Kerkpijn (Uit Gereformeerde Gemeenten)

[Terri]

Ik vind Vrouwke en Arja dapper. Ik heb de moed niet (meer) om het te delen. Ik heb nl zelf soortgelijk meegemaakt. Het heeft me beschadigd.
Begreep van een professional dat het in dezelfde rang en orde zit als seksueel misbruik en pesterij.
Het aller ergste vind ik de ontkenning.

[Arja]

Ik vind Vrouwke en Arja dapper. Ik heb de moed niet (meer) om het te delen. Ik heb nl zelf soortgelijk meegemaakt. Het heeft me beschadigd.
Begreep van een professional dat het in dezelfde rang en orde zit als seksueel misbruik en pesterij.
Het aller ergste vind ik de ontkenning.

En juist omdat je zegt dat je normaal de moed niet meer hebt om het te delen, vind ik je berichtje heel moedig.
Je laat zien hoeveel het kost om überhaupt één stem te laten horen
Wilde ik even zeggen

[DDD]

Mag ik vragen waarom die ruimte er niet voldoende kan zijn? Het verhaal kan toch in zijn volle omvang gehoord worden? Anderzijds staat het mensen die daar anders naar kijken vrij om hun perspectief te delen. Daar is het een discussieforum voor.

Misschien heb je daar wel gelijk in. Maar het komt me voor dat iemand het niet veilig voelt als er ontkennend of victim blamend op zijn of haar verhaal gereageerd wordt.

Dat kan heel goed. Maar het is ook een discussieforum. Het moet veilig zijn om een mening te geven, ook voor mensen die er (nog) anders naar kijken.

[CvdW]

Goedemiddag,

Ik volg deze discussie met verdriet.

Het probleem van deze berichten is dat er enerzijds mensen zijn die ambtelijk nare ervaringen hebben opgelopen, waarvan ik de laatste zal zijn die deze problemen ontken.

Anderzijds leven we in een kerkelijke werkelijkheid waarin elke ervaring met ambtsdragers die ons niet welgevallig is, vaak reden is om kerkelijke leiders en structuren in diskrediet te brengen. Terwijl ik de overtuiging heb, ook uit eigen ervaring, dat een voorbeeld zoals @Vrouwke beschrijft, meer uitzondering dan regel is. We moeten deze voorbeelden daarom ook niet als gemeengoed gaan zien, zoals soms wel de trend lijkt, als ik bijvoorbeeld op Refoweb kijk. En die indruk, die sommigen hier direct of indirect wel wekken, namelijk dat de ervaring van @Vrouwke in elke kerkelijke gemeente gevonden kan worden, is niet de realiteit. En daar moeten we voor waken.

Ik kan dus de woorden van @Refiosi wel volgen. Laten we, ondanks pijn en zorg, met achting blijven spreken over hen die ambtelijk over ons gesteld zijn. Dat gebeurt hierboven helaas niet.

Je benoemt dat het een uitzondering zou zijn en dat er met meer achting gesproken moet worden. Maar daarmee laat je precies liggen waar het hier om gaat. Want zelfs als het een uitzondering is... wat zegt dat over wat er gebeurt wanneer het wél voorkomt? En daarnaast: op welk moment wordt een persoonlijke ervaring eigenlijk representatief genoeg om over de hele gereformeerde gezindte te kunnen zeggen dat dit een uitzondering is?

Er zijn zeker voorbeelden waarbij er ambtelijk fouten worden gemaakt. Die voorbeelden zullen er ook altijd zijn. Maar we moeten wel beseffen dat ambtsdragers zijn als degenen die door God tot ons spreken aangaande onze eeuwige toekomst. En vanuit dat licht is het heel gevaarlijk om altijd alle kritiek als waarheid te beschouwen, zeker als je anoniem met elkaar spreekt en er geen hoor en wederhoor mogelijk is. Er zijn zeker voorbeelden bekend van mensen die heel hun verdere leven beschadigt verder moeten vanwege ambtelijke wantoestanden. Anderzijds zijn er veel meer voorbeelden bekend van mensen die de wereld zijn ingegaan of een eigenwillige godsdienst hebben uitgekozen waar het merg uit het Evangelie werd gehaald, omdat ambtsdragers hen in alle liefde hebben gewaarschuwd omdat ze op een verkeerde weg wandelden.

