MidMid schreef: ↑Gisteren, 12:50

huisman schreef: ↑Gisteren, 09:56 1. Je moet niet doen alsof in al de rapporten over v&a niet blijkt dat de Schrift in het geding is. Dat is wel degelijk zo. Ik geef je toe dat in de besluitteksten niet staat dat anders denken over v&a tuchtwaardig zou zijn of het altijd het Schriftgezag zou aantasten.
Jij pleit ervoor om dit wel uit te spreken ? Denk niet dat de meerderheid van de ongehoorzame gemeenten anders hadden geacteerd dan nu. Denk ook dat ongeveer dezelfde classes niet hadden vermaand. Kijk naar het andere thema (homoseksueel samenleven) waar de synodale uitspraken veel forser zijn. Ik heb nog geen enkele ongehoorzame gemeente op dit thema gezien waar vanwege deze ongehoorzaamheid classicale tucht aan de orde is
2. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat een substantieel deel van onze kerken (waaronder ik) in ieder geval wel vindt dat het Schriftgezag wordt aangetast. Dat ga je met een uitspraak dat het niet zo zou zijn natuurlijk niet veranderen. Ik heb al eerder gezegd dat wij (huisman en huisvrouw) de CGK hadden verlaten als v&a een legitieme plaatst had gekregen in onze kerken.
3.Bij het vaststellen van de kerkelijke afdracht is de Schrift zeker niet in het geding. Toch vinden we ongehoorzaamheid om niet af te dragen terecht niet kunnen. De ongehoorzaamheid is sowieso tuchtwaardig.
4. Je weet ook best de historie van de in jouw ogen niet duidelijk genoeg genomen besluiten. Duidelijke besluiten met een dreiging met sancties passen vanwege de verscheidenheid in onze kerken niet. We hebben elkaar altijd heel willen laten maar daar worden wij nu mee om de oren geslagen. Ik vind het dan ook een zeer onterecht verwijt dat de CGK om de hete brei is heengelopen. We hebben als CGK de thema’s v&a en homoseksualiteit grondig doordacht en daar zijn rapporten over verschenen die de Schrift uitgebreid aan het woord laten. Deze rapporten (1998/2013) zijn met een heel brede meerderheid aanvaard. Maar dat blijkt voor jullie toch van weinig waarde te zijn?

1. Rondom v&a is steeds gezegd dat het mogelijk in het geding is. Dat daar dus meer studie voor nodig is rondom hermeneutiek en ecclesiologie. Dat zat nota bene expliciet in het besluit van 2022 om over deze thema's door te spreken en te studeren. Nu, los van de uitkomsten van dit doorstuderen, conclusies trekken, gaat mij te snel. En ja, dan is de weg vanaf 1998 al een lange weg, maar hier gaan zorgvuldigheid en geduld boven snelheid. En ja, ik pleit voor een duidelijke uitspraak inzake v&a. Je kunt namelijk niet geen uitspraak doen en wel acteren alsof die uitspraak gedaan is.

Dat er rondom het onderwerp homoseksuele relaties geen classicale verdere stappen zijn gezet, komt in mijn beleving doordat we dit thema onterecht op één hoop hebben geveegd met v&a. Dan krijg je de houding van afwachten totdat de GS zich uitgesproken heeft. Dus dan had je na de afgelopen GS als classis kunnen acteren. Zover is het nooit gekomen. Dus dit nu aanvoeren als argument dat 'het niets zou uithalen', is wat opportuun.

2. Dan is het een terechte vraag hoe je het voor je ziet dat je in een meerdere vergadering iets van je zelfstandigheid afstaat. Want eigenlijk zeg je onder de streep dan toch zoiets als: 'Mijn overtuiging is de juiste, ook al staat die haaks op wat in meerderheid en hopelijk eenparigheid besloten is.' Dus wat nu een deel van de kerken zegt. Waarom zou dat in jouw geval wel legitiem zijn en nu niet?

3. Ik heb nog werkelijk nooit een classis een tuchthandeling zien nemen tegen kerken die al jaar en dag de afdracht op het gebied van zending niet nakomen, of tegen kerken die in de praktijk rondom het belijdenis doen schuren met wat daarover in de K.O. opgetekend staat. Waarbij ten overvloede wel gemarkeerd wordt dat het hier een zaak van Schrift en belijden betreft!

4. Juist omdat die dreigende besluiten met sancties niet passen, was het besluit in maart ook zo'n voor de CGK wezensvreemd besluit. Voor mij persoonlijk viel toen het doek. Het toonde waar een deel van de kerken op koerste. Ook de laatste GS is er vooraf, in stukken maar ook ter plekke, gevraagd om een helder besluit. Niet zozeer over het wel of niet mogen dienen van vrouwen in de ambten, maar over de verhouding van dit denken tot de Schrift en het belijden. Ds. Groenleer heeft die vraag in 1998 al op tafel gelegd. En steeds is er maar geen uitspraak gekomen. Tegenovergestelde geluiden zijn ter GS wel gepasseerd. Denk aan Peels en zijn uitspraak dat ook het minderheidsstandpunt zich beweegt binnen een gereformeerd Schriftbeschouwen en belijden.
--
Dus mijn afdronk: ja, doe een duidelijke uitspraak. Wees ook eerlijk als die uitspraak niet gedaan kan worden. En verbind aan wat je uitspreekt consequenties. Weten we het niet, leg het elkaar dan niet op. Bind elkaar dan ook niet. Weten we het wel, spreek dit dan uit. En spreek dan helder af hoe je omgaat met afwijkingen ter rechter- en ter linkerzijde.

