Kerkpijn (Uit Gereformeerde Gemeenten)

[Arja]

Als ik al die verhalen hier lees, dan denk ik wel eens: "zit ik in hetzelfde kerkverband?".

De Gereformeerde Gemeenten geeft veel aandacht aan randzaken, is weinig beweeglijk en hanteert een strakke leiding. Verder blijft het aanbod van genade een heet hangijzer. Eigenlijk altijd zo geweest.

Maar geestelijke mishandeling? Ik zit vanaf mijn geboorte in dit kerkverband. Meerdere familieleden zitten in dit kerkverband. Pastoraal zijn we echter altijd netjes behandeld. Ook als familieleden bijvoorbeeld een overstap maakten naar de CGK of HHK.

Is de Veluwe zo veel anders dan de Randstad?

Verder vraag ik mij ook af: met wie bespreken jullie de meest tere, geestelijke zaken? Ik doe dat eigenlijk nooit met een predikant of ouderling. Vrijwel altijd met mijn moeder of zus. Mensen met wie ik van hart tot hart kan spreken.

Ja Barneveld en Kootwijkerbroek zijn anders dan gemeentes ergens anders. Maar er zijn her en der gemeentes die er wel op lijken.
Over de meest tere geestelijke zaken spreken deed je niet. Want sprekende kinderen werden niet geboren. Het zou een teken zijn dat het bij jou niet echt was.

Ik hoop dat het nu anders in in de meer "bevindelijke" gemeentes van de Gereformeerde Gemeente.

[Wim Anker]

...Over de meest tere geestelijke zaken spreken deed je niet. Want sprekende kinderen werden niet geboren. Het zou een teken zijn dat het bij jou niet echt was.....

Echt? Dit cynisme? Van slachtoffer naar dader blijkbaar. (Overigens ook een bekend fenomeen in de psychologie).

[K de Vries]

Laat gaan joh. Alles wordt op zichzelf betrokken en daarmee is alles ook een persoonlijke aanval.

Er is duidelijk gemaakt dat niemand hun wat afpakt dus ik snap het gemopper op degenen die het, in hun ogen dan, proberen dan ook niet.

En zo wordt alles vanzelf een self-fulfilling prophecy. Zie ook dit topic

Ik vrees dat je gelijk hebt.

[K de Vries]

Als ik al die verhalen hier lees, dan denk ik wel eens: "zit ik in hetzelfde kerkverband?".

De Gereformeerde Gemeenten geeft veel aandacht aan randzaken, is weinig beweeglijk en hanteert een strakke leiding. Verder blijft het aanbod van genade een heet hangijzer. Eigenlijk altijd zo geweest.

Maar geestelijke mishandeling? Ik zit vanaf mijn geboorte in dit kerkverband. Meerdere familieleden zitten in dit kerkverband. Pastoraal zijn we echter altijd netjes behandeld. Ook als familieleden bijvoorbeeld een overstap maakten naar de CGK of HHK.

Is de Veluwe zo veel anders dan de Randstad?

Verder vraag ik mij ook af: met wie bespreken jullie de meest tere, geestelijke zaken? Ik doe dat eigenlijk nooit met een predikant of ouderling. Vrijwel altijd met mijn moeder of zus. Mensen met wie ik van hart tot hart kan spreken.

Ja Barneveld en Kootwijkerbroek zijn anders dan gemeentes ergens anders. Maar er zijn her en der gemeentes die er wel op lijken.
Over de meest tere geestelijke zaken spreken deed je niet. Want sprekende kinderen werden niet geboren. Het zou een teken zijn dat het bij jou niet echt was.

Ik hoop dat het nu anders in in de meer "bevindelijke" gemeentes van de Gereformeerde Gemeente.

Ik ken behoorlijk wat mensen in die omstreken. Ik weet ook dat de Heere er kennelijk werkt en heeft gewerkt in het zeer nabije verleden, ook onder kinderen en jongeren (laatste 10-15 jaar). Mijn ervaring is dus van geheel andere orde...

[Arja]

...Over de meest tere geestelijke zaken spreken deed je niet. Want sprekende kinderen werden niet geboren. Het zou een teken zijn dat het bij jou niet echt was.....

Echt? Dit cynisme? Van slachtoffer naar dader blijkbaar. (Overigens ook een bekend fenomeen in de psychologie).

Dat je dit meteen “cynisme” noemt en er een psychologisch label op plakt, zegt misschien wel meer over hoe jij erin zit, dan over wat ik beschrijf. Ik probeer onder woorden te brengen hoe het in de praktijk werkte, waarom mensen gingen zwijgen. Dat is een werkelijkheid die je moeilijk lijkt te kunnen plaatsen. Geeft niet hoor.

