Gereformeerde Gemeenten

[GGotK]

Laten we wel wezen, dat bewuste 'boekje' heeft ds Kersten niet uitgegeven om het aanbod van genade binnen de GG toentertijd te verdedigen of te corrigeren, maar (zoals in het voorwoord duidelijk te lezen valt) om de drieverbondenleer te bestrijden.

[Michaels]

Ds. Kersten heeft in 1948 het hoofdstuk waar dit soort dingen in geleerd worden door de Erskines, opnieuw uitgegeven. Het zou goed zijn als dit boekje weer eens tevoorschijn werd gehaald door beide GG's.

https://theologienet.nl/bestanden/Het%2 ... genade.pdf

Ik zou niet weten waarvoor dat dan goed zou zijn, want in dat geschrift gaat het om de weerlegging door ds. G.H. Kersten van de leer van de drie verbonden.

Daar gaat het nu niet over bij de overeenstemming tussen de GG en de GGiN. Het gaat er nu om of het genadeverbond onvoorwaardelijk of voorwaardelijk is.

Dr. C. Steenblok stelde dat het aanbod van genade voorwaardelijk is. Hij gaf ook aan wat de functie daarvan is, namelijk om de mens te ontdekken aan zijn onmacht (zijn staat van ellende) om te geloven en zich te bekeren. Hij schreef dat een mens alleen langs die weg, ook in zijn eigen bevinding, door genade alleen gered kan worden.
Deze stelling van Steenblok is in de overeenkomst tussen de GG en GGiN gehandhaafd.

[JanRap]

Dat weet ik. Maar volgens mij gaat het erom wat het meest Bijbels is. Dat zouden ze overal moet verkondigen..
@ Vrouwke, ik durf mijn vraag aan u te stellen omdat u weet dat er bij mij geen enkele rancune zit t.a.v. de GG in Ned. Toch vraag ik me af: funktioneert de leertucht eigenlijk wel in de GG in Ned? Heel veel zaken die in het boekje Wet en Evangelie worden genoemd wijken toch vrij veel af van onze belijdenisgeschriften? Zijn er geen ambtsdragers meer die de oudvaders kennen? Ik meen te weten dat er in de nog ongedeelde Gereformeerde Gemeenten, dus vóór 1953, veel preken werden gelezen van Hollandse oudvaders als o.a. Smytegelt, Hellenbroek. Uit de nalatenschap van een oude tante kreeg ik het boek van Hellenbroek in mijn bezit: Kruistriomf van Vorst Messias. eerder was dat boek eigendom geweest van een bekende ouderling uit de GG in Ned. Het is duidelijk te zien dat hij deze preken in de leesdiensten heeft voorgelezen. Verschillende passages ( lange uitweidingen over Griekse woorden) heeft hij omcirkeld en niet voorgelezen. Dat deed hij op een intelligente manier. Hij snapte het. Wat er echter in Wet en Evangelie wordt klaargemaakt lijkt in de verste verten niet op de theologie van Hellenbroek. Is er dan niemand die de schrijvers van de brochure ter verantwoording roept? Kijk, de bedoelingen zijn goed, daar twijfel ik niet aan; maar leg er bijvoorbeeld de formulieren van Doop en Avondmaal eens naast, of..... de gebeden die we achterin onze Bijbeltjes vinden. Dan lijkt het eerder filosofische hutspot dan klare gereformeerde taal. Ik vraag me af: is er nou niemand die zich hier tegen verzet? Is er niemand die de raad van ds. G.H. Kersten ter harte heeft genomen die hij uitentreure in zijn preken herhaalt vooral richting jeugd: lees de oudvaders?

[FlyingEagle]

(...) Uit de nalatenschap van een oude tante kreeg ik het boek van Hellenbroek in mijn bezit: Kruistriomf van Vorst Messias. eerder was dat boek eigendom geweest van een bekende ouderling uit de GG in Ned. Het is duidelijk te zien dat hij deze preken in de leesdiensten heeft voorgelezen. Verschillende passages ( lange uitweidingen over Griekse woorden) heeft hij omcirkeld en niet voorgelezen. Dat deed hij op een intelligente manier. Hij snapte het. Wat er echter in Wet en Evangelie wordt klaargemaakt lijkt in de verste verten niet op de theologie van Hellenbroek. Is er dan niemand die de schrijvers van de brochure ter verantwoording roept? Kijk, de bedoelingen zijn goed, daar twijfel ik niet aan; maar leg er bijvoorbeeld de formulieren van Doop en Avondmaal eens naast, of..... de gebeden die we achterin onze Bijbeltjes vinden. Dan lijkt het eerder filosofische hutspot dan klare gereformeerde taal. Ik vraag me af: is er nou niemand die zich hier tegen verzet? Is er niemand die de raad van ds. G.H. Kersten ter harte heeft genomen die hij uitentreure in zijn preken herhaalt vooral richting jeugd: lees de oudvaders?

