niet. Gelukkig niet, zou ik willen zeggen.

Ik heb hier een paar dagen over zitten denken.

Als ik het goed begrijp geef jij aan dat kerkenraden 'gelukkig' niet handelen conform de kerkorde/synodebesluit op dit punt.

Als dat klopt, zijn er twee opties:

• De kerkorde/synodebesluit is in strijd met de Bijbel. Dan wordt het tijd voor een instructie voor de komende GS.

• Het handelen dat jij 'gelukkig' noemt is in strijd met de Bijbel. Dan wordt het tijd voor ...

Het is nog maar de vraag of het zo zwart/wit is. Huisman is van mening dat de kerkorde die ruimte biedt. Persoonlijk denk ik dat dat niet zo is, maar dat is beide een interpretatie. De kerkorde is namelijk niet zo expliciet dat andere gronden voor scheiding uitgesloten worden, ze worden alleen niet genoemd. Vandaar dat ik stel dat het goed is dat kerkenraden die ruimte nemen, en mijn indruk is dat ook behoudende CGK kerkenraden dat doen.

Het interessante is dat hermeneutiek hier een belangrijke rol speelt. Je moet namelijk bedenken dat in de tijd van de Evangeliën het vooral voor mannen heel erg gemakkelijk was om van hun vrouw te scheiden. Een aangebrande maaltijd was bij wijze van spreken al voldoende om een vrouw weg te sturen, als het maar met een scheidbrief was. Dat is de context van de uitspraken van de Here Jezus op dit punt; die praktijk verwerpt Hij. Ik wil dit onderwerp niet koppelen aan v&a of homoseksualiteit, maar het is wel een goed voorbeeld om duidelijk te maken dat (nieuwe) hermeneutiek en de context van die tijd nodig zijn om Bijbelteksten goed te interpreteren. Soms helpt het om tot die conclusie te komen bij thema's waar iets minder controverse over is.

Voor mij is de kerkorde op dit punt niet in strijd met de Bijbel, maar hooguit niet helemaal volledig. Het handelen dat ik 'gelukkig' noem is ook niet in strijd met de Bijbel, zolang een scheiding als een gevolg van de zonde wordt gezien en fundamenteel in strijd met de Bijbelse betekenis van het huwelijk. Het is helaas een realiteit die niet naar de wil van God is, maar die onder bepaalde voorwaarden en procedures wel goed gereguleerd moet worden. Volgens mij is dat wel de Bijbelse lijn. Waarbij belangrijk is om te zien dat ook in het Oude Testament juist de positie van de vrouw beschermd wordt.

Bert Mulder schreef: ↑Vandaag, 21:29 Actueel:
https://frcna.org/acts-of-synod
chrome-extension://efaidnbmnnnibpcajpcglclefindmkaj/https://frcna.org/uploads/ACTS_OF_SYNOD ... 5c5d59.pdf

Hoe actueel dit is (juni 2025) is maar de vraag.

Wat mij vooral opvalt is:
- dat de conclusies die in de stukken worden getrokken, de werkelijkheid geen recht doen;
- het noemen van een brief van ds. Klaver.

En verder is er over de invloed van de buitenlandse kerken een tiental pagina's terug al e.e.a. gedeeld. Jaar en dag heeft de CGK volledige correspondentie met zowel een FRCNA gehad alsook met een IERB en GTM (die de ambten open hebben voor vrouwen). De werkelijkheid van de buitenlandse contacten is een stuk breder en meer veelkleurig dan hier op RefoForum vaak gedeeld.