huisman schreef: ↑Vandaag, 17:07
MidMid schreef: ↑Vandaag, 16:52
huisman schreef: ↑Vandaag, 15:49
Evangelist schreef: ↑Vandaag, 15:04
Ik heb geen zin om een rotonde op te rijden, al vraagt dit antwoord er wel om. De wijze waarop je dit evenwichtige en eerlijke antwoord van ds. Buijs van een reactie voorziet, past in een patroon. Als ik meer van een afstand je antwoorden van het achterliggende jaar de revue laat passeren, dan valt me wel wat op:
Als je van repliek gediend wordt, zeg je nogal eens dat we je niet begrepen hebben.
Als je tegengeworpen krijgt dat je niet ingaat op de kern, krijgen we als weerwoord dat dat ook niet het punt is waar het om gaat.
Als je eerlijk antwoord krijgt op je vragen, krijgen we terug dat we langs je heen zeilen.
Als dingen concreet gemaakt worden, spelen we op de man.
Als we praktische punten noemen, zijn we niet principieel.
Als je op principiële punten gewezen wordt, dan is dat niet wat je bedoelt.
Als we ingaan op wat je schrijft, inclusief de consequenties, dan hebben je niet goed begrepen.
Misschien moeten we maar gewoon de conclusie trekken dat je zo anders tegen de kerken, de kerk, het kerkverband, de kerkelijke situatie, en misschien ook wel tegen belangwekkende zaken in de Schrift aankijkt, dat we niet meer bij elkaar komen. Of - om het anders te zeggen: je onderstreept voor mij wat de rechter eerder al zei: 'Dit huwelijk gaat na 133 jaar ten einde komen.' In dat licht moet je het antwoord van ds. Buijs ook zien - die overigens mijn verdediging niet nodig heeft.
Aanvullend zou ik aan @MidMid willen vragen zijn ‘oplossing’ die ik vetgedrukt heb concreet te maken. Herstel van vertrouwen terwijl in aanloop naar de G.S. de roepende kerk een besluit neemt die het vertrouwen compleet onderuit haalt.
Hoe ziet @MidMid dit voor zich?
Voor vertrouwen heb je een gezamenlijke basis nodig. Bij elk gezond gereformeerd kerkverband is de vierslag de basis. Binnen die vierslag kun je allerlei gesprekken hebben over heikele punten en verschillen als je elkaar maar kunt vertrouwen dat je aan het einde van die gesprekken weer terug mag vallen op de basis van de vierslag.
Dat vertrouwen is compleet weg. De feiten spreken voor zich.
Die oplossing heb ik volgens mij in vorige rondjes al lang en breed verwoord.
Dat vraagt om een achterhalen wat maakte dat kerken deze stap genomen hebben. Dus gesprek over waarom ze de eenheid zo op het spel hebben gezet ten koste van het eigen belang en het schenden van afspraken. Ik vermoed dat het antwoord zal tenderen naar een heilig overtuigd zijn van ruimte in de Schrift.
Dan zal het gesprek wat mij betreft moeten draaien om de vraag of dit klopt of dat ze zich hiermee buiten de lijnen van Schriftgezag en belijdenis hebben begeven. Dus qua GS eindelijk eens klare wijn schenken op dit punt. En dan afhankelijk van de klare wijn vervolgens ook durven concluderen.
Gaat het hier naar de mening van de GS niet om een aantasting van het Schriftgezag en een bewegen buiten de belijdenis, dan dient er ruimte te worden gezocht voor de praktijk horend bij dit denken binnen onze kerken. Is de mening van de GS anders, dan zul je moeten normeren. Maar dan wel vanuit een helder, een klaar, vertrekpunt.
Oftewel als resumé: samen spreken en uitspreken rondom hermeneutiek en vervolgens ecclesiologie.
Nu kan ik mij voorstellen dat je de situatie krijgt dat de GS meent ruimte te zien voor vrouw en ambt en daar een legitieme plaats aan wil geven. Voor (een waarnemend deel van) Rijnsburg c.s. zal dit té ver zijn. Ook dan moet je durven concluderen. Wat mij betreft komt hier een ordelijke ontvlechting in beeld. Maar ook enkel hier, dus na bovenstaande - en niet eerder.