[KDD]

Jaren geleden had ik wat geestelijke dingen uit mijn leven gedeeld met een ouderling van onze kerk. Hij zei tegen mij toen dat het niet genoeg was en dat er meer nodig was. Ik ben altijd dankbaar voor zijn eerlijkheid geweest.

[Arja]

Jaren geleden had ik wat geestelijke dingen uit mijn leven gedeeld met een ouderling van onze kerk. Hij zei tegen mij toen dat het niet genoeg was en dat er meer nodig was. Ik ben altijd dankbaar voor zijn eerlijkheid geweest.

Bedoel je dat je nog niet tot de Heere Jezus was gekomen?

Wij hadden ooit bezoek van iemand uit de kerk. Toen vertelde ik tegen hem hoe de Heere mijn zonden had vergeven. En hoe goed de Heere was. Toen begon hij te huilen en zei: ik had dat ook.... maar op het gezelschap zei iemand: het zal je allemaal afgenomen worden... je moet met alles de dood in. En, zei hij... dat was zo. De Heere heeft me alles afgenomen.

Ik vond dat heel verdrietig.
Want wie Jezus heeft (door Hem gegrepen is) die heeft genoeg.

Maar bij jou is het hopelijk niet zo gegaan als bij deze man.

[Arja]

Als ik al die verhalen hier lees, dan denk ik wel eens: "zit ik in hetzelfde kerkverband?".

De Gereformeerde Gemeenten geeft veel aandacht aan randzaken, is weinig beweeglijk en hanteert een strakke leiding. Verder blijft het aanbod van genade een heet hangijzer. Eigenlijk altijd zo geweest.

Maar geestelijke mishandeling? Ik zit vanaf mijn geboorte in dit kerkverband. Meerdere familieleden zitten in dit kerkverband. Pastoraal zijn we echter altijd netjes behandeld. Ook als familieleden bijvoorbeeld een overstap maakten naar de CGK of HHK.

Is de Veluwe zo veel anders dan de Randstad?

Verder vraag ik mij ook af: met wie bespreken jullie de meest tere, geestelijke zaken? Ik doe dat eigenlijk nooit met een predikant of ouderling. Vrijwel altijd met mijn moeder of zus. Mensen met wie ik van hart tot hart kan spreken.

Ja Barneveld en Kootwijkerbroek zijn anders dan gemeentes ergens anders. Maar er zijn her en der gemeentes die er wel op lijken.
Over de meest tere geestelijke zaken spreken deed je niet. Want sprekende kinderen werden niet geboren. Het zou een teken zijn dat het bij jou niet echt was.

Ik hoop dat het nu anders in in de meer "bevindelijke" gemeentes van de Gereformeerde Gemeente.

Ik ken behoorlijk wat mensen in die omstreken. Ik weet ook dat de Heere er kennelijk werkt en heeft gewerkt in het zeer nabije verleden, ook onder kinderen en jongeren (laatste 10-15 jaar). Mijn ervaring is dus van geheel andere orde...

Ik kwam in de tachtiger jaren tot geloof in de Heere Jezus. In Kootwijkerbroek. Dat is al wel een tijdje geleden.
Ik weet hoe het er nu is, omdat ik vrienden heb die daar kerken maar had nog niets gehoord over kinderen en jongeren.
Dat ontroert me. Het zou een verhoring van mijn gebeden zijn.

[KDD]

Je mist volledig het punt wat ik maakte.

Je lijk wel een vreemdeling in deze Jeruzalem. Ik ben met je eens maar je gedachten zijn niet welkom hier. Ik heb een keer probeerd een posetieve topic willen openen voor de gergem maar dat was ook teveel en was gelijk verwijderd. Je kan beter niets zeggen zoals anderen hier dat geleerd hebben. De meest kritiek komt van mensen die ex-gergemmers zijn en er geen vrede mee hebben volgens mij.

https://r.tapatalk.com/shareLink/topic? ... source=app


En we hebben vaker zo'n soort topic gehad.
Ook over de GGiN.

thanks

[Wim Anker]

(...) Ik kwam in de tachtiger jaren tot geloof in de Heere Jezus. In Kootwijkerbroek. Dat is al wel een tijdje geleden. (....)

Ik stop ermee, maar als je serieus in gesprek wilt gebruik dan dit soort, voor gg'mers, vervreemende bewoordingen niet. Dan werp je zelf! al de barrieres op. En waarom? Wees de gg'ers een gg'er en de evangelische een evangelische als je wat wilt veranderen en daarvoor is een relatie.benodigd.

[Vrouwke]

Ik ervaar het eerlijk gezegd wel als een bijzondere gedachtenwisseling die hier is ontstaan.