We moeten dus hierin voorzichtigheid betrachten. Er is al genoeg polarisatie en geruzie in de kerk.

Bovendien, als we mogen weten dat God een graag vergevende God is, past het zeker niet om allerlei zaken uit het verleden anoniem op te rakelen. Dan geldt de bedekkende liefde ook hierin.

Ik heb wat moeite met bovenstaande. Ik lees hieruit dat het vanwege polarisatie en geruzie is.
Voorbeeld sexueel misbruik in het verleden niet meer oprakelen. Ik krijg kippevel.

[Konijntje]

Goedemiddag,

Ik volg deze discussie met verdriet.

Het probleem van deze berichten is dat er enerzijds mensen zijn die ambtelijk nare ervaringen hebben opgelopen, waarvan ik de laatste zal zijn die deze problemen ontken.

Anderzijds leven we in een kerkelijke werkelijkheid waarin elke ervaring met ambtsdragers die ons niet welgevallig is, vaak reden is om kerkelijke leiders en structuren in diskrediet te brengen. Terwijl ik de overtuiging heb, ook uit eigen ervaring, dat een voorbeeld zoals @Vrouwke beschrijft, meer uitzondering dan regel is. We moeten deze voorbeelden daarom ook niet als gemeengoed gaan zien, zoals soms wel de trend lijkt, als ik bijvoorbeeld op Refoweb kijk. En die indruk, die sommigen hier direct of indirect wel wekken, namelijk dat de ervaring van @Vrouwke in elke kerkelijke gemeente gevonden kan worden, is niet de realiteit. En daar moeten we voor waken.

Ik kan dus de woorden van @Refiosi wel volgen. Laten we, ondanks pijn en zorg, met achting blijven spreken over hen die ambtelijk over ons gesteld zijn. Dat gebeurt hierboven helaas niet.

Ik ben bang dat je een te positief beeld hebt. Er gaat heel wat mis in het pastorale / ambtelijke leven. Wat een kerkpijn is er al niet veroorzaakt
Juist de laatste jaren is er gelukkig meer aandacht voor en zie ik hier en daar moedgevende bewegingen van zelfreflectie, scholing en het kijken naar competenties bij kandidaatstelling.

Ik heb van dichtbij gezien wat er allemaal mis kán gaan in het pastoraat, maar ook juist van dichtbij wat er allemaal goed gáát, dus ik meen met alle voorzichtigheid te kunnen zeggen dat ik wel een redelijk goed beeld heb.

Natuurlijk bestaan er twee kanten.
Maar om bij het aanwijzen van pijnpunten direct te nuanceren helpt de betrokken pastorant niet.
Ik heb zelfs ds Terlouw tijdens CGO eens horen verzuchten dat er zoveel misgaat in pastoraat en gesprekscultuur.
Ik denk echt dat benoemen van de fouten een stap is naar de oplossing. Veel waardering heb ik voor kerkenraden die dat daadwerkelijk doen. En die voorbeelden hoor ik ook gelukkig.
M.i. is er is van vroeger uit teveel een machtsstructuur ontstaan. Onze gezindte zou gebaat zijn bij een terugkeer naar periodiek aftreden, geheel in lijn met wat onze Dordtse vaderen al voorstonden.

Wat een lieve man was dominee L. Terlouw. Een man die daadwerkelijk herder was van zijn gemeente en zijn schapen kende.

[Konijntje]

https://www.rd.nl/artikel/1143670-het-l ... aar-haalde

Interview met ouderling z klaasse

Bijzonder interview. Ik vond de antwoorden elkaar soms ook tegenspreken.

