Is er al eens een vraag gesteld over het verbond?
Of het een eenzijdig verbond is: Het genade verbond.

Waar komt 'Tweeërlei kinderen van het verbond' vandaan?

Er is een verbond opgericht met Abram en het nieuwe verbond is ook opgericht met Israël.
Wat ik er mee wil zeggen dat er geen verbond is opgericht met een kerk of zoiets dergelijks. Ik kan dit tenminste nergens lezen. Maar jij misschien wel Aritha, maar dat hoor ik nog wel van je.

Toeschouwer schreef:Er is een verbond opgericht met Abram en het nieuwe verbond is ook opgericht met Israël.
Wat ik er mee wil zeggen dat er geen verbond is opgericht met een kerk of zoiets dergelijks. Ik kan dit tenminste nergens lezen. Maar jij misschien wel Aritha, maar dat hoor ik nog wel van je.

Ik begin mer er nog maar in te verdiepen.
Ik had wel een mening

Ik zie geen verschil tussen 'uitverkorenen' en 'wedergeborenen' of 'ware gelovigen' in dit verband.

Lydianne schreef:Ik zie geen verschil tussen 'uitverkorenen' en 'wedergeborenen' of 'ware gelovigen' in dit verband.

Uitverkorenen - kinderdoop
wedergeborenen/ ware gelovigen - geloofsdoop

aritha schreef:Is er al eens een vraag gesteld over het verbond?
Of het een eenzijdig verbond is: Het genade verbond.

Waar komt 'Tweeërlei kinderen van het verbond' vandaan?

Stop maar met deze vraag. Ik kom er al lezend wel achter

Genade door recht schreef:Uitverkorenen = door God uitverkorenen van eeuwigheid
Wedergeborenen = in de tijd reeds levendgemaakt.

En omdat God dat verbond al van eeuwigheid heeft opgericht, is dus de tweede keuzemogelijkheid het enige juiste antwoord, namelijk met de uitverkorenen.

Het genade-verbond is alleen opgericht met de uitverkorenen, anders zou het geen genade-verbond zijn.

Als elke zuigeling binnen een christelijke gezin opgenomen zou zijn in dat genade-verbond (wat vervult is in het Nieuwe Verbond) dan zou elke zuigeling behouden zijn en wederomgeboren zijn, en niets of niemand zou deze zuigeling kunnen scheiden van de Here God.
Maar binnen de theologie van de kinderdoop zegt men als het ware, "de zuigeling is een verbondskind, maar dat betekent nog niet dat hij of zij behouden is". Als men hierin het genade-verbond bedoelt klopt dit niet, want je kunt niet de ene dag deel zijn van het genade-verbond (wat Christus heeft opgericht met zijn uitverkorenen) en daarna door ongeloof er weer uit kan zijn, dat is arminiaans en het lijkt meer op een werkverbond.

mayflower schreef:Het genade-verbond is alleen opgericht met de uitverkorenen, anders zou het geen genade-verbond zijn.

Als elke zuigeling binnen een christelijke gezin opgenomen zou zijn in dat genade-verbond (wat vervult is in het Nieuwe Verbond) dan zou elke zuigeling behouden zijn en wederomgeboren zijn, en niets of niemand zou deze zuigeling kunnen scheiden van de Here God.
Maar binnen de theologie van de kinderdoop zegt men als het ware, "de zuigeling is een verbondskind, maar dat betekent nog niet dat hij of zij behouden is". Als men hierin het genade-verbond bedoelt klopt dit niet, want je kunt niet de ene dag deel zijn van het genade-verbond (wat Christus heeft opgericht met zijn uitverkorenen) en daarna door ongeloof er weer uit kan zijn, dat is arminiaans en het lijkt meer op een werkverbond.

Wat bedoelt de Heere dan met de uitdrukking 'verbondsbrekers' die veel in het OT voorkomt? Hoe kun je een verbond 'verbreken' waar je niet eens in was?

caprice schreef:

Genade door recht schreef:Uitverkorenen = door God uitverkorenen van eeuwigheid
Wedergeborenen = in de tijd reeds levendgemaakt.