Volgens mij heeft de stichting Gereformeerd Erfgoed Kruistriomf opnieuw uitgegeven? In die stichting zit de hele breedte van de Gereformeerde Gezindte

[Posthoorn]

Laten we wel wezen, dat bewuste 'boekje' heeft ds Kersten niet uitgegeven om het aanbod van genade binnen de GG toentertijd te verdedigen of te corrigeren, maar (zoals in het voorwoord duidelijk te lezen valt) om de drieverbondenleer te bestrijden.

Ja, maar ds Golverdingen wijst er in 'Het behoud van een kerk' wel op dat ds. Kersten hiermee mogelijk toch ook de eenzijdigheid van dr. Steenblok wilde corrigeren. Wat hier ook van zij, feit is dat hij dit boekje uitgaf én onderschreef.

[Posthoorn]

Ik zou niet weten waarvoor dat dan goed zou zijn, want in dat geschrift gaat het om de weerlegging door ds. G.H. Kersten van de leer van de drie verbonden.

Vanwege deze passage:

82. Tot wie worden de beloften van het verbond gericht?
Tot allen die het evangelie horen en tot hun zaad. Handelingen 2:39, “Want u komt de belofte toe, en uw kinderen.”
83. Wat voor recht tot de beloften hebben de hoorders van het Evangelie door deze algemene overmaking er van?
Een recht van toegang tot de beloften en al de goederen die er in toegezegd worden, zodat ze niet te verontschuldigen zijn als zij niet geloven. Johannes 3:48.
84. Wat voor recht geeft het geloof tot de beloften?
Een recht van bezit, uit kracht van de vereniging met Christus, in Wie al de beloften "ja en amen" zijn. Johannes 3:36, “Die in den Zoon gelooft, die heeft het eeuwige leven.

[DDD]

Volgens mij hoort dat recht van toegang tot de beloften ook echt tot de algemeen aanvaarde leer in de GG, al zou ik zo snel niet weten waar dat in een ander stuk staat. Dat heb ik zo vaak gehoord, dat dat geen toeval kan zijn.

[Michaels]

De leeruitspraken tav het verbond hebben bewust of onbewust wel degelijk invloed op de visie van het aanbod van genade, zoals ook door criticasters als prof Blauwendraad werd aangegeven. Ook ds C. den Boer schreef ooit in de Waarheidsvriend: "Mijn vraag is daarom of een leeruitspraak als de genoemde van 1931 het aanbod van Gods genade in de prediking van het Evangelie, niet ontkracht." Ik ben het inhoudelijk niet met hen eens, maar wel met de aanname dat het 1 invloed heeft op het ander.

De 'overeenkomst' tussen de GG en de GGiN over deze zaak is misschien wel niet volledig des oudvaders, maar wel des 'gerregems' .

Je noemt hier de visie van J. Blaauwendraad op het genadeverbond.

In zijn boek "De leer tegen het licht" stelt Blaauwendraad dat het genadeverbond in wezen onvoorwaardelijk is. Dat moet echter wel goed begrepen worden.

Volgens hem is het verbond onvoorwaardelijk van Gods kant. Het initiatief ligt geheel bij God: Hij richt het verbond op, Hij geeft de beloften en Hij werkt het geloof. Daarom noemt Blaauwendraad het genadeverbond onvoorwaardelijk: het is niet afhankelijk van iets wat de mens eerst moet doen of meebrengen.

Tegelijk stelt hij dat God het geloof eist: zonder geloof heeft men geen deel aan Christus. En juist daarin ligt een belangrijk punt bij hem. Dat geloof is namelijk geen voorwaarde die de mens eerst moet vervullen, maar een gave die God Zelf belooft en werkt. Er is dus geen sprake van een “voorwaarde vooraf”, maar van een middel waardoor de mens de belofte ontvangt.

