De SGP - een open partij

[merel]

Ik denk dat je daarmee de problematiek heel goed samenvat.

[Maanenschijn]

Als ik naar mijn directe politieke omgeving kijk, dan is het gebod en de bereidheid voor naastenliefde wel degelijk aanwezig. Het huidige systeem van ons asielbeleid en procedures heeft een aantal kenmerken die veel weerstand op roepen. Met daarin ook incidenten en ontwikkelingen die de samenleving veranderen. Het is jammer dat de problematiek van het asielbeleid en procedures tegenover het begrip naastenliefde wordt geplaatst. Naastenliefde is niet: eindeloze procedures en rechtsgangen, afgewezen asielaanvragen en personen 'onder de radar te laten verdwijnen' in onze (lokale) samenleving. Naastenliefde staat op gespannen voet als door wetgeving het in mijn ogen falende systeem wordt verspreidt over alle gemeenten.

Volksvertegenwoordigers van de SGP zitten veelal is een spagaat in het nemen van de risico's die (bijvoorbeeld) een azc met zich mee brengt en de wens om vluchtelingen en verschoppelingen te helpen. Daarnaast voelen die volksvertegenwoordigers ook aan dat immigranten veelal een islamitische achtergrond hebben. De discussies die daaruit voort komen zijn ook buiten de stand steeds vaker merkbaar. Dat kan al simpelweg en klinken van de azaan zijn: een versterkt gebed tot Allah in de openbare ruimte (en daarin wezenlijk anders dan klokgelui). Meermaals vragen volksvertegenwoordigers van de SGP zich af: heb ik genoeg gedaan om naast het gebod van naastenliefde ook de samenleving zo veel als mogelijk te houden bij de Bijbelse waarden. Ik heb hier eens een overzicht van Bijbelteksten en duiding daarvan geplaats over dit onderwerp. Dat was voor mij best heel verhelderend.
Ik vind het te gemakkelijk om deze politici de kwalificatie populist in de schoenen te schuiven. Waarbij je overigens je ook af moet vragen of een volksvertegenwoordiger niet de populist pur sang zou moeten zijn, het populus is immers het volk?

[MGG]

De schrijver van de ingezonden brief is duidelijk en heel stellig. Het bericht schuurt en is wellicht wat eenzijdig (maar dat hoort bij een 'opinieartikel') maar houdt ons een spiegel voor. Dat kan confronterend zijn. Het is makkelijk om die confrontatie direct uit de weg te gaan door te wijzen op andere zaken. Toch kan het goed zijn om bij jezelf te onderzoeken wààrom dit bericht je raakt.

Ik heb gesprekken gevoerd met mensen die overduidelijk in de populistische hoek zitten. Sympathie voor PVV en FVD was duidelijk waarneembaar. In alle gevallen betrof dat mensen die niet armlastig zijn, wonen in een omgeving waar je in het dagelijks leven geen of bijna geen buitenlanders ziet, de jongeren gemiddeld genomen nog steeds een huis kunnen kopen. Voor zover ik kan waarnemen, ondervinden ze concreet geen enkele 'last' van moslims en buitenlanders. Toch is er een sterke hang naar genoemde populistische partijen. Hoe komt het dan dat migratie - getuige ook de verkiezingsuitslag van de gemeenteraadsverkiezingen vorige week - zo'n ontzettend groot punt is op de Biblebelt?
Is naastenliefde in de behoudende hoek van de reformatorische gezindte niet een enorme blinde vlek? De Heere Jezus spreekt meerdere malen over de naaste (gelijkenis van de barmhartige samaritaan; Matth. 25). Waarom krijgt dit in delen van onze gezindte zo weinig aandacht? Moeten we constateren dat we veel geseculariseerder zijn dan we willen toegeven? Leeft de notie van hier op aarde 'vreemdeling en bijwoner' te zijn? Zijn we bang dat onze welvaart gevaar loopt en dat ons comfortabele leventje wellicht een krasje oploopt? Is er bereidheid om onze naaste in nood te zien en te helpen? Of kost ons dat teveel en kijken we weg? Houden we ons aan Bijbelse principes zolang het ons niets of nauwelijks iets kost?

Voor het bedrijven van christelijke politiek vind ik dat we het ene (omzien naar de naaste) moeten doen en het andere (rekening houden met Gods geboden, die heilzaam zijn voor iedereen) niet moeten nalaten.

Voor alle duidelijkheid: we kunnen eenvoudigweg niet alle vluchtelingen opvangen en ik begrijp heel goed dat er immmigratie allerlei complexe vraagstukken met zich meebrengt. Dat wil ik niet bagatelliseren. Wel wil ik graag aandacht vragen voor een manier van denken en een levenshouding die ik vaak tegenkom, en die ik vind strijden met noties als hierboven genoemd.

Als deze post prekerig overkomt: het is ook een 'preek' tegen mezelf

De dubbele standaard vind ik opvallend en daar leg ik daarom de vinger bij.

De verkiezingsuitslag op de biblebelt is weinig bijzonder. De FVD trekt nauwelijks stemmers die eerder SGP of CU stemde. Het gaat om het type gemeente en niet om of de gemeente toevallig op de biblebelt ligt. Ik begrijp werkelijk niet waarom ik die gedachte tegen blijf komen. Blijkbaar is de onderbuik vaak sterker dan kiezers onderzoeken van IPSOS.

Naastenliefde leeft juist sterk in het behoudende hoek van de reformatorische gezindte. Zie de hoeveelheid giften en vrijwilligerswerk en zet dit af tegen het landelijke gemiddelde.

Gezien de feiten niet kloppen heeft het weinig zin om de vragen die voortvloeien uit onjuiste gedachtes te beantwoorden.

Ik het verleden heb ik een waarschuwing gekregen nadat ik feiten noemde over een AZC en de bewoners. Om hiervan weg te blijven zal ik het heel fatsoenlijk en bedekt verwoorden. Wij woonde vlakbij een AZC en door alles wat is voorgevallen is er geen haar aan mijn hoofd die overweegt om ooit nog eens vlakbij een AZC te gaan wonen. Welke mooie praatjes COA en ambtenaren ook houden.

Vanuit een politieke rol conformeer ik mij aan de spreidingswet, omdat de landelijke overheid over lokale overheden gesteld is. Het voelt wel dubbel, omdat ik weet wat de gemeenteraad buurtbewoners aan kan doen.

[Orchidee]

Ik kreeg dit gisteren van iemand te lezen en stemt mij iig wel tot nadenken.
Populisme is ook de SGP niet vreemd helaas!


Verstuurd vanaf mijn SM-A165F met Tapatalk

[DDD]

Dat staat hierboven al geciteerd, daar gaat het gesprek over.