En omdat God dat verbond al van eeuwigheid heeft opgericht, is dus de tweede keuzemogelijkheid het enige juiste antwoord, namelijk met de uitverkorenen.

Maar dan moet je wel het doopformulier aan de kant schuiven.

Unionist schreef:

caprice schreef:

Genade door recht schreef:Uitverkorenen = door God uitverkorenen van eeuwigheid
Wedergeborenen = in de tijd reeds levendgemaakt.

En omdat God dat verbond al van eeuwigheid heeft opgericht, is dus de tweede keuzemogelijkheid het enige juiste antwoord, namelijk met de uitverkorenen.

Maar dan moet je wel het doopformulier aan de kant schuiven.

Laat ik eerst een tegenvraag stellen; hoe kan het genade-verbond, dat de Here God in Christus zelf heeft opgericht verbroken worden, terwijl Christus het Hoofd daar van is en vervult heeft voor zijn uitverkorenen ?

John. 10:29
Mijn Vader, die ze Mij gegeven heeft, is meerder dan allen; en niemand kan ze rukken uit de hand Mijns Vaders.

mayflower schreef:Het genade-verbond is alleen opgericht met de uitverkorenen, anders zou het geen genade-verbond zijn.

Als elke zuigeling binnen een christelijke gezin opgenomen zou zijn in dat genade-verbond (wat vervult is in het Nieuwe Verbond) dan zou elke zuigeling behouden zijn en wederomgeboren zijn, en niets of niemand zou deze zuigeling kunnen scheiden van de Here God.
Maar binnen de theologie van de kinderdoop zegt men als het ware, "de zuigeling is een verbondskind, maar dat betekent nog niet dat hij of zij behouden is". Als men hierin het genade-verbond bedoelt klopt dit niet, want je kunt niet de ene dag deel zijn van het genade-verbond (wat Christus heeft opgericht met zijn uitverkorenen) en daarna door ongeloof er weer uit kan zijn, dat is arminiaans en het lijkt meer op een werkverbond.

Volgens mij heb je het nou veel te veel dichtgetimmerd. Wat moet je dan met die passages in het NT waar Paulus Israel als voorbeeld neemt. Of kom je dan met een inwendig en uitwendig verbond?

freek schreef:

mayflower schreef:Het genade-verbond is alleen opgericht met de uitverkorenen, anders zou het geen genade-verbond zijn.

Als elke zuigeling binnen een christelijke gezin opgenomen zou zijn in dat genade-verbond (wat vervult is in het Nieuwe Verbond) dan zou elke zuigeling behouden zijn en wederomgeboren zijn, en niets of niemand zou deze zuigeling kunnen scheiden van de Here God.
Maar binnen de theologie van de kinderdoop zegt men als het ware, "de zuigeling is een verbondskind, maar dat betekent nog niet dat hij of zij behouden is". Als men hierin het genade-verbond bedoelt klopt dit niet, want je kunt niet de ene dag deel zijn van het genade-verbond (wat Christus heeft opgericht met zijn uitverkorenen) en daarna door ongeloof er weer uit kan zijn, dat is arminiaans en het lijkt meer op een werkverbond.

Volgens mij heb je het nou veel te veel dichtgetimmerd. Wat moet je dan met die passages in het NT waar Paulus Israel als voorbeeld neemt. Of kom je dan met een inwendig en uitwendig verbond?

Het probleem is inderdaad dat het allemaal zo te kloppend wordt gemaakt.

Er zijn duidelijk tweeërlei kinderen van het verbond. Paulus beschrijft dat heel duidelijk in 1 Korinthe 10 en Romeinen 9. Op het forum is dat aspect al vele malen uitentreure besproken.

We moeten altijd voor 2 klippen opletten: de linkerklip van het verbondsautomatisme (iedereen die gedoopt is, is uiterverkoren), maar aan de rechterkant voor de dwaling van Mayflower (alleen uitverkorenen mogen gedoopt worden); een dwaling overigens waarheen ook de hypercalvinisten enigszins neigen.

