Generale Synode Christelijke Gereformeerde Kerken 2024

[huisman]

In het claimen van de term anarchie moet ik je gelijk geven. Die heb jij inderdaad hier als eerste gemunt. Eigenlijk wilde ik muiterij of coup typen, maar dat vond ik te zwaar. Maar je zult mijn gevoelen vast begrijpen.

Nou... ik vind het bewust negeren van kerkelijke besluiten door vrouwen in het ambt aan te stellen anders ook wel een aardig voorbeeld van kerkelijke muiterij. Het gaat tegen het gezag in, hoe je dat gezag (en de kwestie) verder ook beoordeeld. Dus zonder je gevoelens te willen kwetsen, maar het is bijna een beetje lachwekkend als je die enorme balk in het oog is ontgaan ;-)

Ik heb het over nú.
Met een houding van terugwijzen en zeggen 'kijk wat zij hebben gedaan is fout, dus mag ook ik...' kan ik niet heel veel.
Dat is wat vroeger werd gezegd over 'maar hij sprong ook in de sloot'.

Nergens zeg ik dat het bewust negeren niet kwalijk is.
Meerdere keren heb ik aangegeven dat dit ook niet de weg is.
Maar het ene kwaad, rechtvaardigt daarmee nog niet het andere kwaad.

Je kan niet zeggen dat jouw splinter oké is door continu op de balk van een ander te wijzen.
Volgens mij ben je dan precies aan het doen namelijk waar het in die betreffende gelijkenis om gaat.

Eens, het ene kwaad rechtvaardigt niet het andere kwaad. Maar zaken staan ook niet op zichzelf. Het één is wel een gevolg van het ander. Waarbij 'muiten', vanuit het perspectief van gezag gesproken, toch echt meer een typering is voor de afwijkende gemeenten, dan voor de behoudende gemeenten. Die stellen juist het gezag te willen voortzetten / herstellen.

Overigens begrijp ik het muiten wel, je kunt namelijk wel vragen stellen bij dat gezag. Dat heeft, ook in mijn beleving, het karakter gekregen van 'heersen'. Was het niet ooit de bedoeling om tot besluiten te komen met eenparigheid van stemmen? Met andere woorden: net zo lang doorspreken totdat je het over een formulering en besluit eens bent met elkaar? Zo begreep ik althans van een broeder, die hier meer in thuis is dan ik. Lijkt mij wijs. Ik kan mij voorstellen dat er door de tijd heen wat 'constructiefouten' zijn geslopen in de kerkorde. Het is dan ook geen onfeilbaar woord... Misschien een goed punt voor de agenda's van de toekomstige synoden van Hoogeveen en Rijnsburg.

Denk je dat doorpraten tot bv 2033 over v&a om eenparigheid te bewerken had tegengehouden dat nu ongehoorzame gemeenten hadden gewacht met het bevestigen van vrouwen in het ambt?
Veel gebruikte juist het argument dat ze niet langer konden wachten.
Het rapport over homoseksualiteit is trouwens in 2013 unaniem aanvaard.

[rhadders]

Nou... ik vind het bewust negeren van kerkelijke besluiten door vrouwen in het ambt aan te stellen anders ook wel een aardig voorbeeld van kerkelijke muiterij. Het gaat tegen het gezag in, hoe je dat gezag (en de kwestie) verder ook beoordeeld. Dus zonder je gevoelens te willen kwetsen, maar het is bijna een beetje lachwekkend als je die enorme balk in het oog is ontgaan ;-)

Ik heb het over nú.
Met een houding van terugwijzen en zeggen 'kijk wat zij hebben gedaan is fout, dus mag ook ik...' kan ik niet heel veel.
Dat is wat vroeger werd gezegd over 'maar hij sprong ook in de sloot'.

Nergens zeg ik dat het bewust negeren niet kwalijk is.
Meerdere keren heb ik aangegeven dat dit ook niet de weg is.
Maar het ene kwaad, rechtvaardigt daarmee nog niet het andere kwaad.