huisman schreef: ↑Gisteren, 14:16

MidMid schreef: ↑Gisteren, 12:50

huisman schreef: ↑Gisteren, 09:56 1. Je moet niet doen alsof in al de rapporten over v&a niet blijkt dat de Schrift in het geding is. Dat is wel degelijk zo. Ik geef je toe dat in de besluitteksten niet staat dat anders denken over v&a tuchtwaardig zou zijn of het altijd het Schriftgezag zou aantasten.
Jij pleit ervoor om dit wel uit te spreken ? Denk niet dat de meerderheid van de ongehoorzame gemeenten anders hadden geacteerd dan nu. Denk ook dat ongeveer dezelfde classes niet hadden vermaand. Kijk naar het andere thema (homoseksueel samenleven) waar de synodale uitspraken veel forser zijn. Ik heb nog geen enkele ongehoorzame gemeente op dit thema gezien waar vanwege deze ongehoorzaamheid classicale tucht aan de orde is
2. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat een substantieel deel van onze kerken (waaronder ik) in ieder geval wel vindt dat het Schriftgezag wordt aangetast. Dat ga je met een uitspraak dat het niet zo zou zijn natuurlijk niet veranderen. Ik heb al eerder gezegd dat wij (huisman en huisvrouw) de CGK hadden verlaten als v&a een legitieme plaatst had gekregen in onze kerken.
3.Bij het vaststellen van de kerkelijke afdracht is de Schrift zeker niet in het geding. Toch vinden we ongehoorzaamheid om niet af te dragen terecht niet kunnen. De ongehoorzaamheid is sowieso tuchtwaardig.
4. Je weet ook best de historie van de in jouw ogen niet duidelijk genoeg genomen besluiten. Duidelijke besluiten met een dreiging met sancties passen vanwege de verscheidenheid in onze kerken niet. We hebben elkaar altijd heel willen laten maar daar worden wij nu mee om de oren geslagen. Ik vind het dan ook een zeer onterecht verwijt dat de CGK om de hete brei is heengelopen. We hebben als CGK de thema’s v&a en homoseksualiteit grondig doordacht en daar zijn rapporten over verschenen die de Schrift uitgebreid aan het woord laten. Deze rapporten (1998/2013) zijn met een heel brede meerderheid aanvaard. Maar dat blijkt voor jullie toch van weinig waarde te zijn?

1. Rondom v&a is steeds gezegd dat het mogelijk in het geding is. Dat daar dus meer studie voor nodig is rondom hermeneutiek en ecclesiologie. Dat zat nota bene expliciet in het besluit van 2022 om over deze thema's door te spreken en te studeren. Nu, los van de uitkomsten van dit doorstuderen, conclusies trekken, gaat mij te snel. En ja, dan is de weg vanaf 1998 al een lange weg, maar hier gaan zorgvuldigheid en geduld boven snelheid. En ja, ik pleit voor een duidelijke uitspraak inzake v&a. Je kunt namelijk niet geen uitspraak doen en wel acteren alsof die uitspraak gedaan is.

Dat er rondom het onderwerp homoseksuele relaties geen classicale verdere stappen zijn gezet, komt in mijn beleving doordat we dit thema onterecht op één hoop hebben geveegd met v&a. Dan krijg je de houding van afwachten totdat de GS zich uitgesproken heeft. Dus dan had je na de afgelopen GS als classis kunnen acteren. Zover is het nooit gekomen. Dus dit nu aanvoeren als argument dat 'het niets zou uithalen', is wat opportuun.

2. Dan is het een terechte vraag hoe je het voor je ziet dat je in een meerdere vergadering iets van je zelfstandigheid afstaat. Want eigenlijk zeg je onder de streep dan toch zoiets als: 'Mijn overtuiging is de juiste, ook al staat die haaks op wat in meerderheid en hopelijk eenparigheid besloten is.' Dus wat nu een deel van de kerken zegt. Waarom zou dat in jouw geval wel legitiem zijn en nu niet?

3. Ik heb nog werkelijk nooit een classis een tuchthandeling zien nemen tegen kerken die al jaar en dag de afdracht op het gebied van zending niet nakomen, of tegen kerken die in de praktijk rondom het belijdenis doen schuren met wat daarover in de K.O. opgetekend staat. Waarbij ten overvloede wel gemarkeerd wordt dat het hier een zaak van Schrift en belijden betreft!

4. Juist omdat die dreigende besluiten met sancties niet passen, was het besluit in maart ook zo'n voor de CGK wezensvreemd besluit. Voor mij persoonlijk viel toen het doek. Het toonde waar een deel van de kerken op koerste. Ook de laatste GS is er vooraf, in stukken maar ook ter plekke, gevraagd om een helder besluit. Niet zozeer over het wel of niet mogen dienen van vrouwen in de ambten, maar over de verhouding van dit denken tot de Schrift en het belijden. Ds. Groenleer heeft die vraag in 1998 al op tafel gelegd. En steeds is er maar geen uitspraak gekomen. Tegenovergestelde geluiden zijn ter GS wel gepasseerd. Denk aan Peels en zijn uitspraak dat ook het minderheidsstandpunt zich beweegt binnen een gereformeerd Schriftbeschouwen en belijden.
--
Dus mijn afdronk: ja, doe een duidelijke uitspraak. Wees ook eerlijk als die uitspraak niet gedaan kan worden. En verbind aan wat je uitspreekt consequenties. Weten we het niet, leg het elkaar dan niet op. Bind elkaar dan ook niet. Weten we het wel, spreek dit dan uit. En spreek dan helder af hoe je omgaat met afwijkingen ter rechter- en ter linkerzijde.

Ik geloof dat jij dit allemaal in oprechtheid opschrijft maar het is voor mij onbegrijpelijk. Alsof je een andere taal spreekt. Besluiten zijn blijkbaar nooit vast en bondig ook al zijn ze onderbouwt vanuit Gods Woord.

Het standpunt over v&a is natuurlijk niet mijn overtuiging maar de overtuiging die de kerk van alle eeuwen, talen en natiën altijd heeft gehad. Pas in de twintigste eeuw is onder invloed van secularisatie en feminisme de roep gekomen om de Schrift op dit en helaas ook op andere vlakken geen gezag meer te geven. Het paste immers niet meer in ons tijdsbeeld.

