Kerkpijn (Uit Gereformeerde Gemeenten)

[Bertiel]

Als er schriftuurlijk - bevindelijk gepreekt wordt wel.
Dan reikt de schrift de vruchten aan waarmee de Geest de separatie maakt

[Refiosi]

Misschien had ik dit inderdaad beter niet kunnen posten omdat het niets oplost en mensen het niet kunnen begrijpen..

Tegelijk is het voor 100% waar.

En waar het hart mee vol zit, stroomt (soms) de mond (of pen) van over. Ook bij mij..

De mensen die ik vooral in gedachten had toen ik dit berichtje plaatste, ken ik al m’n hele leven.

Dat maakt het juist ook zo verschrikkelijk pijnlijk en ingewikkeld. Juist omdat ik tegenwoordig denk dat er ook echt iets van de HEERE in hun leven te vinden is. Dat ze een toevluchtnemend geloof bezitten. En veel rijker (in de HEERE) zijn dan ze zelf beseffen. Maar ze zitten zo verschrikkelijk verstrikt in angst + halve en hele onwaarheden.

Zoals dat er niets geen beloften in de Bijbel staan dan alleen voor uitverkorenen.

(En bijvoorbeeld Jesaja 45 vers 22 dan?https://charlesspurgeon.nl/wendt-u-naar ... der-aarde/ )

En dat je zonden pas vergeven zijn bij een bewuste en gevoelige rechtvaardig verklaring (in hun ogen: “de rechtvaardigmaking / schuldvergeving”).

En daarnaast vinden ze juist van alles uit de Kerk der eeuwen verdachte taal. Tot aan de taal van de Bijbel en de belijdenisgeschriften “op de lippen van mensen van vandaag” aan toe.

En vervolgens leven ze alleen op gevoel. En worden velen veroordeeld tot moeder en dochters aan toe. Het is gewoon héél verdrietig en tegelijk haast niet te geloven dat de macht van het kwade zó groot is op aarde sinds Genesis 3..

Ik ga hier niet alles delen want dit is eigenlijk al veel te kwetsbaar om te delen.

Maar weet dat ik heel vaak geprobeerd heb om open te zijn. Hetzij door in m’n hart te laten kijken. Hetzij door hen bijvoorbeeld te tippen dat boek van Immens eens te lezen, als je merkte dat ze het zo moeilijk hebben voor zichzelf. Maar bij alles wat je deelt, komt er een veroordeling terug. Hun angst projecteren ze op hun omgeving. En inmiddels is dat zo vaak gebeurd, dat ik het niet meer tellen kan.

En daarom ben ik heel voorzichtig geworden met wanneer ik wel of niet open spreek. Want het helpt niet en je maak het alleen voor jezelf nog moeilijker.

@Refiosi
Dank voor je spiegel. Ik zal proberen nog meer met mijn kiezen op elkaar door te gaan. Maar weet 1 ding: wat ik deel komt voort uit zorg, pijn en verdriet om (dit) alles bij elkaar. En de uit vreugde en rust die ik heb mogen vinden / krijgen in de HEERE. Enne…heb je zelf al rust gevonden in de HEERE voor je eigen hart en leven? Als dat niet zo is, Wendt je naar Hem toe en wordt behouden..! https://youtu.be/Y2Q09sLgdQ4

Verder (in het algemeen): https://youtu.be/312FPr23owg

Kiezen op elkaar is in ieder geval niet gelukt. Je ouders en ambtsdragers moeten het flink ontgelden. En jij weet het ook een stuk beter dan zij. Gelukkig vind je hier heel wat mensen die je begrijpen.

Ik snap dat je uitlatingen door persoonlijke pijn worden veroorzaakt. Maar dat maakt niet dat het goed is om dit hier zo te beschrijven. Kan het door de drie zeven van Socrates? En nog belangrijker: komt het voort uit de geest van zachtmoedigheid?

Ten slotte: regelmatig worden dit soort topics ontsierd door een persoonlijke vraag. Dit past niet in deze vorm van gedachtewisseling en het is al vaker op dit forum benoemd dat we dit zo niet doen.

Waar in de Bijbel staat dat alles uit de geest van zachtmoedigheid moet voortkomen?