Want op m’n berichtje met wat gedachten over “aftasten of een inhoudelijk gesprek met de persoon tegenover je mogelijk is” kwamen zulke reacties dat ik me ergens genoodzaakt voelde om meer uitleg te te geven. En deelde ik ook iets over de pijn van opmerkingen waarmee personen je verhouding met de HEERE als “niet echt” veroordelen (vanaf pagina 2386).

Dat er meer waakzaamheid tégen en oog vóór dat soort veroordelingen komt, lijkt me erg hard nodig. Tegenover de HEERE en om mensen de ellende die eruit voortkomt te besparen. Daarom denk ik ook dat het geen kwaad kan om zulke dingen te bespreken.

Dat is mijn motivatie om hier open over te zijn. Dat is wat anders dan zielig slachtoffer gaan zitten zijn en je verhaal zo nodig te moeten delen om gezien te worden. Het gaat niet om mijn ervaring op zich. Maar om die kindschap veroordelende houding die er in kerkelijke gemeenschappen te vinden is. Gelukkig niet bij iedereen. Maar het komt in mijn omgeving in ieder geval wel best veel voor.

Ga je naar Zwitserland in de zomer? Of draag je een donkerblauw pak? Of heb je geen dotje? Of spreek je niet ouderwets genoeg? Of ben je een vrolijke persoonlijkheid? Of heb je een gekleurde handtas bij je zwarte jurk? Of heb je bekommering nooit in het openbaar gedeeld maar spreek je nu wel over je vertrouwen? Of durf jij twijfels te uiten over de waarheid van dingen die vanaf de preekstoel als waarheid worden verkondigd? Of ga je naar een kapper? Of voedt jij je met een boek van Calvijn? Of heb je nog maar net belijdenis gedaan en ga je direct ten Avondmaal? Of scheer jij je maar 2x per week en zie ik je stoppels?

Stuk voor stuk redenen om mensen per direct en soms ook recht in het gezicht te veroordelen in hun kindschap zonder eerst eens het gesprek aan te gaan. En te vragen hoe het in het leven ligt. En hoe dat zo gelopen is.

Dat is waar het gesprek volgens mij over zou moeten gaan. En als het aan mij ligt in een nieuw topic waar dit gesprek heen verhuisd.

viewtopic.php?p=1228937#p1228937

En over de details van m’n persoonlijke ervaringen zal ik proberen om (zoals al gezegd) m’n kaken meer op elkaar te houden.

[Vrouwke]

(...) Ik kwam in de tachtiger jaren tot geloof in de Heere Jezus. In Kootwijkerbroek. Dat is al wel een tijdje geleden. (....)

Ik stop ermee, maar als je serieus in gesprek wilt gebruik dan dit soort, voor gg'mers, vervreemende bewoordingen niet. Dan werp je zelf! al de barrieres op. En waarom? Wees de gg'ers een gg'er en de evangelische een evangelische als je wat wilt veranderen en daarvoor is een relatie.benodigd.

Alsof wat Arja noemt niet de kern is van het Christelijk geloof?

[De Rijssenaar]

Ga je naar Zwitserland in de zomer? Of draag je een donkerblauw pak? Of heb je geen dotje? Of spreek je niet ouderwets genoeg? Of ben je een vrolijke persoonlijkheid? Of heb je een gekleurde handtas bij je zwarte jurk? Of heb je bekommering nooit in het openbaar gedeeld maar spreek je nu wel over je vertrouwen? Of ga je naar een kapper? Of voedt jij je met een boek van Calvijn? Of heb je nog maar net belijdenis gedaan en ga je direct ten Avondmaal? Of scheer jij je maar 2x per week en zie ik je stoppels?

Ja wat je merkt is dat er allemaal persoonlijke voorkeuren zijn hoe een kind van God er uit moet zien.. Daar hebben veel oude mensen best scherpe kijk op.. Vaak veel van dit soort vragen. Maar als je de bijbel open zie je dat allemaal niet zo scherp is.. Dan valt het allemaal weer mee.. En soms denk ik ook dat het misschien te veel int hoofd zit? Dat je denkt dat de mensen zo denken? Want wordt dit letterlijk dan allemaal gezegd?? Heel heel mensen horen het ook gewoon aan en zijn er niet mee bezig

Tis wel zo dat je van preekstoel vaak veel persoonlijke smaken hoort. Dit of dat doet een kind van God, dus als je dat niet doet ben je er niet een. Dat gaat dan ook over kleuren en allerlei kleine dingen.. Daar maken ze zich soms heel druk over.. maar dat lees je ook niet in bijbel dus neem je dat maar gewoon met het korreltje zout.. het ene oor in ent andere oor uit.. En als je thuis komt gooi je het in prullenbak.. of praat er ff met anderen over. Zijn genoeg mensen die er ook wel wat van vinden.. Heb je ook nog wat te babbelen.

