.

[Afgewezen]

Het probleem met dit soort meditaties/preken is dat heilsgeschiedenis wordt verward met heilsorde. Natuurlijk zag Anna uit, dat deden alle OT gelovigen. Maar waar ze naar uitzag was niet haar eigen persoonlijk heil.
Overigens worden hier allerlei lelijke dingen gezegd over de vrouw, zoals die geschilderd wordt in de meditatie/preek (die dan niet Anna is maar het prototype van een heilbegerige ziel). Dat vind ik ook niet terecht. Wie uitziet naar het heil, maar niet in staat is om het aan te nemen, wie ervaart niet te kúnnen geloven, wie ervaart blind te zijn, die moet worden gewezen op Christus, de Vervuller van het heil, maar zo iemand hoeft nou ook weer niet door allerlei vrome mensen die het beter weten om de oren geslagen te worden.
Welke 'belofte' moet zij zich toe-eigenen? Dat voor haar de belofte geldt? Vast wel, maar wat als je die belofte je niet kunt toe-eigenen? Dan maar doen alsof? Je gedragen of je er helemaal bijhoort, terwijl je ziel ten diepste ledig blijft en je schuld onverzoend? En dan maar net doen of dat het geloofsleven is?
Nee, dan kun je maar beter inderdaad een 'levend gemis' hebben. Want dan is er maar één die het gemis kan vervullen: God Zelf. Niet onze redeneringen over belofte dit, of geloven dat. Want dan is het eigen maaksel. En dat is te kort voor de eeuwigheid.

[artistiek]

Ik vind het een mooi stukje waarvan (gezien sommige reacties) weinigen dit begrijpen... (of niet willen )

[Da Capo]

Ik vind het een mooi stukje waarvan (gezien sommige reacties) weinigen dit begrijpen... (of niet willen )

De beschreven bevinden opzich kunnen zeker waar zijn, maar de Bijbel, God Zelf dus (!), zwijgt er over hoe dit bij Anna ligt. Er worden bevindingen over dit gedeelte van de Schrift gelegd waarvoor alle grond gemist wordt. Nogmaals, we moeten niet wijzer willen wezen dat God, Die de Schrift geïnspireerd heeft!
Dit soort preken/meditaties benaderen de bekering/bevindingen vanuit de mens naar God toe. Als je bijvoorbeeld de puriteinen leest, en feitelijk de Bijbel ook, die benaderen het vanuit God naar de mens. Wat doet God en wat heeft God gedaan voor de mens?! Dit is m.i.z. wel een essentieel verschil. Laten we de Schrift spreken of laten we de bevindingen spreken?

[Erasmiaan]

Klavier = GPPB (maar dan de light-variant)?

[artistiek]

[
Dit soort preken/meditaties benaderen de bekering/bevindingen vanuit de mens naar God toe. Als je bijvoorbeeld de puriteinen leest, en feitelijk de Bijbel ook, die benaderen het vanuit God naar de mens. Wat doet God en wat heeft God gedaan voor de mens?! Dit is m.i.z. wel een essentieel verschil. Laten we de Schrift spreken of laten we de bevindingen spreken?

Dan sla je o.a. het bijbelboek Psalmen over...!?

[Klavier]

Klavier = GPPB (maar dan de light-variant)?

Bepaald niet!
Ter verduidelijking: Ik ben het eens met Afgewezens commentaar. Het gaat mij niet om de 'Anna'-figuur maar om de wijze waarop geestelijk leiding wordt gegeven. In plaats van een misser op Christus te wijzen, wordt deze opzichzelf geworpen omdat er een verlossingsbevinding moet komen. Dat is dwaas. Dat kan niet zonder eerst op Christus te wijzen.
Zelfs de hypercalvisten doen niets anders dan missende zielen troosten met Christus.
Ik lees liever van een Hypercalvinist dan dit tever subjectivistische doorgevoerde systeemdenken waarbij het gevoel het geloof vervangt in plaats van dat het geloof de bevinding voorgaat. Zelfs een klein en bestreden geloof hoopt op God omdat hij zeker weet dat God barmhartig is in Christus, ondankt een gebrekkig en in eigen waarneming ontbreken van toeeigening. Deze gestalte is echter geestelijk niet gezond! Lees de oudvaders maar, lees het hoofdstuk over de zekerheid van het geloof maar eens na bij Immens' Godvruchtige avondmaalganger. Waarom moet een Christen staan naar zekerheid? Om des te rijker van Hem te kunnen getuigen. Daarin wordt Gods Naam verheerlijkt. Daartoe werkt de Heilige Geest!