Je kan niet zeggen dat jouw splinter oké is door continu op de balk van een ander te wijzen.
Volgens mij ben je dan precies aan het doen namelijk waar het in die betreffende gelijkenis om gaat.

Eens, het ene kwaad rechtvaardigt niet het andere kwaad. Maar zaken staan ook niet op zichzelf. Het één is wel een gevolg van het ander. Waarbij 'muiten', vanuit het perspectief van gezag gesproken, toch echt meer een typering is voor de afwijkende gemeenten, dan voor de behoudende gemeenten. Die stellen juist het gezag te willen voortzetten / herstellen.

Overigens begrijp ik het muiten wel, je kunt namelijk wel vragen stellen bij dat gezag. Dat heeft, ook in mijn beleving, het karakter gekregen van 'heersen'. Was het niet ooit de bedoeling om tot besluiten te komen met eenparigheid van stemmen? Met andere woorden: net zo lang doorspreken totdat je het over een formulering en besluit eens bent met elkaar? Zo begreep ik althans van een broeder, die hier meer in thuis is dan ik. Lijkt mij wijs. Ik kan mij voorstellen dat er door de tijd heen wat 'constructiefouten' zijn geslopen in de kerkorde. Het is dan ook geen onfeilbaar woord... Misschien een goed punt voor de agenda's van de toekomstige synoden van Hoogeveen en Rijnsburg.

Denk je dat doorpraten tot bv 2033 over v&a om eenparigheid te bewerken had tegengehouden dat nu ongehoorzame gemeenten hadden gewacht met het bevestigen van vrouwen in het ambt?
Veel gebruikte juist het argument dat ze niet langer konden wachten.
Het rapport over homoseksualiteit is trouwens in 2013 unaniem aanvaard.

Ik weet het niet, dat vertrouwen was er blijkbaar niet. En ik geef toe, het is een romantische gedachte. Maar ik blijf graag dromen van wat de kerk zou kunnen zijn.

[MidMid]

Het laatste wat @rhadders schrijft, bedoelde ik ook! Dat heeft inderdaad minder met de Schriftuurlijke en confessionele status te maken, maar met kerkelijk vertrouwen. Wij kunnen de ander niet meer op zijn woord vertrouwen. Er zijn classisvergaderingen geweest (ook al voor de GS van 2024-2025) die zijn vastgelopen, omdat er afgevaardigden waren die een lastbrief inleverden waarop stond dat ze zich in alles hielden aan Schrift, belijdenis en kerkorde + synodebesluiten terwijl dat aantoonbaar onjuist was. Ben ik dat te eendimensionaal als ik dan zeg dat er een leugen op staat? En als dat keer op keer aan de orde wordt gesteld, eindeloze praatsessie, bezoeken, groepjes, etc., maar er verandert aan die feitelijkheid niets..., dan verandert dat ook niets aan de impasse.

Eens met @MidMid dat het vertrouwen al veel eerder stuk gegaan is, en dat dit alles te maken had en heeft met de prediking, en dat daar ook gezamenlijke schuld ligt. Maar die wordt bepaald niet opgelost door verder te gaan op een weg van breken van de gezamenlijk genomen besluiten. Ik denk dat er in de achterliggende decennia een te grote verdraagzaamheid is geweest m.b.t. de inhoud van de prediking en dat dit feitelijk nooit, of te laat aan de orde is gesteld. Concreet: de inhoudelijke breedte van de CGK-prediking van de jaren '70-'80 (zie de Levensbron-preken) was fundamenteel smaller dan heden ten dage het geval is.

Dat betekent dat wanneer gemeenten afwijken van gemaakte afspraken, je binnen de afspraken op zoek moet naar oplossingen of langs de lijnen van wat afgesproken is tot oplossingen moet komen.