Wat je schrijft over het niet ingrijpen bij afwijkingen rondom homoseksueel samenleven zeg je terecht dat het ‘jouw beleving’ is. De feiten zijn dat er niets gebeurd een ook deze dwaling wordt gedoogd.

Zijn de aangenomen rapporten over v&a en homoseksualiteit in jullie ogen waardevol en spreken ze de Schrift na op deze thema’s of horen ze in de open haard? Feitelijk heb jij ze in de ijskast gezet totdat….? Ja totdat we ze zo gaan nuanceren dat alles gedoogd of gelegitimeerd kan worden.

Mijn vertrouwen dat er in Hoogeveen een eerlijke behandeling van de situatie gaat plaatsvinden is gedaald tot beneden nul. Ik hoop en bid dat daarna toch nog iets van de oorspronkelijke CGK zichtbaar blijft in de Hoogeveen-groep maar ik vrees dat ze een ééneiíge tweeling gaan vormen met de NGK .

MidMid schreef: ↑Gisteren, 00:22

huisman schreef: ↑19 feb 2026, 23:51

Middenrefo schreef: ↑19 feb 2026, 23:07

huisman schreef: ↑19 feb 2026, 22:23

Weet je beste broeder. Al deze discussies gaan niet over de fundamentele crisis in ons kerkverband. Iedereen met CGK DNA wist en weet dat het legitimeren van v&a (dankbaar dat dit nooit is gebeurd in de CGK) of het gedogen tot een breuk zou leiden binnen ons kerkverband. Ik noemde eerder al twee invloedrijke predikanten die dit lang geleden al hebben gezegd (J.H. Velema en J. Westerink) . Toch hebben kerkenraden het aangedurfd om vrouwen in de ambten te stellen en zo tegen de synodale besluiten in, ons kerkverband onder grote spanning te zetten. Moedwillig hebben zij tweedracht in de kerken gezaaid.
Natuurlijk heb ik genoeg met ze gesproken en weet hun argumenten maar die heffen de spanning niet op.
Dan spreek ik nog niet eens over de ongehoorzaamheid op het thema van homoseksueel samenleven. Die ongehoorzaamheid gaat veel Hoogeveen kerken ook veel te ver.
Net wat ds. L.A. den Butter schrijft: ‘Er is een weg terug uit de impasse door bekering. Als we die weg gezamenlijk gaan kan het initiatief van Rijnsburg terstond gestopt worden, niets liever dan dat’

Dan konden we zeggen ‘en toch niet verteerd’ . Weet je @Middenrefo en @MidMid dat ik mij verbaas dat ik van geen enkele ongehoorzame kerkenraad gehoord heb dat ze willen terugkeren achter de synodale besluiten. Misschien heb ik niet alles gehoord dus het zou mij verheugen als jullie daar wel voorbeelden van hebben. Dat zou een wolkje als een manshand zijn toch?

Aan de ene kant ben ik het met je eens als je zegt dat deze discussie niet gaat over het fundament van ons kerkverband. Maar aan de andere kant ook weer niet, want de vraag wat nu precies het fundament van ons kerkverband is, speelt natuurlijk wel een grote rol in deze discussie. Is er op dat fundament (gewetens)ruimte voor 'afwijkende' gemeenten als het onderwerp niet in strijd is met Schrift en belijdenis of als er verschillende standpunten mogelijk zijn die beide stoelen op Schrift en belijdenis? Kun je alleen op basis van een meerderheid in een GS gemeenten dwingen om een bepaalde koers te volgen als Schrift en belijdenis niet expliciet in het geding zijn? En als Schrift en belijdenis wél in het geding zijn, wat is dan de procedure bij ongehoorzaamheid? Dat zijn de onderwerpen die de laatste 4-5 generale synodes niet hebben willen bespreken.

De CGK hebben geen 'traditie' in het doen van uitspraken over leerstellige kwesties en op momenten dat we dat wel doen treedt er een soort kramp op waarin we op zoek gaan naar dé waarheid. Maar we hebben nooit het lef gehad om juist géén bindende uitspraak te doen op momenten dat daar aanleiding voor was. Voor veel afgevaardigden was dat blijkbaar onmogelijk; als je zelf principieel van iets overtuigd bent, dan is het moeilijk te accepteren dat er ook nog een andere principiële mogelijkheid is. Dat er naast jouw waarheid nog een andere waarheid kan zijn. En dat die beiden op hetzelfde fundament kunnen staan.

Die discussie hebben we nooit gevoerd. Het enige dat we gedaan hebben is op basis van de helft plus één bepalen of iets een algemeen geldende waarheid moet zijn en dat dan als het fundament van de CGK beschouwen. Dat is het eerste aspect dat volgens mij anders had gemoeten.

Het tweede dat anders had gemoeten is een goede procedure opstellen voor twee scenario's:
1. Welk traject doorlopen we met ongehoorzame gemeenten nadat er door een grote meerderheid (liefst eenstemmig) wel een duidelijke uitspraak is gedaan over een zondige praktijk.
2. Onder welke voorwaarden kunnen gemeenten zelf uit het verband van de CGK stappen als ze een besluit niet kunnen dragen (of dat nu ter linker- of rechterzijde is).

Wat betreft je vraag of er kerkenraden zijn die willen terugkeren achter synodale besluiten; die ken ik niet en dat weet je zelf ook wel. Maar, ik ken er wel die geen moeite hebben met het bevestigen van vrouwelijke ambtsdragers, maar het niet doen vanwege het synodebesluit. Met die kerkenraden ben je het fundamenteel oneens, je vindt hun overtuiging onschriftuurlijk, maar daar heb je geen moeite mee zolang ze zich maar houden aan de regels? Is dat het fundament van de CGK?

De afdronk van jouw opstelling is dat de G.S. vanaf 1998 verkeerd bezig is geweest om besluiten te nemen over zaken die vanuit de gemeenten wettig op de tafel waren gelegd. Dan wordt art30/31 toch weer ondergraven?