Beide ketterijen steken in de kerkgeschiedenis steeds weer de kop op.

Tiberius schreef:

freek schreef:

mayflower schreef:Het genade-verbond is alleen opgericht met de uitverkorenen, anders zou het geen genade-verbond zijn.

Als elke zuigeling binnen een christelijke gezin opgenomen zou zijn in dat genade-verbond (wat vervult is in het Nieuwe Verbond) dan zou elke zuigeling behouden zijn en wederomgeboren zijn, en niets of niemand zou deze zuigeling kunnen scheiden van de Here God.
Maar binnen de theologie van de kinderdoop zegt men als het ware, "de zuigeling is een verbondskind, maar dat betekent nog niet dat hij of zij behouden is". Als men hierin het genade-verbond bedoelt klopt dit niet, want je kunt niet de ene dag deel zijn van het genade-verbond (wat Christus heeft opgericht met zijn uitverkorenen) en daarna door ongeloof er weer uit kan zijn, dat is arminiaans en het lijkt meer op een werkverbond.

Volgens mij heb je het nou veel te veel dichtgetimmerd. Wat moet je dan met die passages in het NT waar Paulus Israel als voorbeeld neemt. Of kom je dan met een inwendig en uitwendig verbond?

Het probleem is inderdaad dat het allemaal zo te kloppend wordt gemaakt.

Er zijn duidelijk tweeërlei kinderen van het verbond. Paulus beschrijft dat heel duidelijk in 1 Korinthe 10 en Romeinen 9. Op het forum is dat aspect al vele malen uitentreure besproken.

We moeten altijd voor 2 klippen opletten: de linkerklip van het verbondsautomatisme (iedereen die gedoopt is, is uiterverkoren), maar aan de rechterkant voor de dwaling van Mayflower (alleen uitverkorenen mogen gedoopt worden); een dwaling overigens waarheen ook de hypercalvinisten enigszins neigen.

Beide ketterijen steken in de kerkgeschiedenis steeds weer de kop op.

Geheel eens! Ik snap overigens wel dat theologen sommigen zaken we eens wat meer omschrijven dan een 'gewone man' dat zal doen, maar met de opvatting van Mayflower worden OT en NT wel héél sterk tegen elkaar uitgespeeld. En dat lijkt me inderdaad een dwaling.

In de nieuwe bedeling is het verbond opgericht met de kerk, en staat open voor iedereen (die zich bij de kerk (= gemeenschap der heiligen) aansluit en zich laat dopen).

De belofte van de doop is een even zekere belofte als die van het evangelie, namelijk dat een ieder die gelooft, en naar dat geloof leeft, zalig zal worden.

Wie protesteert dat zalig worden een genade-werk is (en dat is het ook!) moet beseffen dat het 2 enorme grote genaden zijn, dat God ons in de doop heeft geroepen om Zijn kind te zijn, en dat Hij die roep zondag op zondag onder het evangelie herhaalt. Ja, God komt in de doop tot ons, eerdat wij tot Hem kunnen roepen.

Het is waar dat niet ieder gedoopt kind zalig wordt. Ook niet iedereen die onder de nodiging van het evangelie gezeten heeft. Dat is hun eigen schuld. God heeft, gemeend en intens, geroepen. En zij hebben besloten niet te antwoorden, ja ze hebben Hem veracht, en niet gelooft en vertrouwd dat wat Hij zegt (in Zijn Woord) waar is.

Nu weet ik ook wel dat Gods volk, door een weg van ontdekking, leert dat zij uit zichzelf niet tot God kunnen gaan, dat zij uit zichzelf niet naar God vragen, etc, maar dat maakt wat ik hiervoor gezegd heb niet onwaar. Ja, het bevestigt het juist, omdat Gods volk niet alleen de belofte ontvangt, maar ook de vervulling van de belofte, omdat zij (leren) wandelen in de weg die God gebiedt in de doop en het evangelie (men leze het doopformulier voor een omschrijving van die weg; nl. in een nieuw Godzalig leven wandelende, etc).