Galaten 5:22; 6:1; Kolossenzen 3:12; 1 Timotheüs 6:11; 2 Timotheüs 2:25 (!); Titus 3:2.

[Refiosi]

@Refiosi, ik denk dat jouw reactie precies illustreert waar het probleem zit. Vrouwke deelt open, niet-haatdragend, voorzichtig en bewogen van worstelingen en zoeken en deelt daarvan de ervaringen met de omgeving. In de reacties van de omgeving lees ik vooral eenzaamheid, onbegrip en veroordeling. En wat doe jij? Een onheuse bejegening uiten dat Vrouwke het beter zou weten.

Ik vind het nogal wat als je met de meest diepe, persoonlijke vragen loopt en dat er blijkbaar geen ruimte was om daar op een goede manier over te spreken.

Fijn dat het probleem bij andere zit . Refiosi reageert naar mijn idee heeft netjes. Als een fatsoenlijke reactie ongewenst is, dan kan er beter een draadje therapeutische gesprekken geopend worden. Gelijkgestemden kunnen dan elkaar bevestigen, zonder onderbroken te worden door mensen een iets andere mening/ervaring hebben.

MGG voelt aan waar mijn punt zit. Ik vind het ingewikkeld als het gedrag van anderen op zo’n manier omschreven en neergezet wordt en die ander zich niet kan verdedigen.

Ik zou ook best wat verhalen kunnen beschrijven met een precies omgekeerde invulling en uitkomst. Maar wie heeft daar wat aan en welk doel dient het?

En richting Arja: ik vul geen intentie in, ik beschrijf wat er gebeurt. Gewoon feitelijk. En ik vind inderdaad dat het niet goed is om dat zo op een forum te gooien. Of vind jij dat des naasten eer en goed gerucht wordt voortgebracht?

Ik snap dat het niet meevalt als je geestelijk wordt afgewezen en zeker niet door personen die je zo na zijn. Maar om er dan op deze manier over te spreken lijkt mij ook niet de bedoeling. Doe je dan eigenlijk niet waar je een ander van hebt beschuldigd, vraag ik in alle voorzichtigheid?

[rhadders]

@Refiosi, ik denk dat jouw reactie precies illustreert waar het probleem zit. Vrouwke deelt open, niet-haatdragend, voorzichtig en bewogen van worstelingen en zoeken en deelt daarvan de ervaringen met de omgeving. In de reacties van de omgeving lees ik vooral eenzaamheid, onbegrip en veroordeling. En wat doe jij? Een onheuse bejegening uiten dat Vrouwke het beter zou weten.

Ik vind het nogal wat als je met de meest diepe, persoonlijke vragen loopt en dat er blijkbaar geen ruimte was om daar op een goede manier over te spreken.

Fijn dat het probleem bij andere zit . Refiosi reageert naar mijn idee heeft netjes. Als een fatsoenlijke reactie ongewenst is, dan kan er beter een draadje therapeutische gesprekken geopend worden. Gelijkgestemden kunnen dan elkaar bevestigen, zonder onderbroken te worden door mensen een iets andere mening/ervaring hebben.

MGG voelt aan waar mijn punt zit. Ik vind het ingewikkeld als het gedrag van anderen op zo’n manier omschreven en neergezet wordt en die ander zich niet kan verdedigen.

Ik zou ook best wat verhalen kunnen beschrijven met een precies omgekeerde invulling en uitkomst. Maar wie heeft daar wat aan en welk doel dient het?

En richting Arja: ik vul geen intentie in, ik beschrijf wat er gebeurt. Gewoon feitelijk. En ik vind inderdaad dat het niet goed is om dat zo op een forum te gooien. Of vind jij dat des naasten eer en goed gerucht wordt voortgebracht?

Ik snap dat het niet meevalt als je geestelijk wordt afgewezen en zeker niet door personen die je zo na zijn. Maar om er dan op deze manier over te spreken lijkt mij ook niet de bedoeling. Doe je dan eigenlijk niet waar je een ander van hebt beschuldigd, vraag ik in alle voorzichtigheid?