[MGG]

Ik ervaar het eerlijk gezegd wel als een bijzondere gedachtenwisseling die hier is ontstaan.

Want op m’n berichtje met wat gedachten over “aftasten of een inhoudelijk gesprek met de persoon tegenover je mogelijk is” kwamen zulke reacties dat ik me ergens genoodzaakt voelde om meer uitleg te te geven. En deelde ik ook iets over de pijn van opmerkingen waarmee personen je verhouding met de HEERE als “niet echt” veroordelen (vanaf pagina 2386).

Dat er meer waakzaamheid tégen en oog vóór dat soort veroordelingen komt, lijkt me erg hard nodig. Tegenover de HEERE en om mensen de ellende die eruit voortkomt te besparen. Daarom denk ik ook dat het geen kwaad kan om zulke dingen te bespreken.

Dat is mijn motivatie om hier open over te zijn. Dat is wat anders dan zielig slachtoffer gaan zitten zijn en je verhaal zo nodig te moeten delen om gezien te worden. Het gaat niet om mijn ervaring op zich. Maar om die kindschap veroordelende houding die er in kerkelijke gemeenschappen te vinden is. Gelukkig niet bij iedereen. Maar het komt in mijn omgeving in ieder geval wel best veel voor.

Ga je naar Zwitserland in de zomer? Of draag je een donkerblauw pak? Of heb je geen dotje? Of spreek je niet ouderwets genoeg? Of ben je een vrolijke persoonlijkheid? Of heb je een gekleurde handtas bij je zwarte jurk? Of heb je bekommering nooit in het openbaar gedeeld maar spreek je nu wel over je vertrouwen? Of ga je naar een kapper? Of voedt jij je met een boek van Calvijn? Of heb je nog maar net belijdenis gedaan en ga je direct ten Avondmaal? Of scheer jij je maar 2x per week en zie ik je stoppels?

Stuk voor stuk redenen om mensen per direct en soms ook recht in het gezicht te veroordelen in hun kindschap zonder eerst eens het gesprek aan te gaan. En te vragen hoe het in het leven ligt. En hoe dat zo gelopen is.

Dat is waar het gesprek volgens mij over zou moeten gaan. En als het aan mij ligt in een nieuw topic waar dit gesprek heen verhuisd.

viewtopic.php?p=1228937#p1228937

En over de details van m’n persoonlijke ervaringen zal ik proberen om (zoals al gezegd) m’n kaken meer op elkaar te houden.

Als jij het nodig, nuttig, fijn of iets anders vindt kan je persoonlijke ervaringen delen. Zelfcensuur is nergens voor nodig. Soms kan zelfbescherming geen kwaad want naast bevestiging kan je ook tegengas kunnen verwachten.

[MGG]

Ga je naar Zwitserland in de zomer? Of draag je een donkerblauw pak? Of heb je geen dotje? Of spreek je niet ouderwets genoeg? Of ben je een vrolijke persoonlijkheid? Of heb je een gekleurde handtas bij je zwarte jurk? Of heb je bekommering nooit in het openbaar gedeeld maar spreek je nu wel over je vertrouwen? Of ga je naar een kapper? Of voedt jij je met een boek van Calvijn? Of heb je nog maar net belijdenis gedaan en ga je direct ten Avondmaal? Of scheer jij je maar 2x per week en zie ik je stoppels?

Ja wat je merkt is dat er allemaal persoonlijke voorkeuren zijn hoe een kind van God er uit moet zien.. Daar hebben veel oude mensen best scherpe kijk op.. Vaak veel van dit soort vragen. Maar als je de bijbel open zie je dat allemaal niet zo scherp is.. Dan valt het allemaal weer mee.. En soms denk ik ook dat het misschien te veel int hoofd zit? Dat je denkt dat de mensen zo denken? Want wordt dit letterlijk dan allemaal gezegd?? Heel heel mensen horen het ook gewoon aan en zijn er niet mee bezig

Tis wel zo dat je van preekstoel vaak veel persoonlijke smaken hoort. Dit of dat doet een kind van God, dus als je dat niet doet ben je er niet een. Dat gaat dan ook over kleuren en allerlei kleine dingen.. Daar maken ze zich soms heel druk over.. maar dat lees je ook niet in bijbel dus neem je dat maar gewoon met het korreltje zout.. het ene oor in ent andere oor uit.. En als je thuis komt gooi je het in prullenbak.. of praat er ff met anderen over. Zijn genoeg mensen die er ook wel wat van vinden.. Heb je ook nog wat te babbelen.

Het gebabbel over elkaar, de kerkenraad, dominee, avondmaalgangers etc. lijkt mij weinig opbouwend. Ik woon niet in een reformatorisch dorp, dus hopelijk schat ik het verkeerd in.