Gods liefde

[Alexander CD]

Memento, op dit stukje van Calvijn zeg ik, amen, het gaat om Zijn eer en wij moeten Hem gehoorzamen daarmee eren wij Hem. Lees hier geen aanbod in . that each of us
Het rijke van het evangelie vind ik trouwens niet het "aanbod", gebruik dat woord liever niet, maar het leven met Hem dag aan dag. Hij kastijdt iedere zoon die Hij aanneemt, dat in alles je op God mag vertrouwen, weten dat Hij als Vader voor je zorgt.

[memento]

Memento, op dit stukje van Calvijn zeg ik, amen, het gaat om Zijn eer en wij moeten Hem gehoorzamen daarmee eren wij Hem. Lees hier geen aanbod in . that each of us

Well, als jij geen bezwaar hebt dat de gemeente wordt opgeroepen om te "bedenken dat God van hen houdt (1), en gewillig is hun Vader te zijn (2), en gewillig is hun zaligheid te bewerken(3)" (dat is wat Calvijn zegt, vertaald), dan heb ik er geen bezwaar tegen dat je het aanbod ontkent.

Maar uit eerdere reacties meende ik toch echt op te maken dat je bezwaar had tegen deze 3 stellingen. Misschien kan je jezelf nader verklaren.

Het rijke van het evangelie vind ik trouwens niet het "aanbod", gebruik dat woord liever niet, maar het leven met Hem dag aan dag. Hij kastijdt iedere zoon die Hij aanneemt, dat in alles je op God mag vertrouwen, weten dat Hij als Vader voor je zorgt.

Ik vind het beiden rijk. Alhoewel ik de prediking van het evangelie toch een bijzondere plaats vindt innemen, omdat daarin God "direct" spreekt. In de prediking vertroost Hij de treurenden, richt Hij de gebogenen op, geeft Hij de moedelozen moed, bestraft Hij de goddelozen, vermaand Zijn ongehoorzame kinderen tot Hem weder te keren en wederom te delen in Zijn genade, etc etc. Dit spreken van God, is zó krachtig, dat je kan zeggen dat het écht, werkelijk wat doet. De prediking is "een kracht Gods tot zaligheid".

Daarom stel ik principieel het woord Gods, en in het bijzonder het gepredikte woord, voorop. Het dagelijkse leven van een christen is slechts een leven van het voedsel wat ons in het woord is aangereikt, aangeboden, ja: daadwerkelijk gegeven. Als we op onze plek zijn, tenminste...

[Alexander CD]

Memento, op dit stukje van Calvijn zeg ik, amen, het gaat om Zijn eer en wij moeten Hem gehoorzamen daarmee eren wij Hem. Lees hier geen aanbod in . that each of us

Well, als jij geen bezwaar hebt dat de gemeente wordt opgeroepen om te "bedenken dat God van hen houdt (1), en gewillig is hun Vader te zijn (2), en gewillig is hun zaligheid te bewerken(3)" (dat is wat Calvijn zegt, vertaald), dan heb ik er geen bezwaar tegen dat je het aanbod ontkent.

Maar uit eerdere reacties meende ik toch echt op te maken dat je bezwaar had tegen deze 3 stellingen. Misschien kan je jezelf nader verklaren.

Het rijke van het evangelie vind ik trouwens niet het "aanbod", gebruik dat woord liever niet, maar het leven met Hem dag aan dag. Hij kastijdt iedere zoon die Hij aanneemt, dat in alles je op God mag vertrouwen, weten dat Hij als Vader voor je zorgt.

Ik vind het beiden rijk. Alhoewel ik de prediking van het evangelie toch een bijzondere plaats vindt innemen, omdat daarin God "direct" spreekt. In de prediking vertroost Hij de treurenden, richt Hij de gebogenen op, geeft Hij de moedelozen moed, bestraft Hij de goddelozen, vermaand Zijn ongehoorzame kinderen tot Hem weder te keren en wederom te delen in Zijn genade, etc etc. Dit spreken van God, is zó krachtig, dat je kan zeggen dat het écht, werkelijk wat doet. De prediking is "een kracht Gods tot zaligheid".