Ik schrik hiervan. Mensen delen hun verhaal, hun ervaringen en worstelingen, hun vragen. Daarop wordt gereageerd met oordeel: klopt het theologisch allemaal wel? Met ander woorden: je moet eigenlijk al “juist zitten” voor je iets kunt zeggen. Daarmee kan je je, in elk geval hier, blijkbaar niet veilig uitspreken. Dus heel eerlijk: ik denk dat je NIET snapt dat het niet meevalt als je geestelijk wordt afgewezen. Je draagt er zelfs aan bij.

[Martijn]

Vrouwke legt de vinger op de zere plek. Daar kunnen sommigen niet tegen.

[JanRap]

Tja..

En zelfs al is je weg precies zo gegaan als wat ze zelf voor de “hoe-het-moet-weg” houden, dan nog is er niet mee te praten.

En zegt men gerust als je jezelf in je hart laat kijken: Dat kan niet waar zijn. Je kunt ook vooruit grijpen. Geestelijke diefstal. Daar gaan járen overheen.

Of: Hou asjeblieft je mond. Ik word er bang van.

Of: Weet je wat het is? De HEERE doet dat tegenwoordig niet meer..

Of: Als dát nu waar zou zijn..?! Maar….(volgt er een hele preek en men doet net alsof je gewoon uit je mouw staat te schudden wat je heel open en kwetsbaar deelde).

En bij iedere variant zie ik een ander gezicht voor me.

Mijn conclusie na al die jaren: tegen bepaalde mensen kun je jezelf maar beter beschermen.

Maar wat zou het tot zegen zijn als dit viewtopic.php?p=1228442#p1228442 (wat ik gisteren deelde) weer geleerd zou worden binnen heel de gezindte.

@ Vrouwke mag het nog even? Er schieten mij nog wat dingen te binnen. 1. Soms heb ik heel veel begrip voor de mensen die grote vraagtekens achter je plaatsen. Weet u waarom: omdat ik in mijn eertijds precies zo dom en kortzichtig was en meende anderen te kunnen beoordelen. Ja dat was ons met de paplepel ingegoten, maar toch was het zonde. 2. Al die vervelende uitspraken die mensen tegen je kunnen doen zijn niet waardevrij. Ook van deze opmerkingen houdt God een register bij. Op Zijn tijd neemt Hij het voor u op. 3. Onverstand, want dat zit er vaak achter al die wantrouwende uitspraken, is een zonde, zie Marcus 7: 21, 22: SV Want van binnen uit het hart der mensen komen voort kwade gedachten, overspelen, hoererijen, doodslagen,
Dieverijen, gierigheden, boosheden, bedrog, ontuchtigheid, een boos oog, lastering, hovaardij, onverstand.

Hoe dan? Houdt Hij een register daarvan bij? En als het Zijn kinderen zijn? Ik denk wel eens dat het dan onder 1 Korinthe 3:11—15 valt. Daar wordt gesproken over bouwen op het fundament Jezus Christus, enover bouwstoffen die de proef niet kunnen doorstaan, terwijl de bouwer toch behouden wordt, doch alzo als door vuur. Nergens heb ik zoveel over anderen horen oordelen als in het bevindelijke deel van de Gereformeerde Gezindte waar ik zelf ben opgegroeid (Veluwe)

Mijn vader was zachtmoedig (maar niet soft)... ik zie nu pas wat dat voor een zegen is geweest.
Dat ik zijn voorbeeld had bij het opgroeien.

Wat ik gezien heb is dat mensen die me veel pijn hebben gedaan, het later heel erg moeilijk hebben gehad. En dat wanneer het denk ik toch echt kinderen van God waren, ze een heel duister leven voor zichzelf hebben of al zo heengegaan zijn..