[Bertiel]

worden hier namen genoemd of ervaringen gedeeld? er wordt nergens concreet aan gelinkt, dus ik snap niet dat er gelijk zo'n discussie doodgeslagen moet worden.
Gaat het om dominees, ja die zijn geroepen om namens God te spreken, hoewel Paulus zich ook liet onderzoeken door de Bereeërs.
maar om te zeggen dat ze boven alle tegenspraak verheven zijn.

[DDD]

Ouderlingen zijn geroepen om namens God te spreken, in sommige situaties. Maar in de meeste gevallen dat je denkt: volgens mij is hij nu zelf aan het woord, is dat ook zo.

[Zita]

https://www.rd.nl/artikel/1143670-het-l ... aar-haalde

Interview met ouderling z klaasse

Bijzonder interview. Ik vond de antwoorden elkaar soms ook tegenspreken.

Ik werd er wat ongemakkelijk van. Ik bedoel: ik zie best wel wat tegenstrijdigheden en onbegrijpelijkheden, maar het gaat met name om de heel persoonlijke emoties. Dus kritiek is niet oké. Maar hij is ook weer heel erg stellig.

[pierre27]

Goedemiddag,

Ik volg deze discussie met verdriet.

Het probleem van deze berichten is dat er enerzijds mensen zijn die ambtelijk nare ervaringen hebben opgelopen, waarvan ik de laatste zal zijn die deze problemen ontken.

Anderzijds leven we in een kerkelijke werkelijkheid waarin elke ervaring met ambtsdragers die ons niet welgevallig is, vaak reden is om kerkelijke leiders en structuren in diskrediet te brengen. Terwijl ik de overtuiging heb, ook uit eigen ervaring, dat een voorbeeld zoals @Vrouwke beschrijft, meer uitzondering dan regel is. We moeten deze voorbeelden daarom ook niet als gemeengoed gaan zien, zoals soms wel de trend lijkt, als ik bijvoorbeeld op Refoweb kijk. En die indruk, die sommigen hier direct of indirect wel wekken, namelijk dat de ervaring van @Vrouwke in elke kerkelijke gemeente gevonden kan worden, is niet de realiteit. En daar moeten we voor waken.

Ik kan dus de woorden van @Refiosi wel volgen. Laten we, ondanks pijn en zorg, met achting blijven spreken over hen die ambtelijk over ons gesteld zijn. Dat gebeurt hierboven helaas niet.

Mooie en opbouwende bijdrage.

[mvdb]

Ambtsdragers zijn en blijven, ondanks hun roeping mensen met gebreken. Juist in een positie waarin zij staan, is het ontzettend belangrijk dat ze benaderbaar zijn, echt zonder oordeel luisteren en bereid zijn om bevraagd te worden. Ook predikanten zijn mensen die slechts ten dele kennen. Bovendien zijn het sterke schouders die de 'weelde' kunnen dragen.
Soms krijg ik weleens de indruk dat mensen denken dat m.n. predikant vrijwel onfeilbaar is. Juist zo'n houding van gemeenteleden helpt niet om uitwassen te voorkomen.

Kortom, veel gebed voor ambtsdragers en tegelijk een nuchtere houding. Iemand refereerde terecht al aan de gemeenteleden van Berea.

[DDD]

https://www.rd.nl/artikel/1143670-het-l ... aar-haalde

Interview met ouderling z klaasse

Bijzonder interview. Ik vond de antwoorden elkaar soms ook tegenspreken.

Ik werd er wat ongemakkelijk van. Ik bedoel: ik zie best wel wat tegenstrijdigheden en onbegrijpelijkheden, maar het gaat met name om de heel persoonlijke emoties. Dus kritiek is niet oké. Maar hij is ook weer heel erg stellig.