Vervolgens uit Blaauwendraad kritiek op C. Steenblok en diens “voorwaardelijke prediking”. Hij is van mening dat daarin soms geleerd wordt dat een mens eerst aan bepaalde kenmerken moet voldoen, of dat de belofte niet werkelijk voor iedereen geldt.

Volgens Blaauwendraad verschuift het accent daarmee naar een voorwaardelijk verbond, en dat wijkt naar zijn overtuiging af van de lijn van de Reformatie.

[Vrouwke]

Ik vind de reactie van @Valcke wel heel helder:

viewtopic.php?p=1228227#p1228227

Hij schreef:

In de overeenkomst en toelichtingen zie ik wezenlijke verschillen met de leer van het aanbod zoals die oudtijds beleden is, en in het bijzonder in Schotland door de Marrow men is verdedigd:

1. Het Evangelie-aanbod of het aanbod genade houdt niet slechts in dat de genade en beloften gepredikt en verkondigd worden, maar ook dat de hoorders daadwerkelijk genodigd worden. Kan ik nu ook deze nodiging ergens lezen?

2. Het aanbieden is ook een geven en schenken. De Heere Jezus zegt in Johannes 6 tot een gemengde schare van gelovigen en ongelovigen: 'Mijn Vader geeft u het ware Brood uit den hemel.' Dit geven en schenken houdt een machtiging in om Christus en de beloften in Hem te omhelzen en aan te nemen. In de overeenkomst wordt juist ontkend dat het aanbod een schenken is. Boston en de Marrow-men hebben dit schenken juist in al hun geschriften verdedigd.

3. Het Evangelie-aanbod is onvoorwaardelijk. Het wordt aangeboden om niet, zonder geld en zonder prijs. In de overeenkomst en artikelen in het RD wordt het aanbod echter gekoppeld aan de voorwaardelijke beloften, waardoor het onvoorwaardelijke karakter van de aanbieding wordt weggenomen. Jazeker, om daadwerkelijk deel te krijgen aan de genade is het zaligmakend geloof noodzakelijk. Maar de genade wordt om niet aangeboden, de mens doet er niets aan toe en het geloof is slechts de hand die de aangeboden genade aanneemt. Al het voorwaardelijke is door Christus vervuld.

Over dat aanbieden/schenken/aannemen staat een heel helder stuk in het boekje "Toevlucht nemen" van Samuel van Emdre. Dat is een heel mooi en leerzaam boekje dat je vrij snel uit hebt. Want het bevat slechts rond de 80 bladzijden tekst en voor € 12,90 heb je hem in huis. In dat boekje laat Van Emdre ook veel andere leraren aan het woord. Ursinus, Olevianus, Avinck, Van der Groe, Á Brakel, Hellenbroek, Wittius, Van Irhoven, Van de Kemp, Van Leeuwarden, Ziegenmeyer, Van Eenhoorn, Themmen, Francken, Vermeer, Elsnerus, Verschuir, Immens, De Leeuw, Appelius, Owen, Hinlopen, Schrader, Clarisse, Koelman. https://drpdevries.com/2025/02/12/toevl ... geloof-is/

Hieronder het stukje wat ik bedoelde. Het is terug te vinden als de 6e paragraaf in het boekje.

De leer van de Kerk rust op de Heilige Schrift. Laten we eens kijken hoe de Heidelbergse Catechismus over het geloof spreekt in zondag 7.

In zondag 6 werd geleerd dat Jezus Christus ons van God geschonken is tot wijsheid, rechtvaardigheid, heiligmaking en volkomen verlossing (antw.18). Ook dat deze Heiland in het Evangelie zowel in de belofte als ook in de vervulling bekendgemaakt wordt (antw.19). Dan volgt de zevende zondag, hoe alleen diegenen zalig worden die door een oprecht geloof Jezus Christus worden ingelijfd en al Zijn weldaden aannemen (antw.20).

Dus wij zien, dat de onderwijzer een duidelijk onderscheid maakt tussen schenken en aannemen. God is het Die deze weldaden schenkt door het Evangelie; en de mens is het die ze aanneemt door een oprecht geloof.