@Vrouwke, dat de Heere een register bijhoudt van al wat onze 'opponenten' tegen ons spreken is misschien niet helemaal helder uitgedrukt. Het beeld zult u begrijpen. Maar zij en wij moeten wel rekenschap afleggen van elk ijdel woord dat we tegenover elkaar gesproken hebben. Verder: ik denk er veel over na hoe het komt dat we elkaar in de ger. gezindte, en hoe rechtser hoe minder, zo weinig vertrouwen. Dat wantrouwen wordt gevoed door een prediking waarin ( te ) veel aandacht wordt besteed aan wat men noemt het 'nabijkomende werk'. Aan wat het niet is. Veel zaken zijn hier al genoemd. Bijvoorbeeld dat men van de kansel zegt: 'tegenwoordig nemen ze Jezus zo maar aan'. of 'Men wil zalig worden zonder eerst onder het recht Gods verloren te zijn gegaan' of in 'die of die gemeente rent iederaan maar naar het Heilig Avondmaal'. We zouden elkaar helpen als we meer thuis waren in de Dordtse Leerregels. Met nadruk wil ik wijzen op DL III/IV een passage uit paragraaf 15: 'Voorts van diegenen die hun geloof uiterlijk belijden en hun leven beteren moet men naar het voorbeeld van de apostelen het beste oordelen en spreken, want het binnenste des harten is ons onbekend'. En dan hoop ik dat het u niet vergaat zoals mij vaak: als je dit zegt kijkt men weg, of je ziet die mensen denken: die Dordtse Leerregels worden ook maar misbruikt, die hebben nogal wat uitleg nodig ( zoals de Leeruitspraken van 31). of ze denken jij bent veel te zoetsappig en je separeert niet. Of jij kent de 'twaalf bijlslagen' van Boston niet en zonder die zal het niet gaan Ik weet zeker dat u dit allemaal herkent. En zou hét grote probleem niet zijn dat ze de leer van de rechtvaardiging van de goddleloze niet bijvallen?

[Michaels]

@ Vrouwke mag het nog even? Er schieten mij nog wat dingen te binnen. 1. Soms heb ik heel veel begrip voor de mensen die grote vraagtekens achter je plaatsen. Weet u waarom: omdat ik in mijn eertijds precies zo dom en kortzichtig was en meende anderen te kunnen beoordelen. Ja dat was ons met de paplepel ingegoten, maar toch was het zonde. 2. Al die vervelende uitspraken die mensen tegen je kunnen doen zijn niet waardevrij. Ook van deze opmerkingen houdt God een register bij. Op Zijn tijd neemt Hij het voor u op. 3. Onverstand, want dat zit er vaak achter al die wantrouwende uitspraken, is een zonde, zie Marcus 7: 21, 22: SV Want van binnen uit het hart der mensen komen voort kwade gedachten, overspelen, hoererijen, doodslagen,
Dieverijen, gierigheden, boosheden, bedrog, ontuchtigheid, een boos oog, lastering, hovaardij, onverstand.

Hoe dan? Houdt Hij een register daarvan bij? En als het Zijn kinderen zijn? Ik denk wel eens dat het dan onder 1 Korinthe 3:11—15 valt. Daar wordt gesproken over bouwen op het fundament Jezus Christus, enover bouwstoffen die de proef niet kunnen doorstaan, terwijl de bouwer toch behouden wordt, doch alzo als door vuur. Nergens heb ik zoveel over anderen horen oordelen als in het bevindelijke deel van de Gereformeerde Gezindte waar ik zelf ben opgegroeid (Veluwe)

Mijn vader was zachtmoedig (maar niet soft)... ik zie nu pas wat dat voor een zegen is geweest.
Dat ik zijn voorbeeld had bij het opgroeien.

Wat ik gezien heb is dat mensen die me veel pijn hebben gedaan, het later heel erg moeilijk hebben gehad. En dat wanneer het denk ik toch echt kinderen van God waren, ze een heel duister leven voor zichzelf hebben of al zo heengegaan zijn..