P.S. De helft plus 1 is natuurlijk onzin. In 1998 was de stemverhouding 47 tegen v&a vs 5 voor. De revisieverzoeken zijn in 2025 afgewezen door 31 vs 18 en 2 onthoudingen (1 afgevaardigde was door ziekte afwezig)

Al kan ik niet voor Middenrefo spreken, maar vreemde afdronk van zijn post.
Volgens mij wordt gesteld dat de GS telkens om de hete brij gedraaid heeft, door geen duidelijke uitspraak te doen over de vraag of Schrift en belijdenis hier in het geding zijn. En omdat die uitspraak nooit gedaan is, is onmogelijk gebleken om de vervolgvragen onder twee van een antwoord te voorzien.

En voor de duidelijkheid. Een duidelijke uitspraak gaat niet over een stemverhouding, maar over het uitspreken of bij v&a de Schrift en belijdenis wel of niet aangetast worden.

Met bovenstaande wordt 30/31 niet ondergraven, maar zou de GS verantwoordelijkheid nemen.

DDD schreef: ↑Gisteren, 17:00 Duidelijkheid waar Gods woord die niet geeft, is niet perse nastrevenswaardig.

MidMid schreef: ↑Gisteren, 16:43

huisman schreef: ↑Gisteren, 14:16

MidMid schreef: ↑Gisteren, 12:50

huisman schreef: ↑Gisteren, 09:56 1. Je moet niet doen alsof in al de rapporten over v&a niet blijkt dat de Schrift in het geding is. Dat is wel degelijk zo. Ik geef je toe dat in de besluitteksten niet staat dat anders denken over v&a tuchtwaardig zou zijn of het altijd het Schriftgezag zou aantasten.
Jij pleit ervoor om dit wel uit te spreken ? Denk niet dat de meerderheid van de ongehoorzame gemeenten anders hadden geacteerd dan nu. Denk ook dat ongeveer dezelfde classes niet hadden vermaand. Kijk naar het andere thema (homoseksueel samenleven) waar de synodale uitspraken veel forser zijn. Ik heb nog geen enkele ongehoorzame gemeente op dit thema gezien waar vanwege deze ongehoorzaamheid classicale tucht aan de orde is
2. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat een substantieel deel van onze kerken (waaronder ik) in ieder geval wel vindt dat het Schriftgezag wordt aangetast. Dat ga je met een uitspraak dat het niet zo zou zijn natuurlijk niet veranderen. Ik heb al eerder gezegd dat wij (huisman en huisvrouw) de CGK hadden verlaten als v&a een legitieme plaatst had gekregen in onze kerken.
3.Bij het vaststellen van de kerkelijke afdracht is de Schrift zeker niet in het geding. Toch vinden we ongehoorzaamheid om niet af te dragen terecht niet kunnen. De ongehoorzaamheid is sowieso tuchtwaardig.
4. Je weet ook best de historie van de in jouw ogen niet duidelijk genoeg genomen besluiten. Duidelijke besluiten met een dreiging met sancties passen vanwege de verscheidenheid in onze kerken niet. We hebben elkaar altijd heel willen laten maar daar worden wij nu mee om de oren geslagen. Ik vind het dan ook een zeer onterecht verwijt dat de CGK om de hete brei is heengelopen. We hebben als CGK de thema’s v&a en homoseksualiteit grondig doordacht en daar zijn rapporten over verschenen die de Schrift uitgebreid aan het woord laten. Deze rapporten (1998/2013) zijn met een heel brede meerderheid aanvaard. Maar dat blijkt voor jullie toch van weinig waarde te zijn?

1. Rondom v&a is steeds gezegd dat het mogelijk in het geding is. Dat daar dus meer studie voor nodig is rondom hermeneutiek en ecclesiologie. Dat zat nota bene expliciet in het besluit van 2022 om over deze thema's door te spreken en te studeren. Nu, los van de uitkomsten van dit doorstuderen, conclusies trekken, gaat mij te snel. En ja, dan is de weg vanaf 1998 al een lange weg, maar hier gaan zorgvuldigheid en geduld boven snelheid. En ja, ik pleit voor een duidelijke uitspraak inzake v&a. Je kunt namelijk niet geen uitspraak doen en wel acteren alsof die uitspraak gedaan is.

Dat er rondom het onderwerp homoseksuele relaties geen classicale verdere stappen zijn gezet, komt in mijn beleving doordat we dit thema onterecht op één hoop hebben geveegd met v&a. Dan krijg je de houding van afwachten totdat de GS zich uitgesproken heeft. Dus dan had je na de afgelopen GS als classis kunnen acteren. Zover is het nooit gekomen. Dus dit nu aanvoeren als argument dat 'het niets zou uithalen', is wat opportuun.

2. Dan is het een terechte vraag hoe je het voor je ziet dat je in een meerdere vergadering iets van je zelfstandigheid afstaat. Want eigenlijk zeg je onder de streep dan toch zoiets als: 'Mijn overtuiging is de juiste, ook al staat die haaks op wat in meerderheid en hopelijk eenparigheid besloten is.' Dus wat nu een deel van de kerken zegt. Waarom zou dat in jouw geval wel legitiem zijn en nu niet?

3. Ik heb nog werkelijk nooit een classis een tuchthandeling zien nemen tegen kerken die al jaar en dag de afdracht op het gebied van zending niet nakomen, of tegen kerken die in de praktijk rondom het belijdenis doen schuren met wat daarover in de K.O. opgetekend staat. Waarbij ten overvloede wel gemarkeerd wordt dat het hier een zaak van Schrift en belijden betreft!

