Gereformeerde Gemeenten

[Konijntje]

Als ik al die verhalen hier lees, dan denk ik wel eens: "zit ik in hetzelfde kerkverband?".

De Gereformeerde Gemeenten geeft veel aandacht aan randzaken, is weinig beweeglijk en hanteert een strakke leiding. Verder blijft het aanbod van genade een heet hangijzer. Eigenlijk altijd zo geweest.

Maar geestelijke mishandeling? Ik zit vanaf mijn geboorte in dit kerkverband. Meerdere familieleden zitten in dit kerkverband. Pastoraal zijn we echter altijd netjes behandeld. Ook als familieleden bijvoorbeeld een overstap maakten naar de CGK of HHK.

Is de Veluwe zo veel anders dan de Randstad?

Verder vraag ik mij ook af: met wie bespreken jullie de meest tere, geestelijke zaken? Ik doe dat eigenlijk nooit met een predikant of ouderling. Vrijwel altijd met mijn moeder of zus. Mensen met wie ik van hart tot hart kan spreken.

[rhadders]

Voor mij is erover spreken geen slachtofferrol, maar juist getuigen van Gods allesoverstijgende liefde en trouw.

En dat is nu precies waarom ik dit zo'n lastige discussie vindt in het licht van de huidige tijd waarin er ook vaak heel veel liefdeloze en ongefundeerde kritiek is op ambtsdragers.

Je schrijft zelf dat er geen kwade bedoeling achter hoeft te zitten. Welnu, dan begrijp ik ook niet wat dan het punt is in deze discussie wat ambtsdragers zouden moeten veranderen. Als ze werkelijk vanuit de juiste intentie hebben gemeend te moeten waarschuwen omdat ze meenden dat er on-Bijbelse zaken in gevonden werden, terwijl dit dan vervolgens als een levenslange beschadiging blijkt te zijn voor het gemeentelid, hoe kan je zoiets dan voorkomen? Dat kan dan toch niet? Als je op grond van Gods Woord als ambtsdrager meent dat iemand op een verkeerde weg is en je waarschuwt diegene, wat heb je dan als ambtsdrager fout gedaan? Ik begrijp dat echt niet.

Dit is wat er mis gaat: mensen doen hun verhaal en je reageert met ‘ja, maar er is ook vaak heel veel liefdeloze en ongefundeerde kritiek op ambtsdragers’.

Daar heb je ongetwijfeld gelijk in, maar dat is een ander verhaal. Iemand vraagt je nu te luisteren naar zijn/haar verhaal.

[Arja]

Voor mij is erover spreken geen slachtofferrol, maar juist getuigen van Gods allesoverstijgende liefde en trouw.

En dat is nu precies waarom ik dit zo'n lastige discussie vindt in het licht van de huidige tijd waarin er ook vaak heel veel liefdeloze en ongefundeerde kritiek is op ambtsdragers.

Je schrijft zelf dat er geen kwade bedoeling achter hoeft te zitten. Welnu, dan begrijp ik ook niet wat dan het punt is in deze discussie wat ambtsdragers zouden moeten veranderen. Als ze werkelijk vanuit de juiste intentie hebben gemeend te moeten waarschuwen omdat ze meenden dat er on-Bijbelse zaken in gevonden werden, terwijl dit dan vervolgens als een levenslange beschadiging blijkt te zijn voor het gemeentelid, hoe kan je zoiets dan voorkomen? Dat kan dan toch niet? Als je op grond van Gods Woord als ambtsdrager meent dat iemand op een verkeerde weg is en je waarschuwt diegene, wat heb je dan als ambtsdrager fout gedaan? Ik begrijp dat echt niet.

Jij hebt het over waarschuwen.
Maar het gaat hier over (ver)oordelen.

Dat zijn twee verschillende dingen.

[K de Vries]

In een waarschuwing zit altijd een oordeel. Er zijn hierboven een heel rijtje Bijbelteksten genoemd. Dus dat ben ik niet met je eens. Dat de ontvanger van de waarschuwing dit als een veroordeling kan ervaren, is wat anders. Maar dat maakt de ambtsdrager niet tot een geestelijke veroordeler.