@Vrouwke, dat de Heere een register bijhoudt van al wat onze 'opponenten' tegen ons spreken is misschien niet helemaal helder uitgedrukt. Het beeld zult u begrijpen. Maar zij en wij moeten wel rekenschap afleggen van elk ijdel woord dat we tegenover elkaar gesproken hebben. Verder: ik denk er veel over na hoe het komt dat we elkaar in de ger. gezindte, en hoe rechtser hoe minder, zo weinig vertrouwen. Dat wantrouwen wordt gevoed door een prediking waarin ( te ) veel aandacht wordt besteed aan wat men noemt het 'nabijkomende werk'. Aan wat het niet is. Veel zaken zijn hier al genoemd. Bijvoorbeeld dat men van de kansel zegt: 'tegenwoordig nemen ze Jezus zo maar aan'. of 'Men wil zalig worden zonder eerst onder het recht Gods verloren te zijn gegaan' of in 'die of die gemeente rent iederaan maar naar het Heilig Avondmaal'. We zouden elkaar helpen als we meer thuis waren in de Dordtse Leerregels. Met nadruk wil ik wijzen op DL III/IV een passage uit paragraaf 15: 'Voorts van diegenen die hun geloof uiterlijk belijden en hun leven beteren moet men naar het voorbeeld van de apostelen het beste oordelen en spreken, want het binnenste des harten is ons onbekend'. En dan hoop ik dat het u niet vergaat zoals mij vaak: als je dit zegt kijkt men weg, of je ziet die mensen denken: die Dordtse Leerregels worden ook maar misbruikt, die hebben nogal wat uitleg nodig ( zoals de Leeruitspraken van 31). of ze denken jij bent veel te zoetsappig en je separeert niet. Of jij kent de 'twaalf bijlslagen' van Boston niet en zonder die zal het niet gaan Ik weet zeker dat u dit allemaal herkent. En zou hét grote probleem niet zijn dat ze de leer van de rechtvaardiging van de goddleloze niet bijvallen?

In schriftuurlijk-bevindelijke prediking hoort de prediker niet zelf te oordelen, maar de Schrift te laten spreken. De vruchten en kenmerken die daarin genoemd worden, worden aangereikt, terwijl de Heilige Geest het onderscheid in het hart werkt.

Dankjewel @Bertiel voor je antwoord op mijn vraag, ik denk dat dat waar is.
https://www.refoforum.nl/forum/viewtopi ... 5#p1228795

[Vrouwke]

Vrouwke legt de vinger op de zere plek. Daar kunnen sommigen niet tegen.

Precies dat..

Ik heb alleen gedeeld hoe het blijkbaar werkt binnen (bepaalde gedeelten van?) de gezindte. In de hoop dat openheid helpt zulke toestanden tegen te gaan. Ik heb iets beschreven van een situatie van pakweg twintig jaar lang. Jaren waarin ik vooral gezwegen heb. In de zin van dat ik niet gestreden heb voor m'n "recht" of zoiets. Uiteraard heb ik heus wel eens benoemd richting betreffende personen hoe pijnlijk sommige dingen overkwamen. Verder heb ik hier alleen anoniem gedeeld hoe zulke dingen kunnen gaan. Ik heb hier volgens mij niemands eer aangetast want er is geen naam of wat dan ook genoemd.

Ik denk gewoon dat het belangrijk is dat we misstanden eerlijk onder ogen zien. Of het nu gaat om pesten, seksueel misbruik of dit soort dingen. Want het is gewoon heel beschadigend en zou niet voor moeten komen. Zeker niet onder christenen.

[Tiberius]

Vrouwke legt de vinger op de zere plek. Daar kunnen sommigen niet tegen.

Victim blaming, heet dat.

[Ogg]

https://www.rd.nl/artikel/1143670-het-l ... aar-haalde

Interview met ouderling z klaasse

[Arja]

@Refiosi, ik denk dat jouw reactie precies illustreert waar het probleem zit. Vrouwke deelt open, niet-haatdragend, voorzichtig en bewogen van worstelingen en zoeken en deelt daarvan de ervaringen met de omgeving. In de reacties van de omgeving lees ik vooral eenzaamheid, onbegrip en veroordeling. En wat doe jij? Een onheuse bejegening uiten dat Vrouwke het beter zou weten.

Ik vind het nogal wat als je met de meest diepe, persoonlijke vragen loopt en dat er blijkbaar geen ruimte was om daar op een goede manier over te spreken.

Fijn dat het probleem bij andere zit . Refiosi reageert naar mijn idee heeft netjes. Als een fatsoenlijke reactie ongewenst is, dan kan er beter een draadje therapeutische gesprekken geopend worden. Gelijkgestemden kunnen dan elkaar bevestigen, zonder onderbroken te worden door mensen een iets andere mening/ervaring hebben.