Hij is dan ook een man van innerlijke tegenstellingen, zegt de intro. Al kom ik geen tegenstellingen tegen. Ik vind het een mooi interview. Het lijkt goed te laten zien hoe iemand is, met de voor- en nadelen eerlijk benoemd. Ik snap ds. Schreuder wel, maar ik heb ook een voorliefde voor duidelijke communicatie. Je hoeft het immers in alles niet eens te zijn. Sterker nog, de meeste dingen waar mensen zich druk over maken zijn volslagen onbelangrijk in het licht van de eeuwigheid.

Ik snap gezien zijn karakter zijn voorliefde voor ds. Paauwe wel. Gelukkig maar dat de Heere via ds. J.W. Kersten ook een ander accent meegaf. Dat vind ik heel mooi aan het interview.

Ik denk dat er in zijn beleving geen tegenstellingen in het artikel zitten, maar ik snap ook dat iemand anders dat anders kan zien, voor wat betreft het geloofsleven. Maar bekeringsgeschiedenis is niet hetzelfde als de ontwikkelingen in de omgang met de HEERE. Het kan zijn dat je van geen bekering weet, maar wel een vertrouwelijke omgang met God hebt.

Ik verbaas me dan vooral over de voorzichtigheid in het zeggen: misschien zit het ook een beetje in mij. Je zou toch zeggen dat je rond de 80 je eigen eigenzinnigheid wel ontdekt mag hebben. Maar dat is een detail. Het kan natuurlijk zijn dat je daar op je 80e van vindt dat je daar toen je 50 was toch nog niet zo diepgaand inzicht in had.

Ik vind het heel bemoedigend dat de classis Rijssen een eigenwijze man heeft gekozen in zo'n appelschriftencommissie. Ik denk niet dat dat overal zo gaat in kerkelijk Nederland.

[De Rijssenaar]

Ik vind het heel bemoedigend dat de classis Rijssen een eigenwijze man heeft gekozen in zo'n appelschriftencommissie. Ik denk niet dat dat overal zo gaat in kerkelijk Nederland.

Daar denk ik natuurlijk anders over. Ze hadden beter mij kunnen aanstellen. Jong, fris en en wijs talent, dat niet in Wim Ankers schoolbanken wil zitten, is een goeie aanwinst voor zo’n vergadercommissie..

[De Rijssenaar]

Ik vind Vrouwke en Arja dapper. Ik heb de moed niet (meer) om het te delen. Ik heb nl zelf soortgelijk meegemaakt. Het heeft me beschadigd.
Begreep van een professional dat het in dezelfde rang en orde zit als seksueel misbruik en pesterij.
Het aller ergste vind ik de ontkenning.

Je merkt dat jij ook dat beleefd hebt inderdaad. Gelukkig vind ik jouw berichten vaak juist erg fijn om te lezen.. Dus ik vind jouw bijdragen ook steunend!

[Groepscirkel]

Ik vind Vrouwke en Arja dapper. Ik heb de moed niet (meer) om het te delen. Ik heb nl zelf soortgelijk meegemaakt. Het heeft me beschadigd.
Begreep van een professional dat het in dezelfde rang en orde zit als seksueel misbruik en pesterij.
Het aller ergste vind ik de ontkenning.

Ik wil dit bericht ten positieve onderstrepen. Het is zó waar, ook dat het onderdeel uit kan maken van het bredere spectrum van misbruik en mishandeling. Het funeste is alleen dat de negatieve voorbeelden langer blijven hangen dan de positieve. Want er zijn ook heel bewogen en liefdevolle ambtsdragers; pastorale en wijze predikanten en warme en medemenselijke ouderlingen en diakenen. Laat onverlet dat er veel pijn wordt geleden door het gedrag van onverstandige en onbehouwen ambtsdragers. Waarbij het erg pijnlijk is als daar geen openheid over mogelijk is, meestal vanwege onbewuste sociale druk of angst door macht.
Sterkte Terri, want het kan heel lang en diep gevoeld worden.