4. Juist omdat die dreigende besluiten met sancties niet passen, was het besluit in maart ook zo'n voor de CGK wezensvreemd besluit. Voor mij persoonlijk viel toen het doek. Het toonde waar een deel van de kerken op koerste. Ook de laatste GS is er vooraf, in stukken maar ook ter plekke, gevraagd om een helder besluit. Niet zozeer over het wel of niet mogen dienen van vrouwen in de ambten, maar over de verhouding van dit denken tot de Schrift en het belijden. Ds. Groenleer heeft die vraag in 1998 al op tafel gelegd. En steeds is er maar geen uitspraak gekomen. Tegenovergestelde geluiden zijn ter GS wel gepasseerd. Denk aan Peels en zijn uitspraak dat ook het minderheidsstandpunt zich beweegt binnen een gereformeerd Schriftbeschouwen en belijden.
--
Dus mijn afdronk: ja, doe een duidelijke uitspraak. Wees ook eerlijk als die uitspraak niet gedaan kan worden. En verbind aan wat je uitspreekt consequenties. Weten we het niet, leg het elkaar dan niet op. Bind elkaar dan ook niet. Weten we het wel, spreek dit dan uit. En spreek dan helder af hoe je omgaat met afwijkingen ter rechter- en ter linkerzijde.

Ik geloof dat jij dit allemaal in oprechtheid opschrijft maar het is voor mij onbegrijpelijk. Alsof je een andere taal spreekt. Besluiten zijn blijkbaar nooit vast en bondig ook al zijn ze onderbouwt vanuit Gods Woord.

Het standpunt over v&a is natuurlijk niet mijn overtuiging maar de overtuiging die de kerk van alle eeuwen, talen en natiën altijd heeft gehad. Pas in de twintigste eeuw is onder invloed van secularisatie en feminisme de roep gekomen om de Schrift op dit en helaas ook op andere vlakken geen gezag meer te geven. Het paste immers niet meer in ons tijdsbeeld.

Wat je schrijft over het niet ingrijpen bij afwijkingen rondom homoseksueel samenleven zeg je terecht dat het ‘jouw beleving’ is. De feiten zijn dat er niets gebeurd een ook deze dwaling wordt gedoogd.

Zijn de aangenomen rapporten over v&a en homoseksualiteit in jullie ogen waardevol en spreken ze de Schrift na op deze thema’s of horen ze in de open haard? Feitelijk heb jij ze in de ijskast gezet totdat….? Ja totdat we ze zo gaan nuanceren dat alles gedoogd of gelegitimeerd kan worden.

Mijn vertrouwen dat er in Hoogeveen een eerlijke behandeling van de situatie gaat plaatsvinden is gedaald tot beneden nul. Ik hoop en bid dat daarna toch nog iets van de oorspronkelijke CGK zichtbaar blijft in de Hoogeveen-groep maar ik vrees dat ze een ééneiíge tweeling gaan vormen met de NGK .

'k Vind dat je het op verschillende punten nu wel heel groot maakt.
Om iets helderheid in de spraakverwarring te scheppen.

We kennen besluiten die we voor vast & bondig houden. Dat betekent echter niet dat ze ex cathedra zijn of wetten als die van Meden en Perzen. Terecht stelt het gereformeerde kerkrecht dat menselijke besluiten ten alle tijde feilbaar zijn. Ja, wij gronden ze op het Woord van God, maar ze vallen daar niet mee samen.

Je overtuiging optrekken naar een overtuiging die de kerk van alle eeuwen, talen en natiën altijd heeft gehad, is grotesk. Kijk enkel maar naar de kerk in het Oosten van Europa waar gelukkig vrouwen leidende rollen op zich hebben genomen toen het merendeel van de mannen vielen voor allerhande verslaving. Zonder de vrouwen, zou een groot deel van de kerk er daar heel anders uit hebben gezien. Hetzelfde geldt overigens van grote delen van Afrika. Daarnaast en dat schreef ik gisteren ook al naar Evangelist komt er steeds meer onderzoek vrij waaruit blijkt dat het beeld van (gebrek aan) vrouwelijk leiderschap in de Vroege Kerk bijstelling behoeft. Zelf zie ik binnen de gereformeerde schriftbeschouwing en belijdenis, die ruimte overigens ook - maar zoals veel vaker gezegd: wat ik vind is niet zo relevant.

De rapporten (voor mij zowel meer als minderheid) pogen de Schriften na te spreken, maar komen tot andere conclusies. Wat mij betreft is er meer studie op dit onderwerp nodig. En dan vooral in samenhang met de al veel vaker genoemde thema's. En totaal niet eens met je ijskast metafoor. Veel kerken hebben bewust hun acteren uitgesteld tot na de GS. Daaraan werd geestelijke leiding gevraagd, die niet gegeven is.

En bij Hoogeveen en de NGK. Mijn vrees voor de NGK is denk ik minder groot. Ook onder hen herken ik er velen als zuster of broeder in Christus. En nee, dat schuurt voor mij ook niet met het oorspronkelijk CGK zijn. De eerlijkheid is toch simpelweg dat je waarschijnlijk je al nooit hebt kunnen vinden in enige toenadering tot eerst de GKv en later de NGK?!

huisman schreef: ↑19 feb 2026, 23:51

Middenrefo schreef: ↑19 feb 2026, 23:07

huisman schreef: ↑19 feb 2026, 22:23

Middenrefo schreef: ↑19 feb 2026, 21:47
Deputaten vertegenwoordiging heeft een ernstige kerkordelijke fout hersteld van de synode en dat mandaat hadden ze. Als je de feiten wilt volgen moet je niet pas beginnen bij het aanwijzen van Hoogeveen als roepende kerk, maar bij de feitelijke fouten in de besluiten die al eerder zijn genomen. Zelfs als je het helemaal eens bent met de motivatie achter dat besluit kun je niet ontkennen dat het in strijd was met de kerkorde om geen roepende kerk aan te wijzen.

