Aanbod van Genade

[Posthoorn]

Op Digibron vind ik in de Saambinder van 28 aug 2014:

Vanzelf moeten we ook een man als Boston zien in de context van zijn tijd. Hij behoorde tot de zogenaamde Marrow-men, die streden voor een onvoorwaardelijke evangelieprediking tegenover hen die een voorwaardelijke prediking brachten, waarin men leerde dat een zekere vernedering van het hart vooraf vereist is om het Evangelie te ontvangen.
Hoe Bijbels gefundeerd de lijn van de Marrow-men ook is, toch lijkt men soms niet helemaal vrij gebleven te zijn van reactie-denken en van reactieprediking. De Schotse prediker John Duncan (1796-1870) heeft eens gezegd: ‘Als ik een Marrow-man zou ontmoeten, zou ik zeggen: lees eens iets van de New Engeland-man (Hooker, Shepard e.a., de zgn. pre-parationisten). En als ik een New Engelandman zou ontmoeten, zou ik zeggen: lees eens iets van de Marrow-man’.
Dit lijkt me een goed uitgangspunt bij een evenwichtige beoordeling van Bostons visie op de bediening van het genadeverbond, en de conclusies die wij daaruit moeten trekken voor onze prediking.

Als de lijn van de Marrow-men Bijbels gefundeerd is, dan is-ie dat. Dat betekent niet dat je alle uitspraken van elke individuele Marrow-man voor je rekening hoeft te nemen. Maar de punten die Valcke noemt, zijn essentieel. Ovrigens, toen zij niet in het gelijk werden gesteld door de synode, hebben ze kerk om die reden níét verlaten.

[Michaels]

3. Het Evangelie-aanbod is onvoorwaardelijk. Het wordt aangeboden om niet, zonder geld en zonder prijs. In de overeenkomst en artikelen in het RD wordt het aanbod echter gekoppeld aan de voorwaardelijke beloften, waardoor het onvoorwaardelijke karakter van de aanbieding wordt weggenomen. Jazeker, om daadwerkelijk deel te krijgen aan de genade is het zaligmakend geloof noodzakelijk. Maar de genade wordt om niet aangeboden, de mens doet er niets aan toe en het geloof is slechts de hand die de aangeboden genade aanneemt. Al het voorwaardelijke is door Christus vervuld.

Ik heb je wel eens vergeleken met dr. C. Steenblok, maar die vergelijking neem ik toch weer terug, want Steenblok zou het met deze stelling niet eens zijn.
De opvatting van Steenblok was dat het evangelie wel onvoorwaardelijk wordt aangeboden, maar de belofte niet. Die belofte of toezegging is namelijk voorwaardelijk, en wel: zondebesef.
Dat komt overeen met de drie stukken van de Heidelbergse Catechismus: ellende, verlossing en dankbaarheid.

[DDD]

Ja, en daarover gesproken. Er is voor zover ik mij herinner niemand op dit forum die het aanbod van genade uitvoeriger heeft verdedigd dan Valcke. Dat maakt je bijdragen des te meer verbazend.