In het genoemde 'preekje' is zelfs helemaal geen sprake van het leiden van zondige mensen tot Christus.
Dan maar liever een eerlijke hypercalvinist die dan tenminste een Luther met zijn gemis op de Romeinenbrief wijst, dan een bevindelijke uitwas die min of meer stelt dat Luther maar moet wachten met zijn reformatie totdat hij de brief aan de Romeinen bevindelijk kent. Blijf tot die tijd maar Rooms en werk je tot die tijd maar moe met de wet door vroom te leven en de inzettingen nauwgezet waar te nemen.
Wat in dit alles ontbreekt is het evangelie. Het is een halve waarheid enkel gebaseerd op de wet dat een verderfelijke hele leugen dreigt te worden.
GPPB drijft de rechtvaardiging en kweekt gearriveerde gerechtvaardigden die 'het' op zak hebben en anderen daarmee om de oren slaan. Mijn woorden richten zich echter op diegenen die gemis als geloofsgrond opwerpen. En bevinding als grond gebruiken om op te klimmen naar de verlossing zonder geloof en zonder ongeloof als zonde te kunnen aanwijzen.

Zo light ben ik dus niet. Ik spreek liever over het Licht der Wereld. Bij Hem kun je al het gemis en bekommernis kwijt.

[Wilhelm]

Klavier = GPPB (maar dan de light-variant)?

Dit is niet fair, Erasmiaan.
Hij heeft het juist weerlegd.
Het gaat er niet om, zoals Afgewezen terecht nuanceert,om zoekende zielen te ontmoedigen, maar wel om de rechte Bijbelse weg aan te wijzen.
We kunnen zo bezig zijn met onze gemeende eigengerechtigheden , dat we onszelf en anderen in het gemis opbouwen, en anderen voor verdacht houden die meer in de zekerheid mogen leven.

Maar gelukkig hoor ik het de laatste tijd steeds meer, niet onze bevindingen , niet ons gemis maar het naakte geloof is nodig, om onze zondige handen nu op die Middelaar te mogen leggen , dan gaat het niet meer om ons gemis en om onze gestaltes, maar dan is het Jezus alleen. En dat is tenslotte de enige grond.

[Erasmiaan]

Klavier = GPPB (maar dan de light-variant)?

Bepaald niet!
Ter verduidelijking: Ik ben het eens met Afgewezens commentaar. Het gaat mij niet om de 'Anna'-figuur maar om de wijze waarop geestelijk leiding wordt gegeven. In plaats van een misser op Christus te wijzen, wordt deze opzichzelf geworpen omdat er een verlossingsbevinding moet komen. Dat is dwaas. Dat kan niet zonder eerst op Christus te wijzen.
Zelfs de hypercalvisten doen niets anders dan missende zielen troosten met Christus.
Ik lees liever van een Hypercalvinist dan dit tever subjectivistische doorgevoerde systeemdenken waarbij het gevoel het geloof vervangt in plaats van dat het geloof de bevinding voorgaat. Zelfs een klein en bestreden geloof hoopt op God omdat hij zeker weet dat God barmhartig is in Christus, ondankt een gebrekkig en in eigen waarneming ontbreken van toeeigening. Deze gestalte is echter geestelijk niet gezond! Lees de oudvaders maar, lees het hoofdstuk over de zekerheid van het geloof maar eens na bij Immens' Godvruchtige avondmaalganger. Waarom moet een Christen staan naar zekerheid? Om des te rijker van Hem te kunnen getuigen. Daarin wordt Gods Naam verheerlijkt. Daartoe werkt de Heilige Geest!

In het genoemde 'preekje' is zelfs helemaal geen sprake van het leiden van zondige mensen tot Christus.
Dan maar liever een eerlijke hypercalvinist die dan tenminste een Luther met zijn gemis op de Romeinenbrief wijst, dan een bevindelijke uitwas die min of meer stelt dat Luther maar moet wachten met zijn reformatie totdat hij de brief aan de Romeinen bevindelijk kent. Blijf tot die tijd maar Rooms en werk je tot die tijd maar moe met de wet door vroom te leven en de inzettingen nauwgezet waar te nemen.
Wat in dit alles ontbreekt is het evangelie. Het is een halve waarheid enkel gebaseerd op de wet dat een verderfelijke hele leugen dreigt te worden.
GPPB drijft de rechtvaardiging en kweekt gearriveerde gerechtvaardigden die 'het' op zak hebben en anderen daarmee om de oren slaan. Mijn woorden richten zich echter op diegenen die gemis als geloofsgrond opwerpen. En bevinding als grond gebruiken om op te klimmen naar de verlossing zonder geloof en zonder ongeloof als zonde te kunnen aanwijzen.