Ik begrijp het dus echt niet.

[mvdb]

Is de Veluwe zo veel anders dan de Randstad?

Jazeker, een deel van de Veluwe zeker.

[Wim Anker]

Laat gaan joh. Alles wordt op zichzelf betrokken en daarmee is alles ook een persoonlijke aanval.

Er is duidelijk gemaakt dat niemand hun wat afpakt dus ik snap het gemopper op degenen die het, in hun ogen dan, proberen dan ook niet.

En zo wordt alles vanzelf een self-fulfilling prophecy. Zie ook dit topic

[Tiberius]

Idd..

Hier ook dubbelop. Vanaf groep 5 tot en met de derde klas van de hogere school gepest. Waardoor ik bijvoorbeeld geen verjaardagen meer vierde omdat ik niemand had om uit te nodigen.

(Mag ik dat trouwens wel delen? Of is dat anonieme laster tegenover de pesters..?)

Maar wat er later kerkelijk en privé kwam op het gebied van het geloofsleven, heeft nog veel meer leed veroorzaakt.

Ik denk zelfs nog erger.
Bosscha noemt in haar boek 4 oorzaken die RTS (religieus trauma syndroom) extra moeilijk maken boven andere trauma's, onder andere schaamte bij het slachtoffer en onbegrip bij zijn/haar sociale netwerk.

[rhadders]

In een waarschuwing zit altijd een oordeel. Er zijn hierboven een heel rijtje Bijbelteksten genoemd. Dus dat ben ik niet met je eens. Dat de ontvanger van de waarschuwing dit als een veroordeling kan ervaren, is wat anders. Maar dat maakt de ambtsdrager niet tot een geestelijke veroordeler.

Ik begrijp het dus echt niet.

Eerlijk dat je dat aangeeft, ik geloof ook dat je het wel wilt begrijpen

Je hebt gelijk dat een waarschuwing in zekere zin een dreigend oordeel is. Vraag is: moet je waarschuwen en hoe dan? Bestudeer bijvoorbeeld eens hoe Paulus reageert in verschillende situaties.
Soms blijkt er, zoals in de beschreven verhalen, al een oordeel (beoordeling) aan de waarschuwing ten grondslag te liggen. Dan geldt de vraag: kan en moet ik hierover oordelen?

[Arja]

Als ik al die verhalen hier lees, dan denk ik wel eens: "zit ik in hetzelfde kerkverband?".

De Gereformeerde Gemeenten geeft veel aandacht aan randzaken, is weinig beweeglijk en hanteert een strakke leiding. Verder blijft het aanbod van genade een heet hangijzer. Eigenlijk altijd zo geweest.

Maar geestelijke mishandeling? Ik zit vanaf mijn geboorte in dit kerkverband. Meerdere familieleden zitten in dit kerkverband. Pastoraal zijn we echter altijd netjes behandeld. Ook als familieleden bijvoorbeeld een overstap maakten naar de CGK of HHK.

Is de Veluwe zo veel anders dan de Randstad?

Verder vraag ik mij ook af: met wie bespreken jullie de meest tere, geestelijke zaken? Ik doe dat eigenlijk nooit met een predikant of ouderling. Vrijwel altijd met mijn moeder of zus. Mensen met wie ik van hart tot hart kan spreken.

Ja Barneveld en Kootwijkerbroek zijn anders dan gemeentes ergens anders. Maar er zijn her en der gemeentes die er wel op lijken.
Over de meest tere geestelijke zaken spreken deed je niet. Want sprekende kinderen werden niet geboren. Het zou een teken zijn dat het bij jou niet echt was.

Ik hoop dat het nu anders in in de meer "bevindelijke" gemeentes van de Gereformeerde Gemeente.

[Wim Anker]

...Over de meest tere geestelijke zaken spreken deed je niet. Want sprekende kinderen werden niet geboren. Het zou een teken zijn dat het bij jou niet echt was.....

Echt? Dit cynisme? Van slachtoffer naar dader blijkbaar. (Overigens ook een bekend fenomeen in de psychologie).