Daarom stel ik principieel het woord Gods, en in het bijzonder het gepredikte woord, voorop. Het dagelijkse leven van een christen is slechts een leven van het voedsel wat ons in het woord is aangereikt, aangeboden, ja: daadwerkelijk gegeven. Als we op onze plek zijn, tenminste...

Memento, ik ga er vanuit dat Calvijn dat bijzonder bedoeld en ik zie daar geen welgemeend aanbod in.
Is zie de kerkelijke gemeente als verbondsgemeente, daarom ben ik er ook een tegenstander van om de oproep tot bekering in de prediking voorop te stellen. De heiligmaking en de troost aan Gods kinderen moet volgens mij vooropstaan.
Daar klinkt twijfel in door als we op onze plek zijn tenminste.... en daardoor weer een oproep tot bekering en daardoor weer meer twijfel.

[memento]

Well, als jij geen bezwaar hebt dat de gemeente wordt opgeroepen om te "bedenken dat God van hen houdt (1), en gewillig is hun Vader te zijn (2), en gewillig is hun zaligheid te bewerken(3)" (dat is wat Calvijn zegt, vertaald), dan heb ik er geen bezwaar tegen dat je het aanbod ontkent.

Memento, ik ga er vanuit dat Calvijn dat bijzonder bedoeld en ik zie daar geen welgemeend aanbod in.

En waar baseer je dat op, dat Calvijn dit "bijzonder" bedoeld heeft?

[Alexander CD]

Memento, zoals ik al schreef en onderstreepte "each of us" niet "everybody"

Maar ook in zijn (Calvijn)commentaar over Joh. 3:16 wordt het duidelijk, lees maar,

And, indeed, where sin reigns, we shall find nothing but the wrath of God, which draws death along with it. It is mercy, therefore, that reconciles us to God, that he may likewise restore us to life.

This mode of expression, however, may appear to be at variance with many passages of Scripture, which lay in Christ the first foundation of the love of God to us, and show that out of him we are hated by God. But we ought to remember — what I have already stated — that the secret love with which the Heavenly Father loved us in himself is higher than all other causes; but that the grace which he wishes to be made known to us, and by which we are excited to the hope of salvation, commences with the reconciliation which was procured through Christ. For since he necessarily hates sin, how shall we believe that we are loved by him, until atonement has been made for those sins on account of which he is justly offended at us? Thus, the love of Christ must intervene for the purpose of reconciling God to us, before we have any experience of his fatherly kindness. But as we are first informed that God, because he loved us, gave his Son to die for us, so it is immediately added, that it is Christ alone on whom, strictly speaking, faith ought to look.

[Marnix]

Je moet even verder lezen dan wat je onderstreept hebt en dan staat daarin precies het antwoord waarom de hele gemeente (en meer zelfs, geloof ik) op Gods liefde en aanbod gewezen mag worden.

Sowieso is voor de apostelen de uitverkiezing om een beperkt aanbod van genade te preken. Kijk maar met welke oproep ze de wereld in gaan. Paulus in Athene bijvoorbeeld:

0 God slaat echter geen acht op de tijd waarin men hem niet kende, maar roept nu overal de mensen op om een nieuw leven te beginnen, 31 want hij heeft bepaald dat er een dag komt waarop hij een rechtvaardig oordeel over de mensheid zal laten vellen door een man die hij voor dat doel heeft aangewezen. Het bewijs dat het om deze man gaat, heeft hij geleverd door hem uit de dood te doen opstaan.’

En als de mensen in Jeruzalem Petrus vragen wat ze moeten doen om behouden te worden zegt hij ronduit: Bekeer je en laat je dopen, laat je behouden uit het verkeerde geslacht. Het aanbod wordt altijd ruim gebracht en dat doet Jezus ook... en dat mogen wij ook doen, in en buiten de kerk.

[Zonderling]

Memento, ik ga er vanuit dat Calvijn dat bijzonder bedoeld en ik zie daar geen welgemeend aanbod in.