Zo light ben ik dus niet. Ik spreek liever over het Licht der Wereld. Bij Hem kun je al het gemis en bekommernis kwijt.

GPPB sloeg op de felheid van je toon en het afwezig zijn van nuances. Ook op het niet meedenken met de schrijver maar alles zo uitleggen zoals je denkt dat het is. Dan heb je behoorlijk wat gedachtekronkels nodig om uit te komen bij Rome. Ik snap het in ieder geval niet, sommige delen van je commentaar. Het stukje snap ik wel. En wat Afgewezen zegt staat min of meer haaks op sommige delen van jouw commentaar.

Maar ik ga mijn handen hier verder niet vuil aan maken.

[Wilhelm]

Maar Erasmiaan, wat vind je dan van het citaat van Ds Huisman ?
Dat is toch de Bijbelse taal die je ook bij onze oudvaders leest ?

[Afgewezen]

Ter verduidelijking: Ik ben het eens met Afgewezens commentaar.

Maar ik ben het niet eens met jouw commentaar!
Ik denk dat Erasmiaan mij beter begrepen heeft.

[Erasmiaan]

Wilhelm:

Eerst tekent ds. Huisman een zoekende ziel (volgens Klavier mag dat niet maar goed hij citeert nu ook zelf iemand die dat doet). Dan komt hij tot een conclusie, een afsluiter:

En hoe komt dit nu? Waarom wandelt u op deze ellendige weg die naar de eeuwige duisternis leidt? Wel, het komt doordat u de zaken verkeerd ziet en u radikaal aan de verkeerde kant staat en dat u alles wat u doet met een verkeerd oogmerk doet. In plaats dat u, wanneer uw geweten u beschuldigt en wanneer u de verlorenheid van uw leven, de radicale mislukking van uw bestaan ziet, zoekt naar een gerechtigheid die hoger is dan de gerechtigheid van uw werken, zoekt naar de gemeenschap van de Heere Jezus Christus, uw eigen gerechtigheid zoekt op te richten door de werken van de wet.

Maar, hij analyseert hier verkeerd. Die mens die zo bezig is zoekt niet zijn gerechtigheid op te richten, maar zoekt Jezus in de weg van Gods instellingen! Er is een liefde tot Gods geboden in het hart geboren om naar al die geboden te wandelen. Dat hij hier de zaligheid niet mee kan verdienen klopt inderdaad, hij moet op al zijn eigen werken de dood leren schrijven om uiteindelijk door de wet der wet te sterven opdat hij Gode leven zou.

Je kunt iemand die Christus zoekt toch niet verwijten dát hij Christus zoekt?

[Luther]

Het probleem met dit soort meditaties/preken is dat heilsgeschiedenis wordt verward met heilsorde. Natuurlijk zag Anna uit, dat deden alle OT gelovigen. Maar waar ze naar uitzag was niet haar eigen persoonlijk heil.
Overigens worden hier allerlei lelijke dingen gezegd over de vrouw, zoals die geschilderd wordt in de meditatie/preek (die dan niet Anna is maar het prototype van een heilbegerige ziel). Dat vind ik ook niet terecht. Wie uitziet naar het heil, maar niet in staat is om het aan te nemen, wie ervaart niet te kúnnen geloven, wie ervaart blind te zijn, die moet worden gewezen op Christus, de Vervuller van het heil, maar zo iemand hoeft nou ook weer niet door allerlei vrome mensen die het beter weten om de oren geslagen te worden.
Welke 'belofte' moet zij zich toe-eigenen? Dat voor haar de belofte geldt? Vast wel, maar wat als je die belofte je niet kunt toe-eigenen? Dan maar doen alsof? Je gedragen of je er helemaal bijhoort, terwijl je ziel ten diepste ledig blijft en je schuld onverzoend? En dan maar net doen of dat het geloofsleven is?
Nee, dan kun je maar beter inderdaad een 'levend gemis' hebben. Want dan is er maar één die het gemis kan vervullen: God Zelf. Niet onze redeneringen over belofte dit, of geloven dat. Want dan is het eigen maaksel. En dat is te kort voor de eeuwigheid.