Weet je beste broeder. Al deze discussies gaan niet over de fundamentele crisis in ons kerkverband. Iedereen met CGK DNA wist en weet dat het legitimeren van v&a (dankbaar dat dit nooit is gebeurd in de CGK) of het gedogen tot een breuk zou leiden binnen ons kerkverband. Ik noemde eerder al twee invloedrijke predikanten die dit lang geleden al hebben gezegd (J.H. Velema en J. Westerink) . Toch hebben kerkenraden het aangedurfd om vrouwen in de ambten te stellen en zo tegen de synodale besluiten in, ons kerkverband onder grote spanning te zetten. Moedwillig hebben zij tweedracht in de kerken gezaaid.
Natuurlijk heb ik genoeg met ze gesproken en weet hun argumenten maar die heffen de spanning niet op.
Dan spreek ik nog niet eens over de ongehoorzaamheid op het thema van homoseksueel samenleven. Die ongehoorzaamheid gaat veel Hoogeveen kerken ook veel te ver.
Net wat ds. L.A. den Butter schrijft: ‘Er is een weg terug uit de impasse door bekering. Als we die weg gezamenlijk gaan kan het initiatief van Rijnsburg terstond gestopt worden, niets liever dan dat’

Dan konden we zeggen ‘en toch niet verteerd’ . Weet je @Middenrefo en @MidMid dat ik mij verbaas dat ik van geen enkele ongehoorzame kerkenraad gehoord heb dat ze willen terugkeren achter de synodale besluiten. Misschien heb ik niet alles gehoord dus het zou mij verheugen als jullie daar wel voorbeelden van hebben. Dat zou een wolkje als een manshand zijn toch?

Aan de ene kant ben ik het met je eens als je zegt dat deze discussie niet gaat over het fundament van ons kerkverband. Maar aan de andere kant ook weer niet, want de vraag wat nu precies het fundament van ons kerkverband is, speelt natuurlijk wel een grote rol in deze discussie. Is er op dat fundament (gewetens)ruimte voor 'afwijkende' gemeenten als het onderwerp niet in strijd is met Schrift en belijdenis of als er verschillende standpunten mogelijk zijn die beide stoelen op Schrift en belijdenis? Kun je alleen op basis van een meerderheid in een GS gemeenten dwingen om een bepaalde koers te volgen als Schrift en belijdenis niet expliciet in het geding zijn? En als Schrift en belijdenis wél in het geding zijn, wat is dan de procedure bij ongehoorzaamheid? Dat zijn de onderwerpen die de laatste 4-5 generale synodes niet hebben willen bespreken.

De CGK hebben geen 'traditie' in het doen van uitspraken over leerstellige kwesties en op momenten dat we dat wel doen treedt er een soort kramp op waarin we op zoek gaan naar dé waarheid. Maar we hebben nooit het lef gehad om juist géén bindende uitspraak te doen op momenten dat daar aanleiding voor was. Voor veel afgevaardigden was dat blijkbaar onmogelijk; als je zelf principieel van iets overtuigd bent, dan is het moeilijk te accepteren dat er ook nog een andere principiële mogelijkheid is. Dat er naast jouw waarheid nog een andere waarheid kan zijn. En dat die beiden op hetzelfde fundament kunnen staan.

Die discussie hebben we nooit gevoerd. Het enige dat we gedaan hebben is op basis van de helft plus één bepalen of iets een algemeen geldende waarheid moet zijn en dat dan als het fundament van de CGK beschouwen. Dat is het eerste aspect dat volgens mij anders had gemoeten.

Het tweede dat anders had gemoeten is een goede procedure opstellen voor twee scenario's:
1. Welk traject doorlopen we met ongehoorzame gemeenten nadat er door een grote meerderheid (liefst eenstemmig) wel een duidelijke uitspraak is gedaan over een zondige praktijk.
2. Onder welke voorwaarden kunnen gemeenten zelf uit het verband van de CGK stappen als ze een besluit niet kunnen dragen (of dat nu ter linker- of rechterzijde is).

Wat betreft je vraag of er kerkenraden zijn die willen terugkeren achter synodale besluiten; die ken ik niet en dat weet je zelf ook wel. Maar, ik ken er wel die geen moeite hebben met het bevestigen van vrouwelijke ambtsdragers, maar het niet doen vanwege het synodebesluit. Met die kerkenraden ben je het fundamenteel oneens, je vindt hun overtuiging onschriftuurlijk, maar daar heb je geen moeite mee zolang ze zich maar houden aan de regels? Is dat het fundament van de CGK?

De afdronk van jouw opstelling is dat de G.S. vanaf 1998 verkeerd bezig is geweest om besluiten te nemen over zaken die vanuit de gemeenten wettig op de tafel waren gelegd. Dan wordt art30/31 toch weer ondergraven?

P.S. De helft plus 1 is natuurlijk onzin. In 1998 was de stemverhouding 47 tegen v&a vs 5 voor. De revisieverzoeken zijn in 2025 afgewezen door 31 vs 18 en 2 onthoudingen (1 afgevaardigde was door ziekte afwezig)

Middenrefo schreef: ↑Gisteren, 20:28

huisman schreef: ↑19 feb 2026, 23:51

Middenrefo schreef: ↑19 feb 2026, 23:07

huisman schreef: ↑19 feb 2026, 22:23

Weet je beste broeder. Al deze discussies gaan niet over de fundamentele crisis in ons kerkverband. Iedereen met CGK DNA wist en weet dat het legitimeren van v&a (dankbaar dat dit nooit is gebeurd in de CGK) of het gedogen tot een breuk zou leiden binnen ons kerkverband. Ik noemde eerder al twee invloedrijke predikanten die dit lang geleden al hebben gezegd (J.H. Velema en J. Westerink) . Toch hebben kerkenraden het aangedurfd om vrouwen in de ambten te stellen en zo tegen de synodale besluiten in, ons kerkverband onder grote spanning te zetten. Moedwillig hebben zij tweedracht in de kerken gezaaid.
Natuurlijk heb ik genoeg met ze gesproken en weet hun argumenten maar die heffen de spanning niet op.
Dan spreek ik nog niet eens over de ongehoorzaamheid op het thema van homoseksueel samenleven. Die ongehoorzaamheid gaat veel Hoogeveen kerken ook veel te ver.
Net wat ds. L.A. den Butter schrijft: ‘Er is een weg terug uit de impasse door bekering. Als we die weg gezamenlijk gaan kan het initiatief van Rijnsburg terstond gestopt worden, niets liever dan dat’

Dan konden we zeggen ‘en toch niet verteerd’ . Weet je @Middenrefo en @MidMid dat ik mij verbaas dat ik van geen enkele ongehoorzame kerkenraad gehoord heb dat ze willen terugkeren achter de synodale besluiten. Misschien heb ik niet alles gehoord dus het zou mij verheugen als jullie daar wel voorbeelden van hebben. Dat zou een wolkje als een manshand zijn toch?

