NLprotestant schreef: ↑Vandaag, 09:24
Het is voor jou een dwaling, en dat is je eerlijke mening. Voor anderen is het dat totaal niet. Omgekeerd: een (extra) muur oprichten tussen belijdenis en Avondmaal beschouwen ook velen als een duidelijke dwaling. Dat is het voor jou weer niet. En zo kunnen we nog wel meer keuzes noemen, die voor de een dwaling zijn en voor de ander niet. De kern blijft - hier al eerder genoemd - dat de eenheid van belijden niet wordt aangetast en we niet met een valse kerk te maken hebben.
Daarom vind ik je vraag te veel geframed om er ja of nee op te kunnen zeggen. Jij ervaart het als dwaling. Je goed recht. Ik mis het bewustzijn van de aangerichte schade. Je klinkt m.i. te veel als een politiek of militair strateeg die het slagveld overziet en redelijk tevreden is - waarbij de aangerichte schade als 'collateral damage' wordt gezien. Dat begrijp ik niet. Wie in een kleine gemeente zit die uit elkaar dreigt te vallen en daarom misschien wel verdwijnen moet ziet een tragedie op zich afkomen. Ik mis het bewustzijn daarvan, en nog meer van de pijn die daarmee kan worden aangericht.
Wat je hier als laatste zegt, is een terecht punt. Maar daarvoor is wel degelijk aandacht. En trouwens, niet alleen kleine gemeenten. Het is ontzettend belangrijk dat iedere plaatselijke gemeente zo lang dat mogelijk is, één blijft. Een echte kerkscheuring vindt plaatselijk plaats.
Maar het is toch niet mogelijk om maar verder te gaan vanwege de gevolgen, wanneer je werkelijk tot in het diepst van je ziel ervan overtuigd bent dat er niet alleen dwaalweg is, maar dat je daarin als kerkenraad en gemeente ook echt niet verder mag. En dat vanwege de overtuiging dat door de andere wijze van omgang met de Schrift en lezen van de Schrift en mogelijk zelfs het gezag van de Schrift, de fundamenten van het kerk-zijn in geding zijn.
Jouw stelling is dat alleen een valse kerk een scheidingsgrond geeft. Toch worden we ook niet een verband met baptistische gemeenten, omdat zij ernstig dwalen op het punt van de doop; dat heeft gevolgen voor verschillende andere delen van de leer. Bovendien: als de onderlinge verhoudingen zo ontwricht zijn, dat er geen vruchtbaar gesprek meer mogelijk is, en medebroeders niet meer aanspreekbaar zijn op wat gezamenlijk besloten is op grond van de Schrift, en op hun gegeven ja-woord, datn komt er toch een scheiding. Wellicht een scheiding zoals Paulus en Barnabas, ik hoop dat het toch dat karakter heeft, al vrees ik dat het dieper gaat, maar dan kunnen ambtsdragers zich weer richten op de taken waartoe ze werkelijk op aarde zijn.
Je blijft maar komen met die extra muur tussen belijdenis en Heilig Avondmaal. Dat is al lang weerlegd, en daarbij is aangegeven dat het zelfonderzoek iedere keer noodzakelijk is, en dat een belijdenis met de mond in liefde wordt aanvaard als het leven die niet tegenspreekt. Maar dat de kerkenraad uiteindelijk geen hartenkenner is. Kortom: je probeert nu iets tegen elkaar weg te strepen, terwijl het gaat om de Schrift.
En ten overvloede: het is inderdaad niet goed als een gemeente zich qua frequentie van het Avondmaal niet houdt aan de kerkorde, (1 gemeente van de 180) maar dat is echt van een andere orde dan de aantasting van de Schrift door vrouwelijke ambtsdragers te bevestigen.