[K de Vries]

Laat gaan joh. Alles wordt op zichzelf betrokken en daarmee is alles ook een persoonlijke aanval.

Er is duidelijk gemaakt dat niemand hun wat afpakt dus ik snap het gemopper op degenen die het, in hun ogen dan, proberen dan ook niet.

En zo wordt alles vanzelf een self-fulfilling prophecy. Zie ook dit topic

Ik vrees dat je gelijk hebt.

[K de Vries]

Als ik al die verhalen hier lees, dan denk ik wel eens: "zit ik in hetzelfde kerkverband?".

De Gereformeerde Gemeenten geeft veel aandacht aan randzaken, is weinig beweeglijk en hanteert een strakke leiding. Verder blijft het aanbod van genade een heet hangijzer. Eigenlijk altijd zo geweest.

Maar geestelijke mishandeling? Ik zit vanaf mijn geboorte in dit kerkverband. Meerdere familieleden zitten in dit kerkverband. Pastoraal zijn we echter altijd netjes behandeld. Ook als familieleden bijvoorbeeld een overstap maakten naar de CGK of HHK.

Is de Veluwe zo veel anders dan de Randstad?

Verder vraag ik mij ook af: met wie bespreken jullie de meest tere, geestelijke zaken? Ik doe dat eigenlijk nooit met een predikant of ouderling. Vrijwel altijd met mijn moeder of zus. Mensen met wie ik van hart tot hart kan spreken.

Ja Barneveld en Kootwijkerbroek zijn anders dan gemeentes ergens anders. Maar er zijn her en der gemeentes die er wel op lijken.
Over de meest tere geestelijke zaken spreken deed je niet. Want sprekende kinderen werden niet geboren. Het zou een teken zijn dat het bij jou niet echt was.

Ik hoop dat het nu anders in in de meer "bevindelijke" gemeentes van de Gereformeerde Gemeente.

Ik ken behoorlijk wat mensen in die omstreken. Ik weet ook dat de Heere er kennelijk werkt en heeft gewerkt in het zeer nabije verleden, ook onder kinderen en jongeren (laatste 10-15 jaar). Mijn ervaring is dus van geheel andere orde...

[Arja]

...Over de meest tere geestelijke zaken spreken deed je niet. Want sprekende kinderen werden niet geboren. Het zou een teken zijn dat het bij jou niet echt was.....

Echt? Dit cynisme? Van slachtoffer naar dader blijkbaar. (Overigens ook een bekend fenomeen in de psychologie).

Dat je dit meteen “cynisme” noemt en er een psychologisch label op plakt, zegt misschien wel meer over hoe jij erin zit, dan over wat ik beschrijf. Ik probeer onder woorden te brengen hoe het in de praktijk werkte, waarom mensen gingen zwijgen. Dat is een werkelijkheid die je moeilijk lijkt te kunnen plaatsen. Geeft niet hoor.

[KDD]

Jaren geleden had ik wat geestelijke dingen uit mijn leven gedeeld met een ouderling van onze kerk. Hij zei tegen mij toen dat het niet genoeg was en dat er meer nodig was. Ik ben altijd dankbaar voor zijn eerlijkheid geweest.

[Arja]

Jaren geleden had ik wat geestelijke dingen uit mijn leven gedeeld met een ouderling van onze kerk. Hij zei tegen mij toen dat het niet genoeg was en dat er meer nodig was. Ik ben altijd dankbaar voor zijn eerlijkheid geweest.

Bedoel je dat je nog niet tot de Heere Jezus was gekomen?

Wij hadden ooit bezoek van iemand uit de kerk. Toen vertelde ik tegen hem hoe de Heere mijn zonden had vergeven. En hoe goed de Heere was. Toen begon hij te huilen en zei: ik had dat ook.... maar op het gezelschap zei iemand: het zal je allemaal afgenomen worden... je moet met alles de dood in. En, zei hij... dat was zo. De Heere heeft me alles afgenomen.

Ik vond dat heel verdrietig.
Want wie Jezus heeft (door Hem gegrepen is) die heeft genoeg.

Maar bij jou is het hopelijk niet zo gegaan als bij deze man.