Aan de ene kant ben ik het met je eens als je zegt dat deze discussie niet gaat over het fundament van ons kerkverband. Maar aan de andere kant ook weer niet, want de vraag wat nu precies het fundament van ons kerkverband is, speelt natuurlijk wel een grote rol in deze discussie. Is er op dat fundament (gewetens)ruimte voor 'afwijkende' gemeenten als het onderwerp niet in strijd is met Schrift en belijdenis of als er verschillende standpunten mogelijk zijn die beide stoelen op Schrift en belijdenis? Kun je alleen op basis van een meerderheid in een GS gemeenten dwingen om een bepaalde koers te volgen als Schrift en belijdenis niet expliciet in het geding zijn? En als Schrift en belijdenis wél in het geding zijn, wat is dan de procedure bij ongehoorzaamheid? Dat zijn de onderwerpen die de laatste 4-5 generale synodes niet hebben willen bespreken.

De CGK hebben geen 'traditie' in het doen van uitspraken over leerstellige kwesties en op momenten dat we dat wel doen treedt er een soort kramp op waarin we op zoek gaan naar dé waarheid. Maar we hebben nooit het lef gehad om juist géén bindende uitspraak te doen op momenten dat daar aanleiding voor was. Voor veel afgevaardigden was dat blijkbaar onmogelijk; als je zelf principieel van iets overtuigd bent, dan is het moeilijk te accepteren dat er ook nog een andere principiële mogelijkheid is. Dat er naast jouw waarheid nog een andere waarheid kan zijn. En dat die beiden op hetzelfde fundament kunnen staan.

Die discussie hebben we nooit gevoerd. Het enige dat we gedaan hebben is op basis van de helft plus één bepalen of iets een algemeen geldende waarheid moet zijn en dat dan als het fundament van de CGK beschouwen. Dat is het eerste aspect dat volgens mij anders had gemoeten.

Het tweede dat anders had gemoeten is een goede procedure opstellen voor twee scenario's:
1. Welk traject doorlopen we met ongehoorzame gemeenten nadat er door een grote meerderheid (liefst eenstemmig) wel een duidelijke uitspraak is gedaan over een zondige praktijk.
2. Onder welke voorwaarden kunnen gemeenten zelf uit het verband van de CGK stappen als ze een besluit niet kunnen dragen (of dat nu ter linker- of rechterzijde is).

Wat betreft je vraag of er kerkenraden zijn die willen terugkeren achter synodale besluiten; die ken ik niet en dat weet je zelf ook wel. Maar, ik ken er wel die geen moeite hebben met het bevestigen van vrouwelijke ambtsdragers, maar het niet doen vanwege het synodebesluit. Met die kerkenraden ben je het fundamenteel oneens, je vindt hun overtuiging onschriftuurlijk, maar daar heb je geen moeite mee zolang ze zich maar houden aan de regels? Is dat het fundament van de CGK?

De afdronk van jouw opstelling is dat de G.S. vanaf 1998 verkeerd bezig is geweest om besluiten te nemen over zaken die vanuit de gemeenten wettig op de tafel waren gelegd. Dan wordt art30/31 toch weer ondergraven?

P.S. De helft plus 1 is natuurlijk onzin. In 1998 was de stemverhouding 47 tegen v&a vs 5 voor. De revisieverzoeken zijn in 2025 afgewezen door 31 vs 18 en 2 onthoudingen (1 afgevaardigde was door ziekte afwezig)

Inhoudelijk heb ik in een nieuw bericht geantwoord.

De helft plus één is natuurlijk een algemene uitdrukking voor een gewone meerderheid van meer dan 50%. Niet letterlijk op te vatten alhoewel het theoretisch had gekund.

Verder zou ik het waarderen als je antwoord zou willen geven op mijn laatste essentiële vraag (vet gemaakt).

huisman schreef: ↑Gisteren, 21:08

Middenrefo schreef: ↑Gisteren, 20:28

huisman schreef: ↑19 feb 2026, 23:51

Middenrefo schreef: ↑19 feb 2026, 23:07
Aan de ene kant ben ik het met je eens als je zegt dat deze discussie niet gaat over het fundament van ons kerkverband. Maar aan de andere kant ook weer niet, want de vraag wat nu precies het fundament van ons kerkverband is, speelt natuurlijk wel een grote rol in deze discussie. Is er op dat fundament (gewetens)ruimte voor 'afwijkende' gemeenten als het onderwerp niet in strijd is met Schrift en belijdenis of als er verschillende standpunten mogelijk zijn die beide stoelen op Schrift en belijdenis? Kun je alleen op basis van een meerderheid in een GS gemeenten dwingen om een bepaalde koers te volgen als Schrift en belijdenis niet expliciet in het geding zijn? En als Schrift en belijdenis wél in het geding zijn, wat is dan de procedure bij ongehoorzaamheid? Dat zijn de onderwerpen die de laatste 4-5 generale synodes niet hebben willen bespreken.

De CGK hebben geen 'traditie' in het doen van uitspraken over leerstellige kwesties en op momenten dat we dat wel doen treedt er een soort kramp op waarin we op zoek gaan naar dé waarheid. Maar we hebben nooit het lef gehad om juist géén bindende uitspraak te doen op momenten dat daar aanleiding voor was. Voor veel afgevaardigden was dat blijkbaar onmogelijk; als je zelf principieel van iets overtuigd bent, dan is het moeilijk te accepteren dat er ook nog een andere principiële mogelijkheid is. Dat er naast jouw waarheid nog een andere waarheid kan zijn. En dat die beiden op hetzelfde fundament kunnen staan.