MGG voelt aan waar mijn punt zit. Ik vind het ingewikkeld als het gedrag van anderen op zo’n manier omschreven en neergezet wordt en die ander zich niet kan verdedigen.

Ik zou ook best wat verhalen kunnen beschrijven met een precies omgekeerde invulling en uitkomst. Maar wie heeft daar wat aan en welk doel dient het?

En richting Arja: ik vul geen intentie in, ik beschrijf wat er gebeurt. Gewoon feitelijk. En ik vind inderdaad dat het niet goed is om dat zo op een forum te gooien. Of vind jij dat des naasten eer en goed gerucht wordt voortgebracht?

Ik snap dat het niet meevalt als je geestelijk wordt afgewezen en zeker niet door personen die je zo na zijn. Maar om er dan op deze manier over te spreken lijkt mij ook niet de bedoeling. Doe je dan eigenlijk niet waar je een ander van hebt beschuldigd, vraag ik in alle voorzichtigheid?

Ik denk dat we oprecht eerlijk moeten kunnen zijn als we het hierover hebben. Wanneer in bepaalde delen van de gezindte het werk van de Heere in een kind van God wordt afgekeurd, gaat het niet alleen over die persoon. Het gaat een stap dieper. Gods eigen werk wordt aangetast. Er wordt op dat moment in feite iets gezegd over God Zelf: dat Hij dit Zijn kind niet levendgemaakt heeft uit de geestelijke doodstaat, dat Hij de zonden niet vergeven heeft, dat Zijn werk in die persoon niet echt is. Dat is een aantasting van Zijn eer. Dàt is de pijn van Gods kind.

Er staat in de Heidelbergse Catechismus dat ik mijn naasten eer en goed gerucht moet voorstaan en bevorderen. Maar je bevordert iemands goede naam niet door zondige woorden of daden te verbergen, maar door eerlijk te blijven en niet onrechtvaardig te spreken. Zwijgen is niet per se liefde, zorgvuldig en waar spreken wel.

@Vrouwke vertelde eerder hoe voorzichtig ze te werk gegaan is.

[K de Vries]

Goedemiddag,

Ik volg deze discussie met verdriet.

Het probleem van deze berichten is dat er enerzijds mensen zijn die ambtelijk nare ervaringen hebben opgelopen, waarvan ik de laatste zal zijn die deze problemen ontken.

Anderzijds leven we in een kerkelijke werkelijkheid waarin elke ervaring met ambtsdragers die ons niet welgevallig is, vaak reden is om kerkelijke leiders en structuren in diskrediet te brengen. Terwijl ik de overtuiging heb, ook uit eigen ervaring, dat een voorbeeld zoals @Vrouwke beschrijft, meer uitzondering dan regel is. We moeten deze voorbeelden daarom ook niet als gemeengoed gaan zien, zoals soms wel de trend lijkt, als ik bijvoorbeeld op Refoweb kijk. En die indruk, die sommigen hier direct of indirect wel wekken, namelijk dat de ervaring van @Vrouwke in elke kerkelijke gemeente gevonden kan worden, is niet de realiteit. En daar moeten we voor waken.

Ik kan dus de woorden van @Refiosi wel volgen. Laten we, ondanks pijn en zorg, met achting blijven spreken over hen die ambtelijk over ons gesteld zijn. Dat gebeurt hierboven helaas niet.

[CvdW]

Goedemiddag,

Ik volg deze discussie met verdriet.

Het probleem van deze berichten is dat er enerzijds mensen zijn die ambtelijk nare ervaringen hebben opgelopen, waarvan ik de laatste zal zijn die deze problemen ontken.

Anderzijds leven we in een kerkelijke werkelijkheid waarin elke ervaring met ambtsdragers die ons niet welgevallig is, vaak reden is om kerkelijke leiders en structuren in diskrediet te brengen. Terwijl ik de overtuiging heb, ook uit eigen ervaring, dat een voorbeeld zoals @Vrouwke beschrijft, meer uitzondering dan regel is. We moeten deze voorbeelden daarom ook niet als gemeengoed gaan zien, zoals soms wel de trend lijkt, als ik bijvoorbeeld op Refoweb kijk. En die indruk, die sommigen hier direct of indirect wel wekken, namelijk dat de ervaring van @Vrouwke in elke kerkelijke gemeente gevonden kan worden, is niet de realiteit. En daar moeten we voor waken.