Kortom ik kan mij wel vinden in de route zoals deputaten vertegenwoordiging in hun laatste schrijven met de kerken hebben gedeeld.
Dit heb je inderdaad al eerder verwoord maar is nu wel erg eenzijdig gericht. Laat ik het specifieker vragen: Hoe win je het vertrouwen van Rijnsburg c.s. terug? Dat deze gemeente kunnen vertrouwen dat alle gemeenten zich houden aan de synodale besluiten. We hoeven natuurlijk helemaal niet te achterhalen waarom gemeenten ongehoorzaam zijn. Er zijn bij ons op classis niveau extra en bijzondere kerkvisitaties geweest om dit te ‘achterhalen’ Ik weet dit ook van verschillende andere classes.
Verder raak je het punt van homoseksualiteit niet aan. Dat punt gaat namelijk nog moeilijker worden op de G.S, Best veel gemeenten die misschien en helaas de bocht rond v&a nog kunnen maken kunnen dat op dit thema echt niet.
In best veel v&a gemeenten (niet in alle) wordt op beide thema’s afgeweken. Zie bv de roepende kerk!
Het gevaar van het hellend vlak is levensgroot aanwezig.
Zoals Buijs het verwoorde zit het vertrouwen vast op het afwijken van de handtekening. Maar voor mij is vertrouwen geen zelfstandig thema. Vertrouwen volgt uit een gezamenlijke beoordeling van wat er theologisch aan de hand is.
Middels wat ik hierboven schreef kan het twee kanten opgaan.
De GS kan uitspreken dat het afwijken van de besluiten niet de juiste weg was, terwijl zij tegelijk erkent dat zij zelf heeft nagelaten helder richting te geven en kerken daardoor in een onmogelijke situatie heeft gebracht. Hiermee wordt het afwijken niet goed gepraat, maar wordt het wel in context geplaatst.
Wanneer men verder concludeert dat vrouw en ambt een kwestie van Schriftverstaan is, geldt dit wat mij betreft overigens nog veel sterker. Dan zijn het niet zonder meer de ongehoorzame kerken, maar mede laakbare besluiten van de GS geweest die de kerken in een vertrouwenscrisis hebben gestort. Dan is een gezamenlijk schuld belijden de weg.
Wanneer de GS onomwonden uitspreekt dat het hier gaat om een aantasten van het Schriftgezag en het belijden zal er vermaan volgen en de gemotiveerde oproep tot terugkeer achter de besluiten. Verder zal de GS moeten uitspreken wat er dient te gebeuren wanneer kerken niet terugkeren achter besluiten. Zelf heb ik daarbij eerder al eens de Dopperkerk in Zuid-Afrika als voorbeeld genoemd.
Qua homoseksuele romantische relaties heb ik al lang en breed mijn route geschetst. Wat mij betreft is daar de discussie naar Schriftverstaan of Schriftgezag er niet. Daar geldt enkel het terugkeren achter besluiten en de roeping voor de GS om te besluiten wat als dit niet gebeurt. Wat mij betreft betekent dit een afscheid nemen van gemeenten die generieke besluiten hierover hebben genomen. Situaties waarbij pastorale uitzonderingen zijn gemaakt in lijn met de pastorale handreiking die destijds bij het besluit is verstrekt, vind ik daarin uitzonderingen.
Dit is wat ik kan noemen. Als Rijnsburg c.s. de tweede diagnose al als vaststaand uitgangspunt hanteert, dan zal de eerste route hen per definitie geen vertrouwen geven. Zelf denk ik echter dat het spreken over vertrouwen niet de echte oorzaak is, die zie ik eerder in een reeds opgemaakte gedachte die vooruitloopt op een GS conclusie namelijk dat het Schriftgezag en het belijden in het geding zíjn. Als mijn vermoeden juist is, is de enige weg waarop dan vertrouwen teruggewonnen kan worden 'de deur wijzen aan ongehoorzame kerken'. Maar die kant wil ik niet zonder meer op; maar dat zal je vast al wel begrepen hebben. Wil je meer of verwacht je iets anders, helaas - dit is mijn denken tot nu toe.