Die discussie hebben we nooit gevoerd. Het enige dat we gedaan hebben is op basis van de helft plus één bepalen of iets een algemeen geldende waarheid moet zijn en dat dan als het fundament van de CGK beschouwen. Dat is het eerste aspect dat volgens mij anders had gemoeten.

Het tweede dat anders had gemoeten is een goede procedure opstellen voor twee scenario's:
1. Welk traject doorlopen we met ongehoorzame gemeenten nadat er door een grote meerderheid (liefst eenstemmig) wel een duidelijke uitspraak is gedaan over een zondige praktijk.
2. Onder welke voorwaarden kunnen gemeenten zelf uit het verband van de CGK stappen als ze een besluit niet kunnen dragen (of dat nu ter linker- of rechterzijde is).

Wat betreft je vraag of er kerkenraden zijn die willen terugkeren achter synodale besluiten; die ken ik niet en dat weet je zelf ook wel. Maar, ik ken er wel die geen moeite hebben met het bevestigen van vrouwelijke ambtsdragers, maar het niet doen vanwege het synodebesluit. Met die kerkenraden ben je het fundamenteel oneens, je vindt hun overtuiging onschriftuurlijk, maar daar heb je geen moeite mee zolang ze zich maar houden aan de regels? Is dat het fundament van de CGK?

De afdronk van jouw opstelling is dat de G.S. vanaf 1998 verkeerd bezig is geweest om besluiten te nemen over zaken die vanuit de gemeenten wettig op de tafel waren gelegd. Dan wordt art30/31 toch weer ondergraven?

P.S. De helft plus 1 is natuurlijk onzin. In 1998 was de stemverhouding 47 tegen v&a vs 5 voor. De revisieverzoeken zijn in 2025 afgewezen door 31 vs 18 en 2 onthoudingen (1 afgevaardigde was door ziekte afwezig)

Inhoudelijk heb ik in een nieuw bericht geantwoord.

De helft plus één is natuurlijk een algemene uitdrukking voor een gewone meerderheid van meer dan 50%. Niet letterlijk op te vatten alhoewel het theoretisch had gekund.

Verder zou ik het waarderen als je antwoord zou willen geven op mijn laatste essentiële vraag (vet gemaakt).

Ik had @MidMid beloofd vanavond niet meer te reageren maar toch maar een antwoord op jouw vraag. Als gemeenten zich aan de synodale besluiten hadden gehouden omdat 1. de besluiten niet tegen de Schrift ingaan en 2. ze beloofd hebben zich te houden aan de synodale besluiten was de situatie toch echt anders. Er zijn gemeenten die dat tot nu toe hebben gedaan en daar ben ik ze dankbaar voor. Dan hadden we door kunnen praten over hermeneutiek en Schriftgezag. Nu kan dat niet meer omdat een deel heeft laten zien het beter te weten dan de aangenomen rapporten. En daar helaas ook al naar gehandeld. Dat heeft voor mij alles kapot gemaakt. Uitkomst van diepgaande gesprekken zijn van weinig waarde omdat een ieder toch doet wat in zijn/haar ogen het beste is. Waarom dan nog verder spreken?

Natuurlijk weet ik dat de helft plus één een algemene uitdrukking voor een gewone meerderheid van meer dan 50% maar de werkelijkheid was anders. Grote meerderheden in de CGK hebben voor de rapporten v&a en homoseksualiteit (zelfs unaniem) gestemd. Daarom vind ik van de helft plus één een suggestie uitgaan die niet de waarheid is.

Als laatste is jouw inhoudelijke bijdrage natuurlijk wel ‘bedacht’ na de crisis rond v&a. Daarom vind ik het niet erg sterk en bouwt het een ruimte in die voor geen enkel kerkverband goed zou zijn.

Pjotr92 schreef: ↑Vandaag, 12:40 Huh? 2010? De bundel met Schriftberijmingen is toch al uit de jaren 80? Maar dat heeft tot 2010 nooit in de kerkorde gestaan?

huisman schreef: ↑Vandaag, 13:15

Pjotr92 schreef: ↑Vandaag, 12:40 Huh? 2010? De bundel met Schriftberijmingen is toch al uit de jaren 80? Maar dat heeft tot 2010 nooit in de kerkorde gestaan?

Ja hoor. En in 2004 werd het aan de plaatselijke kerken overgelaten wat ze zingen in de eredienst.

Middenrefo schreef: ↑Vandaag, 13:51

huisman schreef: ↑Vandaag, 13:15

Pjotr92 schreef: ↑Vandaag, 12:40 Huh? 2010? De bundel met Schriftberijmingen is toch al uit de jaren 80? Maar dat heeft tot 2010 nooit in de kerkorde gestaan?

Ja hoor. En in 2004 werd het aan de plaatselijke kerken overgelaten wat ze zingen in de eredienst.

2004. Maar mijn bijdrage wordt er niet anders van.

huisman schreef: ↑43 minuten geleden

Middenrefo schreef: ↑Vandaag, 13:51

huisman schreef: ↑Vandaag, 13:15

Pjotr92 schreef: ↑Vandaag, 12:40 Huh? 2010? De bundel met Schriftberijmingen is toch al uit de jaren 80? Maar dat heeft tot 2010 nooit in de kerkorde gestaan?

Ja hoor. En in 2004 werd het aan de plaatselijke kerken overgelaten wat ze zingen in de eredienst.

2004. Maar mijn bijdrage wordt er niet anders van.

Schriftberijmingen waren al eerder toegelaten en zijn in 2003 gebundeld.
Verder heb ik wel zorgen over het 'vrije lied' in de eredienst maar dat zal jou niet verbazen.