Robbie schreef: ↑Gisteren, 23:06
Bertiel schreef:Ik hoorde enige tijd geleden Huub de Vries in een podcast van het RD en die vond eigenlijk dat doordeweekse diensten kostenloos zouden moeten zijn. Het traktement lag toch al vast. Een preekregelaar reageerde op een ander moment op zijn stelling met dan krijgen we niemand meer!
Apart.
Net zo apart als dat de GG 12 gemeenten hebben met minimaal 2000 leden. Allemaal hebben ze een eigen predikant.
En wat ik zo moeilijk vind: altijd wordt gesproken over overgebogen harten en dat God Zijn dienaren zendt waarheen Hij wil. Maar dan zeg je impliciet toch ook dat als een gemeente 25 of zelfs 50 jaar vacant is, dat dat aan de Heere ligt? Ik ben er echt van overtuigd dat het voorkomt dat de Heere harten overbuigt en Zijn knechten ergens heen zendt. Tegelijkertijd ben ik ook echt van overtuigd dat er ook menselijke factoren meespelen. En dat het de lucht echt zou klaren als ze daar open zouden zijn.
Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk
Ik begrijp je heel goed, hoor. Sinds 'mijn' laatste predikant vertrok, hebben we naar schatting zo'n 200 beroepsbrieven verstuurd en evenveel bedankbrieven ontvangen. Daar word je moedeloos van.
Soms zeggen mensen: 'Dan zal hij in gemeente X wel harder nodig zijn dan bij jullie.' Wat kan ik met zo'n opmerking? In mijn gemeente zijn ook zaken gepasseerd die naar mijn stellige overtuiging heel wat soepeler zouden zijn verlopen dan nu we vacant waren. Is het echt zo dramatisch in zo'n gemeente, dat er na één of enkele beroepen alweer een predikant naartoe gaat? En gaat het bij ons allemaal zo soepel dat we al tientallen jaren moeten wachten? Ik krijg daarbij toch helaas het gevoel dat het oneerlijk is.
Ik weet dat ik er niet zo menselijk over mag denken. In de DL paragraaf 3 staan de vaak geciteerde woorden:
En opdat de mensen tot het geloof worden gebracht, zendt God goedertierenlijk verkondigers van deze zeer blijde boodschap, tot wie Hij wil, en wanneer Hij wil; Natuurlijk is dat waar. Dat geloof ik echt. Maar tegelijk verlangen ook wij erg naar een predikant. Elke paar maanden komen onze mannen bij elkaar om te stemmen voor een predikant. Dan krijg je weer een beetje hoop. Enkele weken later is de hoop alweer vervlogen: je ontvangt een bedankbrief. En dat herhaalt zich, tientallen jaren lang. Hele generaties zijn opgegroeid zonder te weten hoe het kan zijn met een predikant in je gemeente, een eigen herder en leraar.
Ik vind het echt heel moeilijk!