Gereformeerde Gemeenten

[Posthoorn]

Het citaat van Immens gaat helemaal niet in tegen wat ik zeg.
Maar ik denk dat we hier twee stromingen tegenover elkaar hebben, en dat is al een oud probleem in onze gezindte. Ik denk ook niet dat we dit hier op RF gaan oplossen.

[Michaels]

In Ezechiël wordt gesproken over mensen die door verschillende poorten ingaan en uitgaan: Maar als het volk des lands voor het aangezicht des HEEREN komt, op de gezette hoogtijden, die door den weg van de noorderpoort ingaat om te aanbidden, zal door den weg van de zuiderpoort weder uitgaan; en die door den weg van de zuiderpoort ingaat, zal door den weg van de noorderpoort weder uitgaan; hij zal niet wederkeren door den weg der poort, door dewelke hij is ingegaan, maar recht voor zich henen uitgaan. (Ezechiël 46:9)
Dat gaat in de eerste plaats over de orde van de tempeldienst. Het volk mocht niet omkeren via dezelfde poort, maar moest door een andere poort verdergaan.

Sommige predikers en oudvaders hebben daar ook een geestelijke toepassing aan gegeven: Gods kinderen worden niet allemaal op dezelfde manier geleid.
De één komt als het ware “door de noorderpoort”: via veel strijd, ontdekking aan zonde, diepe oefeningen.
Een ander “door de zuiderpoort”: meer zacht geleid, met meer troost of eenvoud.
Maar allen komen uiteindelijk in dezelfde Stad, het hemelse Nieuw Jeruzalem, door dezelfde Zaligmaker: Jezus Christus.
Dat sluit ook aan bij wat Jezus zegt: “Ik ben de Deur; indien iemand door Mij ingaat, die zal behouden worden.” (Johannes 10:9)

Dus: verschillende wegen in de leiding van God, maar niet verschillende wegen tot zaligheid. De toegang is uiteindelijk één: Christus.

[Vrouwke]

Het citaat van Immens gaat helemaal niet in tegen wat ik zeg.
Maar ik denk dat we hier twee stromingen tegenover elkaar hebben, en dat is al een oud probleem in onze gezindte. Ik denk ook niet dat we dit hier op RF gaan oplossen.

Wat bedoel jij dan met "ik geloof in een onmiddelijke weg?"

Heb ik dat hier dan juist ingeschat: viewtopic.php?p=1234177#p1234177 Bedoel je het werk van de Heilige Geest waardoor iemand gaat geloven? Maar dat is toch geen onmiddelijke weg?

[Posthoorn]

Zoals bijv. ds. Ledeboer het beschrijft in zijn brief over de rechtvaardigmaking. Dit geloofsinzicht kun je alleen krijgen als je bekend met het Evangelie. Dus het is door Woord en Geest.

[Refiosi]

Een heilbegerige ziel is er niet bij geholpen om bij Gods volk te horen hoe God zijn volk bekeert.. Dat hoor je ook in de kerk. Daar reageerde ik op dat je als heilbegerige ziel beter bij Jezus kunt zijn.. Als je heilbegerig bent wil je genade ontvangen. Dan is het maar een ding; "geef mij Jezus of ik sterf"" en niet "geef mij een bekeringsverhaal, of ik sterf".. . Ga jij, als je honger hebt ook maar de buurman, die ook hongerig is, om te horen hoe hij daarmee omgaat? Nee je gaat dan naar de bakker en hebt niet eens tijd voor zulke praatjes. Mensen die een beetje trek hebben, die kunnen het inderdaad nog heel goed uithouden bij de verhalen van de buurman. Maar als je echt honger hebt, wil je eten, en geen verhaal van de buurman

Ik schrik ervan hoe allergisch iedereen is om in contact en gesprek te komen met Gods volk. Nu heeft iedereen recht op zijn eigen allergieën maar die zullen we dan ook moeten toetsen aan Gods Woord. En daar lees ik juist veel over de gemeenschap der heiligen, dat de een de ander uitnemender acht dan zichzelf, dat men opgevoed wordt bij Gods volk (Timotheus) en dat Gods volk elkaar tot een hand en een voet is door de weg bescheidenlijker uit te leggen.

Verder gaat het nu ineens over een heilbegerige ziel. Volgens mij had DIA had niet tegen een heilbegerige ziel, maar gewoon tegen jou.

@JanRap: je beschuldigt mij ervan dat mijn taal niet is naar Schrift en belijdenis. Zo zou de term 'verstandsgeloof' niet in de Bijbel voorkomen. Dat ben ik met je eens, maar de zaak die bedoeld wordt, kent wel Bijbelse papieren. Een zaligmakend geloof gaat inderdaad niet buiten het verstand om, maar er is wel degelijk een geloof dat alleen in het hoofd zit. Er zouden vele voorbeelden uit de kerkgeschiedenis te noemen zijn dat predikanten op de preekstoel of tijdens de studie er achter kwamen dat ze onbekeerd waren. Ik denk aan ds. Ledeboer, maar volgens mij ook als ds. Van der Groe. Ook onbekendere namen zijn te noemen. Maar ook de Bijbel kent voorbeelden genoeg. Denk bijvoorbeeld aan koning Agrippa en Simon de Tovenaar. Of een Bileam. Zij geloofden wel in de objectieve waarheid, maar het had geen bevindelijke toepassing in hun hart. Nog scherper: de profeten en predikanten die in de naam van Christus duivelen hadden uitgeworpen en in Zijn naam hadden geprofeteerd, maar die Christus nooit heeft gekend (let erop: Hij hun niet).

Ook conclusiegeloof zou een raar woord zijn dat bol staat van verdachtmaking. Volgens mij heb ik dat helder en klaar uitgelegd. Niet leven bij een oppervlakkige conclusie, maar een doorleefd geloof is noodzakelijk, wil het wel zijn voor ons eeuwig heil. Tenslotte probeer ik inhoudelijk te reageren en is het een beetje vreemd om bij voorbaat in een slachtofferrol te kruipen, alsof reageren op de persoon onvermijdelijk is.