Dit onderwijs wordt overal in de Catechismus in het oog gehouden. Kijk maar naar antwoord 60, waar geleerd wordt dat God uit louter genade mij de volkomen genoegdoening, gerechtigheid en heiligheid van Christus schenkt en toerekent enz. en aan het eind van dit antwoord wordt gezegd: zoverre ik zulk een weldaad met een gelovig hart aanneem. Ook in antwoord 61: dat alleen de genoegdoening, gerechtigheid en heiligheid van Christus mijn gerechtigheid is, en dat ik die niet anders dan alleen door een waar geloof kan aannemen en mij toe-eigenen.

Hieruit blijkt, dat de opstellers door het schenken niet de bezitting, maar de gunstige aanbieding van de heilsweldaden bedoelen. Verwerpt men dit geschenk, dan heeft men daar geen deel aan.

Dit bewijst het Woord van God: Christus wordt in betrekking tot Zijn heilsweldaden een Gave van God genoemd (Joh.4:10). Hij zegt tegen een grote menigte: "Mijn Vader geeft u het ware Brood uit de hemel." Met het hemelse Brood bedoelt Jezus Zichzelf, zie maar vers 51 van Joh.6.

Hoe gaf de Vader dit hemelse Brood aan de Joden? Gaf Hij dit in bezitting? Nee, want de meesten van Zijn hoorders ergerden zich aan Zijn rede en verlieten Hem, volgens vers 66. Dus gaf de Vader het op die manier: door dit hemelse Brood aan te bieden. Net zoals in de woestijn met het manna, dat viel wel in de woestijn en aan Israël werd gegeven, maar niemand werd er bezitter van, dan diegene die uitging en opraapte, dus aannam.

Als we dit nu vooraf hebben gezien, zal het duidelijk worden hoe wij het antwoord op vraag 21 moeten verstaan. De vraag is: Wat is een waar geloof? Antwoord:
Een waar geloof is niet alleen een stellig weten of kennis, waardoor ik alles voor waarachtig houd wat ons God in Zijn Woord geopenbaard heeft, maar ook een vast vertrouwen, hetwelk de Heilige Geest door het Evangelie in mijn hart werkt, dat niet alleen anderen, maar ook mij vergeving van zonden, eeuwige gerechtigheid en zaligheid van God geschonken is, uit louter genade, alleen om der verdienste van Christus' wil.

Nu zal elke verstandige lezer begrijpen, dat het zeker vertrouwen verkeert omtrent de vrijwillige áánbieding van die weldaden, en niet dat men er al déél aan heeft, maar omdat de belijder zegt dat hij vertrouwt, dat die weldaden door God geschonken zijn.

Johannes Temmink zegt: "Voor mijzelf geloof ik dat men meest het woord schenken moet opvatten in een andere bedoeling, dan het meestal wordt opgevat. Dat geschonken is, betekent dat het dan in daadwerkelijke bezitting gegeven is? Mij dunkt, dat kan het niet betekenen.

1) Als ik geloof het reeds in bezit te hebben, dan dient het geloof niet meer om het in eigendom te krijgen, en zelfs niet om zeker te zijn van het bezit ervan. Want omdat het geloof, dat ik voor God rechtvaardig ben, reeds de zekerheid van mijn gevoel van die weldaad is, daarom zal het geloof tot rechtvaardigheid niet meer te pas komen

2) Als men dat schenken verstaat als een stellen in daadwerkelijke eigendom, is mij altijd vreemd voorgekomen. Daarom is er bijgevoegd, dat niet alleen anderen, maar ook mij vergeving van zonden enz. geschonken is. Houdt iemand zich met anderen bezig die zelf zo werkzaam in het geloof tot rechtvaardiging zijn, wat anderen hebben of verzekerd zijn?

3) Daarom kan men beter het schenken opvatten als de daad van aanbieding of toereiking, die mij nog niet tot een daadwerkelijke bezitter maakt voordat ik mijn hand uitsteek en de toegereikte goederen aanneem en mij dus toe-eigen. Dan zie ik, dat het begrijpelijk is dat de woorden niet alleen anderen, maar ook mij geschonken is, daarbij staan. Want de ziel die reeds weet en voor waar houdt, dat al wat haar van Christus geopenbaard wordt en door het gevoel van haar ellende voor haar zo nodig en begeerlijk vindt, durft vaak niet te geloven dat het voor haar zal zijn.
Diegene durft niet tot de daad van bijzondere toe-eigening voor zichzelf te komen. Zij gelooft wel dat Hij voor zondaars in de wereld gekomen is, maar vreest dat het voor anderen is, die niet zo lang en zwaar gezondigd hebben, of meer verootmoedigd en ernstiger zijn. Maar het onderwijs uit de Catechismus wil ons leren dat de algemene aanbieding niet alleen aan anderen gedaan wordt, maar ook bijzonder aan mij, enz."