Alexander CD,
Misschien kun je dan ook ingaan op de vele gevallen waarin Calvijn wél spreekt over een aanbod, aanbieding of nodiging en waarin hij duidelijk maakt dat deze nodiging allen geldt tot wie de prediking komt, dus ook hen die deze aanbieding of nodiging verworpen hebben. Ik denk dat je al lezend in Calvijn heel wat van die passages kan tegenkomen.
Z.

[Alexander CD]

Je moet even verder lezen dan wat je onderstreept hebt en dan staat daarin precies het antwoord waarom de hele gemeente (en meer zelfs, geloof ik) op Gods liefde en aanbod gewezen mag worden.

dat klopt niet, er staat.
Voor we gerechtvaardigd zijn voor de Vader moet eerst de liefde van de Zoon Chrisus tussenbeide komen, want God haat de zonde. Pas als de zonde niet meer regeert, rechtvaardigt Hij ons voor God.
Noch in het ene stukje, noch in het andere bijbelgedeelte wordt de mens iets aangeboden maar "roept de mensen op" en "bekeert u"
"Ons" is hier een beperkende faktor. Niet iedereen.

Calvijn ziet Gods liefde duidelijk als voor de uitverkorenen alleen.
Het welgemeend aanbod is een dwaling die pas na Calvijn onstaan is, waarin men probeerde het arminianisme te verzoenen met het calvinisme.

[Afgewezen]

Calvijn ziet Gods liefde duidelijk als voor de uitverkorenen alleen.
Het welgemeend aanbod is een dwaling die pas na Calvijn onstaan is, waarin men probeerde het arminianisme te verzoenen met het calvinisme.

Misschien moet je dan Calvijn toch iets beter bestuderen...
Tip: lees bijv. zijn commentaar op Gen. 17:7 eens.

[Zonderling]

Calvijn ziet Gods liefde duidelijk als voor de uitverkorenen alleen.
Het welgemeend aanbod is een dwaling die pas na Calvijn onstaan is, waarin men probeerde het arminianisme te verzoenen met het calvinisme.

Misschien moet je dan Calvijn toch iets beter bestuderen...
Tip: lees bijv. zijn commentaar op Gen. 17:7 eens.

Bovendien: Wanneer Alexander CD gelijk zou hebben, zou men reeds op de Dordtse Synode het calvinisme met het armininisme hebben willen verzoenen. Vele afgevaardigden op de Dordtse Synode hebben namelijk overduidelijk een aanbod en nodiging door het Evangelie aan alle hoorders geleerd.

Sterker nog: De Dordtse Leerregels leren het ook zélf:

8. Doch zovelen als er door het Evangelie geroepen worden, die worden ernstiglijk geroepen. Want God betoont ernstiglijk en waarachtiglijk in Zijn Woord wat Hem aangenaam is, namelijk dat de geroepenen tot Hem komen. Hij belooft ook met ernst allen die tot Hem komen, en geloven, de rust der zielen en het eeuwige leven.

9 Dat er velen, door de bediening des Evangelies geroepen zijnde, niet komen en niet bekeerd worden, daarvan is de schuld niet in het Evangelie, noch in Christus, door het Evangelie aangeboden zijnde, noch in God, Die door het Evangelie roept, en Zelf ook dien Hij roept onderscheiden gaven mededeelt; maar in degenen die geroepen worden; van dewelken sommigen, zorgeloos zijnde, het woord des levens niet aannemen; anderen nemen het wel aan, maar niet in het binnenste huns harten, en daarom is het dat zij, na een kortstondige blijdschap van het tijdgeloof, wederom terugwijken; anderen verstikken het zaad des Woords door de doornen der zorgvuldigheden en wellusten der wereld, en brengen geen vruchten voort; hetwelk onze Zaligmaker leert in de gelijkenis van het zaad (Matth. 13).

Maar nee, het is niet zoals hier gezegd werd.
De leer van het aanbod of de nodiging door het Evangelie werd reeds geleerd door de Reformatoren zelf.
Er is niets van waar dat dit met het arminianisme samenhangt.
Pas dan is het arminiaans of remonstrants wanneer aan de mens vermogens worden toegeschreven om dit aanbod / deze nodiging aan te nemen. En dáártegen hebben de Dordtse vaderen gestreden, niet tegen de nodiging of het aanbod zélf.