Precies! En laat dat nu juist de inzet zijn geweest van de synode van 2019-2022, van de taakgroep kerk-zijn, van het convent in Veenendaal in april 2024 en van de synode 2024-2025. Resultaat van dit eindeloze praten, tasten, zoeken, etc: patstelling. (1.) Ik ben blij dat je dit nu ook erkent. Waar je me weer kwijtraakt, is bij het vervolg: overlaten aan andere afgevaardigden. (2.) Zo werkt het gereformeerd kerkrecht niet. Bovendien ligt daaronder de veronderstelling dat met andere mensen, met andere gespreksvormen, met nog langer praten, en nog andere ideeën het kerkverband ongedeeld (181 gemeenten) bijeen zou kunnen blijven. Maar er zijn talloze ideeën ingediend, er zijn adviezen van buiten ingewonnen, maar werkelijk niets van dat alles had de potentie om een gedragen richting te worden die door alle of bijna alle kerken zou kunnen worden gedeeld. Dan gaat het dus niet om iets niet zien, en daarom denken dat niemand het ooit meer zal zien. Dan gaat het om onder ogen zien wat de realiteit is.
(3.) Feitelijk was die realiteit voorafgaand aan de start van de synode al duidelijk: een substantiële minderheid zou nooit in geweten kunnen blijven functioneren in een kerkverband waar - naar hun visie - het gezag van de Schrift en de eenheid van belijden zou worden aangetast door vrouwen te benoemen in de bijzondere ambten, en/of een ander beleid ten aanzien van homoseksuele relaties te gedogen. Een andere substantiële minderheid zou in geweten nooit kunnen berusten in de situatie waarin vrouwen niet in de ambten zouden mogen dienen en/of het plaatselijke beleid ten aanzien van homoseksuele relaties geheel in lijn zou moeten zijn van de synodale besluiten terzake. Kortom: twee posities die elkaar uitsluiten en waarbij ook het geweten een belangrijke rol speelt. De pogingen om via het interimmodel en het A/B-model nog bijeen te houden wat feitelijk al uiteen lag, zijn niet succesvol geweest en hadden deze discussie hooguit nog met een paar jaar verlengd. Werkelijk niemand geloofde overigens dat één van beide modellen de bovenstaande patstelling zou oplossen.

Even bij de gemarkeerde stukjes.

1. Dit erken ik al veel langer, ook hier. Dus dit is geen nieuw punt van mij.

2. Hiermee ben ik het oneens. Door een nieuwe roepende kerk aan te wijzen, heeft het kerkrecht altijd op die manier gewerkt. Na ons komt er weer een groep afgevaardigden. Zij pakken het werk op waar wij gestopt zijn. Het principe van de ander meer uitnemend achten dan jezelf is daarnaast ook nog eens heel Bijbels. Wat ik ervan vind dat de laatste GS hierin uniek besloten heeft door met die jarenlange traditie te breken, zal duidelijk zijn. Kan je als GS niet aan je roeping voldoen, dan handel je af wat afgehandeld moet worden. Daarna geef je je taak terug aan de kerken. En die beslissen hoe dan verder. Eigenhandig van boven de boel torpederen, druist in alles in tegen het gereformeerde kerkrecht. Ik heb tot nog toe niemand overtuigend horen beargumenteren waarom het negeren van artikel 50 legitiem zou zijn.

3. Wanneer dit al de stellingname vooraf was, was de agenda verkeerd. Dan had men eerst hierover moeten doorspreken. In plaats van commissie toekomst op te tuigen of revisies te behandelen. Want dan geef je toch ook impliciet toe dat de behandeling van de revisies een wassen neus geweest is. De uitkomst stond vooraf al vast. Het gesprek dat plaats had moeten vinden is het gesprek rondom de vraag naar de inhoudelijke waardering en beoordeling van vrouw en ambt in het licht van Schrift en belijdenis. Is dit een zaak die het gezag aantast of niet. Dat had eveneens de patstelling kunnen doorbreken. Omdat zo'n uitspraak één van de twee posities als onhoudbaar zou hebben aangemerkt. Niet leuk maar wel eerlijk om te concluderen.