Afgewezen, wat een mooie bijdrage! Hier kan ik me helemaal in vinden. Hier klopt een warm hart, niet van dode beschouwing van staten en standen, maar ook niet het oppervlakkige gedram dat je de beloften maar moet aannemen en tot Jezus moet vluchten. (Wat overigens zeker waar is.) Maar als je nu geen benen hebt om te gaan en geen armen om aan te grijpen, dan is er toch maar één weg open: Blijven bedelen aan de genadetroon van God.

[Da Capo]

[
Dit soort preken/meditaties benaderen de bekering/bevindingen vanuit de mens naar God toe. Als je bijvoorbeeld de puriteinen leest, en feitelijk de Bijbel ook, die benaderen het vanuit God naar de mens. Wat doet God en wat heeft God gedaan voor de mens?! Dit is m.i.z. wel een essentieel verschil. Laten we de Schrift spreken of laten we de bevindingen spreken?

Dan sla je o.a. het bijbelboek Psalmen over...!?

Nee. Maar als je een preek/meditatie maakt over (in dit geval) Anna, dan moet je er geen bevindingen in leggen die er niet staan en waarvoor er ook geen aanwijzigen in zijn. Niet meer erin lezen dan dat er staat. En dat is (voor sommigen) blijkbaar erg moeilijk. We moeten niet bevindingen prediken aan de hand van een Bijbelgedeelte, maar we moeten Gods Woord verkondigen. Daar komt de bevinding als vanzelf uit op. Sommige gedeelten van de Schrift, bijvoorbeeld de Psalmen, geven veel inzicht op de bevindingen, maar we moeten er echt voor waken om bevindingen over (met name) geschiedenissen heen te leggen waar God zelf met geen woord over rept.

[Klavier]

Nou vooruit, nog een laatste reactie.
Ik heb enkel de inconsistentie van het 'preekje' aangewezen door losse commentaar regeltjes te schrijven.
Meer niet. Natuurlijk moet het naar een verlossing toe. Maar hoe? Daar gaat het om.
En: Zolang er geen verlossing is in de zin dat een zondaar met zijn gemis geen weet heeft daarmee tot Christus te kunnen en moeten gaan, is er geen enkele reden om de handen op te leggen. En dat is wat er gebeurt in het preekje.
Het wil de spanning van missen en niet te kunnen missen oplossen door missend te wachten. Dat is onbijbels.
Het is bijbels om hopend en vertrouwend te wachten zonder aanspraak te willen maken op meer.
De verlossing is niet een bevinding van verlossing maar het leren leven uit Christus. Dat is heel wat anders.
En als dat inderdaad een verschil van visie is, dan verschillen we van van mening over de rechtvaardiging van de goddeloze.
Ik ben verschrikkelijk bang voor misbruik van de in de dogmatiek benoemde (te gesystematiseerde ) heilsorde waarbij uiteindelijk vrome bevindelijke missers worden gerechtvaardigd door een bevindelijk schema te koppelen aan de heilsorde en de prediking vooral te gebruiken om die bevinding als gelijkluidend systeem te prediken.
Samengevat: Dat is niet prediken maar vrucht op de prediking bepreken. Of anders gezegd: Dat is niet preken maar een voortdurende nabeschouwing op een preek die nooit meer te horen is.
Waar is de wet? Waar is het evangelie? Beide worden dan gemist. Enkel het effect op wet- en evangelieprediking wordt teruggevonden in het door mij gewraakte 'preekje' Maar nergens een woord over een Zaligmaker voor zondaren.
Wie wil er tegenwoordig nog als zondaar aangesproken worden? Zit daar niet ons aller haper?

[Afgewezen]

Kijk eens hoe pastoraal Calvijn deze 'zoekende zielen' benadert:
“Zo schept de Heere dikwijls, voordat Hij Zich aan de mens openbaart, een blinde toegenegenheid in hem, waardoor hij zich tot Hem, Die hem nog verborgen en onbekend is, voelt heengetrokken. En al weet hij dan nog niet waarom, toch stelt Hij hem niet teleur, maar openbaart Zich aan hem ter rechter tijd."
Ook dít is de taal van de Reformatie!