[memento]

Calvijn ziet Gods liefde duidelijk als voor de uitverkorenen alleen.
Het welgemeend aanbod is een dwaling die pas na Calvijn onstaan is, waarin men probeerde het arminianisme te verzoenen met het calvinisme.

1. Het ontkennen van een welgemeend aanbod is juist de dwaling, ipv omgekeerd
2. Lees eens eerlijk de reformatoren. Let eens hoe ze de welwillendheid Gods centraal stellen. OOK Calvijn, lees zijn definitie van het geloof maar.
3. Bullinger, een tijdgenoot van Calvijn, heeft al gewaarschuwd tegen een door-redeneren over de uitverkiezing. Hij was daarin niet alleen, maar heeft bijval gekregen van andere groten zijner eeuw.

Kortom, je kan natuurlijk uit alle macht jouw visie in de Bijbel, en in de reformatoren gaan inlezen, maar wie eerlijk, en onbevooroordeeld zowel Schrift als reformatoren leest, zal zien dat ze overlopen van bewijzen van Gods goedwilligheid jegens allen.

Voor degenen die zich afvragen waarom ik zo fel ben: Ik acht de ontkenning van goedwilligheid Gods een zeer grote dwaling, vergelijkbaar maar het remonstrantisme. Beide ketterijen ontkennen het werk Gods, de remonstrant door Gods werk als eigen werk te benoemen, de goedwiligheid-Gods-ontkenner door Gods werk in de goedheid die Hij bewijst tegenover allen te ontkennen. Ja, wat meer is: Wie twijfelt aan de goedwilligheid Gods, twijfelt aan het karakter van God! Het Godsbeeld van een goedwilligheid-Gods-ontkenner is wezenlijk anders dan het zuivere, Schriftuurlijke, en gereformeerde godsbeeld.

Ik geef toe, een goedwillig God, die zelfs gewillig is om voor-eeuwig-verdoemden zijn genade te geven, dat is heel erg onlogisch. Haast even ondenkbaar als dat de geestelijke God een Zoon heeft, die Hij vleselijk mens laat worden, om voor die verdorven mens alle straf en vloek weg te dragen.

[Alexander CD]

Sterker nog: De Dordtse Leerregels leren het ook zélf:

Dordtse Leerregels III.8.9 schreef:
8. Doch zovelen als er door het Evangelie geroepen worden, die worden ernstiglijk geroepen. Want God betoont ernstiglijk en waarachtiglijk in Zijn Woord wat Hem aangenaam is, namelijk dat de geroepenen tot Hem komen. Hij belooft ook met ernst allen die tot Hem komen, en geloven, de rust der zielen en het eeuwige leven.

9 Dat er velen, door de bediening des Evangelies geroepen zijnde, niet komen en niet bekeerd worden, daarvan is de schuld niet in het Evangelie, noch in Christus, door het Evangelie aangeboden zijnde, noch in God, Die door het Evangelie roept, en Zelf ook dien Hij roept onderscheiden gaven mededeelt; maar in degenen die geroepen worden; van dewelken sommigen, zorgeloos zijnde, het woord des levens niet aannemen; anderen nemen het wel aan, maar niet in het binnenste huns harten, en daarom is het dat zij, na een kortstondige blijdschap van het tijdgeloof, wederom terugwijken; anderen verstikken het zaad des Woords door de doornen der zorgvuldigheden en wellusten der wereld, en brengen geen vruchten voort; hetwelk onze Zaligmaker leert in de gelijkenis van het zaad (Matth. 13).