Tot zover J. Temmink.

Dit zeker vertrouwen moet plaatshebben in iedereen die zalig wordt. Want wie dit vertrouwen niet heeft, komt niet tot Christus met zijn ellende om geholpen te worden. En die wil niet zalig worden langs de weg van het Evangelie.

Ja, dit vertrouwen wordt terecht een zeker en vast vertrouwen genoemd. En dat is aanwezig in de minste oefening van het geloof met betrekking op de Heere Jezus, wat met veel bestrijding en twijfel in het geloof aanwezig kan zijn. Hij weet dat zo menigmaal iemand echter heilbegerig tot Christus komt om verlossing van schuld en verdorvenheid, zo menigmaal houdt hij Jezus voor Zaligmaker van zondaren. Hij weet dat Hij niemand uitsluit, maar iedereen vrijheid gunt om tot Hem te komen.

Dit kan in het toevlucht nemend geloof wel wat duister zijn door gebrek aan kennis van de ware aard van het Evangelie. Maar dit is toch zeker, geloofde iemand vast dat Jezus hem niet helpen wil, maar zeker zal verwerpen, dan zou hij tot Christus de toevlucht niet nemen.

Maar krijgt de ziel licht in de aanbieding van Jezus, dat Hij zo een hebben wil als hij is, en dat Hij hem in het bijzonder het heil aanbiedt, dan durft hij dat ook aannemen. Dan krijgt hij er ook deel aan, want als ik het reeds heb, dan is aannemen niet meer aan de orde. Zulk een oprecht geloofsvertrouwen werkt de Heilige Geest in het hart.

De Heilige Geest werkt dat oprecht geloof niet zonder middel. maar door middel van het Evangelie dat iemand leest in Gods Woord of hoort verkondigen. De Heilige Geest maakt dat Woord vruchtbaar. Waar Gods Geest dat Woord in het hart werkt, daar blijft het niet bij een zeker weten of kennis, waardoor hij het allemaal voor waar houdt, wat God ons in Zijn Woord geopenbaard heeft, maar dan volgt er ook het vertrouwen van het hart.

Vandaar dat hartelijk instemmen met de weg der verzoening. Dan is er dat uitgaan van het hart naar Jezus. En dat hartelijk verlangen om met Zijn gerechtigheid bekleed te worden. Er komt ook een hartelijke lust om de zonden af te sterven en teer voor Gods aangezicht te wandelen op de weg van waarheid en gerechtigheid Dat zijn de oefeningen van het oprecht geloof waardoor men zalig wordt. Dat zijn de uitwerkingen van het vertrouwen, dat niet alleen aan anderen maar ook aan mij vergeving van zonden, eeuwige gerechtigheid en zaligheid van God geschonken is, uit louter genade door de verdienste van Christus.

De mens wil van nature door zijn dwaasheid en verkeerdheid de weg van het Evangelie niet gaan. Het bedenken van het vlees is vijandschap tegen God. Daarom moet de Heilige Geest dit oprecht geloof door het Evangelie in het hart van de zondaar werken.

U merkt wel, lezer, dat deze beschrijving van het zaligmakend geloof, of dat zeker vertrouwen niet ligt in een ander of tweede ver-trouwen, maar hierin: ik heb deel aan Jezus en aan Zijn schatten en gaven. Het eerste (een weten of kennis) kan er zijn zonder het laatste, maar het vast vertrouwen heeft geen grond zonder het eerste. Door het eerste vertrouwen wordt de mens gerechtvaardigd, door het laatste kan hij getroost leven, met blijdschap zijn weg bewandelen en God hartelijk danken voor het werk van verlossing aan hem gedaan.