[MidMid]

In het claimen van de term anarchie moet ik je gelijk geven. Die heb jij inderdaad hier als eerste gemunt. Eigenlijk wilde ik muiterij of coup typen, maar dat vond ik te zwaar. Maar je zult mijn gevoelen vast begrijpen.

Nou... ik vind het bewust negeren van kerkelijke besluiten door vrouwen in het ambt aan te stellen anders ook wel een aardig voorbeeld van kerkelijke muiterij. Het gaat tegen het gezag in, hoe je dat gezag (en de kwestie) verder ook beoordeeld. Dus zonder je gevoelens te willen kwetsen, maar het is bijna een beetje lachwekkend als je die enorme balk in het oog is ontgaan ;-)

Ik heb het over nú.
Met een houding van terugwijzen en zeggen 'kijk wat zij hebben gedaan is fout, dus mag ook ik...' kan ik niet heel veel.
Dat is wat vroeger werd gezegd over 'maar hij sprong ook in de sloot'.

Nergens zeg ik dat het bewust negeren niet kwalijk is.
Meerdere keren heb ik aangegeven dat dit ook niet de weg is.
Maar het ene kwaad, rechtvaardigt daarmee nog niet het andere kwaad.

Je kan niet zeggen dat jouw splinter oké is door continu op de balk van een ander te wijzen.
Volgens mij ben je dan precies aan het doen namelijk waar het in die betreffende gelijkenis om gaat.

Eens, het ene kwaad rechtvaardigt niet het andere kwaad. Maar zaken staan ook niet op zichzelf. Het één is wel een gevolg van het ander. Waarbij 'muiten', vanuit het perspectief van gezag gesproken, toch echt meer een typering is voor de afwijkende gemeenten, dan voor de behoudende gemeenten. Die stellen juist het gezag te willen voortzetten / herstellen.

Overigens begrijp ik het muiten wel, je kunt namelijk wel vragen stellen bij dat gezag. Dat heeft, ook in mijn beleving, het karakter gekregen van 'heersen'. Was het niet ooit de bedoeling om tot besluiten te komen met eenparigheid van stemmen? Met andere woorden: net zo lang doorspreken totdat je het over een formulering en besluit eens bent met elkaar? Zo begreep ik althans van een broeder, die hier meer in thuis is dan ik. Lijkt mij wijs. Ik kan mij voorstellen dat er door de tijd heen wat 'constructiefouten' zijn geslopen in de kerkorde. Het is dan ook geen onfeilbaar woord... Misschien een goed punt voor de agenda's van de toekomstige synoden van Hoogeveen en Rijnsburg.

Nee, met mijn muiten doel ik op het ondermijnen van het gezag van de GS Hoogeveen en de huidige deputaten vertegenwoordiging door Rijnsburg c.s. Dat staat dus los van de besluiten ed.

[Refojongere]

De AV heeft de cruciale vraag helemaal niet ontweken. Het gaat wel degelijk om het Schriftgezag, maar ook om het negeren van het gezag van kerkelijke vergaderingen.

Mag ik daarvan het bewijs zien?

De deputaten stellen dat nergens is uitgesproken dat de kwestie het belijden raakt. Maar ik ben met de Gereformeerde Bond van mening dat dit het Schriftgezag raakt en dat gaat nog dieper dan de belijdenis.

"Wat is er geschied? Op dit ene punt is de Schrift zonder gezag verklaard. "Wat Gods Woord zegt over de vrouw in het ambt gold wel voor de eerste eeuw doch niet voor de twintigste eeuw.

Maar met welk recht kan men de man nu bestrijden of terechtwijzen die zegt: echtscheiding was in de eerste eeuw niet geoorloofd, doch vandaag wel? Of met welk recht kan men de man bestrijden, die zegt: Paulus schreef wel, dat een ieder aan de overheid onderworpen moet wezen, doch dat geldt nu niet meer."