Maar nee, het is niet zoals hier gezegd werd.
De leer van het aanbod of de nodiging door het Evangelie werd reeds geleerd door de Reformatoren zelf.
Er is niets van waar dat dit met het arminianisme samenhangt.
Pas dan is het arminiaans of remonstrants wanneer aan de mens vermogens worden toegeschreven om dit aanbod / deze nodiging aan te nemen. En dáártegen hebben de Dordtse vaderen gestreden, niet tegen de nodiging of het aanbod zélf

Zonderling, ik heb met de DL geen moeite en ook niet met dit stukje, goed ik zou nu (gezien de dwalingen) niet meer het woord aanbod en nodiging hebben gebruikt.
God roept zeker ernstig het is een ernstige zaak eeuwig leven of eeuwige rampzaligheid.
Wat ik ontken is dat er in deze algemene roep van het evangelie ook een algemene genade zit.
God zendt het evangelie onder de voorwaarde bekeer je, bekeert de zondaar zich ( door genade) dan zijn er beloften, bekeert de zondaar zich niet dan vervallen deze beloften. Met andere woorden de belofte is niet verbonden aan de roep van het evangelie maar aan het gehoorzamen, bekeren.
Verder is ons verschil dat jij zegt dat God in het aanbod wil dat ieder die het hoort zich bekeert, maar dan de genade van de bekering soms toch de zondaar niet geeft. Dat klopt niet, God weet ook dat die zondaar gebonden is en zonder de genade van geloof en bekering dat äanbod"niet aan kan nemen.
Wat ik nu zeg is in volledige overeenstemming met de DL.
Ook in de praktijk brengt het welgemeend aanbod niet wat je ervan verwacht, bij ons in de kerk waar het ook gepredikt wordt is er veel geloofsonzekerheid en ook veel ongeloof.
Deze verzoening tussen het calvinisme en arminianisme kwam vooral ten tijde van Thomas Boston en de Erskine brothers en niet in de tijd van Dordt.

[freek]

Sterker nog: De Dordtse Leerregels leren het ook zélf:

Dordtse Leerregels III.8.9 schreef:
8. Doch zovelen als er door het Evangelie geroepen worden, die worden ernstiglijk geroepen. Want God betoont ernstiglijk en waarachtiglijk in Zijn Woord wat Hem aangenaam is, namelijk dat de geroepenen tot Hem komen. Hij belooft ook met ernst allen die tot Hem komen, en geloven, de rust der zielen en het eeuwige leven.

9 Dat er velen, door de bediening des Evangelies geroepen zijnde, niet komen en niet bekeerd worden, daarvan is de schuld niet in het Evangelie, noch in Christus, door het Evangelie aangeboden zijnde, noch in God, Die door het Evangelie roept, en Zelf ook dien Hij roept onderscheiden gaven mededeelt; maar in degenen die geroepen worden; van dewelken sommigen, zorgeloos zijnde, het woord des levens niet aannemen; anderen nemen het wel aan, maar niet in het binnenste huns harten, en daarom is het dat zij, na een kortstondige blijdschap van het tijdgeloof, wederom terugwijken; anderen verstikken het zaad des Woords door de doornen der zorgvuldigheden en wellusten der wereld, en brengen geen vruchten voort; hetwelk onze Zaligmaker leert in de gelijkenis van het zaad (Matth. 13).


Maar nee, het is niet zoals hier gezegd werd.
De leer van het aanbod of de nodiging door het Evangelie werd reeds geleerd door de Reformatoren zelf.
Er is niets van waar dat dit met het arminianisme samenhangt.
Pas dan is het arminiaans of remonstrants wanneer aan de mens vermogens worden toegeschreven om dit aanbod / deze nodiging aan te nemen. En dáártegen hebben de Dordtse vaderen gestreden, niet tegen de nodiging of het aanbod zélf

Zonderling, ik heb met de DL geen moeite en ook niet met dit stukje, goed ik zou nu (gezien de dwalingen) niet meer het woord aanbod en nodiging hebben gebruikt.
God roept zeker ernstig het is een ernstige zaak eeuwig leven of eeuwige rampzaligheid.
Wat ik ontken is dat er in deze algemene roep van het evangelie ook een algemene genade zit.
God zendt het evangelie onder de voorwaarde bekeer je, bekeert de zondaar zich ( door genade) dan zijn er beloften, bekeert de zondaar zich niet dan vervallen deze beloften. Met andere woorden de belofte is niet verbonden aan de roep van het evangelie maar aan het gehoorzamen, bekeren.
Verder is ons verschil dat jij zegt dat God in het aanbod wil dat ieder die het hoort zich bekeert, maar dan de genade van de bekering soms toch de zondaar niet geeft. Dat klopt niet, God weet ook dat die zondaar gebonden is en zonder de genade van geloof en bekering dat äanbod"niet aan kan nemen.
Wat ik nu zeg is in volledige overeenstemming met de DL.
Ook in de praktijk brengt het welgemeend aanbod niet wat je ervan verwacht, bij ons in de kerk waar het ook gepredikt wordt is er veel geloofsonzekerheid en ook veel ongeloof.
Deze verzoening tussen het calvinisme en arminianisme kwam vooral ten tijde van Thomas Boston en de Erskine brothers en niet in de tijd van Dordt.