[Vrouwke]

Dat weet ik. Maar volgens mij gaat het erom wat het meest Bijbels is. Dat zouden ze overal moet verkondigen..
@ Vrouwke, ik durf mijn vraag aan u te stellen omdat u weet dat er bij mij geen enkele rancune zit t.a.v. de GG in Ned. Toch vraag ik me af: funktioneert de leertucht eigenlijk wel in de GG in Ned? Heel veel zaken die in het boekje Wet en Evangelie worden genoemd wijken toch vrij veel af van onze belijdenisgeschriften? Zijn er geen ambtsdragers meer die de oudvaders kennen? Ik meen te weten dat er in de nog ongedeelde Gereformeerde Gemeenten, dus vóór 1953, veel preken werden gelezen van Hollandse oudvaders als o.a. Smytegelt, Hellenbroek. Uit de nalatenschap van een oude tante kreeg ik het boek van Hellenbroek in mijn bezit: Kruistriomf van Vorst Messias. eerder was dat boek eigendom geweest van een bekende ouderling uit de GG in Ned. Het is duidelijk te zien dat hij deze preken in de leesdiensten heeft voorgelezen. Verschillende passages ( lange uitweidingen over Griekse woorden) heeft hij omcirkeld en niet voorgelezen. Dat deed hij op een intelligente manier. Hij snapte het. Wat er echter in Wet en Evangelie wordt klaargemaakt lijkt in de verste verten niet op de theologie van Hellenbroek. Is er dan niemand die de schrijvers van de brochure ter verantwoording roept? Kijk, de bedoelingen zijn goed, daar twijfel ik niet aan; maar leg er bijvoorbeeld de formulieren van Doop en Avondmaal eens naast, of..... de gebeden die we achterin onze Bijbeltjes vinden. Dan lijkt het eerder filosofische hutspot dan klare gereformeerde taal. Ik vraag me af: is er nou niemand die zich hier tegen verzet? Is er niemand die de raad van ds. G.H. Kersten ter harte heeft genomen die hij uitentreure in zijn preken herhaalt vooral richting jeugd: lees de oudvaders?

@ JanRap
Ik heb geen idee hoeveel kennis er nog bij de ambtsdragers is. Soms denk ik dat 't schrikbarend weinig moet zijn. Ik weet ook niet hoeveel tegengas er in kerkenraden nog gegeven word. Ik weet wel dat er vanuit de gemeenten zelf soms tegengas komt. Maar ik vraag me sterk af of dat ook maar iets helpt..

Ps. als je reageer op een ander bericht, wil je je reactie dan zetten onder het allerlaatste woordje (/quote)? Dat maakt dat het lezen van jouw tekst duidelijk te onderscheiden is van de tekst waarop je reageer.

[Vrouwke]

Of is de site gewoon in de war met quoten? Want bij wat ik schreef, staat hierboven nu: JanRap schreef...

[JanRap]

Of is de site gewoon in de war met quoten? Want bij wat ik schreef, staat hierboven nu: JanRap schreef...

@ Vrouwke, sorrie, ik ben een sufferd met quoten. Heb het tot op de huidige dag nooit echt begrepen.
U heeft het wel 'vet' weergegeven. Zo krijg ik wel een beetje te veel podium. Dat lijkt me niet goed.
Ben tenslotte maar een bijwoner op het topic GG.

[Vrouwke]

Het heeft wel gewerkt, want nu gaat het goed

[Vrouwke]

Ik zou niet weten waarvoor dat dan goed zou zijn, want in dat geschrift gaat het om de weerlegging door ds. G.H. Kersten van de leer van de drie verbonden.

Vanwege deze passage:

82. Tot wie worden de beloften van het verbond gericht?
Tot allen die het evangelie horen en tot hun zaad. Handelingen 2:39, “Want u komt de belofte toe, en uw kinderen.”
83. Wat voor recht tot de beloften hebben de hoorders van het Evangelie door deze algemene overmaking er van?
Een recht van toegang tot de beloften en al de goederen die er in toegezegd worden, zodat ze niet te verontschuldigen zijn als zij niet geloven. Johannes 3:48.
84. Wat voor recht geeft het geloof tot de beloften?
Een recht van bezit, uit kracht van de vereniging met Christus, in Wie al de beloften "ja en amen" zijn. Johannes 3:36, “Die in den Zoon gelooft, die heeft het eeuwige leven.

Op deze tekst en dat boekje gaan ze in het boekje Wet en Evangelie (van de GGIN) op pagina 72 enz. ook uitgebreid in..

[Posthoorn]

O, dat moet ik dan nog eens even nakijken.