[peregrinus]

De vraag of de gereformeerde belijdenis of het Schriftgezag in het geding is, kan uiteindelijk maar door één instantie worden beantwoord: de generale synode van Hoogeveen. Natuurlijk kunnen allerlei mensen er tot die tijd iets van vinden ('het Schriftgezag staat op het spel' of 'Dit raakt niet aan het Schriftgezag'), maar het zal toch echt aan die synode zijn om er een beslissing over te nemen. Dat schrijven deputaten vertegenwoordiging ook in hun nieuwste statement, en dat lijkt me terecht.

[Evangelist]

De vraag of de gereformeerde belijdenis of het Schriftgezag in het geding is, kan uiteindelijk maar door één instantie worden beantwoord: de generale synode van Hoogeveen. Natuurlijk kunnen allerlei mensen er tot die tijd iets van vinden ('het Schriftgezag staat op het spel' of 'Dit raakt niet aan het Schriftgezag'), maar het zal toch echt aan die synode zijn om er een beslissing over te nemen. Dat schrijven deputaten vertegenwoordiging ook in hun nieuwste statement, en dat lijkt me terecht.

Lees de tekst van het besluit en de toelichting van ds Van der Rhee bij de afwijzing van de revisieverzoeken dan nog maar eens.

[huisman]

De vraag of de gereformeerde belijdenis of het Schriftgezag in het geding is, kan uiteindelijk maar door één instantie worden beantwoord: de generale synode van Hoogeveen. Natuurlijk kunnen allerlei mensen er tot die tijd iets van vinden ('het Schriftgezag staat op het spel' of 'Dit raakt niet aan het Schriftgezag'), maar het zal toch echt aan die synode zijn om er een beslissing over te nemen. Dat schrijven deputaten vertegenwoordiging ook in hun nieuwste statement, en dat lijkt me terecht.

De G.S. heeft in het verleden al uitgesproken dat v&a het Schriftgezag kan raken en dat afwijken op het punt van homoseksueel samenleven het Schriftgezag daadwerkelijk raakt. Staan er al wat lichten op rood dunkt me.
Het ongehoorzamen aan de besluiten en vermaningen niet opvolgen is ook een onbestaanbare zaak binnen een kerkverband. Hoop dat dit duidelijk genoeg is dat wij (ben jij CGK?) in een existentiële crisis zitten. Laten we het daar eerst over eens zijn.

[peregrinus]

Dat het Schriftgezag op het spel kan staan, is nog wat anders dan zeggen dat het daadwerkelijk op het spel staat, en dat gaat nog weer minder ver dan dat het Schriftgezag aangetast zou worden. Dus het licht staat zeker niet op rood. Dus blijft mijn punt: de synode van Hoogeveen zal hier wat over moeten zeggen.

(Moet je CGK zijn om hierover mee te praten? Is dat hoe dit forum werkt?)

[DDD]

Het lijkt mij onzin dat alleen de synode van de CGK daar iets van zou mogen vinden. Iedereen mag daar iets van vinden. Het zou fijn zijn als het dan een onderbouwd standpunt betreft.

De afscheiding van de CGK zal er weinig vertrouwen in hebben, daarom beginnen ze immers een herstelde christelijke gereformeerde kerkengroep.

[peregrinus]

Iedereen mag alles vinden, natuurlijk. Maar of de CGK meent dat het Schriftgezag op het spel staat / aangetast wordt, kan alleen door de synode van de CGK te Hoogeveen worden bepaald. Vergelijk: iedereen mag op Refoforum van alles vinden, ook dat een uiting van een ander ontoelaatbaar is. Maar alleen de moderatoren beslissen of het daadwerkelijk ontoelaatbaar is. Daar kun je het ook nog eens mee oneens zijn, maar de moderatoren gaan erover. Zo gaat de synode erover of het Schriftgezag op het spel staat of aangetast wordt.