Ik denk toch echt niet dat de prediking van een 'welgemeend aanbod van genade' debet is aan de geloofsonzekerheid en het ongeloof in sommige van de reformatorische kerken. Eerder door het gebrek daaraan. Want juist bij de Erskines, Boston, Edwards, Whitefield en vele anderen was sprake van een rijk geestelijk leven en grote opwekkingen. Dus jouw stelling lijkt me zeker niet juist.

[Alexander CD]

Het ontkennen van een welgemeend aanbod is juist de dwaling, ipv omgekeerd

dat zijn jouw woorden, Memento

3. Bullinger, een tijdgenoot van Calvijn, heeft al gewaarschuwd tegen een door-redeneren over de uitverkiezing. Hij was daarin niet alleen, maar heeft bijval gekregen van andere groten zijner eeuw.

hier gaat het meer over het welgemeend aanbod en algemene genade/liefde.

Kortom, je kan natuurlijk uit alle macht jouw visie in de Bijbel, en in de reformatoren gaan inlezen, maar wie eerlijk, en onbevooroordeeld zowel Schrift als reformatoren leest, zal zien dat ze overlopen van bewijzen van Gods goedwilligheid jegens allen.

Dit zou ik ook kunnen zeggen maar het voegt niets toe tot de discussie.

Voor degenen die zich afvragen waarom ik zo fel ben: Ik acht de ontkenning van goedwilligheid Gods een zeer grote dwaling, vergelijkbaar maar het remonstrantisme. Beide ketterijen ontkennen het werk Gods, de remonstrant door Gods werk als eigen werk te benoemen, de goedwiligheid-Gods-ontkenner door Gods werk in de goedheid die Hij bewijst tegenover allen te ontkennen. Ja, wat meer is: Wie twijfelt aan de goedwilligheid Gods, twijfelt aan het karakter van God! Het Godsbeeld van een goedwilligheid-Gods-ontkenner is wezenlijk anders dan het zuivere, Schriftuurlijke, en gereformeerde godsbeeld.

Denk niet dat ik Gods goedheid zit de ontkennen, dat is ook wel duidelijk, dat ik dat niet doe.
Ik weet dat ik geheel afhankelijk ben van Gods genade en Zijn goedheid.
Het woord "goedwilligheid "zou ik persoonlijk niet gebruiken omdat er z'on onmacht uit klinkt.
Wie aan Gods rechtvaardigheid twijfelt, twijfelt ook aan Zijn karakter en door Zijn rechtvaardigheid is Zijn goedheid alleen in Christus, dat zegt ook Calvijn heel duidelijk.
Probeer mij niet in een kwaad daglicht te stellen van iets wat ik helemaal niet beweer, Memento.
Als ik aan Zijn Goedheid twijfelde zou ik me nu niet meer drukmaken voor Zijn leer, waarin we allemaal moeten blijven

[Alexander CD]

Freek schreef;

Ik denk toch echt niet dat de prediking van een 'welgemeend aanbod van genade' debet is aan de geloofsonzekerheid en het ongeloof in sommige van de reformatorische kerken. Eerder door het gebrek daaraan. Want juist bij de Erskines, Boston, Edwards, Whitefield en vele anderen was sprake van een rijk geestelijk leven en grote opwekkingen. Dus jouw stelling lijkt me zeker niet juist.

als ik ergens van overtuigd ben!
Als zo de nadruk op de bekering gelegd wordt, dan komt dat nooit ten goede van het kind van God, die troost en bemoediging nodig heeft.