Ik kan dus de woorden van @Refiosi wel volgen. Laten we, ondanks pijn en zorg, met achting blijven spreken over hen die ambtelijk over ons gesteld zijn. Dat gebeurt hierboven helaas niet.

Tip: laat alle appelschriften onderzoeken en dan een conclusie trekken.

[Arja]

Goedemiddag,

Ik volg deze discussie met verdriet.

Het probleem van deze berichten is dat er enerzijds mensen zijn die ambtelijk nare ervaringen hebben opgelopen, waarvan ik de laatste zal zijn die deze problemen ontken.

Anderzijds leven we in een kerkelijke werkelijkheid waarin elke ervaring met ambtsdragers die ons niet welgevallig is, vaak reden is om kerkelijke leiders en structuren in diskrediet te brengen. Terwijl ik de overtuiging heb, ook uit eigen ervaring, dat een voorbeeld zoals @Vrouwke beschrijft, meer uitzondering dan regel is. We moeten deze voorbeelden daarom ook niet als gemeengoed gaan zien, zoals soms wel de trend lijkt, als ik bijvoorbeeld op Refoweb kijk. En die indruk, die sommigen hier direct of indirect wel wekken, namelijk dat de ervaring van @Vrouwke in elke kerkelijke gemeente gevonden kan worden, is niet de realiteit. En daar moeten we voor waken.

Ik kan dus de woorden van @Refiosi wel volgen. Laten we, ondanks pijn en zorg, met achting blijven spreken over hen die ambtelijk over ons gesteld zijn. Dat gebeurt hierboven helaas niet.

Je benoemt dat het een uitzondering zou zijn en dat er met meer achting gesproken moet worden. Maar daarmee laat je precies liggen waar het hier om gaat. Want zelfs als het een uitzondering is... wat zegt dat over wat er gebeurt wanneer het wél voorkomt? En daarnaast: op welk moment wordt een persoonlijke ervaring eigenlijk representatief genoeg om over de hele gereformeerde gezindte te kunnen zeggen dat dit een uitzondering is?

[rhadders]

Goedemiddag,

Ik volg deze discussie met verdriet.

Het probleem van deze berichten is dat er enerzijds mensen zijn die ambtelijk nare ervaringen hebben opgelopen, waarvan ik de laatste zal zijn die deze problemen ontken.

Anderzijds leven we in een kerkelijke werkelijkheid waarin elke ervaring met ambtsdragers die ons niet welgevallig is, vaak reden is om kerkelijke leiders en structuren in diskrediet te brengen. Terwijl ik de overtuiging heb, ook uit eigen ervaring, dat een voorbeeld zoals @Vrouwke beschrijft, meer uitzondering dan regel is. We moeten deze voorbeelden daarom ook niet als gemeengoed gaan zien, zoals soms wel de trend lijkt, als ik bijvoorbeeld op Refoweb kijk. En die indruk, die sommigen hier direct of indirect wel wekken, namelijk dat de ervaring van @Vrouwke in elke kerkelijke gemeente gevonden kan worden, is niet de realiteit. En daar moeten we voor waken.

Ik kan dus de woorden van @Refiosi wel volgen. Laten we, ondanks pijn en zorg, met achting blijven spreken over hen die ambtelijk over ons gesteld zijn. Dat gebeurt hierboven helaas niet.

Het zal vast niet zo door je bedoeld zijn, maar hiermee marginaliseer en bagatelliseer je het verhaal van Vrouwke. Want waarom zou jouw ervaring bewijzen dat het een uitzondering is?

Het is hierboven al gezegd, maar door je uitsluitend te richten op de boodschapper, is dit - onbedoeld, dat geloof ik zeker - een voorbeeld van victim blaming.

Als je de laatste bent om het probleem te ontkennen, wees dan de eerste om naast een slachtoffer te staan. Uitzondering of niet.

Je hebt een punt, maar het vraagt wijsheid om te weten waar en wanneer je die moet maken.